پایگاه خبری ستاره ها - آخرين عناوين دنیای هنر :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art/art Mon, 24 Jul 2017 17:26:11 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Mon, 24 Jul 2017 17:26:11 GMT دنیای هنر 60 گریم‌های جذاب و دیدنی از بازیگران معروف http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/106941/3/ به گزارش ستاره ها به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان: گریم یکی از بخش های مهم در عرصه هنر است. انتشار تصاویری از گریم متفاوت بازیگران در برخی موارد هیاهویی در فضای مجازی به پا می کند و حتی عده ای در مقابل باب شدن این سبک گریم لب به اعتراض می زنند. اما در مواردی هم نیز تبحر گریمورهای معروف را می رساند که با گریمی خاص هنر خود را در معرض نمایش می گذارند.   در ادامه تصاویری را می بینید که در صحنه تئاتر و یا فیلم های سینمایی از گریم ویژه ای استفاده شده است.     محمدرضا گلزار در فیلم آینه بغل امیر کربلایی زاده در نمایش ننه دلاور و فرزندانش ساعد سهیلی در فیلم گشت 2 شبنم فرشادجو و پانته آ پناهی ها در نمایش هملت حسن معجونی در فیلم تتل و راز صندوقچه رضا عطاران در فیلم آینه شمعدون خاطره حاتمی در نمایش رویای یک شب نیمه تابستان سعید آقاخانی در فیلم کامیون حدیث فولادوند در فیلم تتل و راز صندوقچه   اندیشه فولادوند در فیلم دم سرخ ها پانته آ پناهی ها در نمایش هملت سحر قریشی در فیلم آس و پاس محسن تنابنده در سریال ابله  جواد عزتی در فیلم آینه بغل   امین حیایی و نیلوفر خوش خلق در فیلم ماه پیشونی  مصطفی زمانی در فیلم پریناز  ]]> هنری Mon, 24 Jul 2017 12:48:40 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/106941/3/ دولت نباید تابلوی کمال‌الملک را به دست مجموعه‌داران می‌سپرد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106552/ به گزارش ستاره ها؛ سیدامین بنی‌جمالی - پژوهشگر هنر کلاسیک - در تماس با خبرنگار ایسنا، اظهار کرد: سال‌هاست که در دنیا، حراجی‌های هنری برگزار می‌شوند و من آن‌ها را به‌عنوان «جام‌ جهانی هنر» می‌بینم. آن‌ها در کار خود مداومت دارند، زیرا افکار انسانی، احساسات و تجسم برای‌شان مهم است. اگر بخواهیم به «حراج تهران» جزیی نگاه کنیم و کلیات بازار هنری دنیا را نادیده بگیریم، دعواهای کودکانه‌ای میان ما به‌وجود می‌آید، کما این‌که به‌وجود آمده است. البته این زد و خوردها و تضارب آرا در نهایت موجب تعالی هنر خواهد شد. او ادامه داد: واقعیت این است که ما در زمانه‌ای نفس می‌کشیم که یک تابلو از پیکاسو، به قیمت۵۰۰ میلیارد تومان به فروش می‌رود، در حالی که رقم کل فروش «حراج تهران» با ۷۰ تابلو، به ۲۶میلیارد تومان می‌رسد. گاهی ما به‌عنوان یک ایرانی، یک مسلمان یا یک فرد شرقی احساس می‌کنیم هنرمان در دنیا جایگاه لایقی ندارد و رقابت در حوزه فرهنگی - هنری را به فرنگی‌ها واگذار کرده‌ایم. این پژوهشگر گفت: در این دوره حراج تهران، یک تابلو از کمال‌الملک به فروش گذاشته شد و به قیمت یک‌میلیارد و ۱۵۰میلیون تومان خریداری شد که آن را هم اگر با بازار جهانی مقایسه کنیم، قیمت آثار ما خیلی پایین است. اگر اثر «چلیپا»ی استاد مرحوم میرعماد الحسنی را به‌دلیل نبودن خریدار منصف داخلی، به لندن و پاریس ببرند و یک نفر مثلا ۱۰هزار پوند برای خریدن آن پول بدهد، آیا هویت ایرانی ما صدمه نمی‌بیند؟ او تاکید کرد: این‌گونه آثار، اعتبار هر ایرانی هستند و درست نیست با این همه دردسر به خارج بروند که آیا خریده شوند یا خیر. البته این آثار حتی اگر به فروش هم نروند، غباری بر دامن هنرمندان آن نمی‌نشیند و همه از کاهلی ماست. ما باید زاویه و محدوده دید خود را گسترش دهیم و به رقابتی نگاه کنیم که آثار همه هنرمندان دنیا در آن باشند. وی درباره راهکار افزایش پیدا کردن قیمت آثار هنرمندان ایرانی در بازار جهانی، گفت: این راهکار برگزاری رویدادهایی مانند حراج تهران است. ما به‌عنوان اشخاص میهن‌دوست باید این رویدادها را تقویت کنیم و به آن‌ها بها بدهیم، البته اگر انتقادی هم در این زمینه هست، مطرح کنیم. البته کسانی که به حراج تهران انتقاد دارند، باید برای حرف‌شان دلیل بیاورند و اولیای حراج یا آن را می‌پذیرند یا رد می‌کنند. در نهایت، این جامعه هنری است که قضاوت خواهد کرد. او با اشاره به خریدن تابلوی «اردوگاه همایونی» اثر کمال‌الملک توسط موزه هنرهای معاصر در حراج تهران، بیان کرد: شخصی که از طرف وزارت ارشاد، اثر کمال‌الملک را خرید، دلیل خریدش را این‌گونه عنوان کرد که این تنها اثر خلق‌شده توسط کمال‌الملک پیش از سفر او به فرنگ است؛ اما من به تابلوی «اردوگاه در کنار رودخانه» به مالکیت موزه مجلس شورای اسلامی، خلق‌شده در ابعاد ۶۷*۹۸ سانتی‌متر در سال ۱۳۰۰ هجری قمری و تابلوی «دورنمای اردوی همایونی و کوه دماوند» به مالکیت کاخ موزه گلستان خلق‌شده در ابعاد ۶۹*۸۴ سانتی‌متر در سال ۱۳۰۶ هجری قمری اشاره می‌کنم؛ این دو مورد،  شبیه تابلوی «اردوگاه همایونی» هستند که توسط موزه هنرهای معاصر در جدیدترین دوره حراج تهران خریده شد. او یادآوری کرد: کمال‌الملک در سال ۱۳۱۵ هجری قمری به فرنگ سفر کرد و این سه اثر، پیش از سفر او به فرنگ خلق شده‌اند. اثری که در کاخ - موزه گلستان قرار دارد، به‌دلیل این‌که در آن کوه دماوند نیز دیده می‌شود، ارزش بیشتری دارد؛ اما اثری که در حراج تهران به فروش رفت، دو ویژگی دارد که آن را از دو تابلوی دیگر متمایز می‌کند؛ تابلوی «اردوگاه همایونی» در سال ۱۲۹۹ هجری قمری خلق شده و از دو تابلوی دیگر، قدیمی‌تر است. همچنین ابعاد آن ۱۰۰*۶۷ سانتی‌متر است که از آن دو بزرگ‌تر است. وی گفت: شایسته است دلیلی که وزارت ارشاد برای خریدن این اثر می‌آورد، این دو ویژگی باشد یا این‌که اعلام کنند، برای احیای «حق اجتماعی دسترسی به هنر» این کار را انجام داده است. این یک نظریه عمومی است که به‌دلیل در دسترس قرار دادن هنر برای عموم مردم، حاکمیت‌ها نباید در وقایع هنری و حراج‌های بزرگ منفعل باشند. من این خرید را از این نظر ارج می‌نهم که آن را ورود حاکمیت به عرصه هنر می‌بینم. دولت نباید اجازه می‌داد این تابلو به راحتی به مجموعه مجموعه‌داران خصوصی وارد شود. بنی‌جمالی با اشاره به انتقادهای مطرح‌شده درباره خریدن تابلوی کمال‌الملک، اظهار کرد: عده‌ای می‌گویند جای این تابلو در موزه هنرهای معاصر نیست؛ اما ما استاد محمد غفاری را در تاریخ هنر ایران به‌عنوان مبدأ و منشأ هنر معاصر می‌دانیم. او بود که مدرسه صنایع مستظرفه را تشکیل داد و شاگردان زیادی را پروراند. موزه هنرهای معاصر محفلی بود که جای خالی کمال‌الملک به‌عنوان آغازگر، در آن احساس می‌شد. او معتقد است: این تابلو که در حراج تهران به فروش رفت، بهترین اثری بود که دولت می توانست آن را بخرد و با این جهش قیمت، ارزش آن در آینده چند برابر می‌شود. خرید دیگری که من از آن خیلی خوشحال شدم، اثر آقابالای نقاش با عنوان «شمس‌العماره» بود. احساس افتخار می‌کنم که آثار اساتید نجیب هنر کلاسیک ما به این حراجی راه پیدا کردند و آبرومندانه به فروش رفتند. با توجه به این‌که از میان کل آثار این دوره حراج تهران، ۱۳ عنوان به آثار کلاسیک تعلق داشت، اما این دو اثر خیلی خوب فروش رفتند که به عقیده من، این موضوع نشان‌دهنده اقبال خریداران و مجموعه‌داران به آثار کلاسیک است. وی همچنین توضیح داد: آثار کلاسیک ما یکی - دو سال است که به حراج تهران راه پیدا کرده‌اند و هنوز قیمت‌ها به کف نرسیده است. من پیش‌بینی می‌کنم قیمت این آثار در دوره‌های آینده جهش یابد. از سوی دیگر، برای رواج هنر در شهرستان‌ها، به برگزارکنندگان حراج تهران پیشنهاد می‌کنم، هرطور که مصلحت می‌دانند، ولو با قرار دادن یک آیتم در هر کاتالوگ، به هنرمندان نجیب شهرستانی که دارای سابقه در استان خود هستند، بپردازند. او اضافه کرد: انتظار ما از حراج تهران این است که در هر دوره، یکی - دو تخته قالی اصیل ایرانی را که بحق محترم‌ترین هنر ماست، به‌عنوان نماد ایران به خریداران و فرهنگ‌دوستان عرضه کند. ]]> هنری Wed, 19 Jul 2017 08:03:38 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106552/ «چلنگری» چیست؟ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/106503/3/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری میزان: چلنگری به معنی ساخت آهن آلات خرد از قبیل: زنجیر و انبر و میخ و قفل و کلید و امثال آن است. " بهزاد شکیبا " اهل سنندج از معدود کسانی است که هنوز به این حرفه سنتی اشتغال دارد و در عین حال از دل آهن سخت آثار هنری نیز می‌آفریند.                                       ]]> هنری Tue, 18 Jul 2017 16:16:22 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/106503/3/ رادیو جوان برای نجات محیط زیست برنامه می‌سازد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106459/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ رضا ساکی تهیه کننده برنامه «پی‌نوشت» درباره این برنامه  گفت: با توجه به مشکلات متعدد محیط زیست کشور و ضرورت فرهنگ سازی و حساس کردن افکار عمومی به شرایط ناگوار زیست محیطی کشورمان، برنامه پی نوشت از شبکه رادیویی جوان پخش می شود. وی در ادامه گفت: موضوعاتی نظیر احیا دریاچه ارومیه، حفظ گونه های در معرض خطر از جمله یوزپلنگ ایرانی و اهمیت پایش و نگهداری تنوع گیاهی و مسایل مرتبط با محیط زیست کشور در این برنامه رادیویی بررسی می شود. این فعال محیط زیست با اشاره خالی بودن کنداکتور رادیو از برنامه های مرتبط با محیط زیست افزود: مشکلات موجود و بحران های پیش رو از جله خطر تغییر اقلیم کشور، ریزگردها، خشکسالی، از بین رفتن پوشش گیاهی و موارد متعدد دیگر موجب شد تا پیشنهاد تولید این برنامه به مدیران شبکه رادیویی جوان ارایه شود که خوشبختانه با استقبال مواجه شد. تهیه کننده برنامه محیط زیستی« پی نوشت» گفت: تلاش می کنیم تا با مشارکتت همه دلسوزان این حوزه از جمله استادان دانشگاه، کارشناسان و محیط بانان و خبرنگاران در حد توان اطلاع رسانی و فرهنگ سازی کنیم. به گزارش مهر، رضا ساکی تهیه کننده و آلیس ساکی و فاطمه عباسی گویندگان برنامه پی نوشت هستند. گفتنی است این برنامه محیط زیستی از شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۱۰ صبح به مدت چهل و پنج دقیقه از شبکه رادیویی جوان پخش می شود. ]]> هنری Tue, 18 Jul 2017 10:35:57 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106459/ پوستری به یاد مریم میرزاخانی طراحی شد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106405/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، ۲۴ تیرماه مریم میرزاخانی ریاضیدان برجسته ایرانی که از چند روز قبل خبر ابتلای او به بیماری سرطان منتشر شده بود، در آمریکا فوت کرد. بهزاد شیشه گران هنرمند نقاش و طراح گرافیک به مناسبت درگذشت این چهره برجسته علمی دنیا پوستری را طراحی و منتشر کرده است که در اختیار خبرگزاری مهر گذاشت. پوسترهای فرهنگی، اجتماعی این هنرمند در زمره آثار بدون سفارش اوست و پیش از این پوسترهای بسیاری را به مناسبت های مختلف ملی و جهانی طراحی کرده است. وی درباره میرزاخانی در متن کوتاهی نوشت: این پوستر را در ستایش مریم میرزاخانی، ریاضیدان برجسته ایرانی طراحی کردم. مریم میرزاخانی ریاضیدان ایرانی و استاد دانشگاه استنفورد، تنها زن و تنها ایرانی برنده مدال فیلدز، برنده مدال طلای المپیاد جهانی ریاضی در سال‌های ۱۹۹۴ (هنگ‌کنگ) و ۱۹۹۵ (کانادا) و نخستین دختری بود که در المپیاد ریاضی ایران طلا گرفت و همچنین نخستین دانش آموز ایرانی بود که دو سال مدال طلا گرفت. به‌عنوان یکی از ده ذهنِ جوان برگزیده سال ۲۰۰۵ از سوی نشریه پاپیولار ساینس در آمریکا و ذهن برتر در رشته ریاضیات تجلیل شد. یاد و نامش برای همیشه سبز. ]]> هنری Tue, 18 Jul 2017 05:25:35 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106405/ خوش استایل ترین ستاره های هفته http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/106398/3/ به گزارش ستاره ها به نقل از برترین ها: تعریف فرهنگ لغت از "استایل"، روش و شیوه انجام دادن یا نشان دادن چیزها است و به ویژگی های معرف یک فرد گفته می شود، همه چیز از نحوه حرف زدن، لباس پوشیدن، مدل مو، منش و رفتار و غیره. ولی اغلب اوقات عموماً در مورد ظاهر فرد کاربرد دارد. افراد کمی هستند که برای خودشان استایل دارند و معمولاً استایل شان باعث می شود که منحصر بفرد باشند، در حالیکه دیگران بیشتر دنبال چیزهایی هستند که در حال حاضر "مد" هستند. در واقع "استایل" ترکیب شیوه لباس پوشیدن، نحوه حرف زدن، روش انجام کارها و حتی ارزش ها و انتخاب ها و سبک زندگی یک فرد است. ساده تر بگوییم، "استایل" نحوه ابراز کردن خود درونی به دنیای بیرون است. این شامل همه افکار، احساسات، علایق و ارزش ها می شود. "حس و درک فشن" به این معناست که فرد بداند چه چیزی با استایلش جور در می آید و آیا می تواند آخرین ترند های دنیای فشن را به خوبی روی ظاهرش و در استایلش بنشاند یا خیر و اگر این توانایی را داشته باشد می توان گفت آن فرد درک فشن دارد. استایلیست های شخصی در حوزه ترندهای جدید دنیای فشن، استایل لباس پوشیدن، رنگ ها و میکاپ تخصص دارند و تعداد آنها در سراسر دنیا رو به افزایش است. اغلب ستاره ها و چهره های هالیوودی و غیرهالیوودی استایلیست شخصی خود را دارند که در برای حضور در مراسم مهم این صنعت، فرش قرمزها، و پارتی ها و غیره به آنها کمک می کنند تا خود را به بهترین وجه نشان دهند. خوش پوش ترین های هفته: لتیسیا، ملکه اسپانیا، با ست پیراهن و کتی از فلیپه وارلا و کفش های پرادا در سفر به لندن همراه با همسرش فلیپه، پادشاه اسپانیا.         بریژیت مکرون، بانوی اول فرانسه، در کنار همسرش امانوئل مکرون، در استقبال از نخست وزیر استرالیا.         کیت، دوشس کمبریج، با پیراهن تابستانی گلداری از کاترین واکر و کیف دستی ویکتوریا بکهام، در مسابقه فینال ویمبلدون.         ملانیا ترامپ، بانوی اول ایالات متحده آمریکا، در کنار اولاف شولتز، شهردار هامبورگ، طی نشست G20 در آلمان.         سلین دیون با پیراهنی از بیبو موهاپترا در حال خروج از هتلش در پاریس.         آنا وینتور، سردبیر مجله ووگ، در مسابقات تنیس ویمبلدون.         دیوید بکهام، با کت و شلواری از رالف لورن در مسابقات تنیس ویمبلدون.           تام هاردی با کت و شلواری از گوچی در مراسم شروع اکران جهانی فیلم سینمایی Dunkirk در لندن.         هری استایلز با کت و شلواری از گوچی در مراسم شروع اکران جهانی فیلم سینمایی Dunkirk در لندن.         لی‌لی کالینز با بلوز و شلواری از شنل در فشن شوی شنل کوتور در پاریس.         کیتی پری با بلوز و دامنی از شنل در فشن شوی شنل کوتور در پاریس.           تیلدا سوئینتن با پیراهنی از شنل در ضیافت شام بنیاد ووگ پاریس.         جولین مور با پیراهنی از شنل در ضیافت شام بنیاد ووگ پاریس.           کیارا فرانی با پیراهنی از دیور در فشن شوی دیور کوتور در پاریس.           الیویا پالرمو با ست کت و دامنی از دیور در فشن شوی دیور کوتور در پاریس.         رابرت پتینسون با کت و شلواری از دیور در فشن شوی دیور کوتور در پاریس.         جنیفر لارنس با ست دیور در فشن شوی دیور کوتور در پاریس.         ناتالیا وودیانووا با کت و دامنی از دیور در فشن شوی دیور کوتور در پاریس.           لی‌لی جیمز با پیراهنی از آلساندرا ریچ در مراسم اکران فیلم Baby Driver در استرالیا.         میراندا کر با پیراهنی از تاداشی شوجی در مراسمی تبلیغاتی در توکیو.         نیکی هیلتون با پیراهن شنل مانندی از ولنتینو در فشن شوی اوت کوتور ولنتینو در پاریس.         کارولینا کورکووا با کت و شلواری از لا لین در مراسمی در همپتون.           سلین دیون با پیراهنی از جیامباتیستا والی در فشن شوی جیامباتیستا والی در پاریس.         کُنستانس جابلونسکی با پیراهنی از موگلر در ضیافت شام بنیاد ووگ پاریس.         میراندا کر با پیراهنی از عزالدین آلایا در مراسمی تبلیغاتی در توکیو.         باربارا پالوین با کت و شلواری از آرمانی در فشن شوی آرمانی پریوه در پاریس.         نائومی واتس با پیراهن و کتی از آرمانی در فشن شوی آرمانی پریوه در پاریس.         کیت وینسلت با پیراهنی از آرمانی در فشن شوی آرمانی پریوه در پاریس.           کندال جنر با پیراهنی از موگلر در ضیافت شام بنیاد ووگ پاریس.             تیلدا سوئینتن با پیراهنی از شنل اوت کوتور در ضیافت شام بنیاد ووگ پاریس.         کیرستن دانست با پیراهنی از کریستین دیور در ضیافت شام بنیاد ووگ پاریس.         سوفی ترنر با پیراهنی از لوئی ویتون در مراسم شروع پخش فصل هفتم سریال Game of Thrones در لس آنجلس.         کیت هرینگتون و رز لزلی (با پیراهنی از اردم) در مراسم شروع پخش فصل هفتم سریال Game of Thrones در لس آنجلس.         الیویا پالرمو با پیراهنی از شاپارلی در فشن شوی شاپارلی کوتور در پاریس.           پیکسی لات با پیراهنی از شاپارلی در فشن شوی شاپارلی کوتور در پاریس.         نینا دوبرو با کت و شلواری از ورونیکا برد و کیف دستی جورجو آرمانی و بوت های ال. کی. بنت در لس آنجلس.         استلا مک‌کارتنی و الاسدیر ویلز در مسابقات نیمه نهایی تنیس ویمبلدون.         الی گولدینگ با پیراهنی از گوچی در مسابقات قهرمانی تنیس ویمبلدون در انگلستان.         جود لا و مادرش در مسابقات قهرمانی تنیس ویمبلدون در انگلستان.         کیت، دوشس کمبریج، با پیراهنی مونوکرومی از دولچه و گابانا  و کیف دستی ویکتوریا بکهام در مسابقات تنیس ویمبلدون.             میراندا کر با پیراهنی از پاروش و کفش های مانولو بلانیک در مراسمی تبلیغاتی در توکیو.         نائومی واتس در مراسم اکران ویژه سریال Gypsy در لندن.         لتیسیا، ملکه اسپانیا، با بلوز و دامنی از کارولینا هره‌را و کفش های مگریت در لندن.         میراندا کر با لباسی سفارشی از کریستین دیور، در مراسم ازدواجش با اوان اشپیگل، موسس اپلیکیشن اسنپ‌چت.     بهترین های آرایش و استایل مو: لتیسیا، ملک اسپانیا، در سفر رسمی به انگلستان همراه با همسرش فلیپه، پادشاه اسپانیا.       میراندا کر در مراسم ازدواجش.             نیکی هیلتون در فشن شوی اوت کوتور ولنتینو در پاریس.           بلا حدید در ضیافت بولگاری فستا در ونیز.           لی‌لی جیمز در مراسم اکران فیلم Baby Driver در استرالیا.           الیویا پالرمو در فشن شوی الی صعب.         کارلی کلاس در ضیافت شام ووگ در پاریس.               لی‌لی کالینز در فشن شوی شنل کوتور در پاریس.             الیزابت اولسن در مراسم 2017 ESPYs           سوفی ترنر در مراسم شروع پخش فصل هفتم سریال Game of Thrones در لس آنجلس.         باربارا پالوین در فشن شوی آرمانی پریوه در پاریس.              میراندا کر در مراسمی تبلیغاتی در توکیو.   ]]> هنری Tue, 18 Jul 2017 04:47:29 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/106398/3/ «بزهای ایرانی» را به تصویر کشیدم/ مرور یک «نماد» روی بوم http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106290/ به گزارش ستاره ها به نقل از  مهر, راحله روشن نقاش  درباره کار کردن روی بزهای ایرانی به عنوان بخشی از تاریخ اسطوره ای، بومی و قومی سرزمینمان گفت: من ۱۰ سال است که ساکن پاریس هستم اما با وجود دوری از وطن علاقه بسیار زیادی به جستجو در فرهنگ سرزمینم دارم. به خصوص برای شناساندن این فرهنگ به فرانسوی ها بسیار تلاش می کنم. سعی می کنم این کار را از طریق نقاشی هایم انجام دهم. الان به مدت ۱۵ سال است که به صورت حرفه ای نقاشی را دنبال می کنم. وی ادامه داد: نقش بز کوهی نماد ایران باستان با مضمون آبخواهی، زایندگی و محافظت است. تعبیری انتزاعی از یک فرشته را دارد که نیاکان ما در مواقع سختی از آن کمک می خواستند. از نظر شخصی هم بز برای من معنای خاصی دارد. وقتی ۴ ساله بودم یک بز کوهی داشتم که به مدت یک سال در حیاط خانه‌مان همبازی من بود. حتی من درباره این بز در کودکی شعرهایی سرودم. این نقاش بیان کرد: نکته جالب این است که شما رد نقش بز را در دیوارهای تخت جمشید می توانید دنبال کنید تا دست بافته های عشایری یا قصه هایی مانند بز زنگوله پا. من در این مجموعه سعی کردم به این موارد نگاه کنم و بر اساس آنها نقاشی کنم. این مجموعه را ادامه خواهم داد و حتی تصمیم دارم روی ضرب‌المثل های ایرانی مثل«علف باید به دهن بزی شیرین بیاید» کار کنم. البته تصاویر من انتزاعی و ذهنی است. خیلی ها به من می گویند اولین کسی هستم که به شکل گسترده روی همه مفاهیمی که حول این نماد وجود دارد در عرصه نقاشی کار کرده ام. روشن در پایان با اشاره به اینکه این نمایشگاه اولین نمایشگاه انفرادی است که در ایران برپا می کند درباره فعالیت های حوزه تجسمی خود اظهار کرد: من با چند گالری در پاریس کار می کنم اما در ایران این نمایشگاه اولین نمایشگاه انفرادی ام است. البته پیش از این نمایشگاه انفرادی با موضوع صنایع دستی برپا کرده ام. در حال حاضر ترجیح می دهم مجموعه آثارم را به طور مرتب به نمایش بگذارم. ]]> هنری Mon, 17 Jul 2017 04:41:38 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/106290/ شباهت عجیب چهره برخی از ورزشکاران و هنرمندان/ عکس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/105728/ به گزارش ستاره ها به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، هر انسانی با چهره منحصر به فرد خود خلق شده اما در زمانهای قدیم عده ای از مردم به پدیده ای به نام همزاد اعتقاد داشتند و می گفتند هر انسانی یک همزاد دارد، به این معنی که از هر انسان یک نفر دقیقا از لحاظ ظاهری شبیه به او خلق شده است، خب این باور کاملا درست نیست اما از دوقلوها که بگذریم ، هستند افرادی که هیچ نسبت خونی با هم ندارند یا حتی در مناطقی نزدیک به یکدیگر هم زندگی نمی کنند و هر کدام از آنها در نقاطی دور از هم روی این کره خاکی مشغول به زندگی خود هستند، اما گر به چهره آنها دقت کنیم، خواهیم دید که خیلی بی شباهت به یکدیگر نیستند. در رابطه با این موضوع می توان به افرادی از جمله مت دیمون بازیگر هالیوودی و میشائل بالاک کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال آلمان و بازیکن بازنشسته فوتبال، سیلوستر استالونه و دیِگو آلبرتو میلیتو فوتبالیست آرژانتینی، اندی گارسیا هنر پیشه فیلم پدرخوانده و دیمیتار برباتوف بازیکن فوتبال بلغارستانی و چند شخصیت مشهور دیگر اشاره کرد که تصاویر آنها در کنار یکدیگر در ادامه این گزارش قرار داده شده است. ]]> عمومی Mon, 10 Jul 2017 05:35:16 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/105728/ ساخت چهارمین مینی‌ورلد دنیا در ایران / از برج ایفل تا پیزا در ملایر! http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/105707/3/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایرنا؛ در این پروژه ۱۳۸ اثر تاریخی، ملی و جهانی چون برج ایفل ، مقبره حافظ، تخت جمشید، برج پیزا، سی و سه پل وجود دارد. این پروژه چهارمین مینی ورد جهان است که پس از کشورهای ژاپن، بلژیک و چین در ایران و در شهر ملایر ساخته می شود. شهرستان ملایر یکی از شهرستان‌های استان همدان ایران است که دارای فرمانداری ویژه است ادارات ملایر هم به معاونت سازمان و ادارات کل ارتقاء پیدا کرده‌اند. مرکز این شهرستان، شهر ملایر است. این شهرستان پس ازهمدان بزرگ‌ترین شهرستان استان همدان است. شهرستان ملایر به دلیل داشتن زمین‌های کشاورزی گسترده، جمعیت روستایی زیادی دارد. شهرستان ملایر از شمال به شهرستانهای همدان و تویسرکان، از غرب به شهرستان نهاوند در استان همدان محدود است. ]]> عمومی Sun, 09 Jul 2017 16:15:00 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/105707/3/ روایت احیای عروسک‌های بومی ایران/ می‌خواهم خلاف جریان آب شنا کنم http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/105513/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ طرح «ترسیب کربن» بخشی از برنامه سازمان ملل است؛ برنامه‌ای برای کاستن از میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای و حفاظت از محیط زیست. ترسیب کربن به جذب دی اکسید کربن توسط گیاهان و کاهش اثر سوء گرمایش زمین گفته می‌شود. برنامه‌ای که با حمایت سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور از روستای حسین آباد در خراسان جنوبی شروع شد و به روستاهای چاه یک، چاه دو، همت آباد، تجمیر و... رسید. عروسک‌ها یا آن طور که افسانه احسانی می‌گوید، «پیکرک‌ها» ی دست‌ساز زنان روستایی خراسان جنوبی و قشم و روستای اردبیلک قزوین هم نتیجه همین طرح «ترسیب کربن» هستند. عروسک‌هایی که علاوه بر روایت زندگی زنان سرسخت روستایی، گوشه‌ای فراموش شده از فرهنگ و آداب و رسوم مردم منطقه را به معرض تماشا می‌گذارند. فرهنگی که از لابه لای خاطرات خاک گرفته زنان این منطقه شکل گرفته است. این عروسک‌های پارچه‌ای باورها، رسم‌ها و شیوه زندگی جوامع محلی را به خوبی نشان می‌دهند و زنان روستایی، داستان‌ زندگی و آرزوهای خود را می‌نویسند و به عروسک‌ها می‌آویزند. عروسک‌هایی که غم و شادی و خوشی و ناخوشی زنان روستایی را روایت می‌کند. با افسانه احسانی احیاکننده عروسک‌های بومی و مجری طرح ترسیب کربن به گفتگو نشسته و دلایل پرداختن به این عروسک‌ها را از او جویا شده‌ایم. نتیجه این گفت و شنود را در ادامه می‌خوانید: * چه شد که به عروسک‌های بومی و احیای آن علاقه‌مند شدید؟ من سال ۸۴ همزمان با تاسیس موسسه آوای طبیعت پایدار به خوزستان رفتم. یک دوره اموزشی بود که دانشگاه استرالیا با همکاری سازمان میراث برگزار کرده و قرار بود من و نیما آذری، همسرم، به تدریس گردشگری بپردازیم. یک ماه آنجا بودیم و خوزستانی‌ها برایمان سوغات و هدیه می‌آوردند. یکی از این افراد برای من عروسکی آورد به اسم لیلی و من خیلی ذوق کردم. دوست و شاگرد من ماجرا را برای مادربزرگش که سازنده عروسک بود تعریف کرده و مادربزرگ، کلی متعجب شده بود که تا به حال هیچ کس از دیدن عروسک‌های من این اندازه خوشحال نشده بود. همین مساله مرا احساساتی‌تر کرد که مگر می‌شود کسی این عروسک را دوست نداشته باشد به همین خاطر تصمیم گرفتم روی عروسک‌ها متمرکز شوم. از این رو به قشم رفتم به خانم‌ها گفتم بیایید عروسک بسازیم. آنها هم چون مرا می‌شناختند و سال‌ها با هم کار کرده بودیم و به هم اعتماد داشتیم از طرحم استقبال کردند اما نگران باورهای رایج در منطقه بودند. مبنی بر این که وقتی عروسک می‌سازی سر پل صراط باید بتوانی به آن روح بدهی و اعتقاداتی این چنین؛ آنجا بود که متوجه شدم، چیزی فراتر از ادعا وجود دارد که به راحتی نمی‌توان از آن گذشت. خلاصه کلی با هم صحبت کردیم تا راضی شدند «دهتولوک» بسازند. * چگونه با باور مردم کنار آمدید و آن‌ها را به ساخت عروسک علاقه‌مند کردید؟ واکنش مردم در روستاهای مختلف متفاوت است. اگر ما در جایی، ریشه داشته باشیم بهتر است. در منطقه آزاد قشم، خانواده‌های ریشه دار و بافرهنگ زندگی می‌کنند که در عین حال به روز هم هستند. ما در روستای برکه خلف و شیب دراز، این خانواده‌ها را شناسایی کرده و به آن‌ها گفته بودیم اگر عروسک بسازند  هم یک محصول جدید تولید کرده‌اند تا وارد غرفه‌های فروش صنایع دستی‌تان شود هم بخشی از فرهنگ خود را احیا کرده‌اند. آنها هم پذیرفتند و با بزرگ‌ترها صحبت کردند و مشکل برطرف شد. با توجه به این که آن زمان، بحث ژئوپارک قشم و ثبت آن هم مطرح بود و مردم قشم دوست داشتند به محصولات فرهنگی خود توجه بیشتری داشته باشند از این رو وقتی جشنواره عروسک‌ها را  همزمان با نوروز ۹۰ راه آنداختیم، ۸۰ خانم روستایی آمدند و عروسک آوردند. * در قشم این پیشینه دوستی وجود داشت اما با مردم خراسان جنوبی چه کردید و اعتمادشان را چطور به دست آوردید؟ در روستای ماخونیک این اتفاق نیفتاد. آنجا افراد متعصبی بودند که به هیچ عنوان مساله ساخت عروسک را نپذیرفتند. ماجرای روستای تاجمیر متفاوت بود. آنجا هیچ بستری برای فعالیت وجود نداشت. بی‌آبی و بادهای ۱۲۰ روزه و شرایط سخت جغرافیایی باعث شد که ما فقط و فقط روی عروسک‌ها متمرکز شویم. گرچه روستاییان، چیزی از شیوه ساخت عروسک، در خاطرشان باقی نمانده بود چون مهاجرت کرده و فرهنگ شان آسیب دیده بود. به همین خاطر من عروسک جاهای مختلف ایران، به ویژه قشم را بردم و به آنها نشان دادم تا به این باور برسند که یک محصول روستایی هم  فروش می‌رود و طالب دارد. * قیمت‌گذاری روی عروسک‌ها به چه صورت است؟ اولین مبلغی که به زنان روستایی پرداخت می‌کنی، خیلی مهم است. من عروسک‌های اولیه را از آن‌ها خریدیم. نکته دیگری که در بحث کارآفرینی به آن رسیده ام این که بدانم کمترین عددی که یک خانم روستایی عروسک ساز را راضی می‌کند، چقدر است؟ قیمت گذاری در قشم با خراسان جنوبی تفاوت دارد. هزینه‌های زندگی متفاوت است. قشم منطقه آزاد است و هزینه‌ها بالا؛ همین مساله موجب می‌شود تا قیمت عروسک‌ها در قشم بالاتر رود. به همین خاطر من در هر منطقه و روستا، با خود خانم‌هایی که منصف و قابل اعتماد هستند مشورت می‌کنم و از انها می‌پرسم این عروسک چقدر می‌ارزد و بر همان اساس قیمت گذاری می‌کنم. به این مبلغ، سالانه ۱۰ درصد اضافه می‌شود و اگر چنین نکنیم پول غالب می‌شود و فرهنگ از بین می‌رود. * قدمت عروسک‌ها چطور تعیین می‌شود؟ همیشه وقتی به یک روستا می‌روی و می‌گویی عروسک؛ می‌گویند بلد نیستیم. البته در حاشیه زاگرس و مناطقی چون نورآباد ممسنی، کهکیلویه و بخش‌هایی از خوزستان، هنوز پیرزن‌هایی هستند که عروسک درست می‌کنند. اما ما چون می‌دانیم در هر منطقه از ایران، عروسک وجود دارد و شیوه ساخت آن در حافظه تاریخی مردم منطقه باقی مانده، ابتدا می‌آییم و فراخوان می‌دهیم و جشنواره راه می‌اندازیم. وقتی در این جشنواره یک نمونه چند بار تکرار می‌شود متوجه می‌شویم این عروسک در حافظه تاریخی افراد باقی مانده است. برای مثال در خراسان جنوبی یک خانم ۸۵ ساله است که بعد از ۷۰ سال، عروسکی را ساخته که در کودکی خود می‌ساخته است. * استان‌ها چطور انتخاب می‌شوند. شما قشم را انتخاب کردید، چون سابقه کار در آن منطقه و پژوهش روی لاک‌پشت‌های شیب‌دراز را داشتید اما خراسان جنوبی و قزوین چطور انتخاب شدند؟ باید کلان‌تر به ماجرا نگاه کرد. ما پروژه‌هایی داریم با عنوان مدیریت مناطق گردشگری. انجام این پروژه‌ها به این صورت است که می‌کوشیم تا منطقه را به لحاظ فرهنگی برای پذیرش گردشگر آماده کند. یکی از این زیرساخت‌ها اقامت گاه و بخش دیگر ارائه محصولات فرهنگی است. بنابراین هدف ما رونق گردشگری است اما در کنار آن عروسک هم تولید می‌شود. البته در تاجمیر، هیچ گزینه دیگری برای جذب گردشگر، به جز تولید عروسک وجود نداشت. * در مورد خود عروسک‌ها و شکل گیری آن هم می‌گویید؟ از گذشته که این همه وسایل ارتباط جمعی نبود، ارتباط مادر و فرزند، خیلی خوب بود. مادر همه چیز خود را از درون به فرزندش منتقل می‌کرد. بچه در کار به مادر کمک می‌کرد. آن زمان، مادر برای این که مهارت زندگی را به بچه خود یاد بدهد، برای این که عشقش را به بچه منتقل کند، دوخت و دوز و استفاده از دست را به او یاد بدهد این کار را می‌کرده این ارتباط، هنوز در روستاها هست. برای من مهم است که مادر خودش باشد. عشق اش باشد. آن مهارت و خلاقیت زندگی باشد. الان مشکل اصلی ما این است که زن عشایری که یک روز، زیراندازی تولید می‌کرد برای خودش و بچه و نوه اش، چیزی می‌بافته که همه چشم‌ها برق می‌زده الان همان را می‌بافد اما هیچ حسی در بافته‌اش نیست. چون فقط به فروش فکر می‌کند. * چرا عروسک را انتخاب کردید؟ چون عروسک چیزی بود که حس آن زن، چه غم چه شادی را منتقل می‌کرد. برای همین می‌گویند چرا بعضی عروسک‌ها غمگین‌اند؟ چون همان حس را منتقل می‌کنند. برای مثال زن روستایی حامله بود، عروسکی که ساخته چاق است. ماه رمضان است زن روستایی، عروسکی که ساخته خیلی محجبه است. * عروسک فقط برای دختران است یا پسرها هم می‌توانند از آن استفاده کنند؟ من کارشناس کودک نیستم و هر چه یاد گرفته‌ام را از فضاهای این چنین آموخته‌ام. من در پژوهش‌های اخیر خود متوجه شدم که پسر بچه‌ها گاو و شتر درست می‌کرده‌اند. اما همان پسر بچه‌ها که امروز، مردی شده‌اند دلشان نمی‌خواهد عروسک درست کنند چون موضوع عروسک را همه خیلی کوچک می‌بینند و سخت، جذب این ماجرا می‌شوند. من برای برگزاری اولین جشنواره عروسک‌ها در قشم، کلی سختی کشیدم. هیچ کس این ماجرا را جدی نمی‌گرفت. ما کلی تلاش کردیم تا مشروعیت بدهیم به ماجرا. ما می‌خواهیم میراث خود را حفط کنیم. در مرحله بعدی به جذب بچه‌ها فکر کنیم. مثال ساده آن این است، بیماری که تصادف کرده را اول باید زنده نگه داریم بعد به آسیب چشم و کمرش فکر کنیم. بعدا به مداوای او فکر کنیم. امروز موزه عروسک‌ها شکل گرفته. اما هنوز مردانی که روزگار کودکی و نوجوانی خود عروسک می‌ساختند به آن مرحله از اعتماد و باور نرسیده‌اند که پا پیش بگذارند. از این رو امروز تعداد عروسک سازهای مرد خیلی خیلی کم است. * لالایی یک جور ادبیات زنانه است. خیلی وقت‌ها بچه به خواب می‌رود اما مادر به خواندن ادامه می‌دهد. این را در عروسک‌ها هم می‌توان دید. انگار عروسک‌ها، تجسم خوشی‌ها و ناخوشی‌های زنان هر منطقه است. ما همین را می‌خواهیم. ما دلمان می‌خواهد همه زن‌ها بیایند و مشارکت کننند و اعتماد به نفس از دست رفته‌شان را باز یابند. در کنارش، بچه‌ها هم مادرانشان را ببینند و خوشحال شوند و احساس غرور کنند. * یک زمان، ترانه‌هایی وجود داشت به نام «کارآوا» که به هنگام کار خوانده می‌شد. قطعا زمانی که زنان عروسک می‌سازند، شعرهایی را زیر لب زمزمه می‌کنند. آیا این ترانه‌ها هم در کنار عروسک‌ها ثبت و ضبط نمی‌شوند؟ ما دوست داریم خیلی کارها انجام دهیم. چند وقت پیش جشنواره لالایی‌ها بود یا جشنواره قصه گویی؛ همه این اتفاقات خوب است. اما ثبت و ضبط همه این مواردبر عهده ما نیست؛ ما در حال حاضر روی عروسک‌ها متمرکز هستیم. * در مورد شخصیت عروسک‌ها و تفاوت عروسک‌های هر منطقه می‌گویید؟ ما وقتی رفتیم شمال تازه متوجه شدیم چقدر تفاوت بین عروسک‌های خراسان جنوبی با گیلان وجود دارد. عروسک‌های خراسان جنوبی پر از غم بود. ما کلی تلاش کردیم تا مردم را راضی کنیم لباس سیاه تن عروسک‌ها نکنند و به جای آن پوشش رنگی بپوشند اما در گیلان همه عروسک‌ها رنگی و خوشحال بودند. در دستشان میوه داشتند و این تفاوت به خوبی محسوس بود. حتی پشم گوسفندها متفاوت است. پشم خراسان با قزوین و چهار محال فرق دارد. * چند نوع عروسک اصیل وجود دارد؟ ما الان چند گونه عروسک داریم. دوتوک‌ها، قرچوق‌های ترکمن صحرا، قنداقی‌ها و لیلی‌ها یا همان بازبازک‌ها اصیل اند و باقی حالت مردم شناسی دارند. برای مثال، عروسک‌های قزوین مردم شناسی هستند. یعنی لباس محلی تن شان می‌کنند و جز این ارزش دیگری ندارند؛ در حالی که ما دنبال عروسک‌های خیلی اصیل هستیم. اصلا نمی‌خواهد عروسک‌ها در مراکز فروش آنلاین عرضه شوند؛ آدم‌ها باید برای پیدا کردن این عروسک‌ها تشنه شوند و تلاش کنند. همان چیزی که مولانا گفت: «آب کم جو، تشنگی آور به دست» امروز، مردم ما این تشنگی را فراموش کرده اند* بعضی عروسک‌ها چهره ندارند. یا به جای صورت از دکمه استفاده شده؛ فلسفه این نوع چهره پردازی کدام است؟ بیشتر عروسک‌های اصیل ما چهره ندارند و ماتمرکز کردیم روی عروسک‌های بدون چهره. علت بی چهره بودن عروسک‌ها این است که بعضی معتقدند خلقت کامل از آن خداوند است. این باور در مناطق دیگر هم وجود دارد برای مثال در روسیه به خاطر باورهای حسی و مذهبی، عروسک‌ها بی صورت هستند یامکزیکی‌ها می‌گویند ما آنقدر برای زن احترام قائلیم که چهره او را تصویر نمی‌کنیم. * برخی معتقدند افسانه احسانی با موضوع عروسک‌ها تا اندازه‌ای متعصبانه برخورد می‌کند و اجازه هیچ‌گونه نوآوری نمی‌دهد. چرا می‌خواهد عروسک‌ها را به اشیایی موزه‌ای تبدیل کنید؟  ما می‌خواهیم میراث خود را حفط کنیم. در مرحله بعدی به جذب بچه‌ها فکر کنیم. مثال ساده آن این است، بیماری که تصادف کرده را اول باید زنده نگه داریم بعد به آسیب چشم و کمرش فکر کنیم. بعدا به مداوای او فکر کنیم. تا زمانی که در هر منطقه و استان ایران یک موزه دائمی‌ برای عروسک‌ها وجود نداشته باشد، من موافق به روز کردن عروسک‌ها نیستم. ما باید نشانه‌های واقعی و اصیل را داشته باشیم بعد به جذب مخاطب فکر کنیم. * برای معرفی بیشتر عروسک‌ها چه کرده‌اید؟ وقتی گردشگر بیاید و عروسک بخرد خودش بهترین تبلیغ است. * خوب گردشگر باید بداند که در این منطقه عروسک وجود دارد یا نه؟ این تبلیغ دهان به دهان اتفاق می‌افتد. من نمی‌خواهم سرعت ساخت عروسک‌ها بالا رود. سرعت که بالا برود، کپی کاری می‌شود. من می‌خواهم کسی که فلسفه عروسک‌ها را درک کرده و دغدغه‌اش را دارد به مخاطب و خریدار تبدیل شود. علاوه بر این در قزوین ما با سرای سعد السلطنه ارتباط برقرار کردیم. علاوه بر این هر برنامه‌ای که بدانم فرصتی برای معرفی هست با آن مرکز ارتباط می‌گیرم. اما اصلا نمی‌خواهد عروسک‌ها در مراکز فروش آنلاین عرضه شوند؛ آدم‌ها باید برای پیدا کردن این عروسک‌ها تشنه شوند و تلاش کنند. همان چیزی که مولانا گفت: «آب کم جو، تشنگی آور به دست» امروز، مردم ما این تشنگی را فراموش کرده اند. * هر کدام از عروسک‌ها یک داستان دارند. ایده نوشتن داستان‌ها و پیوست آن به عروسک چگونه شکل گرفت؟ این ایده من بود که برای عروسک‌ها داستان بگذارند تا مادران حرف بزند و اعتماد به نفس شان تقویت شود و از سوی دیگر، آن که عروسک‌ها را می‌خرد با آن ارتباط برقرار کند و اگر عروسک را دوست نداشت، حداقل  از داستان خوشش بیاید. البته زن‌هایی هستند که عروسک می‌سازند و اسم مردان را روی آن می‌گذارند. من در تاجمیر زنی به اسم زهره را دیدم که آرزو داشت عروسک بسازد. اما اسمش را نمی‌توانست روی عروسک بگذارد چون شوهرش اجازه نمی‌داد. من گفتم باید عروسک تو نشان و امضای خودت را داشته باشد او یک خال روی صورت عروسک‌ها گذاشت و گفت: این هم امضای من. حالا همه عروسک‌های خالدار را زهره ساخته و ما این را می‌خواهیم چراکه توسعه پایدار، احساس تعلق کردن مهم است. * باز هم به سوال پیشین خود برمی‌گردم برای بازاریابی و معرفی عروسک‌ها چه کرده‌اید؟ ما عروسک‌ساز نیستیم و وارد رقابت با هیچ فرد و نهادی نمی‌شویم. ما در طول زمان، برای بعضی آدم‌ها، فضایی ایجاد کرده‌ایم تا در آن فعالیت کنند و معرف فرهنگ خود باشند. همیشه به ما می‌گویند بازار فلان چیز را می‌خواهد و ما همواره براساس ذائقه بازار رفتار می‌کنیم. اما من دلم می‌خواهد چیزی تولید کنم که در بازار وجود ندارد و برای آن چیز  ذائقه ایجاد کنم. ما باید بدانیم هدف از یک کار چیست. ما به زور آدم‌ها را جلب نمی‌کنیم. هدف ما در درجه اول، فرهنگ و محتواست که البته پول هم به همراه خود می‌آورد. می‌دانی وقتی همه مثل هم رفتار می‌کنند و یک نفر آن وسط، رفتار متفاوتی را دنبال می‌کند، همین مساله موجب جلب توجه می‌شود. من گام به گام جلو می‌روم. من می‌خواهم یک گروه زنان عروسک‌ساز روستایی راه بیندازم تا با هم تبادل نظر کنند. حرف همدیگر را بشنوند و با هم تعامل داشته باشند. * این تعامل خوب است اما باعث نمی‌شود، مردم خراسان جنوبی، عروسکی شبیه به عروسک قشم بسازند و این به اصالت ساخته آن‌ها آسیب می‌زند. تو وقتی جامعه محلی را واکسینه می‌کنی خوب است. قشمی‌های ما واکسینه هستند. اگر روستایی ما به آن مرحله از اعتماد به نفس برسند که فرهنگ و اصالت‌های خود را بپذیرند، اتفاق خوشایندی است. روستایی ما در تمام این سال‌ها یاد گرفته از بیرون وام بگیرد و خیلی خوب است اگر همین روستایی بگوید من وام نمی‌خواهم من گردشگر نمی‌خواهم. ما می‌خواهیم نیاز واقعی به وجود بیاید. برای مثال یک خانم خیر می‌خواست برای روستاییان چرخ خیاطی بخرد. من خواهش کردم به جای چرخ به آن‌ها آموزش تکمیلی خیاطی بدهد بعد به عنوان جایزه به آنها چرخ هدیه بدهد. وقتی ما به یک زن روستایی عزت نفس می‌دهیم کمک می‌کنیم خودش را پیدا کند و به کارش ادامه دهد. ]]> هنری Sat, 08 Jul 2017 05:28:25 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/105513/