پایگاه خبری ستاره ها - آخرين عناوين موسيقی :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art/music Sun, 22 Sep 2019 09:46:49 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Sun, 22 Sep 2019 09:46:49 GMT موسيقی 60 دفاع مقدس و وظیفه تاریخی هنرمندان موسیقی http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167471/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری ایرنا؛ در تاریخ همه درگیری  ‌های نظامی و جنگ‌های دنیا همیشه موسیقی نقش پررنگی برای تهییج مبارزان و تقویت روحیه آنها داشته است. اما داستان موسیقی دفاع مقدس ما از جذابیت های تاریخی ویژه ای برخوردار است. جنگ هشت ساله زمانی به ما تحمیل شد که ایران در روزهای ابتدایی پیروزی انقلاب و درگیر تحولات بنیادی در تمام عرصه ها بود. با توجه به شرایط خاص آن دوران موسیقی آنچنان که باید مورد توجه نبود. جنگ و سلاحی به نام موسیقی در تاریخ جهان هیچ جنگی را سراغ نمی‌توان گرفت که آلات و ادوات موسیقی به‌عنوان عاملی جنبی اما بسیار مهم در آن نقشی نداشته باشند؛ چه جنگ‌های تاریخ باستان با سازهای بدوی بادی و کوبه ای و چه جنگ‌های مدرن با یگان‌های موسیقی نیروهای مسلح از یک طرف و نقشی که هنرمندان موسیقی در دوران جنگ و آگاهی از وظایف خود به عنوان یک هنرمند متعهد برعهده دارند. جنگ تحمیلی و احیای موسیقی ایران زمانی با حمله بعثی‌های عراق مواجه شد که در روزهای ابتدایی بعد از پیروزی انقلابی قرار داشت که باعث دگرگونی های عظیمی در تمام زیرساخت‌های جامعه از سیاست و اجتماع و اقتصاد گرفته تا فرهنگ شد که موسیقی قسمتی از آن است. شرایط آن روزها طوری بود که موسیقی چندان مورد وثوق و توجه نبود. گفته می‌شود اگر جنگ ایران و عراق آغاز نمی‌شد و دنبال آن نقش بسزای موسیقی مورد توجه قرار نمی‌گرفت، چه بسا موسیقی امکان حیات خود را از دست می‌داد.   هنرمند به مثابه رزمنده با آغاز جنگ تحمیلی تمام امکانات کشور روی جنگی نابرابر متمرکز شد و تمام اقشار کنار حاکمیت همت خود را به کار گرفتند تا اهریمنی به نام صدام در رسیدن به آرزوی خود که فتح چندروزه تمام ایران بود، ناکام بماند و حتی وجبی از خاک کشور را از دست ندهیم. دراین میان رزمندگان دلیر در نوک پیکان این نبرد نابرابر قرار داشتند، نبردی آنچنان نابرابر که جز با اتکا به پروردگار و برخورداری از روحیه محکم و خلل ناپذیر رزمندگان امکان پیروزی و سرافرازی در آن ممکن نبود. در چنین شرایطی نقش موسیقی به عنوان عاملی روحیه‌بخش برای رزمندگان خط مقدم و مردمی که در شهرها ناخواسته و ناگهانی با حملات هوایی و موشکی روبرو شده بودند، مورد توجه قرار گرفت و هنرمندان موسیقی که خود را به این مردم و این آب و خاک متعهد و مسئول می‌دیدند با سلاح موسیقی در جبهه فرهنگ نبرد خود را با دشمن آغاز کردند. نقش تاریخی صداوسیما و موسیقی دفاع مقدس درآنروزها صدا و سیما مهم ترین و شاید تنها رسانه عمومی بود که از طریق آن امکان پخش موسیقی وجود داشت. در این دوران هنرمندان موسیقی با ساخت آهنگ‌ها و سرودهای ملی میهنی و پخش آن از طریق صدا و سیما موفق شدند وظیفه روحیه‌بخشی به تمام مردم و تهییج رزمندگان را انجام دهند. با نگاهی به آرشیو موسیقی های دوران دفاع مقدس مشخص می‌شود این آثار بیش از اینکه آثاری برخوردار از معیارهای زیبایی‌شناسانه موسیقی باشند بیشتر به صورت احساسی و خالصانه تولید و پخش شده اند. پخش مارش پیروزی از رادیو هنگام اعلام خبر پیروزی‌های رزمندگان در جبهه ها و نوای ممد نبودی ببینی در زمان فتح خرمشهر با صدای غلام کویتی پور نمونه هایی از این دست آثار هستند که در روزهای آتش و خون از آنتن صدا و سیما پخش شدند. ارکستر سمفونیک و حضور در جبهه ها شاید سفر اعضای ارکستر سمفونیک تهران به مناطق جنگی و اجراهای برنامه برای رزمندگان و مردم جنگ زده یکی از مهم ترین رویدادهای موسیقی آن دوران باشد. اقدامی که شاهد و گواه زنده آن خواننده جوان آنروزها مهرداد کاظمی است که امروز به دلیل مصدومیت ناشی از گازهای شیمیایی در بستر بیماری است. اما در پشت جبهه هم هنرمندان موسیقی دست از انجام وظیفه نکشیدند و با تولید آثاری که امروزه به عنوان یکی از میراث فرهنگی ملت ما و یادگارهای جاودانه موسیقی دوران دفاع مقدس شناخته می‌شوند نام خود را به عنوان رزمندگان جبهه فرهنگی در تاریخ پرافتخار این کشور ثبت کردند. آواز حماسی در شب عملیات اما جدا از ساخت موسیقی بخش دیگری از تاریخ موسیقی دفاع مقدس را جوانانی ساختند که با صدای گرم و ریشه‌دار خود در سنت و آیین مداحی و مرثیه سرایی با حضور مستمر در جبهه ها مخصوصا در شب‌های عملیات نقش مهمی در تهییج و روحیه بخشی به رزمندگان داشتند؛ صادق آهنگران و غلام کویتی‌پور چهره های شاخص این رویکرد نوین در موسیقی حماسی ایران هستند. ستاره های درخشان موسیقی در روزهای آتش و خون در دوران دفاع مقدس که تقریبا با فاصله اندکی از پیروزی انقلاب آغاز شد، موسیقی به واسطه شرایط اجتماعی چندان مورد وثوق نبود و جز مواردی اندک آن هم در ژانر سنتی امکان فعالیت گسترده ای نداشت. یکی از این موارد اندک چاووش بود که در آن دوران موفق شده بود به فعالیت موسیقی خود ادامه دهد. این گروه به مرور به واسطه حمایت نشدن از آن تقریبا منحل شد. به اعتقاد برخی از صاحب نظران اگر فعالیت گروه چاووش ادامه می‌یافت این گروه در ساخت آثار فاخر و ماندگار در دوران دفاع مقدس عملا به توفیقی بی‌سابقه دست می‌یافت. امروز با نگاهی به تاریخ موسیقی در دوران دفاع مقدس آثاری را خواهیم یافت که هم در آن دوران به خوبی از نجام وظیفه خود سربلند بیرون آمدند و امروز نیز در فهرست آثار ماندگار موسیقی حماسی ایران قرار گرفته اند. قطعه خلبانان ملوانان با صدای جمشید نجفی و آهنگسازی فیروز برنجیان، کجایید ای شهیدان خدایی ساخته هوشنگ کامکار با صدای بیژن کامکار که بعد ها با صدای شهرام ناظری بازخوانی شده و مورد اقبال بین المللی قرار گرفت، اجرای بیش از هشتصد قطعه حماسی توسط اسفندیار قره باغی که خود علاوه بر تسلط ستودنی برآواز کلاسیک یا اپرا دانش آموخته رشته موسیقی نظامی است، مجموعه نینوا با صدای حسام الدین سراج ( با سمفونی نینوا ساخته حسین علیزاده اشتباه نشود) تنها نمونه هایی از نقش بسزا و ماندگار هنرمندان موسیقی در دوران دفاع مقدس است. ]]> هنری Sun, 22 Sep 2019 04:45:54 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167471/ موسیقی ظرفیت ماندگاری برای نزدیکی فرهنگ ایران و چین است http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167450/ به گزارش ستاره ها؛ خانم ژائو که در زمینه مطالعه موسیقی ایرانی فعالیت دارد روز شنبه در گفت و گو با ایرنا افزود: مبادله هیات های موسیقی و موسیقدانان میان دو کشور می تواند علاوه بر تقویت روابط فرهنگی، باعث معرفی دو کشور به یکدیگر شود. وی تصریح کرد: موسیقی چینی و ایرانی به عنوان یکی از میراث ماندگار فرهنگ شرقی همانند سایر بخش های فرهنگی به دلیل اثرگذاری قوی می تواند نقش خود را در تقویت اشتراکات فرهنگی ایفا کند. این موسیقیدان چینی از جذابیت و خلاقیت به عنوان دو عنصر اصلی در موسیقی ایرانی نام برد و گفت: از آنجائیکه روابط­ فرهنگی ایران و چین همانند روابط سیاسی و اقتصادی، روابطی دوسویه و متقابل است عرصه موسیقی به عنوان یکی از محورهای فعالیت فرهنگی، باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. ژائو افزود: موسیقی ایرانی در مجموع به علت برخورداری از ویژگی­ هایی مانند اصالت و نواوری مورد پسند مخاطبان چینی است و رفت و آمد هیات ها و همچنین دعوت از اساتید این رشته برای تحصیل و تدریس در کشورهای یکدیگر می تواند نقش مهمی در این زمینه داشته باشد. او با اشاره به ضرورت معرفی بیشتر موسیقی سنتی دو کشور به یکدیگر خاطر نشان کرد با توجه به عدم شناخت موسیقی دانان چینی از موسیقی ایرانی، سعی کرده ام به طور اصولی درباره موسیقی ایران تحقیق کنم و در این راه فقط به نوشته های محققان اروپایی و آمریکایی بسنده نکردم. این موسیقیدان چینی با اشاره به اینکه بیشتر نوشتارها درباره موسیقی ایران مربوط به کشورهای دیگر است، تاکید کرد با سفر به ایران متوجه شدم موسیقی ایرانی مانند سرزمین پارس، دارای اسرار زیادی است و برای من ورود به این دنیای پرجاذبه، بسیار جالب بود. او گفت که روی موسیقی ایران کارهای گسترده ای انجام داده ام و متوجه شده ام که موسقیدانان ایرانی بر کار خود تسلط بالایی دارند. 'ژائو' با اشاره به اینکه یک کار پژوهشی تحلیلی ۲۰ هزار واژه ای به دو صورت سمعی و بصری در مورد موسیقی ایران انجام داده است اضافه کرد نتایج این تحقیقات درباره موسیقی و همچنین زمینه های دیگر فرهنگ ایران، در نشریه دانشگاه 'نن جینگ' در جنوب شرق چین منتشر شده است که اولین نسخه تحقیقاتی منتشر شده در یک ژورنال معتبر آکادمیک چین درباره موسیقی ایران محسوب می شود. وی ابراز امیدواری کرد مردم چین با خواندن این نسخه مطالعاتی بیش از گذشته و به طور دقیق تر با موسیقی ایران و واقعیات آن آشنا شوند و بتوانند ایران واقعی را بهتر بشناسند. ژائو در پایان افزود: گفتمان فرهنگی تاثیر دوجانبه ­ای بر فرهنگ ایران و چین دارد این گفتمان در صورت بهره گیری از هنر موسیقی به شکل آسانتری می تواند به بهبود و تقویت روابط فرهنگی دو کشور کمک کند. ]]> هنری Sat, 21 Sep 2019 15:04:14 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167450/ سراج «وداع» را در برج میلاد اجرا می کند/ روایت وحید جلیلوند http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167315/ به گزارش ستاره ها به نقل از روابط عمومی برج میلاد تهران، مجتبی توسل مدیرعامل برج میلاد گفت : امسال برج میلاد به روال هر ساله ویژه برنامه هایی را برای ایام محرم و صفر در نظر گرفته است که اجرای این سوگواره موسیقایی از آن جمله است. وی با اشاره به اجرای ارکستر فیلارمونیک شهر تهران توسط برج میلاد، افزود: کنسرت «وداع» به خوانندگی حسام الدین سراج و رهبری ارکستر توسط سید محمد میرزمانی در قالب برنامه سوگواره عاشورایی ۵ تا ۷ مهر به صورت رایگان برای علاقه مندان در مرکز همایش های برج میلاد برگزار می شود. در این سوگواره موسیقایی ۸ قطعه از اشعار عمان سامانی در رثای حضرت سیدالشهدا به خوانندگی حسام الدین سراج خواننده مطرح کشورمان اجرا می شود. ضمن اینکه قطعاتی نیز به صورت دکلمه در بیان حماسه عاشورا توسط وحید جلیلوند اجرا خواهد شد. توسل بیان کرد: این برنامه با حضور گسترده سفرای کشورهای عضو اکو اجرا می شود؛ چرا که قرار است این کنسرت به عنوان محصول فرهنگی فاخر و برای انتقال پیام عاشورا به خارج از مرزهای ایران با مشارکت موسسه فرهنگی اکو، در قالب دی وی دی هایی به زبان های اردو، روسی و ترکی صادر شود. علاقه مندان به حضور در برنامه می توانند پس از بازگشایی سامانه از طریق سامانه فروش بلیت بدون پرداخت هزینه جای خود را رزرو کنند. ]]> هنری Wed, 18 Sep 2019 13:58:01 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167315/ هنرمند پیشکسوت حوزه موسیقی کامیاران درگذشت http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167068/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایرنا؛ میرزا مراد عزیزی هنرمند پیشکسوت کامیارانی در عرصه موسیقی فولکلور متولد ۱۳۰۹ در روستای سورسور از توابع این شهرستان است که صبح امروز دوشنبه به حق تعالی پیوسته است. مرحوم عزیزی از اساتید برجسته کشور در حوزه موسیقی فولکلور بوده و بیش از ۷۰ سال است که در منطقه غرب کشور و در شهرها و روستاهای این منطقه در مراسمات شادی و عزای مردم به هنرنمایی می پرداخت. مراسم تشییع پیکر این هنرمند ظهر امروز با حضور اصحاب فرهنگ و هنر کردستان در آرامستان کامیاران و مجلس ختم و یادبود وی نیز در مسجد حضرت عمر (رض) واقع بلوار انتظام این شهرستان برگزار می‌شود. وی از سن ۱۲ سالگی به هنر موسیقی و سرنانوازی روی آورده بود. ]]> هنری Mon, 16 Sep 2019 08:11:11 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/167068/ انتقاد غلامرضا صنعتگر از بی‌توجهی به «کلام» در بازار موسیقی http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/166927/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ غلامرضا صنعتگر خواننده موسیقی پاپ کشورمان ضمن اشاره به تازه ترین فعالیت‌های خود در عرصه موسیقی بیان کرد: بنده با توجه به شرایط جسمانی‌ام در طول سال بارها پیش آمده که درگیر بیمارستان و کارهای درمانی باشم اما این موضوع باعث نشده که به کار و تولید در حوزه موسیقی مشغول نباشم کما اینکه در همین چارچوب چندین کار را تولید و در زمینه‌های مختلف آن را برای مخاطبان آماده کرده‌ام. وی ادامه داد: من هیچ وقت حاضر نبوده‌ام هر ترانه‌ای را بخوانم چرا که «کلام» همواره برایم از اهمیت بسزایی برخوردار بوده است و همیشه تلاش کرده‌ام در هرزمانی که به کار موسیقی مشغول هستم این موضوع را به شدت مدنظرم قرار دهم. البته که بی‌توجهی به کلام، امروزه یکی از آسیب‌های جدی حوزه موسیقی پاپ است که برای آن باید دنبال راهکار بود. من واقعاً امیدوارم در این راه مدیران وزارت ارشاد فکری اساسی برای حل این معضل بکنند چرا که موسیقی نقش بسیار مهم و انکارناپذیری در زندگی مردم به ویژه نسل جوان دارد. کما اینکه در حال حاضر ذائقه شنیداری مردم به دلیل کاهش توجه به موضوع کلام و حضور برخی افراد، تنزل پیدا کرده است. «بی‌توجهی به کلام» امروزه یکی از آسیب‌های جدی حوزه موسیقی پاپ است که برای آن باید دنبال راهکار بود؛ من واقعاً امیدوارم در این راه مدیران وزارت ارشاد فکری اساسی برای حل این معضل بکننداین خواننده درباره تازه‌ترین فعالیت‌های خود در عرصه موسیقی بیان کرد: چندماهی است که با همکاری و همفکری یک تیم قوی و خوش فکر مشغول برنامه‌ریزی هستیم تا آثار جدیدی را که در شأن مخاطب باشد تولید کنیم. این آثار به‌زودی برای پخش و شنیدن در اختیار مخاطبان عزیز قرار خواهد گرفت. در عین حال اگر خدا بخواهد بعد از ماه صفر چندین شب در تهران کنسرت برگزار خواهم کرد که رهبری ارکستر و تنظیم قطعات به عهده هنرمند توانمند جناب آقای فربد یزدانفر است و امیدوارم مورد استقبال مخاطبان قرار گیرد. صنعتگر در بخش پایانی صحبت‌های خود گفت: خدارا شاکرم همیشه در چارچوبی که خودم در نظر دارم کار کرده و سعی داشته‌ام و دارم تا آثار ارزشمندی تولید کنم. من به هیچ وجه نمی‌خواهم ترانه‌های سخیف بخوانم و خیلی هم مانور تبلیغاتی ندارم، ولی همچنان در این عرصه پرترافیک، سالم کار می‌کنم و مورد لطف و توجه مردم هستم. من از حاشیه‌سازی بیزارم و زندگی آرام و بی‌دغدغه را به هرچیزی ترجیح می‌دهم و معتقدم زندگی شخصی هرکس بسیار مقدس است و لزومی ندارد در معرض دید عموم قرار بگیرد چرا که معتقدم: «خانواده یعنی محترم‌ترین حریم». غلامرضا صنعتگر که طی ماه‌های گذشته فعالیت‌های زیادی را در عرصه موسیقی انجام داده چندی پیش تازه‌ترین آلبوم موسیقی خود با عنوان «هنوز سرپام» را منتشر کرد. این آلبوم که از تولیدات مرکز موسیقی حوزه هنری است شامل ۱۱ قطعه موسیقی با شعرهایی از مجید ذاکری، اهورا ایمان، مریم فتاحی و شبنم عراقی‌نژاد است که از بین این قطعات، سه قطعه دارای موسیقی محلی است. این هنرمند غیر از خوانندگی، نوازندگی سازهایی چون پیانو وگیتار و سازهای پوستی را تجربه کرده است. ترانه‌های «میهنم ایران»، «میشه ضامنم بشی»، «دفاع از شط» و «عطر نرگس» از مهم‌ترین آثار این هنرمند است که به تکرار از شبکه‌های مختلف صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده است. ]]> هنری Sat, 14 Sep 2019 14:15:56 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/166927/ پارسا خائف چگونه‌ حیرت اساتید موسیقی را برانگیخت؟ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/166401/ به گزارش ستاره ها به نقل از تسنیم؛ برخلاف برخی از هنرمندان که حضورشان تکلف و سنگینی به همراه دارد، پارسا با پولیور و کاپشن آبی رنگ، قد و قواره‌ای متوسط، لبخندی بر لب و عینک دور سیاهی بر چشم به مانند تصویری از کودکی همایون شجریان، وارد دفتر خبرگزاری تسنیم شدف؛ پدر و مدیر برنامه‌هایش به همراه پسرعمه همراهیش می‌کردند. انگار که برای دورهمی ساده و صمیمی مهمان شده باشد. نه لاف تفاخر داشت و نه آهنگ صحبت‌هایش از سن و سال پسرکی 14 ساله که ادب و اخلاق دارد، دور شده بود. احوال پرسی با پارسا هم ساده برگزار شد. بی‌تکلف پشت صندلی بزرگ راس اتاق نشاندیمش تا شروع به صحبت کند. صحبت از درخشیدن یک نخبه و صحبت از محبوبیتی که در کوتاه مدت مرزهای کشور را در هم شکست. علاقه پارسا به موسیقی از کودکی به حدی بوده که آهنگ‌ها را حفظ می‌کرده و می‌خوانده. می‌دانیم که عاشق شجریان بزرگ است و پسرش. می‌گوید 8 سالم که بود حفظ کردن و خواندن آهنگ‌ها فکر پدر و مادرم را متوجه من کرد و پیش یک استاد موسیقی رفتیم. تمامی استادهای موسیقی با لفظ «آقای» خطاب می‌شوند و اولین استاد آقای احدی است که توانی متمایز در پارسا می‌بیند و وجد خود را با والدینش در میان می‌گذارد.بعد نوبت به آقای محرمی و آقای امید مظهری در تبریز رسیده است. دنیای موسیقی سنتی ایران عمیق و گسترده است در اولین پاسخ‌هایش پارسا برایمان از کودکی 14 ساله قد کشیده و به مانند جوان بالغ و عاقلی روبه رویم نشسته است.با همان سلاست در موسیقی، سخن می‌گوید. موسیقی سنتی با شعرهایی از شعرای ایران زمین که هر یک قله رفیعی در عرفان بوده‌اند برای کودکی همچون پارسا ثقیل است اما با چهره گشاده از علاقه‌اش به موسیقی سنتی می‌گوید:اینکه پدربزرگش به واسطه تدریس ادبیات، او را با دنیای وسیع و عمیق اشعار ایرانی و ادبیات عرفانی آشنا کرده و اینکه خانواده‌اش او را در مسیر تربیت فکری و هنری موسیقی سنتی یاری کرده‌اند. علاقه‌مند به این شعر سعدی است که «سعدی چو جورش می‌بری نزدیک او دیگر مرو/ ای بی‌بصر من می‌روم او می‌کشد قلاب را» اثری که در نوای زندگی بخش همایون شجریان نیز روح مخاطب را نوازش داده است و امروز توسط هنرمند جوانی از دیار شعر و موسیقی فاخر، اردبیل، خوانده می‌شود. نه تنها توصیه مدیر برنامه‌ها و اساتید برای انتخاب اشعار برایش مهم است بلکه خواننده کوچک به مفاهیم اشعار نیز توجه نشان می‌دهد و گاهی پدربزرگ و گاهی پدر و مادر در معنی اشعار کمک حالش هستند.‌ حتی خواهر کوچکتر، نفس 4 ساله نیز علاقه‌مند به موسیقی شده و در هنگامه تمرین و نوازش سه تار کنار برادرش می‌نشیند. جوانان از هنرمند کوچک اردبیلی استقبال کردند پارسای کوچک از درس و مشقش هم در این 6 سال غافل نبوده است. با همان سادگی و خلوصی که دارد می‌گوید: «درس‌هایم را بدون وقفه می‌خوانم. گاهی شده در مسیر اردبیل- تبریز یا اردبیل- تهران که برای حضور در اجرا یا برنامه سفر می‌کنم در اتوبوس و هواپیما کتاب درسی به دست گرفته‌ام تا روز بعد سرکلاس آماده باشم.» هم از همکلاسی‌هایش احترام دیده هم حسادت اما گویی روح او با اشعاری که می‌خواند آمیخته شده و حال و هوای فخر فروشی یا تکبر ندارد. با همه ساده و بی‌تکلف است. آنقدر دوست داشتنی شده که نه تنها شیفته صدایش بلکه شیفته اخلاقش شده‌اند. از کشور آذربایجان برای اجراهای ترکی مرتبا پیام‌هایی دریافت می‌کند. حتی از آمریکا پزشکان علاقه‌مند ایرانی برای مراقبت از حنجره‌اش پیام‌هایی به او ارسال کرده‌اند. صدای پارسا مرزهای ایران را طی کرده است و موسیقی فاخر گرفتار در رخوت و فراموشی را دوباره در دل‌ها زنده کرده است و مگر می‌شود که شعر حافظ در دستگاه شور با نوای پارسا دلی را نلرزاند و روحی را نوازش نکند. نبود هنرستان من را به سفر در جاده‌ها وادار کرد در نگاه مهربان پارسا می‌توان به خود مغرور شد. شاد و امیدوار شد و آرزوهای خوشایند از آینده را به یاد آورد.چه نگاه‌هایی که پنهان مانده و چه نواهایی که هنوز شنیده نشده است. پارسا می‌گوید:« حتما بچه‌های مستعد دیگری هستند اما کسی از آن‌ها خبر ندارد. در حالی دوست دارد موسیقی بخواند که یک هنرستان موسیقی در اردبیل دایر نیست. حتی در تمرین‌ها نیز با نبود استاد سلفژ، نت خوانی و پیانو هنرمند کوچک را دچار مشکل کرده است.» همین کمبودها که بسیاری از استعدادهای اردبیل را ناشناخته نگاه داشته است، موجب شده تا پارسا مرتبا برای تمرینات خود به تبریز سفر کند. می‌گوید: «هیچ انسانی کامل نیست و همه انسان‌ها نیازمند آموزش هستند. ماه محرم سپری شود تمرینات را از سر می‌گیرم و در عین حال از همه توصیه‌ها برای مراقبت از حنجره‌ام استفاده خواهم کرد تا به خصوص در دوران بلوغ آسیب نبیند.» به تعبیر مدیر برنامه‌های پارسا، آقای محمد عبداللهی شیطنت‌های کودکانه البته مانع از این شده تا پارسا زیر بار رژیم غذایی سفت و سخت برود اما مراقبت‌ها به قوت اعمال می‌شود. با سن کوچکش، دغدغه‌های بزرگ دارد. معتقد است ذهن موسیقیایی هم سن و سال‌هایش پرورش داده نشده و بخشی از مسئولیت او آشنا کردن کودکان هم سن و سالش با موسیقی سنتی است. اما بیشترین مخاطبان پارسا به تعبیر خود او، جوانان 24 تا 35 ساله هستند. گویی این هنرمند کوچک نسلی را از زیربار ساز و آواز ناکوک موسیقی‌های مخرب بیرون کشیده و نسلی از جوانان فردا را نیز تربیت می‌کند. گوش‌ها به نوای او سپرده شده و پارسا شیفته این است که دنیای بزرگ موسیقی سنتی ایرانی را بار دیگر به گوش جهانیان برساند و چه خوش گفته‌اند که تنها صداست که می‌ماند. در «عصر جدید» با نظر مردم آشنا شدم هرچند پارسای قصه ما جوایز ریز و درشتی را از آن خود ساخته است اما اوج آشنایی مردم با او به واسطه یک برنامه تلویزیونی بود. عصر جدید که فرصتی برای او فراهم ساخت تا نخبه اردبیلی را در سطح ملی معرفی کند. نیتش از حضور در این برنامه را داوری شدن عنوان کرد و در حالی که داوران به دنبال امتیاز دهی به او بودند، پارسا امتیاز مردم و مسئولان را در خصوص خود سنجید تا ایرادات کار عیان شود. وارد مرحله فینال شد و توانست مقام سوم را کسب کند اما معتقد است این مقام را با نظر مردم و نه داوران کسب کرده است. می‌گوید: «تنها خواننده جوان بودم و به همین دلیل امیدوار بودم موفق شوم. آهنگ «با من صنما» را که همایون شجریان اجرا کرده و هنرمندان می‌گویند هیچ موجود زنده‌ای قادر به اجرایش نیست آماده کردم؛ برای اجرای صحیح از استاد پورناظری آهنگ اصلی را درخواست کردیم؛ بعد از آهنگ سازی توسط بهترین موزیسین های ایران جهان این قطعه اجرا و با استقبال بی‌نظیری روبرو شد.» پارسا با وجود برخی محدودیت‌ها، مانع تراشی‌ها و سنگ اندازی‌ها نوای موسیقی و زندگی خود را به شور نشانده است. امروز این هنرمند کوچک هر آوازی می‌شنود می‌تواند موسیقی آن را تجزیه و تحلیل کند.معتقد است برنامه عصر جدید نقطه آغازی برای تمرین‌های بیشتر و شناخت بیشتر او شده است. از من خواسته‌اند ارکستر سمفونی چالدران را اجرا کنم در حالی که شورای شهر تبریز دوبار از پارسا دعوت کرده است و شورای شهر اردبیل تا حالا به این موضوع بی تفاوت بوده است. می‌گوید:«استاندار اردبیل، اکبر بهنام جو و محمدرضا حسین زاده مدیر عامل بانک ملی ایران از مسوولانی هستند که دائم و لحظه به لحظه پیگیر فعالیت‌های هنریاش بوده اند.» پارسا که از این اقدام استاندار اردبیل و مدیرعامل اردبیلی الاصل بانک ملی ایران قدردان است، یک بار نیز به شورای فرهنگ عمومی استان دعوت شده و در محضر آیت الله سید حسن عاملی، نماینده ولی فقیه در استان تقدیر شده است. سفارش امام جمعه اردبیل در خصوص خوانش آثار فاخر استان و ارکستر سمفوی چالداران با وجود قول مساعد پارسا فعلا در خواب غفلت و بی‌توجهی مسئولان بسترسازی نشده است و دستگاه‌های متولی به مانند روال نانوشته همیشگی هیچ اقدام درخوری جهت تمرین، ممارست، اجرا و پرورش این استعداد کم‌نظیر تدارک ندیده‌اند و این در حالی است که لاف حمایت از نخبگان از زبان بسیاری از مدیران شنیده می‌شود. پارسا تمامی موفقیت‌های خود را در وهله نخست مرهون خواست خدا و حکمت او می‌داند. به زبان آذری و فارسی می‌خواند و تمامی ترانه‌هایی که با جان و روان مردم این سرزمین آمیخته است را در هنگامه موسیقی ناکوک، از زیر بار خاکستر فراموشی بیرون می‌کشد. صدایش جاودان و گام های کوچک و خردمندانه‌اش مستدام باد. ]]> هنری Tue, 03 Sep 2019 13:17:05 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/166401/ انتشار یک آلبوم برای ادای دین به تاریخ موسیقی کلاسیک http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165858/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ بابک ولی پور ضمن اشاره به جزییات آلبوم موسیقی «ماریا در ساعت چهار» بیان کرد: این آلبوم شامل ۱۴ قطعه از دوره‌های مختلف تاریخ موسیقی است که همگی برای تک نوازی گیتار کلاسیک ساخته یا تنظیم شده‌اند. در این آلبوم آثاری از یوهان سباستین باخ، فرانسیسکو تارگا، هیتور ویلالوبوس، آگوستین باریوس و سایر آهنگسازان صاحب‌نام تاریخ گیتار کلاسیک گنجانده شده است. وی افزود: این مجموعه ادای دینی کوچک به تاریخ باشکوه گیتار کلاسیک بوده که به اعتقاد من تاریخی سرشار از تلاش و زیبایی است البته که بنده در انتخاب قطعات، سلیقه‌های مختلف و جایگاه آهنگسازان را در نظر داشته‌ام. این آلبوم اولین اثر بنده در زمینه تک نوازی است که توسط نشر «تلسک» در دسترس مخاطبان قرار گرفته است. بابک ولی پور از جمله نوازندگان جوان حوزه موسیقی است که آموختن موسیقی را از سال ۷۳ با شرکت در کارگاه های ارف سودابه سالم آغاز و در ادامه جذب نوازندگی گیتار شد. به گفته این هنرمند شرکت در کلاس آقایان کیوان میرهادی، سیمون آیوازیان، شاهرخ رحیمی، سیامک ولائی، مهرداد پاکباز، پدرام فلسفی و خانم‌ها لی‌لی افشار و گلفام خیام در شکل‌گیری نوازندگی او اثر بخش بوده است.   این نوازنده برای تکمیل دانسته‌ها و ارتقای سطح نوازندگی در مستر کلاس‌های مشاهیری چون دیوید راسل، روبرتو آسل، پاول اشتایدل، لورنزو میکلی، شین‌ای‌چی فوکودا، مارسین دیلا، خوزه سرگی رامیرز، نیکیتا کوشکین و سابرینا ولاسکالیچ حاضر شده است. نوشتن درباره تکنیک‌های گیتار کلاسیک و تاریخ این ساز و ترجمه مقالات در حوزه موسیقی و فلسفه موسیقی از دیگر فعالیت های ولی‌پور است که از جمله آن می توان به ترجمه کتاب هایی چون «درس‌هایی از دیوید راسل»، «تمرین‌های آمادگی برای گیتاریست کلاسیک» و «مقدمات فراگیری گیتار فلامنکو» نوشته‌ گوهر واردانیان اشاره کرد. این در حالی است که همکاری با آنسامبل گیتار فلسفی و اجرای آثاری از دوره‌های مختلف موسیقی با این گروه و تاسیس «آنسامبل گیتار تهران» با نوازندگی کیوان میرهادی و بابک ولی‌پور و همکاری با آنسامبل قنبری‌مهر به منظور اجرای آثار برای گیتار و ترکیب مختلفی از سازهای زهی از جمله فعالیت های او در عرصه آهنگسازی و نوازندگی است. ]]> هنری Tue, 27 Aug 2019 06:27:16 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165858/ روز پرتلاش کلاسیک‌نوازان و نگاهِ دقیق داوران http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165794/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری ایرنا؛ تالار وحدت و رودکی در این روز از نوازندگان گیتار و سازهای بادی در سه رده سنی الف، ب و ج میزبانی کرد و نفرات راه یافته به مرحله نهایی مقابل هیأت داوران قرار گرفتند. در این روز سیمون آیوازیان، مهرداد پاکباز و علیرضا تفقدی هیأت داوران ساز گیتار و مجید سینکی، آذین موحد و فیروزه نوائی (فلوت) و جاوید مجلسی و اکبر محمدی (کلارینت، ابوا، هورن، ترومبون و ترومپت) اعضای هیأت داوران سازهای بادی را تشکیل می دادند. بر اساس این گزارش، بخش نخست بیست و چهارمین روز جشنواره موسیقی جوان به ساز گیتار در رده های سنی ج و ب اختصاص داشت و این بخش با توجه به برگزاری نشست همگرایی دولت و پدیدآورندگان آثار فرهنگی و هنری «گام نخست» با حضور وزرای رفاه و فرهنگ و ارشاد اسلامی در تالار رودکی، در تالار وحدت برگزار شد. در ابتدا عطاء رستگار از رده سنی ج به روی صحنه حاضر شد و قطعات خود را اجرا کرد. پس از او، زهرا اسمعیلی فر، زهرا قیاسی نوعی، فیروزه علویان مهر، محمود محب زاده، اشکان احمدی، محمد نوبخت و سیدمحمدرضا سیدی به نوبت مقایبل هیات داوران قرار گرفتند و قطعات خود را اجرا کردند. پس از استراحتی کوتاه، نوبت به رده سنی ب رسید. سیاوش کشاورزی، پوریا رجبی، نیلوفر صالحان، رهام صابری، سینا محمدی و میلاد عصاری نفراتی بودند که از این رده سنی به روی صحنه حاضر شدند و به گیتارنوازی پرداختند. بخش دوم اجراهای روز بیست و چهارم جشنواره که در تالار رودکی برگزار شد، به نوازندگان گیتار رده سنی الف اختصاص داشت و این رده سنی به دو بخش الف ۱ و الف ۲ تقسیم شده بودند. در ابتدا هستی بیرقی از رده سنی الف ۱ به روی صحنه حاضر شد و قطعات خود را اجرا کرد. پس از او، مانی شیرین، سوگند همدانیان و الهه پشت دار از این رده سنی به نوبت مقابل هیأت داوران قرار گرفتند و قطعات خود را اجرا کردند. پس از استراحتی کوتاه، نوبت به رده سنی الف ۲ رسید. مبینا یوسفی قرائی، ثنا حاتمی، سپهر فرندی، مهدی پرکاری، یاس گل شریفیان، ترانه خسروجردی، امیرماهان معصومی و ماردین نیچی نفراتی بودند که از این رده سنی به روی صحنه حاضر شدند و به اجرای قطعات خود پرداختند. بخش سوم و پایانی روز بیست و چهارم جشنواره، به سازهای بادی اختصاص داشت و در ابتدا در بخش ساز فلوت پانته آ یکتا فرید از رده سنی الف به روی صحنه حاضر شد و قطعات خود را اجرا کرد. پس از او، ساغر بهادرانی، سروین سیدآقایزدی، آرمین حسن زاده و سعید آوار از این رده سنی و فرید شاهسار، گلبرگ گیوقصاب و نیوشا شاکری از رده سنی ب به روی صحنه حاضر شدند و قطعات خود را اجرا کردند. پس از استراحتی کوتاه، نوبت به ساز کلارینت رسید. فریماه خرمی، رها رضایی و محمدرضا محمدوند از رده سنی الف، وحید ولی نژاد از رده سنی ب و علی یوسف زنجانی فرد از رده سنی ج نفراتی بودند که مقابل هیات داوران قرار گرفتند و به کلارینت نوازی پرداختند. در بخش ساز ابوا، مهشاد نادعلیان از رده سنی ب تنها شرکت کننده این بخش بود. همچنین در بخش ساز هورن بهار اکبری از رده سنی الف و مونا بامشاد از رده سنی ب دو شرکت کننده این بخش بودند. در بخش ساز ترومبون، سینا قربانی از رده سنی ب تنها شرکت کننده این بخش بود. همچنین در بخش ساز ترومپت نیز ریحانه عددیان نیشابوری از رده سنی الف و حمید طوماری از رده سنی ب به روی صحنه حاضر شدند و قطعات خود را اجرا کردند. علی محمدی و مهرنوش نقیبی در ساز گیتار غائبان بیست و چهارمین روز جشنواره ملی موسیقی جوان بودند. نقاط قوت نوازندگان در عشق و علاقه آن‌ها در نواختن ساز است سیمون آیوازیان عضو هیأت داوران بخش موسیقی کلاسیک در بخش ساز گیتار در مورد اجراهای امروز گفت: کیفیت اجراها نسبت به سال‌های گذشته بهتر و اجراها رضایت بخش بود خصوصا در گروه های الف ۱ و الف ۲  اجراهای بسیار خوبی را دیدیم هرچند که نوازندگان رده سنی الف ۲ مقداری ضعیف تر از رده سنی الف ۱ بودند. امسال خوشبختانه نسبت به سال گذشته نوازندگان زیادی در رده سنی ج شرکت کردند و از این بابت بسیار خوشحال هستم به دلیل اینکه نوازندگان رده سنی ج به دلیل اینکه سن‌شان بالاتر می‌رود، دچار غرور می‌شوند و از این موضوع که با نوازندگان سنین پایین تر مقایسه شود، هراس دارند. وی ادامه داد: بنده در نوازندگان نقاط ضعف و قوت آنچنانی نمی‌بینم اما نوازندگانی هم که مقداری ضعف داشتند، من مقصر این موضوع را معلمان آن‌ها می‌دانم به دلیل اینکه نوازندگان تا قبل از اینکه به آمادگی صددرصد برسند، آن‌ها را به جشنواره موسیقی جوان می‌فرستند و اگر آن‌ها مشاهده کنند که یک نوازنده به آمادگی لازم از لحاظ کیفیت نرسیده است، نباید اجازه شرکت در این جشنواره را به آن نوازنده دهد. نقاط قوت نوازندگان هم در عشق و علاقه آن‌ها در نواختن ساز است و عده‌ای از نوازندگان با عشق و احساس بسیار خوبی اجرا کردند. آیوازیان در پایان در مورد برگزاری جشنواره موسیقی جوان گفت: جشنواره موسیقی جوان بسیار جشنواره خوبی است و سال به سال شاهد پیشرفت آن و همچنین بالاتر رفتن کیفیت اجراها هستیم. برگزاری چنین جشنواره‌هایی لازم است که تداوم داشته باشد به دلیل اینکه اگر به موسیقی کلاسیک در کشورمان توجهی نکنیم، بسیار کمرنگ می‌شود. کیفیت اجراها نسبت به سال گذشته بهتر بود فیروزه نوائی عضو هیأت داوران بخش موسیقی کلاسیک در بخش ساز فلوت در مورد اجراهای امروز گفت: کیفیت اجراها نسبت به سال گذشته بهتر بود و سطح اجراها خیلی بالاتر رفته است و امیدوارم در سال‌های آینده نیز بهتر شوند. از گروه الف نسبت به گروه ب رضایت بیشتری داشتم و نوازندگان بسیار خوبی در این رده سنی حضور داشتند. اما متأسفانه اجراهای رده سنی ب چندان خوب نبود و به این دلیل است که تعدادی از نوازندگان احساس می‌کنند زمانی که مطلبی را متوجه شدند دیگر نباید کار کنند اما در موسیقی به این صورت نیست و حتما باید تمرین و تلاش زیاد داشته باشید تا بتوانید موفق شوید. وی همچنین در مورد نقاط ضعف و قوت نوازندگان نیز بیان کرد: تعدادی از نوازندگان خصوصا در گروه سنی ب سازشان را به خوبی کوک نکرده بودند و همین موضوع باعث شد تا اجراهای خوبی را از این رده سنی شاهد نباشیم. به همین دلیل نیز هیچ جایزه‌ای به نوازندگان این رده سنی داده نشد و هر کدام از آن‌ها اشکالات خودشان را داشتند که از نظر تکنیک فلوت عیب‌های بسیار بزرگی است. نوائی در پایان در مورد برگزاری جشنواره جشنواره موسیقی جوان گفت: جشنواره موسیقی جوان یک رویداد بسیار بزرگ و مهم است و برگزاری این جشنواره قطعا می‌تواند به رشد و پیشرفت نوازندگان جوان کمک کند. نقطه ضعف نوازندگان در کم تجربگی آن‌ها است مجید سینکی دیگر عضو هیأت داوران بخش موسیقی کلاسیک در بخش ساز فلوت نیز در مورد اجراهای روز دوم گفت: اجراهای امروز فوق‌العاده خوب و کیفیت اجراها بسیار امیدوارکننده بود و به نسبت سال‌های گذشته اجراهای بهتری را شاهد بودیم.از هر دو رده سنی رضایت کامل دارم اما در گروه سنی ب به دلیل سنینی که دارند، این امیدواری وجود دارد که در سال‌های آینده نوازندگان فلوت بسیار خوبی خواهیم داشت. وی ادامه داد: متأسفانه در رده سنی ج هیچ کدام از نوازندگانی که در مرحله مقدماتی حضور داشتند، به مراحل پایانی راه پیدا نکردند و کیفیت لازم برای حضور در این مرحله را نداشتند. این موضوع نیز به این دلیل است که نوازندگان این رده سنی به لحاظ سنینی که دارند، احساس می‌کنم که انگیزه کار کردن را از دست می‌دهند و متأسفانه استانداردهای لازم را نیز نداشتند. این نوازنده همچنین در مورد نقاط ضعف و قوت نوازندگان نیز خاطرنشان کرد: به نظر من در موسیقی همه خوب هستند اما باید بهتر شوند. در حال حاضر بزرگترین نقطه ضعف نوازندگان در کم تجربگی آن‌ها است و این مشکل با تمرین و تلاش بیشتر به راحتی حل می‌شود. سینکی  در مورد برگزاری جشنواره جشنواره موسیقی جوان گفت: جشنواره موسیقی جوان در طی سال‌های گذشته واقعا یک اسباب خیری شده که نوازندگان از سراسر کشور دیده شوند و این امیدواری را به وجود می‌آورد که در سال‌های آینده در سراسر کشور نوازندگان فلوت فوق‌العاده خوبی خواهیم داشت. تداوم این جشنواره قطعا می‌تواند به پیشرفت نوازندگان جوان کمک کند. ما دنبال نوازندگانی هستیم که برجستگی های خاص در یک سطح ملی را داشته باشند آذین موحد عضو دیگر هیأت داوران بخش موسیقی کلاسیک در بخش ساز فلوت نیز در پایان اجراهای این بخش در مورد اجراها گفت: اتفاق بسیار خوب و بارزی که در بخش فلوت افتاده است این است که اصولا سطح اجراها بالاتر رفته است و ما در سال‌های گذشته افرادی را داشتیم که به هیچ عنوان حائز شرایط برای حضور در جشنواره را نداشتند اما به هر حال ورود پیدا می‌کردند اما در حال حاضر کیفیت بالاتر رفته و نوازندگان کم کم به سطح آمادگی برای حضور در یک رقابت می‌رسند. به هر حال زمانی که رقابت پیش می‌آید، افراد باید یک درخشندگی و قابلیت‌هایی مضاعف بر دیگران داشته باشند.  وی افزود: در حال حاضر سطح اجراها نسبت به سال‌های گذشته بالاتر رفته اما لزوما نمی‌توانم بگویم که اجراها به سطح حضور در یک رقابت ملی رسیده است. بنابراین ما سختگیری هایی در اهدای جوایز داشتیم و به راحتی به نوازنده ای جایزه ندادیم به دلیل اینکه ما دنبال نوازندگانی هستیم که برجستگی های خاص در یک سطح ملی را داشته باشند. از این جهت خوشحالم که اکثر نوازندگانی که در این جشنواره حضور پیدا کردند، در سطح خوبی بودند.  آذین موحد در پایان در مورد برگزاری جشنواره جشنواره موسیقی جوان گفت: جشنواره موسیقی جوان از این جهت که به عنوان یک جریان ملی نقش بسیار مهمی را در فرآیند تبیین استانداردها، معیارها و همچنین اصول موسیقی خصوصا نوازندگی ایفا می‌کند، جایگاه بسیار مهمی دارد و در خلال سال‌های اخیر رفته رفته به سمت معیارهای جدی تر و تببین پارامترها و استانداردهایی که نشان دهنده اندیسه در هنر، تلفیق اندیشه با فرهنگ و مدیریت مهارت های جوانان در یک جریان مهارتی و عمق اجرا و همچنین کیفیت معنادار فرهنگی اجراها حرکت کرده و از آن حالت ساده لوحی و صرفا مهارتی عمل کردن فاصله می‌گیرد و مدام به سمت نوازندگی عمیق جهت پیدا می‌کند. کیفیت اجراها قابل قبول بود جاوید مجلسی عضو هیأت داوران بخش موسیقی کلاسیک در بخش سازهای بادی در مورد اجراهای امروز گفت: در کل سطح کیفی اجراها قابل قبول بود. این نوازندگان جوان مسلما با تلاش و تمرین بیشتر بهتر خواهند شد و در سال‌های آینده حرف‌های زیادی برای گفتن دارند و اگر امتیازاتی که نوازندگان ساکن شهر تهران دارند نوازندگان شهرستان های دیگر نیز داشته باشند، قطعا می‌توانند آینده بهتری داشته باشند. ضمن اینکه کیفیت اجراها نسبت به سال‌های گذشته تفاوت آنچنانی نداشته و تنها موضوعی که باعث خوشحالی و امیدواری اعضای هیأت داوران است این است که تعداد نوازندگان بخش سازهای بادی نسبت به سال‌های گذشته بیشتر شده است. موضوع مهم دیگری که وجود دارد این است که امکاناتی فراهم شود که نوازندگان سازهای بادی در شهرستان ها نیز حتما در این جشنواره شرکت کنند. وی ادامه داد: به هر حال اجرای زنده و روبروی مردم و هیأت داوران ساز زدن، برای هر نوازنده ای سخت است و عده‌ی زیادی از آن‌ها دچار استرس و اضطراب شده بودند اما به مرور زمان و با تلاش و تمرین بیشتر این مشکل نیز حل خواهد شد.  مجلسی گفت: جشنواره موسیقی جوان یک رویداد بسیار مهم است و جشنواره بسیار خوبی است اما به شرطی که درجا نزنیم و هر سال سعی کنیم وسعت جشنواره بیشتر شود و نوازندگان بیشتری در این جشنواره شرکت کنند. همچنین امیدوارم شرایطی مهیا شود که نوازندگان سازهای بادی در شهرستان ها نیز در این جشنواره شرکت کنند. سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان با دبیری هومان اسعدی و با مشارکت اساتید موسیقی کشور توسط انجمن موسیقی ایران، با حمایت معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دفتر موسیقی و با همکاری بنیاد رودکی از ۵ مرداد تا ۵ شهریور سال جاری در تالار رودکی در حال برگزاری است. آئین اختتامیه سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان، روز سه شنبه پنجم شهریورماه از ساعت ۱۸ در تالار وحدت برگزار می شود. ]]> هنری Mon, 26 Aug 2019 10:17:48 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165794/ محمد معتمدی: قدرت سلطان کنسرت از وزیر ارشاد هم بیشتر است http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165675/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری فارس؛ محمد معتمدی زادهٔ ۲ مهر ۱۳۵۷، خواننده ایرانی است. او دانش‌آموخته رشته کارگردانی است. معلم آواز او حمیدرضا نوربخش بوده‌ است. او فراگیری آواز و همچنین ساز نِی را به صورت خودآموز از سنین نوجوانی آغاز کرد. از سال ۱۳۷۶ شروع به فراگیری شیوه آواز نزد حمیدرضا نوربخش کرد. او همچنین به سبب علاقه‌ای که به مکتب آواز اصفهان داشت، همزمان به تمرین و الگوبرداری از آواز اساتیدی چون تاج اصفهانی و ادیب خوانساری پرداخت و در این مسیر از راهنمایی استادانی چون مرحوم دکتر حسین عمومی و علی‌اصغر شاه‌زیدی استفاده کرد. او تاکنون با گروه‌های متعددی فعالیت داشته که از جمله آنها می‌توان به گروه خورشید (مجید درخشانی)، همنوازان شیدا (محمدرضا لطفی)، ارکستر ملی ایران (فرهاد فخرالدینی)، هم آوایان (حسین علیزاده) و گروه ادیب (که خود وی پایه‌گذار آن است) اشاره کرد. معتمدی در سال ۲۰۱۳ میلادی از سوی رادیو دولتی فرانسه به عنوان خواننده برگزیده سال انتخاب شد و جایزه فرانس موزیک ۲۰۱۳ را دریافت کرد. در آخرین برنامهٔ ارکستر به همراه آقای فخرالدینی، «سیدمحمد معتمدی» به عنوان خواننده حضور داشت و حالا بار دیگر او در این برنامه قطعاتی را اجرا کرد و با همراهی «سالار عقیلی» خوانندهٔ اولین اجرای ارکستر به مدت سه شب شد. او هر سه اجرای خود را به ۱۷۵ شهید غواص تقدیم کرد و دلیلش را ارادت همیشگی‌اش به شهیدان دانست. ایفای نقش در اپرای مولوی، اپرای حافظ، اپرای عاشورا، اپرای سعدی و اپرای خیام از جمله مهم‌ترین آثار محمد معتمدی است. وی در هر چهار اپرای مولوی، حافظ، سعدی و خیام ایفاگر کارکتر اصلی داستان و نقشِ اول بوده است.   صحنهٔ دیدار شمس و مولانا از اپرای مولوی، که در آن محمد معتمدی در نقش مولوی و همایون شجریان در نقش شمس به هنر نمایی می‌پردازند، از جمله موفق‌ترین سکانس‌های این اپرای عروسکی است که با استقبال چشم‌گیر هنردوستان مواجه شد.   رزومه محمد معتمدی و فعالیت‌های این خواننده بیش از این سطور بوده و در این مقال نمی‌گنجد لیکن بهانه ما برای گفتگوی تفصیلی با این هنرمند جنجالی بیش از همه، به مساله پیگیری جدی وی برای مبارزه و براندازی مافیا در موسیقی بازمی‌گردد. حدود ۳ سال از اولین باری که معتمدی از واژه مافیای موسیقی استفاده کرد می‌گذرد و روز به روز بر منظورش که فردی خاص در مارکت موسیقی است بیشتر تاکید و اشاره دارد. او در این راه به گفته خود، هزینه هم داده است که شامل تعداد بسیار زیادی از کنسرت‌هایش بوده که اهرم‌هایی که از پیگیری‌های مافیایی او دل خوشی ندارند، با فشار، حکم به تعطیلی کنسرت‌هایش داده‌اند. با محوریت همین موضوع مافیای موسیقی که محمد معتمدی او را به اصطلاح «سلطان کنسرت» می‌نامد گفتگویی مفصل انجام داده‌ایم که در ادامه بخشی از آن را می‌خوانید:   آیا صرف فروش بلیت‌های زیاد، شخصی را «سلطان کنسرت» می‌کند؟ پاسخ شما را با یک مثال آغاز می‌کنم. آیا صرف فروش سکه زیاد یک نفر را سلطان سکه می‌کند یا خیر؟  شخصی به صورت فزاینده انحصار را در یک بازار به دست می‌گیرد، مسئله اقتصادی آن فرد به کنار اما خواهی نخواهی آن شخص رول و نقش فرهنگی خاصی را هم برای جامعه به عهده می‌گیرد زیرا در سیاست‌گذاری فرهنگی جامعه اثر می‌گذارد. در حالیکه سیاست‌گذاری‌ها باید در راستای منافع فرهنگی یک ملت باشد. ما هم که بحث مافیای موسیقی را مطرح می‌کنیم سلامت حوزه موسیقی را خواستار هستیم به این دلیل که موسیقی به زعم بنده تاثیرگذارترین حوزه فرهنگی یک جامعه است مادامی که سیگنالی به وسیله موسیقی در ذهن یک جامعه منتقل می‌شود به عمیق‌ترین لایه‌های ذهنی و فرهنگی و شخصیتی یک جامعه نفوذ می‌کند و حک می‌شود.   یک جامعه و افراد یک جامعه در کوتاه‌ترین زمان ممکن شبیه آن موسیقی‌هایی می‌شوند که آن‌ها را گوش می‌دهند یعنی جریان یک موسیقی کیفیت و ویژگی خاصی داشته باشد به لحاظ اعتقادی و فرهنگی خواهی نخواهی جامعه شبیه آن موسیقی میشود و این باعث حساسیت این موضوع می‌شود که صرف فروش‌ بلیط مسئله نیست بلکه تبعاتی است آن جریان با فروش بلیط‌ها  ایجاد می‌کند و آن‌ها را از فروشنده بلیط در سایت به سیاست‌گذار فرهنگی تبدیل می‌کند!   من از شما یک سوال می‌پرسم. شما چند سال است که ایمیل دارید در طول این مدت ۲۰ سالی که شما ایمیل دارید تلگرام دارید و تمام اینها شما محتوایی شامل متن عکس فیلم و غیره را ارسال کرده‌اید و این‌ها یک جایی در یک هارد ذخیره شده و چنانچه اگر می‌خواستید این اطلاعات را خودتان ذخیره کنید باید چند میلیون تومان برای هارد هزینه میکردید حالا این را در نظر بگیرید که به شخص یا اشخاصی این هزینه‌ها را برای میلیون‌ها انسان در جهان متحمل می‌شوند و این اطلاعات را پیش خودشان نگه می‌دارند به این دلیل که امروزه یکی از بیزینس‌های اصلی در حوزه اطلاعات دیتا فروش اطلاعات و استفاده از اطلاعات است. شرکت‌هایی از قبیل اتومبیل‌سازی، صنایع پزشکی و هر کمپانی را که در نظر بگیرید لازمه‌اش دسترسی به اطلاعات است حتی بسیاری از سرویس‌های اطلاعاتی که متریال اصلی‌شان اطلاعات است از این‌ها استفاده می‌کنند و این اطلاعات خرید و فروش می‌شوند پس اگر این هزینه‌ها را متحمل می‌شوند عاشق ما نیستند بلکه به نوعی برای سود بسیار بیشتری سرمایه‌گذاری می‌کنند. این اطلاعات برای سیاست گذاری و در واقع آنالیز رفتارها و عملکرد یک جامعه استفاده می‌شود و این اطلاعات ارزشمند است. اما در حوزه موسیقی کل اطلاعات مخاطبین موسیقی در یک سِرور خاص است که در دست شخصیت‌های حقیقی است. آن دیتاها اطلاعات شخصی محسوب می‌شود و آن سِرور کل اطلاعات‌ها و رفتار کل جامعه هدف موسیقی را می‌تواند آنالیز کند و همان اطلاعات است که می‌تواند این دیتا را آنالیز کرده و برای خود استفاده ببرد و همان فرد حقیقی است که می‌تواند از این سرور برای اهداف خود بهره برده و از آن استفاده کند.   وقتی سه تا پنج درصد از درآمد کسی که ما به او سلطان کنسرت می‌گوییم از کنسرت باشد و درآمد او از تهیه‌کنندگی موسیقی و فروش این اطلاعات به دست می آید، یعنی متولی فرهنگی جامعه بر رفتار اقتصادی این افراد نظارت ندارد. این اشراف اطلاعاتی باید در دست متولی دولتی باشد یعنی متولی فرهنگی جامعه باید بیاید و رفتارهای جامعه هدف موسیقی را توسط این دیتا کنترل کند. این اطلاعات واقعاً حساس است می‌توان آن را در اختیار داشت و برای جامعه برنامه‌ریزی کرد که موسیقی چه رفتاری دارد و اصلاً به چه سمتی می‌رود چرا که موسیقی بخش مهمی از فرهنگ جامعه را تشکیل می‌دهد.   به نظر من قدرت سلطان کنسرت از وزیر ارشاد هم بیشتر است دلیل این حرفم هم این است که وزارت ارشاد هیچ دیتا و اطلاعاتی در اختیار ندارد که جامعه ۷۰- ۸۰ میلیونی ایران را از جنبه موسیقی بررسی و تحلیل کند و سلطان کنسرت این دیتا و اطلاعات را در اختیار دارد. اینکه این اطلاعات و دیتا در اختیار شخص حقیقی است خودش به نوعی یک باگ محسوب می‌شود.   پیشنهاد راه اندازی سامانه ملی را دادیم اما کسی توجه نکرد! ما مدت‌ها پیش پیشنهاد سامانه ملی فروش بلیط کنسرت را دادیم. که هر تهیه‌کننده‌ای پنل خود را در آن سامانه داشته باشد و اطلاعاتش در آنجا محفوظ باشد ولی شخص خاصی به آن دسترسی نداشته باشد. فرض کنید شما در اینستاگرام خودتان اطلاعات خود را دارید برای هر کسی که می‌خواهید پیام بفرستید و پیام دریافت می‌کنید اما شخص حقیقی دیگری به اطلاعات شما دسترسی ندارد و تنها سرور است که به اطلاعات شما دسترسی دارد اما متاسفانه اینجا تمام اطلاعات موسیقی و مخاطبین و خرید و فروش بلیط و همه اطلاعات در اختیار یک شخص حقیقی خاص قرار دارد.   اما راه اندازی و اجرای این سامانه ملی فروش بلیط از طریق لابی‌های زیاد همیشه «وِتو» شده. به خاطر این که این‌ها می‌خواهند از این موقعیت و موضعی که هستند پایین نیایند و این همان موضع قدرت است که در اختیار داشتن اطلاعات را دست مایه قدرت خود کرده‌اند و کل قدرت این افراد به دیتابیسی است که در دست دارند.  یک مثال می‌زنم که حتما برای شما هم ملموس است؛ کسی که حتی در محله خود هم ناشناخته بوده در عرض یک هفته تبدیل به خواننده‌ای می‌شود با کمترین اطلاعات موسیقایی و با مینیموم توانایی صوتی و با ضعیف‌ترین آهنگ‌ها و موسیقی‌ها و تبدیل به چهره ملی هم می‌شود! این فرد شاید در یک سال به صورت مداوم کنسرت هم برگزار می‌کند. به نظر شما این پروسه چگونه و به چه شکل صورت می‌گیرد؟ حالا شما بروید در جامعه بپرسید ببینم چه کسی «شیرمحمد اسپندار»(یکی از نوازندگان مطرح ساز دونلی در ایران و جهان اهل سیستان) را میشناسد شاید هیچکس او را نشناسد چرا که برای آن تهیه‌کننده نانی ندارد این شخص را به جامعه بشناساند. بگذارید آقای فلان و فلان را بشناسند که با آنها پول زیادی در بیاوریم این است جمله این تهیه‌کنندگان و کسانی که صرفاً به دنبال پول هستند.   تجارت موسیقی،‌فرهنگ ما را از پا در میاورد حوزه فرهنگ ۱۰۰% به حوزه تجارت بدل شده است و دیگر نشانی از فرهنگ ندارد از منظر تهیه‌کننده؛ خواننده به مثابه یک برند است است و ارزش تجاری و اقتصادی دارد. این را هم بگویم که برای تهیه کننده اشکالی ندارد که کار اقتصادی هم بکند چرا که سرمایه‌گذار است حرف من این است که چون حوزه، حوزه فرهنگ است باید از جایی هدایت شود و این هدایت باید توسط متولی فرهنگی دولتی و حکومتی صورت بگیرد تا سیاست‌گذاری‌ها به نفع مردم و فرهنگ جامعه باشد نه به نفع جیب عده‌ای که هدفی جز تجارت موسیقی ندارند. متاسفانه الان هیچ هدایتی از سوی متولیان دولتی و حکومتی وجود ندارد و این حوزه رهای رها شده است. مفهوم خصوصی‌سازی را درست درک نکرده‌ایم درباره مفهوم خصوصی سازی سوءتفاهمی شکل گرفته است که نباید بنا به این سوءتفاهم همه چیز را به امان خصوصی‌سازی رها کنیم. موسیقی یک جامعه که خصوصی سازی شده را به دست بخش خصوصی بدهیم و بگوییم دیگر ما کاری با آن نداریم و بخشی را که من به آن مافیای موسیقی می‌گویم که به شدت و با ضریب بالا سیاست‌گذارتر از نهاد دولتی مربوطه است را به این بهانه رها کنیم.   مافیای موسیقی که الان نقش سیاست‌گذاری را هم به عهده گرفته‌اند یعنی آن جریان و آن موسیقی را که دوست دارند با آن کسب درآمد می‌کنند و آن جریان را بزرگ و ملی جلوه می‌دهند و جریانی را که به عنوان رقیب خود قلمداد می‌کنند به راحتی از صحنه موسیقی کشور بیرون می‌اندازند. متاسفانه در کل شاکله وزارت ارشاد بخش خیلی کوچکی به موسیقی اختصاص داده شده است و آن هم بخشی‌ست با نام دفتر موسیقی! دفتر موسیقی هم در واقع در این سال‌ها وظیفه فقط ممیزی و صدور مجوز را داشته یعنی شما اگر به بنده بفرمایید چه نهادی در مجموعه وزارت ارشاد وظیفه سیاست‌گذاری را انجام داده یا به عهده دارد،  پاسخ مشخصی برای شما ندارم.   وزارت ارشاد در حوزه سلامت موسیقی جامعه چه اقدامی انجام داده است؟ این که برای کنسرت یا رویدادی مجوزی صادر می‌شود، این ممیزی محسوب می‌شود و نه سیاست‌گذاری. البته مدیرکل دفتر موسیقی می‌خواهد کار سیاستگذاری انجام دهد ولی تا الان خروجی مشخصی نداشته است.    مافیا شکل جدیدی به خود گرفته است در گذشته که فروش سی‌دی‌ها رونق بیشتری داشت سی‌دی‌ها را با تیراژ بالا به شهرهای مختلف کشور می‌فرستادند به این امید که آیا این سی دی ها طی ۶ ماه تا یک سال به فروش برسند یا خیر. کم‌کم دیدند این کار از جنبه اقتصادی اصلاً توجیه خوبی ندارد ولی خروجی‌اش برای آن‌ها این بود که باعث می‌شد بازار را در دست داشته و با این کنترل از روش‌های دیگر به درآمد برسند. اما الان سایت‌های فروش بلیط جای همان‌ها را که بازار موسیقی و مخاطبانش را مدیریت می‌کردند، گرفته است به هر حال آن تهیه‌کننده به نسبت زحماتی که در سایت می‌کشد می‌تواند خیلی کارهای درآمدزای دیگری انجام دهد. یکی از این کار‌ها این است که کنترل بازار را در قبضه خود می‌گیرد. یکی از اهداف این‌ افراد که چند نفر را با دستگاه‌های بارکد‌خوان به کنسرت‌ها می‌فرستند بیش از هر چیز جمع آوری همان اطلاعات برای بهره‌برداری در آینده است. این مافیا که اطلاعات همه مخاطبین موسیقی را از طریق فروش بلیط در اختیار دارد،‌ بعد از ذخیره کردن این اطلاعات هر فرد یا جریانی را که خواست بالا می‌آورد و هر کس را خواست پایین می‌کشد. این بیشتر به خاطر کنترل بازار است و این‌ها یک جریان هستند که  به صورت مشترک‌المنافع و هُلدینگ به صورت یکپارچه با هم کار می‌کنند همه این‌ها در خدمت آن شخص بوده و آن شخص نیز پیش‌برنده اهداف و منافع آن جمع محسوب می‌شود.   آیا برای این ادعا که گفته‌اید به «ایران کنسرت» بیلبورد مجانی می‌دهند، سند  یا مدرک دارید؟ من نگفتم بیلبورد مجانی در اختیار عده‌ای قرار می‌گیرد. چیزی که من گفتم این بود که گفتم ماجرای گرفتن بیلبوردها شفاف نیست. من ۲۰ سال است که کار موسیقی می‌کنم در این مملکت می‌بینیم که به وفور همکاران ما مخصوصاً همکارانی که روی سایت مشخصی بلیط‌شان به فروش می‌رود وقتی کنسرت دارند به وفور بیلبورد در سطح شهر دارند اما من وقتی برای کنسرتم درخواست بیلبورد می‌دهم در ازای گرفتن یک بیلبورد قیمتی به من ارائه می‌شود که اگر ۱۰ سانس هم کنسرت بدهیم نمی‌توانیم پول یکی از این بیلبوردها را پرداخت کنیم در صورتیکه می‌بینیم که مثلاً همکار ما تعداد بیلبوردهایش شاید صد برابر درآمد ناخالص کنسرتش را شامل می‌شود. در این شرایط با خود می‌گویم که آقا این چیست و جریان از چه قرار است که این‌ها می‌توانند بیلبورد بگیرند. اگر این افراد بیلبوردها را به همان قیمتی که به ما گفته‌اند گرفته باشند که اصلا با عقل جور درنمی‌آید!  من در حوزه موسیقی کار می‌کنم باید بدانم که این ساز و کار به چه صورت است که برای من توجیه اقتصادی ندارد درحالیکه شخصی دیگر برای یک کنسرت ده‌ها بیلبورد را در اختیار می‌گیرد. چطور برای او امکان گرفتن بیلبورد وجود دارد ولی برای ما وجود ندارد؟ من اصلاً بیلبورد نمی‌خواهم من فقط جواب می‌خواهم. بخشی از این بیلبوردها که مربوط به اسپانسر است که ما با آن بخش کاری نداریم اما یکسری بیلبورد هست که به وفور در اختیار یک فرد قرار می‌گیرد برای ما باید پول گزافی چند برابر درآمد کنسرت پرداخت شود و تنها سوال من این است که آنها چطوری و چگونه این بیلبوردها را که ما نمی‌توانیم و در توانمان نیست تهیه کنیم را به تعداد بالا تهیه می‌کنند و برای کنسرت شان استفاده می‌کنند. این همان کار مافیایی است که ما می‌گوییم. کاری که شفاف نیست. ما می‌گوییم آنها چه می‌کنند به ما بگویید که ما هم بدانیم و از چه موادی باید بیلبوردها را تهیه و استفاده کرد؟ در مجموع همه چیز شفاف باشد اینکه هر بیلبوردی در هر جای خاصی چه قیمتی دارد و به کدام نهاد و ارگان مربوط است این ها برای همه به طور یکسان شفاف باشد.  مثلاً برای همین آلبوم «حالا که میروی» می‌خواستیم بیلبورد بگیریم که با رقم‌های نجومی مواجه شدیم و از خیر آن گذشتیم در صورتی که برای آلبومی که با ۱۵۰ میلیون تومان هزینه تولید شده بابت یک بیلبورد ۲۰۰ میلیون تومان از ما مطالبه می‌شود و واقعاً اصلاً قابل توجیه نیست. حالا شما فرض کنید تمام بلیت‌های کنسرت در برج میلاد به فروش برسد آیا آن می‌تواند جوابگوی تنها یک بیلبورد باشد در صورتی که برای یک کنسرت در همین برج میلاد می‌بینیم که ۲۰ بیلبورد در جاهای مهم و گران قیمت این شهر استفاده شده است. من نمی دانم این بیلبوردها دقیقا دست چه اداره‌ای است حالا شهرداری یا سازمان زیباسازی است یا سازمان فرهنگی است هر اداره‌ای است بیایند و به صورت شفاف، شرایط بیلبوردها را اعلام کنند.  جالب است این نکته را برای شما بگویم که ما برای همین کنسرت خیریه لرستان که جهت کمک به سیل زدگان لرستان بود تا آخرین مرحله کار را پیش بردیم تا بتوانیم بیلبورد اجاره کنیم و در آخر این مراحل و شب قبل از اجرا برای تبلیغ روی بیلبورد این قضیه وتو شد. در حالیکه این کار ما واقعاً یک کار خیریه بود و انتفاع مالی برای ما نداشت اما باز کسی جوابگو نبود و اینکه کسی نیست جوابگو باشد باعث ترس آدم می‌شود.    بی‌شک شما هم نقدها و نظراتی در مورد قانون سهم ۱۰ درصدی دولت از اجراهای صحنه‌ای دارید. در این مورد توضیح بفرمایید. قانون ۱۰% قانون خام و مطالعه نشده‌ای است. همین که شما ۱۰ درصد از فروش ناخالص یک کنسرت را بخواهید به عنوان مالیات بگیرید خودش یک اشتباه است و نشان می‌دهد کسی که قانون را وضع کرده نمی‌داند مالیات چیست. مثل این می‌ماند که من بگویم حقوق همه آدم‌ها حداقل باید ۵ میلیون تومان باشد، این قانون به همین بی‌ربطی است که بگوییم  هرکس حقوقش زیر ۵ میلیون است ما به‌التفاوت حقوق تا ۵ میلیون تومان را باید ۲۰ درصد مالیات بدهد یعنی مثلا اگر شما حقوقشان ۳ میلیون هست تا ۵ میلیون دو میلیون کم دارید و این ۲ میلیون را باید ۲۰ درصد‌اش را مالیات بپردازید قانون ده درصد به همین اندازه خنده‌دار است. حالا در قانون کنسرت‌ها می‌گویند ۱۰ درصد از فروش کل کنسرت را باید مالیات بدهید در صورتی که ۷۰ درصد از درآمد کنسرت را باید صرف هزینه‌ها و سالن شود علاوه بر این هزینه‌ها ۲۰ درصد از درآمد هم باید به مالیات تعلق بگیرد و به جای اینکه از کسی که درآمد و پول را دریافت می‌کند مالیات گرفته شود از کسی که دارد هزینه پرداخت میکند مالیات دریافت می‌شود. درست است که کنسرت‌ها هم درآمد دارند. اما باید هم این کنسرت‌ها هم تفکیک شوند کنسرتی که نیاز به حمایت دارد باید حمایت شود و در بسیاری از کشورها برخی ارکسترها مالیات که نمی‌دهند هیچ، بودجه هم دریافت می‌کنند. اساسا باید بین یک کنسرت موسیقی محلی یا موسیقی فاخر با یک موسیقی پاپیولار مردم‌پسند که ما به آن کنسرت‌های تجاری می‌گوییم و پول خوبی از اجرا در می‌آورند تفکیک قائل شد. مثلاً باید بین یک دوتارنواز مهجوری از خراسان که کنسرت می‌دهد و فروش آنچنانی هم ندارد و باید مالیات هم بدهد و کنسرتی که تجاری است و در طول سال صدها کنسرت برگزار می‌کنند نیز باید به همان میزان مالیات بپردازد باید تفکیک قائل بود. این ایراد نشان می‌دهد کسی که این قانون را وضع کرده اصلا به ابعاد آن فکر نکرده است. منظور اصلی من این است که نباید از یک کنسرتی با این شرایط بابت هزینه‌هایش هم مالیات دریافت شود. دولت باید از آن کسی که پول و درآمد اصلی را میگیرد مالیات اخذ کند. ظاهرا کسی که این قانون را وضع کرده گمان می‌کرده که همه درآمدی که از این کنسرت به دست می‌آید همه‌اش درآمد هنرمند است. این نکته را هم بگویم که کسی که می‌تواند در عرض یک هفته یک آدم معمولی را به خوانندهای معروف تبدیل کند می‌تواند درآمد چند ده میلیارد تومانی سالانه حاصل از کنسرت هایش را نیز ۱۰۰ میلیون تومان اعلام کند. دولت از کجا می‌تواند بفهمد این شخص چقدر فروخته است؟   در مورد طرح «هنر برای همه» و اهداف و دیدگاه‌هایتان در این مورد توضیح بفرمایید. بخش عمده جامعه ما ۷۰ تا ۸۰ درصد جامعه هیچ وقت مخاطب هیچ کنسرتی نبوده‌اند به خاطر این که وضعیت اقتصادی‌شان رفتن به کنسرت را برای‌شان غیرمقدور کرده است و کنسرت رفتن به یک تفریح لاکچری تبدیل شده است که این رویه اصلاً درست نیست. برای قشری از جامعه ما کنسرت رفتن به گونه‌ای شده است که اگر بخواهی مجانی هم برایشان کنسرت بگذاری چون تا به حال چنین جایی نرفته‌اند در سالن‌های کنسرت احساس غریبی می‌کنند. به همین دلیل اصلاً به کنسرت نمی‌آیند و این خیلی بد است و آفت بزرگ اجتماعی است.  من شروع کار فرهنگی را اینجا می‌دانم که به نوعی مخاطب موسیقی را به سالن‌های کنسرت بکشانم و به این مخاطب آموزش بدهیم. این آموزش مهمترین وظیفه ما نسبت به جامعه است. در واقع از سه سال پیش تصمیم گرفتیم که این کار فرهنگی هنر برای همه را آغاز کنیم و فکر می‌کنم در نشست خبری کنسرت کویر بود که اعلام کردم که هر از گاهی قصد دارم کنسرت مجانی برگزار کنم. خوشبختانه سال پیش برای اولین بار این اتفاق افتاد. من خیلی دوست داشتم که این حرکت به یک جریان تبدیل شود مثلاً به صورت فستیوال یک بار در نوروز روز و یک بار در اول پاییز این کار برگزار شود. یعنی هر شش ماه یک‌بار. تا هم افرادی که مخاطب موسیقی هستند موسیقی خوب را با صدای خوب در سالن بشنوند و هم یک جنبه شور و نشاطی جریان پیدا کند که فکر می‌کنم این کار در شروع موفقیت‌آمیز انجام شد. بعد اما به این دلیل که ادامه کار سختی‌های خودش را داشت، تا به حال نتوانسته‌ایم آن را به یک جریان مداوم تبدیل کنیم واقعیت این است که در این راه من دست تنها بودم. «هنر برای همه» را در فاز دوم به فضای بسته سالن بردیم و به جای مجانی برگزار کردن آن را تبدیل به کنسرتی با بهای بسیار اندک دادیم. با این کار هم اجراهای ما نظم بهتری پیدا می‌کرد و هم در سالن سرپوشیده می‌توانستیم صدای بهتر و با کیفیت‌تری را به مخاطب ارائه دهیم. نکته دیگر این بود که جمعیت بسیار قابل کنترل‌تر بود نسبت به فضای باز و اینکه کرامت افراد هم حفظ می‌شد. برای نمونه خانواده‌ای در قشر متوسط به پایین که چند فرزند دارد و نمی‌تواند برای هر کدام ۱۵۰ هزار تومان پول بلیت بپردازد در طرح هنر برای همه با قیمتی حدود ۲۰ هزار تومان می‌تواند بلیط کنسرت تهیه کند و به نوعی کرامت انسانی‌اش هم حفظ شود. فاز دوم هنر برای همه را نوروز امسال در پردیس تئاتر تهران در منطقه خاوران انجام دادیم و با وجودی که تهران در ایام نوروز خالی از جمعیت بود، همه روزهایی را که امکان اجرای کنسرت را داشتیم کنسرت را برگزار کردیم و بسیار مورد استقبال قرار گرفت و چه پیام‌های خوبی که ما از این کار گرفتیم. من از برخی از خانواده‌ها پیام‌هایی داشتم که وقتی آن‌ها را می‌خواندم گریه‌ام می‌گرفت مثلاً یک خانمی بود که می‌گفت زمانی که بچه‌هایش کوچک بودند شوهرش را دست داده بود، اما از وقتی که این بچه‌ها به سن نوجوانی رسیده‌اند همیشه دوست داشتند که به کنسرت بروند ولی او هرگز توان پرداخت پول بلیط کنسرت‌ها را نداشته است که با اجرای طرح هنر برای همه موفق شد بچه‌هایش را به آرزوی‌شان برساند.    آیا از زمانیکه به صورت جدی‌تر به مساله مافیا در موسیقی کشور اشاره داشته و در این زمینه به صورت جدی پیگیری کرده‌اید، مساله‌، مشکل یا احیانا تهدید یا مواردی ازین دست برایتان پیش نیامده است؟ بنده شاید تنها کسی هستم در بین همکارانم که تهیه کننده ندارم و به معنای واقعی کلمه مستقل مستقل هستم. من تهیه‌کننده نداشتم برای اینکه میخواستم هر آنچه که خود می‌خواهم پیش ببرم و هر طور که فکر می‌کنم درست است، فکر کنم و هرآنچه که براساس ذهنم شکل می‌گیرد را پیش ببرم نه اینکه در راستای دستور کسی به نام تهیه‌کننده بخواهم فعالیت هنری بکنم. از این رو نه به کسی بدهکارم نه ترس و واهمه‌ای دارم. بعضی از همکاران ما در این زمینه اعتراضاتی داشتند  اما به کارشان بدان شکل ادامه داده‌اند ولی این دلیل نمی‌شود که آنها از وضع موجود رضایت داشته باشند. ما در یک طرف مخاطبین را داریم و در طرف دیگر هنرمند را ولی این وسط کسانی آمدند و رشد کرده‌اند و در میانه کار خلق شده‌اند. این افراد آنقدر قوت و قدرت گرفته‌اند که هنرمند ارزش خود را از دست داده است.  با وجود این افراد دیوار بتنی و محکمی بین هنرمند و مخاطب اش به وجود آمده است.  چندبار هم اتفاق افتاده که کنسرت من خیلی بی‌دلیل منتفی شد. مسئله‌ای که چندین بار برای ما پیش آمده. برای نمونه ما در شهرستانی قرار بود کنسرت برگزار کنیم مثلا شهر اراک و خیلی از شهرهای دیگر از ما برای برگزاری کنسرت دعوت کردند اما همان شخصی که همه‌ی اطلاعات مخاطبین موسیقی را در اختیار دارد و سایت فروش بلیط را دارد، به عواملش در آن شهرستان دستور داده بود که جلوی برگزاری کنسرت مرا بگیرد. اینگونه می شود که از آن شهرستان با من تماس می‌گیرند و می‌گویند از برگزاری کنسرت شما در این شهر معذوریم. از این موارد که آن اشخاص حقیقی باعث شده‌اند کنسرت‌های من کنسل شود به وفور اتفاق افتاده است.  اولین بار که مشکل من با این آقا پیش آمد حدود ۳ سال پیش در کنسرتی بود که در تالار وحدت قرار بود برگزار شود که حدود نیمی از بلیط‌ها هم به فروش رفته بود بعد آن آقای خاص که من او را علاوه بر مافیای موسیقی، ترامپ موسیقی هم می‌نامم متوجه شده بود و دستور داده بود فروش بلیط کنسرت من از روی سایت برداشته شود.  در مورد اینکه می‌گویید چجور این مشکل و زاویه بین شما ایجاد شد باید بگویم که من نمی‌دانم و این را باید از سلطان کنسرت بپرسید و اوست که باید جواب بدهد. فقط این را بگویم که از بعد این اتفاق بود که فهمیدم ایشان شمشیر را از رو بسته است و بعد هم که چشمه‌هایی از قدرت مافیایی‌اش را دیدیم نه یکبار که بارها و بارها.    با این ساز و کاری که در حال حاضر موجود است کسی مثل بنده حذف است در جواب این سوال ضمنی‌تان که آیا مافیای موسیقی ممکن است از بین برود یا خیر هم باید بگویم که تا زمانیکه سامانه ملی فروش بلیط کنسرت توسط بخش دولتی راه‌اندازی نشود منهای رانت و منهای ویژه‌خواری، معضل مافیای موسیقی حل نخواهد شد. ضمن اینکه مسئله دریافت ۱۰ درصد مالیات کنسرت‌ها هم به هیچ عنوان محقق نخواهد شد چون شما بلیتی که در سایت فروش می‌رود و اطلاعاتش در دست شخص است که آن فرد می‌تواند با یک کلیک همه سایت را پُر اعلام کند یا برعکس آن، متولی دولتی از کجا می‌تواند راستی‌آزمایی کند که آن ده درصد را طلب کند؟ تا زمانی که ما سازوکار سامانه‌ای دولتی نداشته باشیم هیچ کاری از پیش نمی‌رود و مافیا همچنان وجود دارد و قوی و قوی‌تر می‌شود. با این ساز و کاری که در حال حاضر موجود است کسی مثل بنده حذف است. در اصل وظیفه من نیست که برای گرفتن سالن و بیلبورد و اینطور موارد و برای اجرای برنامه بجنگم و تحریم‌های این آقا را دور بزنم. من فقط باید بر کار هنری‌ام و شعرم تمرکز کنم و فقط باید بخوانم. اما متاسفانه من مستهلک بارزه با مافیای موسیقی شده‌ام به خاطر اینکه دولتی که متولی هنری من بوده آسوده خوابیده است و به خیال خودش همه چیز را به بخش خصوصی سپرده است. ]]> هنری Sun, 25 Aug 2019 06:50:54 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165675/ حال ناخوش بودجه یک جشنواره/استعدادیابی تلویزیون در مسیر هنری نیست http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165671/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ علی ثابت نیا مدیرعامل انجمن موسیقی ایران و مدیر اجرایی سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان با اشاره به برگزاری مناسب سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان توضیح داد: اکنون جشنواره موسیقی جوان در شرایطی قرار گرفته که می توان از این رویداد به عنوان یک جشنواره بالغ در عرصه موسیقی یاد کرد. این رویداد اکنون به مثابه یک درخت تنومندی می‌ماند که بسیاری از استادان موسیقی ایران حتی بر ضرورت تشکیل یک نهاد یا بنیادی با عنوان «بنیاد جشنواره موسیقی جوان» در انجمن موسیقی ایران تاکید می کنند. طبیعتا با تشکیل چنین بنیادی است که به تبع آن می توان به تشکیل یک دبیرخانه دائمی به معنای باطنی امیدوار بود. اساسا با تشکیل چنین دبیرخانه ای است که هنرمندان نوجوان و جوان شرکت کننده در جشنواره پس از برگزاری این رویداد به حال خود رها نمی شوند. اتفاقا چنین بنیادی می تواند با در نظر گرفتن یک ساختار منسجم تبدیل به مجموعه ای همانند مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران در سال های دور باشد که امروز ما شاهد نتایج پربار آن هستیم. حضور در «آینده» و چند درخواست از آقای وزیر مدیر اجرایی سیزدهمین جشنواره ملی موسیقی جوان افزود: جشنواره ملی موسیقی جوان قطعا به چنین ساختاری که به آن اشاره کردم، نیاز دارد. اینکه بیاییم صرفا جشنواره ای را چه با کیفیت و چه بی کیفیت اجرا کنیم و بعد همه چیز تا سال آینده تمام شود قطعا نمی تواند مورد رضایت دست اندرکاران این رویداد قرار گیرد. البته که همه از دبیر جشنواره گرفته تا مدیران رده بالای عرصه فرهنگ و هنر و سایر هنرمندان پیشکسوت این نکته را تاکید کردند که باید به «آینده» توجه کرد در حالیکه امروز ما در همان «آینده» حضور داریم اما بسیاری از اتفاقاتی که انتظار داریم محقق نشده است. در این راه ما مشکل بزرگی به نام بودجه داریم که تقریبا اصلی ترین  مانع دولت و دست اندرکاران برگزاری جشنواره ملی موسیقی جوان برای تحقق کامل آن اهدافی است که مد نظر قرار داده ایم. به هر حال چه انجمن موسیقی ایران و چه هر مجموعه دیگری که عهده دار برگزاری جشنواره ملی موسیقی جوان می شود به این تامین بودجه نیازمند است. البته که ما به دلیل اینکه در داخل مجموعه هستیم قطعا از کمبود منابع مالی در بدنه وزارت ارشاد آگاهیم اما باید بپذیریم با وضعیت اقتصادی موجود و گسترشی که جشنواره ملی موسیقی جوان پیدا کرده بودجه قطعا کفاف این موضوع را نمی دهد که کیفیت را حفظ کنیم. بهتر است جشنواره موسیقی جوان را با برنامه های استعدادیابی مقایسه نکنیم چرا که جشنواره ملی موسیقی جوان یک رویکرد علمی فرهنگی دارد که قرار است نسل آینده موسیقی ایران را شناسایی و به هنرمندان شرکت کننده انگیزه داده تا به تلاش خود بیافزایند.ثابت نیا بیان کرد: ما امسال واقعا با دقت و وسواس پیش رفتیم تا کیفیت جشنواره ارتقا پیدا کند و طبق اظهار نظری که هیات داوران این دوره داشته اند دوستان بر این باور بودند که کیفیت جشنواره ارتقا پیدا کرده است. آمار و ارقام هم همین را گواه می دهد که این رویداد نسبت به چند سال گذشته رشد ۳۰۰ درصدی داشته است ولی آنچه به من و همکارانم  در حوزه اجرا و پشتیبانی مربوط می شود مبتنی بر این باور و تلاش بوده که حتی یک قدم کارهای جدیدتری برای شرکت کنندگان، داوران و مجموعه جشنواره انجام دهیم. ولی اگر قرار باشد این قدم های کوچک در سال های بعد بیشتر شود طبیعتا باید نگاه خاص تری به این رویداد شود که امیدوارم با حضور جناب وزیر در مراسم اختتامیه و دیدن این رشد کمی و کیفی، عنایت ویژه ای به این رویداد مهم در عرصه موسیقی شود. چرا که این رویداد به اعتقاد من مهم ترین رویداد موسیقی کشور است که در آن بحث استعدادیابی و تربیت موسیقی جدی و فرهنگی مطرح می شود و همین که در فراخوان تا این حد اصرار بر موسیقی جدی در حوزه نواحی، ردیف دستگاهی و کلاسیک است پس بچه های شرکت کننده را نیز تشویق می کند تا به همین سمت و سو بروند. به همین جهت اگر آقای وزیر دستور بفرمایند تا انجمن یا هر نهاد دیگری بتواند بحث ورک شاپ ها و برگزیدگان جشنواره ها برای تقویت بنیه علمی و هنری را دنبال کنند قطعا جشنواره ملی موسیقی جوان چندین گام به جلو هدایت می شود. مدیرعامل انجمن موسیقی در بخش دیگری از صحبت های خود در پاسخ به پرسشی مبنی بر گرایش شرکت کنندگان برگزیده این دوره از جشنواره و جشنواره های دیگر در عرصه موسیقی برای حضور در برنامه های استعدادیابی رسانه ملی و آسیب های احتمالی حضور در این برنامه با در نظر گرفتن مواضع برخی از استادان مطرح موسیقی کشور به این برنامه ها، گفت: به نظرم قضایایی که طی هفته های گذشته درباره موضوع حضور استعدادهای حوزه موسیقی در برنامه های تلویزیونی پیش آمد مقداری جریان را متفاوت کرد. البته که نظر بسیاری از استادان صاحب نام موسیقی و بنده هم همین است که جشنواره ای مانند جشنواره موسیقی جوان با برنامه های استعدادیابی صدا و سیما اصلا قابل قیاس نیست. زیرا آنها در جایگاهی که برای من قابل احترام است کار خودشان را انجام می دهند و جشنواره هایی مانند جشنواره ملی موسیقی جوان کار دیگری را انجام می دهند. کما اینکه این برنامه های استعدادیابی اصلا مسیر هنری ماجرا را دنبال نمی کنند. کما اینکه آن دسته از افرادی که در این برنامه ها برگزیده شدند آنچنان در حوزه هنر فعالیت نداشته و در حوزه هایی چون آکروبات، منتال و مواردی از این دست موفق به دریافت رتبه شده اند. جشنواره موسیقی جوان را با برنامه های استعدادیابی تلویزیون مقایسه نکنید وی افزود: به اعتقاد من قالب این برنامه ها در چارچوب برنامه های سرگرمی قرار گرفته که در آن استعدادیابی هم می شود. کما اینکه چنین روش استعدادیابی هم برای برخی از افراد شرکت کننده دربرگیرنده اتفاقات خوبی هم هست که هیچ اشکالی هم ندارد. اما شما بدانید دغدغه استادان در حوزه برنامه های استعدادیابی این است که خانواده شرکت کنندگان مواظبت بیشتری از فرزندان هنرمند خود کنند. البته که این برنامه ها آنچنان جذابیتی ایجاد می کند که ما هرچه قدر سخنرانی کنیم قابل قیاس با این جذابیت ها نیست. بنابراین بهتر است جشنواره موسیقی جوان را با برنامه های استعدادیابی مقایسه نکنیم چرا که جشنواره ملی موسیقی جوان یک رویکرد علمی فرهنگی دارد که قرار است نسل آینده موسیقی ایران را شناسایی و به هنرمندان شرکت کننده انگیزه داده تا به تلاش خود بیافزایند. قطعا در این راه صرفا جشنواره برگزار کردن کفایت نمی کند پس بهترین کاری که می شود در این حوزه انجام داد بر این باور استوار است که ارتباط مدام یک دبیرخانه با استعدادهای معرفی شده در این جشنواره حفظ شده تا شرکت کنندگان هم بدانند در این فضا دارای پشتیبانی هستند. از سوی دیگر برگزاری مسترکلاس های مختلف با ارتقای سطح کیفی هنرمندان شرکت کننده توسط ستاد جشنواره می تواند مورد توجه قرار گیرد. ثابت نیا اظهار کرد: مرحله بعدی تشویق و حمایت شرکت کنندگان برای اجراست که این موضوع هم از حساسیت های زیادی برخوردار است زیرا اجرای زنده در حوزه موسیقی ردیف دستگاهی غیر از موارد کم آنچنان مورد اقبال عمومی قرار نمی گیرد. البته ممکن است یک اجرا به لحاظ ذوقی و استقبال خانواده ها مورد توجه قرار گیرد اما استمرار چنین شرایطی واقعا ممکن است موفقیت آمیز نباشد. کمااینکه انجمن موسیقی ایران در این حوزه و تولید آلبوم چنین تجربه ای را داشته اما این پروژه ها کمتر به موفقیت رسیده اند. پس در این شرایط مهم ترین نکته آموزش و استمرار در آموزش توسط استادان مجرب است. البته اغلب دوستان این نکته را تاکید می کنند که بد نیست هنرمندان شرکت کننده گاهی از نظرات استادان مجربی که فقط در تهران حضور دارند، بهره مند شوند. در این راستا من سال گذشته قولی داده بودم که بنا به فراهم نشدن امکانات نتوانستم قولم را عملی کنم اما امسال حتما بلافاصله بعد از پایان جشنواره طبق مذاکراتی که با یکی از استادان بخش نی جشنواره انجام دادم بناست تا در محل انجمن موسیقی کلاس هایی با حضور هنرمندان شرکت کننده برگزار شود. در حوزه تار و سه تار هم استاد حسین علیزاده همراهی کامل داشته و در این زمینه هم قول همکاری داده اند که بعد از جشنواره طی جلسه ای برنامه ریزی های صورت گیرد تا ببنیم برای این بخش چه کارهایی می توان انجام داد. به هر حال بندا امیدوارم حالا که استادان شناخته شده موسیقی پای کار ایستاده اند ما هم بتوانیم به لحاظ پشتیبانی، کارهای اصولی را انجام دهیم که نتیجه آن قطعا در سال‌های بعد مشخص خواهد شد. ]]> هنری Sun, 25 Aug 2019 06:20:49 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/165671/