پایگاه خبری ستاره ها - آخرين عناوين هنری :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art Sun, 16 Dec 2018 23:11:55 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Sun, 16 Dec 2018 23:11:55 GMT هنری 60 کنایه امیرمهدی ژوله به وزیر ارتباطات: اصلا تا وقتی فیلتر هست چرا فرهنگ‌سازی؟ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149587/ ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 14:20:15 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149587/ تازه ترین خبرها از سریال کمدی «سال‌های دور از خانه» http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149582/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، فیلمبرداری بخش‌های جدید سریال کمدی «سال های دور از خانه» آغاز شده و احمد مهرانفر با گریم متفاوتی نسبت به قبل، در نقش خنجری جلوی دوربین رفته است. سریال کمدی «سال‌های دور از خانه» داستانی متفاوت و کمدی از دوران پس از سربازی «خنجری» و «زهره» را روایت می‌کند که پیش‌تر آنها را در سریال «شاهگوش» دیده بودیم. احمد مهرانفر در نقش خنجری، هادی کاظمی در نقش زهره، آزیتا حاجیان، حدیث میرامینی، آزاده زارعی، احسان کریمی، گیتی قاسمی، علیرضا استادی، میرطاهر مظلومی، مهرناز بیات، محمدرضا عقدایی، علی نظری، یداله شادمانی، خسرو احمدی، علی عامل هاشمی، بهنام شرفی، مهدی صباغی، سیاوش چراغی‌پور و مسعود روشن‌پژوه دیگر بازیگران اصلی این سریال کمدی هستند. ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 13:50:07 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149582/ «محمدحسین میثاقی» مجری «ستاره‌ساز» شد/ برنامه‌ای برای کشف استعدادهای فوتبال http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149579/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری فارس، برنامه «ستاره ساز» قرار است به زودی از شبکه سه سیما با اجرای محمدحسین میثاقی به روی آنتن برود و به شناسایی ستاره‌های فوتبال ایران در قالب برنامه ورزشی بپردازد. بنا بر این گزارش، در این برنامه خداداد عزیزی و فیروز کریمی از جمله داوران این برنامه هستند و چند داور دیگر نیز به این ترکیب اضافه خواهند شد.  برنامه «ستاره‌ساز» به تهیه‌کنندگی «جواد فرحانی» تولید خواهد شد و برای اولین بار به کشف استعدادهای فوتبال در سراسر کشور و نقاط دورافتاده می‌پردازد.  ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 13:33:35 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149579/ بیتا منصوری: من از اینستاگرام بازیگر نمی‌آورم، بقیه را نمی‌دانم http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149574/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، بیتا منصوری که در مقام تهیه‌کننده در فیلم «پاستاریونی» حضور دارد، به همراه سهیل موفق، کارگردان و سام درخشانی بازیگر این فیلم مهمان کافه خبر خبرآنلاین بودند و درباره این اثر که در ژانر کودک و خانواده ساخته شده است به بیان مطالبی پرداختند. منصوری در بخشی از این گفت‌وگو در پاسخ به سوالی درباره اینکه برخی تهیه‌کنندگان می‌گویند ملاک انتخاب بازیگران برای فیلم‌ها تعداد فالوورهایشان در اینستاگرام است و او هم تا به حال از چنین راهی بازیکگر انتخاب کرده گفت: «من تا به حال این مسئله را نشنیده بودم و نمی‌دانم درباره همکارانم این اتفاق افتاده یا نه و یا ملاک انتخابشان چیست. اما من خودم در اینستاگرام فعال نیستم و جزو معدود کسانی هستم که خیلی دیر و سر همین فیلم «پاستاریونی» به این شبکه اجتماعی پیوستم. پس شک نکنید ملاک من برای انتخاب بازیگر این موضوع نبوده است.» او در ادامه درباره چرایی حضور حمید سپیدنام یا همان مستر تیستر در فیلم «پاستاریونی» که در فضای مجازی چهره‌ای شناخته شده به حساب می‌آید و البته حاشیه‌هایی که حضور او در این فیلم و استفاده از عکس  داشته نیز توضیح داد: «ابتدا این را بگویم که استفاده از عکس ایشان مثل بازیگران دیگر بوده و روند عجیبی نداشته است. مثلا خانم کمند امیرسلیمانی هم در فیلم حضور داشتند و ما سعی کردیم از تصویر همه بازیگران فیلم استفاده کنیم البته طبیعی است ارجحیت با کسانی است که نقش یک فیلم و حضور بیشتری داشتند.» این تهیه‌کننده همچنین در ادامه صحبت‌هایش توضیح داد: «درباره ملاک انتخاب ایشان هم باید بگویم در فیلمنامه اولیه که آقای حمزه صالحی نوشته بودند یک شخصی از کشور فرانسه می‌آمد و قرار بود اینجا انتخابی صورت بگیرد و برای پذیرایی یک جشنواره بین المللی قضاوت کنند اما این موضوع به نظرم خیلی خارجی بود و ما می‌خواستیم ایرانی باشد. همان موقع برنامه‌ریز کار، فراز داودی از طریق گوشی‌اش و اینستاگرام آقای سپیدنام را به ما معرفی کرد و گفت ما شخصی را در ایران داریم که چند سالی است کارشان معرفی غذا و رستوران‌هاست. آشنایی با ایشان هم از همین طریق صورت گرفت و به نظرمان رسید که می‌تواند جذاب باشد و ایرانی است.»   منصوری درباره اینکه شناخته شده بودن سپیدنام در فضای مجازی قدر در انتخابشان تاثیر داشته است نیز بیان کرد: «جالب است همان موقع من و آقای سهیل موفق و بقیه دوستانی که در دفتر همکاری داشتیم ایشان را نمی‌شناختیم. اما واقعیت این است که من فکر نمی‌کردم قضیه بعدا اینقدر پیچیده شود. در عین حال اینکه از ابتدا هم قرار نبود ایشان نقش پدر خانواده باشد، یا وکیل یا دکتر، چون خودشان هم ادعای بازیگری نداشتند و فقط نقش خودشان را بازی کردند. نکته جالب اینکه بخشی از فیلم با تلفن همراه فیلمبردارمان فیلمبرداری شده، درست همانطور که خود ایشان برای اینستاگرام پست تهیه‌ می‌کنند.» ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 13:05:47 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149574/ حوروش خلیلی: حین همخوانی میکروفن مرا می‌بستند و مردم می‌دیدند که فقط لب می‌زنم http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149569/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایلنا، حوروش خلیلی ۲۱ آذر ۶۱ ساله شد و همین بهانه‌ای شد تا به دیدنش برویم. خواننده زنی که در مقطع زمانی بعد از انقلاب دو عنوان «اولین» در کارنامه دارد؛ اولین زنی که همراه با شورانگیز ظهرالدینی به عنوان همخوان در کنار خواننده مرد، به ارکستر ملی به رهبری فرهاد فخرالدینی پیوست و اولین زنی که آلبومی با صدای او منتشر شد و گروهی به عنوان هم‌خوان در کنارش حضور داشتند؛ آلبوم‌های «نوای قریه»، «آهوی وحشی» و «آوای روستا» با تنظیم ملیحه سعیدی.  حوروش خلیلی که این روزها بیشتر وقتش را صرف آموزش آواز به زنانی از هر مقطع سنی می‌کند، می‌گوید «همیشه خداوند را شاکر است که او را معلم قرار داده است».     یکی از نکات جالب توجه در مورد شما اساتیدی هستند که در سال‌های دور در محضرشان آموزش دیده‌اید، فریدون مشیری (درک شعر و معانی حافظ)، اسماعیل صارمی (اشعار سعدی)، نصرالله ناصح‌پور (ردیف آوازی عبدالله دوامی)، مهدی فلاح و معصومه مهرعلی (ردیف نورعلی برومند و شیوه محمدرضا شجریان)، حسین عمومی (مکتب اصفهان و تلفیق شعر و موسیقی)، مهدی کمالیان (آثار روح‌انگیز) و... از سوی دیگر می‌دانیم که این روزها بیشتر وقت‌تان صرف آموزش دادن و تدریس می‌شود. تفاوت آموزشی که در این دوره می‌دهید با آموزشی که در آن دوره می‌دیدید در چیست؟ و اساسا چه میزان از آن‌چه را آموخته‌اید به هنرجویان‌تان می‌آموزید؟  من همیشه خداوند را شاکر هستم که مرا معلم قرار داده است. از همان زمانی که نزد اساتیدی که نام بردید درس می‌گرفتم، دوست داشتم خوب یاد بگیرم که بتوانم خوب یاد بدهم و نه اینکه صرفا ارائه‌ای معمولی از آن‌چه آموخته‌ام داشته باشم. برای همین سعی می‌کردم تا جایی که امکان دارد از همه اساتیدم با دل و جان و خوب یاد بگیرم.  زمانی که نزد استاد ناصح‌پور می‌رفتم که ان‌شالله عمر باعزت داشته باشند وسیله‌ای نبود که آن‌چه را ایشان به ما می‌آموختند ضبط کنیم و واکمن به سختی پیدا می‌شد و بنابراین باید گوشی و سینه و سینه می‌آموختیم. با توجه به مشغله‌های زندگی هر کدام‌مان و به عنوان مثال خودِ من که ازدواج کرده بودم و بچه داشتم و کار می‌کردم و این که باید در طول یک هفته ملودی‌هایی را یاد می‌گرفتیم که نسخه ضبط شده‌اش هم در دست‌مان نبود که به آن برگردیم، کار دشوار بود و هر هفته که سر کلاس می‌رفتیم یا اول تکلیف را نمی‌دانستیم یا وسطش را یا آخرش را اما بالاخره با زحمت و کوشش و کمک گرفتن از همکلاسی‌ها، راه می‌افتادیم و من در مجموع از ایشان چیزهای بسیاری آموختم و بیشتر ردیف‌های عبدالله دوامی را.   بعد نزد مهدی فلاح رفتم و ایشان هم بیشتر کارهای استاد شجریان را با من کار کردند. حُسن کلاس آقای فلاح این بود که اجازه می‌دادند اگر واکمن دارید تکالیف را ضبط کنید و در نتیجه می‌دانستید آن‌چه تحویل می‌دهید صحیح است. چون استاد برایتان می‌خواند و شما ضبط می‌کردید و مثل استاد می‌خواندید و اشکال و ایرادتان رفع می‌شد. بعد نزد دکتر حسین عمومی، تلفیق شعر و موسیقی و مکتب اصفهان را کار کردم و شیوه آواز خواندن را با خانم معصومه مهرعلی بسیار کار کردیم.    با توجه به اینکه اساتید مختلفی داشتم و ردیف‌های متعددی را در سینه دارم ماحصل این‌ها شده است اینکه آن‌چه را به شاگردانم می‌آموزم «آشنایی با ردیف آوازی» می‌نامم؛ یعنی هم دوامی است و هم نیست، هم کریمی است و هم نیست، هم برومند است و هم نیست و... تا بچه‌هایم فرار نکنند و از آواز خواندن زده نشوند. کسی که یک دوره نزد اساتید درس می‌گیرد، حالا بخواهد برود ردیف عبدالله دوامی را بیاموزد، دو تحریر بالاتر است یا دو تحریر پایین‌تر، یا بخواهد برود آن یکی مکتب را یاد بگیرد ما دو گوشه زیادتر گفته‌ایم و آن‌ها دو گوشه کمتر یا آن‌ها بیشتر گفته‌اند و ما کمتر یعنی شاگرد به حد مشخصی که برسد به اجتهادی دست پیدا خواهد کرد که بتواند این مسائل را تشخیص دهد.  من در کنار استفاده از آن‌چه از اساتیدم آموخته‌ام از منابع به‌روز هم استفاده می‌کنم. ما نزد هر استادی که می‌رفتیم ردیف را می‌آموختیم و تصنیف را ولی من اعتقاد بسیاری به صداسازی هم دارم. چیزی که بعضی از اساتید موافق آن نیستند ولی من در این زمینه هم کار می‌کنم. چون می‌خواهم این هنر را اشاعه دهم و معتقدم بگذار آن کسی هم که علاقه‌مند است ولی صدای متوسطی دارد بیاید و در حد خودش رشد کند. بنابراین همه کسانی که پیش من می‌آیند هر جلسه صداسازی هم کار می‌کنند، یک صداسازی فقط برای گرم کردن است و یک صداسازی مربوط به همان دستگاه است و من در کلاس‌هایم همیشه هم صداسازی کار می‌کنم، هم تصنیف و هم آواز.   و بر اهمیت صداسازی تاکید بسیار دارید؟  بله، مثل این است که شما پایه یک نفر را قوی کنید و حال هر گوشه‌ای را به او بدهید می‌تواند بخواند ولی اساتید ما همان یک گوشه را می‌دادند و شاگرد باید می‌رفت و تکرار می‌کرد و تکرار می‌کرد تا بداند تحریرش باید از کجا دربیاید. ولی با صداسازی می‌داند که تحریرهایش از کجا دربیاید؛ تحریرهای دو تایی، سه تایی، چکشی، بال کبوتری و غیره.  بچه‌های من چون صداسازی کار می‌کنند همه‌شان قوی هستند. گاهی اوقات کسانی پیش من می‌آیند که مثلا چهار سال است کار کرده‌اند ولی صداسازی کار نکرده‌اند و ملودی را می‌دانند ولی نمی‌توانند ارائه‌اش دهند و دلم می‌سوزد و در مقایسه با شاگردی که یک سال پیش خودم آمده است می‌ماند، چون او صداسازی کار نکرده است و این کرده است. به نظر من فرقی نمی‌کند، دو دانگ صدا دارید، سه دانگ یا هر چه، می‌توانید در حد و اندازه خودتان درست بخوانید و آواز بخوانید.    و ظاهرا در کلاس‌هایتان که تک جنسیتی هم هست و ویژه خانم‌ها، محدودیت سنی وجود ندارد؟  نه من برخلاف برخی که فقط با یک رده سنی کار می‌کنند، اصلا چنین کاری نمی‌کنم. من بچه‌ای دارم که هفت، هشت سالش است و آن قدر زیبا آواز می‌خواند که حیرت می‌کنید، خانمی هم هست که ۶۰ سال، ۷۰ سالش است. بعضی می‌گویند چرا همه را قبول می‌کنی و من در جواب‌شان از اعتقادم می‌گویم. من معتقدم آن خانمی که در سن بالا به کلاس من می‌آید مشخص است که علاقه بسیاری داشته که آمده و در جوانی‌ به دلایل مختلف نتوانسته بیاید و حالا آمده است. او حتما نوه‌ای دارد و عروسی و دامادی و وقتی در خانه تمرین می‌کند، نوه اش از او می‌پرسد مادربزرگ چه می‌خوانی؟! و او می‌گوید دستگاهی را می‌خوانم به نام ماهور. نوه‌اش می‌پرسد ماهور چیست مادربزرگ؟ جواب می‌دهد ماهور این طوری است، این طوری و این طوری. همین برای من بس است! همین که به خانه‌ها رفت و من در حد توانم اشاعه‌اش دادم. از آن سو شاگردانی هم دارم که یا می‌خواهند معلمی کنند یا کار اجرایی و به این ترتیب به هر دو هدفم می‌رسم.  بسیاری از فعالین حوزه موسیقی زنان، برگزاری کنسرت تک‌خوانی صرفا برای زنان را به حیات گلخانه‌ای زن در عرصه آواز تشبیه می‌کنند و همخوانی با خواننده مرد یا دیگر خوانندگان زن را در کنسرتی با حضور تماشاگران زن و مرد ترجیح می‌دهند. نظر شما در این مورد چیست؟  بسیار واضح است که مخاطب باید متشکل از هر دو جنس باشد و در غیاب هر کدام‌شان احساس کمبود می‌کنید. اما من به شخصه چنین دیدگاهی نسبت به برگزاری کنسرت صرفا برای بانوان ندارم و نمی‌گویم چون شما، فقط خانمید و مردی در میان‌تان نیست برای‌تان نمی‌خوانم. این عقیده من است. الان موقعیت ما به شکلی است که زنان فقط می‌توانند برای زنان بخوانند و من به این احترام می‌گذارم و نمی‌گویم چون مردان در اینجا نیستند، برای شما که فقط زنید هم نمی‌خوانم.  همخوانی را هم به این دلیل انجام می‌دهم که بدانند زنان هنوز روی صحنه‌اند. باور کنید گاهی اوقات در سال‌های دور، در حین همخوانی بارها میکروفن مرا می‌بستند و مردم می‌دیدند که من فقط لب می‌زنم و بغض گلویم را می‌گرفت ولی بازهم ماندم، گاهی اوقات کنار مردانی خوانده‌ام که از نظر سطح کاری هم طراز من نبوده‌اند ولی کنارشان نشستم که بگویم من هستم، با احترام به تمام قوانین، من یک زنم و هستم تا بقیه هم ادامه دهند.  شما و خانم شورانگیز ظهرالدینی اولین زنانی بودید که به عنوان هم‌خوان وارد ارکستر ملی به رهبری فرهاد فخرالدینی شدید.  چند سالی بود که ارکستر ملی که در سال ۷۷ توسط فرهاد فخرالدینی راه‌اندازی شد با خوانندگان مرد کار می‌کرد، بعد از اینکه سی‌دی «نوای قریه» با صدای من و تنظیم ملیحه سعیدی به صورت هم‌خوانی بیرون آمد، به ارکستر ملی اعلام شد که می‌توانند از حضور زنان هم به عنوان هم‌خوان استفاده کنند. آقای فخرالدینی، خانم ظهرالدینی را از قبل می‌شناختند و از من هم دعوت کردند و کار را با حضور سه خانم و دو آقا به عنوان هم‌خوان با خواننده اصلی شروع کردیم. تا پیش از آن در ارکستر ملی گروه کُر بود ولی هم‌خوان خانم نبود و ما اولینش بودیم. ما نزدیک پنج سال در کنار ارکستر ملی بودیم و بعد از آن گفتند بروید بعدا خبرتان می‌کنیم و خبرتان می‌کنیم رفت تا الان که دیگر خانم همخوانی در ارکستر ملی نمی‌بینید.  به «نوای قریه» اشاره کردید به عنوان اولین آلبومی که با صدای یک زن منتشر شد هر چند گروه همخوانی نیز متشکل از الهه حمیدی، فریبا قنادی‌اسدی، عصمت میلانی، فهیمه اسماعیلی، اسفندیار قره‌باغی و مجید اخشابی همراهی‌تان می‌کردند.  جا دارد یادی کنیم از ملیحه سعیدی که موسیقی‌دان بسیار ارجمندی هستند و امیدوارم هر کجا هستند سلامت باشند. به ایشان اعلام شده بود که می‌توانند با خواننده زن و گروه همخوان آلبومی منتشر کنند و ایشان کارهایی محلی را آماده کرده بودند و یک سال بود که در پی صدایی می‌گشتند که روی آن آهنگ‌ها بنشیند. سیدجلال هاشمی‌دهکردی، صاحب امتیاز این سی‌دی مرا از زمانی که در شیراز در خانه پدرم زندگی می‌کردم می‌شناخت و به خانم سعیدی معرفی‌ام کرد. خدا رحمت کند همسر خانم سعیدی را، آقای احمد ستوده هم آن جا بودند. مرا نمی‌شناختند و گفتند چیزی بخوان ببینیم چطور می‌خوانی و من شروع به خواندن «لیلا خانم» کردم و به محض اینکه شروع کردم دیدم که خانم سعیدی به همسرش نگاه کرد و همسرش به او و گفتند پیدایش کردیم، آن کسی را که می‌خواستیم صدایش روی این ملودی‌ها بخوابد پیدا کردیم و از فردا ضبط شروع شد.  و در ادامه دو کار «آهوی وحشی» و «آوای روستا» را خواندید.  بله، بعد که دیدند صدا می‌خورد و ملودی‌ها با صداها ژوست است و اخلاق‌ها و رفتارها با هم همخوان است، دو کار دیگر هم انجام دادیم.  چرا دیگر تمایلی به ضبط آلبوم ندارید؟  زیاد پیش می‌آید که به سراغم می‌آیند ولی وقتی صدای من به عنوان هم‌خوان تا آخرین درجه پایین می‌آید چرا باید این کار را انجام دهم. اذیت‌کننده است که برای خواندن یک آلبوم زحمت بکشید و وقتی که منتشر می‌شود اثری از صدای‌تان نبینید. ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 12:37:22 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149569/ شهرام ناظری در قونیه کنسرت رایگان برگزار کرد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149560/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر: شهرام ناظری خواننده شناخته شده موسیقی ایرانی در هفتصد و چهل و پنجمین سالگرد درگذشت مولانا کنسرت رایگانی را در شهر قونیه برگزار کرد.   به نقل از خبرگزاری آناتولی، شهرام ناظری خواننده پیشکسوت موسیقی ایرانی در چارچوب گرامیداشت هفتصد و چهل و پنجمین سالگرد درگذشت مولانا با حضور بیش از سه هزار تماشاگر ایرانی، ترکیه ای و خارجی در مرکز کنگره سلجوقیان روی صحنه رفت. « بازهوای وطنم»، «اندک اندک»، «آتش در نیستان» و «بشنو از نی حکایت می کند» از جمله آثاری بودند که در این کنسرت به مخاطبان اجرا شد. این اجرای زنده با حمایت اداره فرهنگ و گردشگری شهر قونیه و به صورت مجانی برگزار شد. شهرم ناظری پیش از آغاز کنسرت با اشاره به رایگان بودن این برنامه اظهار کرد که همه ما مهمان مولانا هستیم ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 11:47:16 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149560/ اکران همزمان جن زیبا در ایران و ترکیه http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149557/ ایلنا نوشت: وی با اشاره به اینکه اصلاحات فیلم بسیار اندک بود، گفت: اکران فیلم جن زیبا تقریباً به صورت همزمان در ایران و ترکیه انجام می‌شود و برای نمایش فیلم در ترکیه فیلم را به زبان ترکیه‌ای دوبله کرده‌ایم. فرید با اشاره به اینکه به دنبال کسب مجوز برای برگزاری مراسم افتتاحیه هستیم، افزود: طی برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته به احتمال فراوان نورگل یشیل چای، بازیگر زن اصلی فیلم، برای مراسم افتتاحیه و همچنین شرکت در اکران به ایران سفر خواهد کرد. فیلم سینمایی جن زیبا به کارگردانی و فیلمبرداری بایرام فضلی و تهیه‌کنندگی مهرداد فرید با حضور نورگل یشیل چای، فرهاد اصلانی، محرم زینال زاده، لیلا زارع، لیلا موسوی، علی جعفری، میثم پویان‌فر و غزل فرید ساخته شده است. این فیلم محصول مشترک ایران و ترکیه است و شرکت آلتینای ترکیه به عنوان سرمایه‌گذار و تهیه‌کننده ترکیه‌ای در این فیلم حضور دارد. ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 11:31:27 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149557/ ساخت مستند سیاسی ضرورت است نه انتخاب/ حرکت روی سطح صیقلی http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149553/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ هر ساله در آستانه برگزاری جشنواره «سینماحقیقت» بحث فیلم‌های مستند سیاسی هم داغ می‌شود البته این بحث در ۲ سال اخیر و با کنار گذاشته شدن برخی از فیلم‌های سیاسی، بیشتر و حساس‌تر شده است. امسال نیز تعدادی مستند سیاسی برای حضور در دوازدهمین جشنواره «سینماحقیقت» فرم پر کردند که برخی از این آثار به جشنواره راه پیدا نکردند و گفته شد برخی از آنها کیفیت لازم را نداشتند و از سوی هیات انتخاب رد شدند و البته سخن محمدمهدی طباطبایی‌نژاد دبیر جشنواره و مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی مبنی بر اینکه در جشنواره آثار پروپاگاندا پذیرفته نمی شود، مساله را پیچیده تر کرد. تولید مستندهای سیاسی برای فیلمسازان ریسک است زیرا بررسی موارد تاریخی-سیاسی بسیار سخت و گاهی غیرممکن است. اینکه فیلمساز در جریان تولید اثر مستند سیاسی، خود دچار قضاوت شود و یا به جناح خاصی روی آورد از دیگر مشکلات تولید فیلم مستند سیاسی است. بسیاری از مستندسازان می‌گویند به دلایل مختلف آثاری که آنها در حوزه سیاسی ساخته اند اجازه نمایش نیافته اند که مهمترین علت آن سوءتفاهم جناح‌های مختلف بوده است. درباره همین موضوع با تعدادی از صاحب نظران درباره تولید مستندهای سیاسی و باید و نبایدهایی که در این حوزه وجود دارد، گفتگو کردیم. از جمله این افراد می‌توان به عماد افروغ نویسنده، جامعه شناس و سیاستمدار، ناصر صفاریان مستندساز و منتقد سینما و مصطفی شوقی نویسنده و کارگردان سینمای مستند اشاره کرد که هرکدام از این مصاحبه شوندگان براساس دیدگاه خود نظراتی درباره تولید مستند سیاسی و اهمیت آن بیان کردند. مستند سیاسی باید فراجناحی باشد عماد افروغ درباره تولید آثار مستند سیاسی و ضرورت آن به خبرنگار مهر گفت: اگر می‌خواهیم در کل نگرش منظومه‌ای و دیالکتیک به مقوله‌های مختلف از جمله سینما داشته باشیم باید به دیالکتیک سینما و سیاست نیز توجه کنیم و اگر به این امر توجه نکنیم یعنی خودمان را به بی توجهی زده ایم. وی افزود: این یک واقعیت است و حتی سینماگران نیز به این مساله اعتراف دارند که سینما دستخوش سیاست‌ها و رفتارهای سیاسیون قرار گرفته است به این معنا که یک جناح می‌آید و یک سری سیاست‌ها و رفتارهای سینمایی را رقم می‌زند و بعد از آن یک جناح دیگر روی کار آمده و یک سری سیاست‌ها و رفتارهای سینمایی دیگر را تعریف می‌کند.   این جامعه شناس با اعلام اینکه این تغییر سیاست‌ها و رفتارهای سیاسی کار را برای فیلمسازی که می‌خواهد وارد عرصه سینمای سیاسی شود سخت‌تر می‌کند، توضیح داد: کسانی که دست اندرکار سینما هستند، معتقدند در حوزه تولیدات سینمایی سیاسی، قانون یا قاعده عام و فراگیری وجود ندارد که فیلمساز بخواهد به پشتوانه آن کار کند در حالی که اگر چنین مشکلی کمتر وجود داشته باشد حتما جایی برای مستند سیاسی باز می‌شود مگر اینکه سینماگران خودشان ملاحظه و محافظه کاری کنند و یا اسیر برخی منفعت‌جویی‌ها شوند و روند تولید آثار مستند را به سمتی دیگر کشانند. افروغ: در حوزه تولیدات سینمایی سیاسی، قانون یا قاعده عام و فراگیری وجود ندارد که فیلمساز بخواهد به پشتوانه آن کار کند در حالی که اگر چنین مشکلی کمتر وجود داشته باشد حتما جایی برای مستند سیاسی باز می‌شودافروغ تاکید می‌کند که اگر سینما نسبتی با جامعه دارد پس نمی‌تواند نسبت به سیاست بیگانه و بی‌تفاوت باشد بلکه سینما به حساب روشنفکری و معرف جامعه و نیازهای آن بودن، باید به مستند سیاسی توجه جدی کند البته مستندهایی که تا حد ممکن فراجناحی باشند. وی درباره ضرورت فراجناحی بودن سینما توضیح داد: این دیگر برمی گردد به رسالتی که من برای سینما و جامعه قایل هستم. جامعه ما یک جامعه طیفی است نه قطبی و اگر سینما بخواهد با جامعه نسبت دیالکتیک برقرار کند باید بازتابنده وجه طیفی جامعه باشد نه وجه قطبی و تصنعی و کاذبی که امروزه سیاسیون به جامعه تحمیل می‌کنند. این سیاستمدار که سابقه داوری جشنواره‌های سینمایی را در کارنامه دارد، ادامه داد: اگر بخواهیم نگاه همراه با تعهد و رسالت اجتماعی به سینما داشته باشیم، توصیه می‌شود که مستند سیاسی ما نیز فراجناحی و بیانگر وجه طیفی جامعه باشد و اسیر جناح‌ها نشود. شاید برخی از حساسیت‌ها نسبت به مستند سیاسی این باشد که احساس می‌کنند فیلم‌ها یک سویه تولید شده اند و حساسیت آنها طبیعی است. این نماینده مجلس شورای اسلامی در دوره هفتم به خبرنگار مهر توضیح داد: البته خودم نیز برخی از این مستندها را دیده ام که احساس کرده‌ام یک طرفه به قاضی رفته‌اند و نگاه فراگیر نداشته اند. شایسته نیست مستند سیاسی ما معرف واقعیت نباشد و در دام سیاسیون بیفتد. ما نیازمند مستندهای سیاسی غیرجناحی هستیم که البته این نوع از مستند هم حساسیت برانگیز است که اگر حساسیت برانگیز نباشد جای تعجب است. وی ادامه داد: ضروری است که فیلم مستند سیاسی ساخته شود، اما اگر در این میان یک مستندی ساخته شود که سبقه جناحی دارد باید جناح دیگر نیز دست به تولید مستند بزند و ما نباید اجازه بدهیم یک جناح قدرت مانور داشته باشد و قدرت مانور را از یک جناح دیگر بگیریم بلکه باید فرصت برای هر دو جناح وجود داشته باشد. افروغ در بخش دیگری از صحبت‌های خود با بیان اینکه هر جناحی که به دنبال مانور دادن از این طریق است باید تابع یک سری قواعد عام باشد، گفت: مساله دیگر برخوردهای سلیقه ای با قوانین و قواعد عام است که این مساله نیز باید کمرنگ شود. هرچقدر در ساز و کار اجرایی یک سویه عمل کنیم و افرادی یک سویه را در سیاستگذاری‌ها و شوراها دخالت دهیم، خواه ناخواه نتیجه این امر برخوردهای سلیقه ای خواهد شد، اما اگر فراجناحی عمل کنیم نتایج کار نیز نتایج غیرجناحی خواهد بود. وی توضیح داد: معتقدم تنها مصلحتی که سینماگران باید آن را دنبال کنند دفاع از حقوق شهروندی است و حقوق شهروندی تنها حقِ فردی نیست بلکه شامل حق گروهی، حق جامعه، عدالت، آزادی و اخلاق است و ما توقع داریم سینماگران حقیقت گرا و نترس باشند و نقش کاسب را بازی نکنند و اگر چنین مواردی اعمال شود، شاهد اصلاح در سیاسیون هم خواهیم بود اما اگر این اتفاق رخ ندهد یعنی فضای امنی را فراهم کرده ایم تا همچنان شرایط برای تاختن سیاسیون هموار باشد. افروغ در پایان گفت: درست است که ما به سینما اهمیت و ارزش می‌دهیم اما این ارزش به واسطه دفاع از حقوق مردم و رساندن صدای مردم به وجود آمده است. در چنین شرایطی فیلمساز باید ترس و گرایش‌های سیاسی را کنار بگذارد و با تولید آثار مناسب حرف مردم را بزند. تعریف فیلم سیاسی چیست؟ ناصر صفاریان مستندساز و منتقد سینما نیز درباره این موضوع به خبرنگار مهر گفت: موضوعی که باید درباره سینمای سیاسی اعم از مستند و بلند داستانی در نظر گرفت این است که اساسا تعریف فیلم سیاسی چیست؟ آیا پرداختن به یک شخصیت سیاسی می‌تواند فیلم را سیاسی کند؟ وی اضافه کرد: در حال حاضر اکثر فیلم‌های مستند سیاسی که ساخته می‌شود درباره یک شخصیت سیاسی است که به اعتقاد من نمی‌توان آن اثر را مستند سیاسی دانست زیرا زمانی که این آثار را بررسی کنیم متوجه می‌شویم که وجوه سیاسی فرد مورد نظر چندان پررنگ نیست. این مستندساز در توضیح دیگر آسیب‌های ساخت مستندهای سیاسی توضیح داد: مهمترین مشکلی که در زمینه تولید فیلم‌های مستند سیاسی وجود دارد، این است که فضا آن قدر باز نیست که بتوان تحلیل‌های سیاسی مناسب و درستی در فیلم ارایه کرد و حتی بسیاری از نهادها و مراجع ذی ربط ترجیح می‌دهند که نسبت به شخصیت‌های سیاسی حتی اگر خیلی نزدیک به حاکمیت و قدرت باشند، تحلیلی نداشته باشند. صفاریان: مهمترین مشکلی که در زمینه تولید فیلم‌های مستند سیاسی وجود دارد، این است که فضا آن قدر باز نیست که بتوان تحلیل‌های سیاسی مناسب و درستی در فیلم ارایه کرداین نویسنده و منتقد گفت: این مسایل باعث می‌شود در نهایت مستندهایی تولید شود که نگاه جناحی در آنها وجود دارد و یک طیف خاص را تبلیغ کرده است و نگاه تحلیلی در این آثار دیده نمی شود البته در این سال‌ها استثناهایی نیز وجود داشته است که امیدوارم بتواند به جریان تبدیل شود و تنها در حد یک جرقه باقی نماند. به گفته وی، تولید فیلم‌های سیاسی باید با نگاه فرهیخته‌تری دنبال شود و شخصیت‌ها سیاه و سفید نباشند. این منتقد سینما تاکید کرد: باید تولید این دسته از آثار به گونه ای باشد که فیلمساز بدون قضاوت، اطلاعات و دانسته‌های خود را در اختیار مخاطب قرار دهد و مخاطب خود به دنبال حقیقت برود. نمونه ای که در این زمینه می‌توان نام برد مجموعه «روزگار رضاخانی» است که در حاکمیتی ترین نهادهای کشور یعنی حوزه هنری ساخته شده است. وی با اشاره به اینکه در این مجموعه تصویری از رضاشاه دیده می‌شود که با آنچه که در ۴۰ سال گذشته گفته شده متفاوت است، توضیح داد: مخاطب تصویری را در این مجموعه مستند می‌بیند که به واقعیت نزدیک تر است. در این مستند سازنده اثر، نکات مثبت و منفی این شخصیت را به تصویر کشیده و با این دید به آن نگاه نشده است چون با این آدم از نظر سیاسی، ایدئولوژیک سیاسی و فرهنگی خوب نیستیم پس نباید تنها نکات منفی را ارایه کنیم، بلکه این مستند نگاه واقع گرایانه دارد. این منتقد سینما درباره مستندهای تبلیغاتی که درباره چهره‌های سیاسی تولید شده است نیز بیان کرد: اولین نمونه‌های مستندهای تبلیغاتی را نمونه‌های موفقی می‌دانم چراکه به رسالت خود عمل کردند که از جمله این مستندها می‌توان به مستندی که توسط زنده یاد سیف‌الله داد در سال ۱۳۷۶ ساخته شد و یا مستندی که کمال تبریزی درباره هاشمی رفسنجانی تولید کرد اشاره کرد اما این نوع از مستندها در سال‌های بعد دچار تکرار شد و فقط در رای آوردن نامزدهای ریاست جمهوری تاثیرگذار بود. صفاریان در پایان گفت: در نهایت می‌توان به این مساله اشاره کرد که مهمترین دلیلی که مستندسازان به سمت تولید آثار سیاسی نمی‌روند این است که فضای جامعه ما در این زمینه بسیار بسته است. مستند سیاسی عرصه قضاوت نیست مصطفی شوقی کارگردان مستند سیاسی «شورش علیه سازندگی» که در دوازدهمین دوره جشنواره «سینماحقیقت» پذیرفته نشده است نیز درباره این سوژه به خبرنگار مهر گفت: جامعه ایران خوشبختانه یا متاسفانه جامعه ای است که کاملا اهل سیاست است و این امر در تاریخ پرفراز و نشیب معاصر ایران به ویژه در ۲۰۰ سال اخیر ملموس بوده و جامعه همه حرکت‌های خود را در بستر فعالیت‌های سیاسی دنبال کرده است. وی افزود: در کنار همه منع‌هایی که در حوزه سیاست، خانواده و محیط‌های کاری وجود دارد اما باز هم کشش به مسایل سیاسی در مردم ایران وجود دارد که البته این علاقه مندی تنها به سیاست داخلی مربوط نمی شود و درباره مسایل سیاسی در کشورهای مختلف هم تعمیم می‌یابد و می‌توان گفت سیاست در تار و پود مردم ایران تنیده شده است. کارگردان مستند «زندگی، زمانه و مرگ امیر عباس هویدا» بیان کرد: مستندسازی در عرصه سیاست و یا مستندسازی سیاسی در ایران حرکت روی یک سطح صیقلی است و فیلمساز هرلحظه ممکن است دچار لغزش شود و سقوط کند از سوی دیگر با توجه به اینکه سیاست در ایران محل سوءتفاهم و بحث است، هر فیلم مستند سیاسی با هر نگاه و رویکردی ساخته شود، موافقان و مخالفان را به سمت بحث جدی می‌کشاند. شوقی: مستندسازی در عرصه سیاست و یا مستندسازی سیاسی در ایران حرکت روی یک سطح صیقلی است و فیلمساز هرلحظه ممکن است دچار لغزش شود و سقوط کندوی با تاکید بر اینکه تاریخ معاصر ایران عرصه سوءتفاهم‌های بسیاری است و متاسفانه در همه کنش‌هایی که صورت می‌گیرد این سوءتفاهم‌ها نیز جاری است، گفت: در چند مستند سیاسی «هویدا»، «اسدالله علم، مردی برای تمام فصول» و «شورش علیه سازندگی» شاهد چنین برداشت‌ها و سوءتفاهم‌هایی بوده ام. این مستندساز توضیح داد: یکی از علل این سوءتفاهم‌ها این است که یک روایت مستقل و جاری در تاریخ معاصر ایران وجود ندارد و معمولا درباره یک شخصیت تاریخی همیشه بحث‌هایی درباره خیانت وی به کشور مطرح است که این امر کار را برای مستندساز سخت می‌کند زیرا مستندساز سعی می‌کند نگاه مستقلی به موضوع ارایه دهد و همین مساله سبب می‌شود تا او طرف سوم دعوا باشد. وی با اشاره به اینکه چنین تجربه ای را در مستند «هویدا» پشت سرگذاشته است، عنوان کرد: در این مستند به دنبال یک شخصیت تاریخی رفته بودم که هم درباره خدمات و هم درباره خیانت‌های وی صحبت می‌شود. در این مستند نگاه مستقل خود را دنبال کردم که این مساله سوءتفاهم‌هایی را ایجاد کرد که همچنان درگیر آن هستم. شوقی با اشاره به اینکه حتی درباره مستند «شورش علیه سازندگی» هم این سوءتعبیرها وجود دارد، گفت: همین سوءتفاهم‌ها باعث شد این فیلم در دوازدهمین جشنواره «سینماحقیقت» حضور نداشته باشد. وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود تاکید کرد: بزرگترین مشکل مستندسازی تاریخی-سیاسی از سوءتفاهم‌های جاری در عرصه سیاست ایجاد می‌شود که باعث قضاوت‌هایی نسبت به مستندهای می‌شود. البته برخی از مستندهای سیاسی نیز با نگاه خاص گروهی و سیاسی ساخته می‌شود که این امر خود یکی از مهمترین آفت‌های مستندسازی سیاسی است. این مستندساز بیان کرد: مستندهای تاریخی و سیاسی نباید عرصه‌ای برای قضاوت شود، اگر فیلمساز فقط راوی باشد و اجازه دهد مخاطب خود تشخیص دهد، بهتر است. سینمای مستند برگرفته از مستندات است یعنی فیلمساز باید یک سری مستندات له و یا علیه موضوع ارایه کند. وی ادامه داد: تاریخ معاصر ایران تاریخ سوءتفاهم‌ها است؛ آدم‌ها یا سیاه هستند یا سفید، یا خادم هستند یا خائن. کتاب‌های معدودی در زمینه شخصیت‌ها و رخدادهای تاریخی وجود دارد که در بین آنها کتاب‌های مستقل و بی طرف کم است و وقتی چنین آفتی در ادبیات وجود دارد بی شک شاهد چنین آفتی در سینما نیز هستیم. شوقی در پایان گفت: مستندهای تاریخی و سیاسی نباید آثار آبروبر و آبروخر برای کسی باشد و این مساله باید مورد توجه فیلمساز قرار گیرد. ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 11:12:32 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149553/ بازسازی یک عکس یادگاری با جمشید هاشم‌پور!/عکس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149538/   ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 09:55:24 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149538/ «علی ضیا» بازیچه دست یارشد/عکس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149533/ ]]> هنری Sun, 16 Dec 2018 09:30:55 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/149533/