پایگاه خبری ستاره ها - پربيننده ترين عناوين فرهنگی :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/public/culture Sat, 21 Apr 2018 19:25:09 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Sat, 21 Apr 2018 19:25:09 GMT فرهنگی 60 گزارش بزرگداشت سعدی در آرامگاهش http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128111/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایسنا، غلامحسین ابراهیمی دینانی شامگاه جمعه ۳۱ فروردین در آیین یادروز سعدی بیان کرد: سعدی به همان اندازه که در نظم و نثر سهل و ممتنع است، شخصیتش پیچیده، بغرنج و معماگونه است. این استاد فلسفه با بیان این‌که سعدی فقیه شافعی و متکلم اشعری در نظامیه بود، افزود: سعدی به نظامیه وفادار نماند چون فرزند شیراز و رند عالم بود. دینانی با بیان این‌که شعر به قدرت خیال زنده است  و سعدی در قدرت خیال و توانایی عقل کم‌نظیر است، گفت: سخن سعدی جمع بین عقل نظری و عملی است. او با بیان این‌که سعدی اشعری نماند، به عرفان او اشاره کرد و افزود: سعدی تنها استاد اخلاق ‌و سخن و ادیب نیست، سعدی یک عارف بزرگ و حکیم بزرگ است. ابراهیمی دینانی با اشاره به اینکه سعدی در گلستان به نقل از رسول اکرم (ص) آورده که من وقت‌هایی دارم که در آن وقت هیچ پیغمبر و فرشته‌ای نمی‌تواند حضور داشته باشد، بیان کرد: سعدی آن وقت را همان وقتی تعبیر کرده که انسان با حق تعالی خلوت می‌کند.  کوروش کمالی سروستانی مدیرکل مرکز اسناد و کتابخانه ملی استان فارس نیز در این مراسم گفت: سعدی شاعری است که او را ملک المتکلمین و رب‌النوع ادب فارسی خوانده‌اند و آفرینشش را در خلق معانی به ثنا می‌نشینند. او با بیان اینکه سعدی را سلطان یگانه ملک سخنش می‌خوانند، گفت: قولی که جملگی برآنند این است که سعدی شاعر بلندآوازاه‌ای است که کلامش با آرمان‌ها و مطلوب‌های ما نسبت دارد. کمالی سروستانی که معتقد است بی‌شک اگر سعدی نبود ماهیت و ذات زیستن ما از لونی دیگر بود، خاطرنشان کرد: مگر جز این است که روزگار استیلای همدلی خویش را دستاویزی می‌جوییم تا فارغ از غوغای زمانه در افق حقی بیاموزیم. او اظهار کرد: هراس از تاریکی، فضیلت زمانه ماست که در پرتو آن خواهان رشد و بخردانگی هستیم. کمالی سروستانی اظهار کرد: به اعتقاد سعدی اگر انسان امروز در پی رستگاری خویش است باید حقیقت زمان را دریابد و اگر زمانه ما زمانه دریافت این امر ناگزیر است هنگامه بازگشت به اصل خویشتن فرارسیده است. او همچنین معتقد است سعدی در درون‌مایه اندیشه خود سیره والای بزرگان دین را سرلوحه خویش قرار داد. اسماعیل تبادار  استاندار فارس هم با بیان این‌که سعدی اقلیم فارس و سرزمین شیراز را در فرهنگ جهانی و حافظه تاریخی ثبت کرده و دوام بخشیده است، خاطرنشان کرد: سعدی نماینده خرد ایرانی است و انواع دانش‌های ایرانی را داراست. او با بیان این‌که این شاعر والامقام آفریننده به‌حق زبان فارسی است، گفت: در پهنای ادب فارسی، سعدی در زمزه خدمتگزاران سخت‌کوشی است که توانست نردبان سخن را با افتخار و پیروز بپیماید و در آسمان ادبیات جهان، چراغ معرفت را روشن کند. تبادار افزود: امروز بیش از ۷۰۰ سال از درگذشت سعدی شیرین‌سخن  می‌گذرد، لیکن زبان شعری و کلام نثری وی از بلاغت اولا برخوردار است. او با بیان این‌که منابع درسی و معرفتی سعدی فقه شافعی بود اما نزدیکی او به اندیشه شیعی  و محبتش نسبت به اهل بیت(ع) به‌غایت قوی است، گفت: سعدی شاعر آدمیت است که عشق و اخلاق از صفات بارز او محسوب می‌شود. استاندار فارس با بیان این‌که مکتوبات و ضرب المثل های سعدی، فرهنگ و ذهن و فکر ما را ساخته و جهان بینی و رفتار ما را شکل داده است، اظهار کرد: باید ادبیات سیاسی  و اخلاقی سعدی، زینت حافظه ما باشد و آن را به ذهن بسپاریم. در این مراسم سالار عقیلی به همراه گروهش به اجرای موسیقی بر اساس شعرهای سعدی پرداختند. تبادار که اعتقاد دارد سعدی سوژه‌های اجتماعی و سیاسی را  به نظم و نثر درآورده و به زیبایی با زندگی مردم پیوند عمیق داده است، گفت: عاملی که همواره بر نوآروری‌های سعدی حاکم است، ذوق اوست. وی با اشاره به این‌که ملاحتی که در سخن سخن سعدی است، برگرفته از عاطفه لطیف است و شعرش مشحون از جمال است، گفت: سعدی، حافظ و مولانا زیباشناسان فرهنگ ما هستند و چشمان ما را نسبت به زیبایی‌ها باز می‌کنند و در واقع استخوان‌بندی فرهنگ ما را همین‌ها شکل داده اند. استاندار فارس با بیان این‌که سعدی با نوشتن بوستان فی الواقع نصیحت الملوک را نوشته، اظهار کرد: سعدی در غزلیات عاشق است و عاشقانه‌های لطیف را بیشتر در نزد او می‌توان یافت. تبادار با بیان این‌که سعدی در گلستان هم به موضوعاتی پرداخته که کاربردی است، اضافه کرد: توجه به اصول کاربردی او را منتقد و مصلح‌الدین کرده است. به گفته وی، سعدی به درستی دریافته بود که راه امنیت و عدالت تنها از مسیر گفت‌وگو می‌گذرد و به همین دلیل سلاطین را مدام به خداپرستی و عدالت‌ورزی دعوت می‌کند. او با تاکید بر این‌که سعدی، معلم فرهنگ و اخلاق و ادب و عدالت و تربیت وتواضع و قناعت برای همه ماست، خاطرنشان کرد: با آن‌که سعدی در قرن هفتم می‌زیست و در عین حالی که این دوران در فکر و ذکر او تاثیر فراوان گذاشت اما با این حال دشنام نمی‌دهد و درشتی نمی‌کند، بلکه با زبان تند و جرات نظر خود را می‌گوید. ]]> عمومی Sat, 21 Apr 2018 08:06:20 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128111/ دیالکتیک عشق در نگاه سعدی و افلاطون/ تأملاتی فیلسوفانه درباره عشق http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128097/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، مفهوم عشق، مقوله ای است که بسیاری از متفکران به آن پرداخته اند و هر یک از منظری خاص، آن را مورد تحلیل قرار می‌دهند. شاعران نیز در باره این مفهوم بسیار سروده اند. در این مجال به مناسبت بزرگداشت سعدی استاد بی بدیل سخن فارسی و شاعر قرن هفتم هجری، با زهرا مستفید، پژوهشگر ادبیات فارسی و فلسفه یونان گفتگو کردیم. در این گفتگو به مقایسه نگاه دیالکتی سعدی با افلاطون به عنوان دوّمین فیلسوف از فیلسوفان بزرگ سه‌گانه یونانی (سقراط، افلاطون و ارسطو) مورد بررسی قرار گرفته است. این تحلیل‌، با تکیه بر محاوره فایدروس اثر افلاطون و قصیده‌ای از مواعظ سعدی درباب ستایش شمس الدین محمد جوینی، با مطلع: به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار/ که برّ و بحر فراخست و آدمی بسیار/ صورت گرفته است. زهرا مستفید در مورد عشق را از منظر افلاطون در محاوره فایدروس گفت: افلاطون در محاوره فایدروس دو نگاه و زاویه دید متضاد را درباره عشّاق مطرح‌ می‌نماید. نخست فایدروس به عنوان معشوقی زیبارو، خطابه‌ای را به نقل از لوسیاس‌، دست کم در یازده مورد مطالبی علیه عشق‌ورزی عشّاق بیان‌ می‌دارد، و سپس سقراط لوسیاس را عاشقی نیرنگباز می‌داند که به کتمان عشق خویش پرداخته است و غیر عاشقان را برتر نشان داده است‌ و سپس  سقراط با وجود عشقی که در دل دارد، در این مرحله‌، به قول خوش با حالتی  شاعرانه و خلسه‌وار علیه عشّاق سخن‌ می‌گوید که این سخنان در راستای سخنان لوسیاس است‌. و تا اینجا  هر دو تبیین،  وجود عاشق را به ضرر معشوق‌ می‌شمارند. در حقیقت وجود عشق در عاشق از سر خودخواهی و کامیابی شخصی‌ می‌شمرند و در ادامه عاشق را بدخواه و حسود نسبت به کسب برتری‌های معشوق و مخالف دوستی‌های دیگران نسبت به او می‌دانند وی ادامه داد: در حقیقت وجود عشق در عاشق از سر خودخواهی و کامیابی شخصی‌ می‌شمرند و در ادامه عاشق را بدخواه و حسود نسبت به کسب برتری‌های معشوق و مخالف دوستی‌های دیگران نسبت به او می‌دانند.  اما پس از تمثیل داستان ارابه‌ران و اسب‌، افلاطون از زبان سقراط‌، به تبیین اجزای روح اعم از  خوبی و بدی و زیبایی و زشتی و بزرگ منشی و پستی و سایر صفات نیک و بد نفس‌ می‌پردازد  و پس از این تبیین در چرخشی متضاد با سخنان مطروحه علیه عشق و عاشق،  به توصیف رفتارهای  صادقانه و خدمت‌های توأم با شرم و احترام  عاشق  در برابر معشوق‌ می‌پردازد و ورود و انعکاس امواج زیبایی معشوق بر روح  عاشق از طریق چشم را عامل انتقال چرخه‌ایِ تمام آن عواطف صادقانه، بر وجود معشوق‌ می‌داند و هر دو را در این حالت عاطفی مشابه و یکسان‌ می‌شمارد و به سمت وصالی توأم با شرم و خرد، ضمن لگام زدن به اجزای گردنکش نفس و  اجزای والاتر روح‌، جویای  فضیلت و موهبت‌های  الهی‌ می‌شود و   پس از فروکش کردن آتش عشق‌، و برقراری دوستی‌، گسستن این پیمان را گناهی بزرگ‌ می‌دانند. و در نهایت سقراط طی پوزش خواهی از اروس توانا به سبب سخنان ناسزای قبلی علیه او، آرزو می‌کند بیش از پیش لایق معاشیق زیبا گردد. و یک نکته قابل توجه اینکه عشق را جنونی هدیه آفرودیته و اروس‌ می‌داند. ضمن اینکه هنر غیبگویی و آگاهی از اسرار و شاعری را هم از نوع جنون و هدیه خدایان‌ می‌نامد. این دانش آموخته فلسفه در مورد اینکه سعدی چه نگاهی به مقوله عشق دارد گفت: در بخش مواعظ سعدی، ذیل عنوان ستایش شمس الدین محمد جوینی صاحب دیوان ابیاتی درباره عشق مطرح شده است‌. بد نیست توجهی هم بدین مطلب داشته باشیم که این وزیر از خاندانی خردمند و اهل علم بوده است‌ و ای بسا طبعاً سعدی باید در برابر چنین کسی‌ سنجیده ترین و حکیمانه ترین دیدگاه خویش را ارائه کند. وی ادامه داد: سعدی در این قصیده طی ابیاتی، زاویه دیدی منفی علیه عشق و معشوق مطرح می کند، این در حالی است که افلاطون در دو بخش اولیه محاوره فایدروس علیه عشق عاشق نسبت به معشوق گفته شده بود، اینجا برای ردّ عشق  علیه شخصیت هر «معشوق» سخن‌ می‌گوید و مقام «عاشق» را والاتر از این‌ می‌داند که به هیچ یار دل ببندد و اسیر موی صورت تازه رسته معشوق شود. او عاشق را در مثل به سگی شهری وفادار که سنگ جفا بر سرش کوفته‌ می‌شود و نیز چون مرغ خانگی  که دچار جور می‌شود  تشبیه‌ می‌کند  و این سگ بخت برگشته را با سگ آزاد شکارچی مقایسه‌ می‌کند. او توصیه بر آن دارد که چو بلبل از این درخت بر آن درخت بنشیند تا مثل بوتیمار اسیر دام دل نشود و در ادامه باز برای تاکید به تمثیل  اشاره‌ می‌کند که اگر زمین از گاو و خر لگد می‌خورد برای آن است که ساکن است و چون آسمان دوار نیست‌ و همچنین در ادامه برای نفی دلبستگی عاشق به یک معشوق، به کثرت معاشیق زیبارو اشاره دارد. در همین راستا  توصیه‌ می‌کند: گرت هزار بدیع الجمال پیش آید / ببین و بگذر و خاطر به هیچ کس مسپار / مخالط همه کس باش تا بخندی خوش / نه پای بند یکی کز غمش بگریی زار... چه لازمست یکی شادمان و من غمگین / یکی به خواب و نن اندر خیال وی بیدار؟ زهرا مستفید گفت: سعدی  تا این جا در نفی عشق و  معشوق داد سخن‌ می‌دهد و سپس‌ می‌گوید: مرا رفیقی باید که بار برگیرد / نه صاحبی که من از وی کنم تحمل بار / اگر به شرط وفا دوستی به جای آرد / وگرنه دوست مدارش تو نیز و دست بدار...‌ وی افزود: می‌بینیم که سعدی  پس از آن مرحله  نفی عشق و هر معشوق زیبایی در این مرحله به رابطه مساوی در دوستی سفارش‌ می‌کند. کسی که از غم و تیمار من نیندیشد / چرا من از غم و تیمار وی شوم بیمار؟ وی اظهار داشت: و در ادامه خدعه و نیرنگ‌ها در لباس دوستی را بر می‌شمارد و به تامّل و درنگ در هر کار توصیه دارد و در بیتی دیگر تیر خلاص را بر عشق‌ می‌زند: زمام عقل  به دست هوای نفس مده‌، که گرد عشق نگردند مردم هشیار/ من آزموده ام این رنج و دیده این زحمت / ز ریسمان متنفر بود گزیده مار... و سرانجام در این بخش طریق معرفت را چشم بستن بر معشوق و دل نگهداشتن از عشق‌ می‌داند. سعدی و افلاطون در هر دو اثر، در نفی عشق و توصیه بر دوستی برابر، نگاه مشترک دارند. اما افلاطون در فایدروس معتقد است «معشوق» برتر و بالاتر از آن است که تسلیم عشق عاشق شود، در حالیکه در نگاه سعدی «عاشق»  والاتر از آن است که دل به معشوق سپارد و خویشتن را اسیر زیبایی معشوق کند زهرا مستفید در مورد نظر سعدی و افلاطون را در نقد و نفی عشق گفت: تا اینجا سعدی و افلاطون در هر دو اثر، در نفی عشق و توصیه بر دوستی برابر، نگاه مشترک دارند. اما افلاطون در فایدروس معتقد است «معشوق» برتر و بالاتر از آن است که تسلیم عشق عاشق شود، در حالیکه در نگاه سعدی «عاشق»  والاتر از آن است که دل به معشوق سپارد و خویشتن را اسیر زیبایی معشوق کند. در هر دو نگاه پیدایش عشق تلویحاً بر محور زیبایی است. وی در پایان اظهار داشت: اما نکته جالب توجه در فایدروس و این قصیده سعدی‌،  گردش صد و هشتاد درجه‌ای از ردّیه هایی است که هر دو اثر در قریب به دوسوم مطالب خود بر عشق داشته اند و مضرات عشق را مفصلاً تبیین نموده بودند. اما در سیری دیالکتیکی هردو نهایتا به نتیجه ای عکس می رسند ضمن اظهار ندامت از منفی گویی در باب عشق‌، به تمجید این پدیده وجودی در آدمی ‌ می‌پردازند. حدوداً در یک سوم پایانی ابیات  این قصیده‌، سعدی کاملاً  این چرخش معکوس را به نمایش می گذارد و پس از آن تفکرات به قول خودش، شبانه‌،  در گفتگویی مغایر با خویش از  وفای عهد  به محبوب دم می‌زند و همچنین  حق دوستی را گریبانگیر خود می‌بیند و اینکه فراموش کردن وفا و عهد مکاری و غدّاری می شمارد و  سربرتافتن از محبت دوست و سر پیچی از ارادت یار و صبر و تحمل بر فراق را سنگدلی‌ می‌نامد و در همین محور، درم و دینار و دین و دنیا و نفس  را در برابر دوست هیچ‌ می‌انگارد و در ادامه می‌گوید: دگر مگوی که من ترک عشق خواهم گفت / که قاضی از پس اقرار نشنود انکار / هر آدمی که نظر با یکی ندارد و دل / به صورتی ندهد، صورتیست بر دیوار. ]]> عمومی Sat, 21 Apr 2018 06:44:43 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128097/ جشن امضای کتاب شایان مصلح/عکس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128177/   ]]> عمومی Sat, 21 Apr 2018 14:01:26 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128177/ آرامگاه سعدی شیرازی در زادروزش/عکس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128182/   ]]> عمومی Sat, 21 Apr 2018 14:36:11 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128182/