پایگاه خبری ستاره ها - آخرين عناوين دنیای هنر :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art/art Sat, 27 May 2017 20:43:17 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Sat, 27 May 2017 20:43:17 GMT دنیای هنر 60 آثار هنرمند ایرانی به منزل سفیر کره جنوبی رفت/ ارائه یک پیشنهاد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/103119/ به گزارش ستاره ها به نقل از مهر؛ جواد بختیاری هنرمند عرصه هنرهای تجسمی درباره نمایشگاه یک روزه ای که در محل منزل سفیر کره جنوبی از آثار وی برپا شد، گفت: در این نمایشگاه ۳۰ اثر ارائه کردم که ۱۰ اثر نقاشی، ۱۰ اثر خوشنویسی و ۱۰ اثر نقاشیخط بود. این خوشنویس ادامه داد: به گمانم این نمایشگاه یک اتفاق خاص است زیرا یک مرکز که عمدتا فعالیت دیپلماتیک سیاسی انجام می دهد با رویکرد فرهنگی نمایشگاهی از آثار یک هنرمند از کشوری که میزبان است ارائه داده است. قطعا این نمایشگاه با اینکه یک روزه برگزار شد اما بازتاب های خوبی در فضای فرهنگی و حتی سیاسی دارد. بختیاری بیان کرد: من حتی به این فکر کردم که به وزارت خارجه کشورمان این پیشنهاد را بدهم که از این اتفاق تقلید کند و از آثار هنرمندان کشورهای مختلف چنین نمایشگاه هایی برپا کنیم. چنین اتفاقی در مناسبات سیاسی هم تاثیر می گذارد و حداقل این است که یک تاثیر خاطره انگیز را ایجاد می کند. وی در پایان با بیان اینکه ابتدا قرار نبود آثار این نمایشگاه برای فروش باشد اما در نهایت برای فروش گذاشته شد، گفت: سفارت کره جنوبی مهمانانی دعوت کرده بود که عمدتا از شرکت هایی بودند که با آنها در تعامل اقتصادی هستند. من هم مهمانانی دعوت کرده بودم و فضای نمایشگاه بسیار شلوغ بود و در نهایت معدل خوبی در فروش به دست آمد.  ]]> هنری Sat, 27 May 2017 15:40:57 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/103119/ فتح خرمشهر «نوروز جنگ» بود/ عکس‌های ما اسناد دفاع‌مقدس شده‌اند http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/103004/ به گزارش ستاره ها به نقل از مهر، امیرعلی جوادیان عکاسی است که عکس هایش از خرمشهر به عنوان نخستین آثار تصویری بعد از آزادسازی این شهر به دنیا مخابره شد. این روزها و همزمان با روزهای پیروزی عملیات بیت المقدس و آزادسازی خرمشهر در مراسمی که از سوی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد این عکاس و آثارش مورد قدردانی قرار گرفت و از کتاب «قاب های ماندگار» این عکاس نیز بار دیگر رونمایی شد. کتاب «قاب های ماندگار» این عکاس، در بر گیرنده عکس هایی است از نخستین روزهایی که جنگ از سوی عراق به ملت ایران تحمیل شد تا آغاز بسیج مردمی و دوران دفاع مقدس و عکس های آزادسازی خرمشهر تا ورود آزادگان به کشور. امیرعلی جوادیان که دارای نشان درجه یک هنری است و در مسابقات عکاسی جنگ در سال های ۶۳، ۶۵، ۶۷، ۶۹، ۷۰، ۷۵ و ۸۵ برنده جایزه اول شده است، این روزها در دانشکده خبر عکاسی خبری تدریس می کند. او درباره حال و هوای روزهای آزادی خرمشهر و عکاسی در آن روزها به خبرنگار مهر گفت: اگر بخواهم فتح خرمشهر را در یک جمله بگویم این است که فتح خرمشهر «نوروز جنگ» بود و مرکز ثقلی در دوران دفاع مقدس ما به شمار می رود. در دنیا سابقه ندارد یک شهری نامش را در طول یک جنگ تغییر دهد ولی ما شهری داریم که به دلیل مظلومیتش در ۵۸۰ روزی که در اسارت دشمن بود به خونین شهر تغییر نام داد و بعد که آزاد شد دوباره مردم به همان نام اولیه‌ آن را نامیدند. جوادیان ادامه داد: عملیات بیت المقدس یک ماه طول کشید و حاصلش فتح خرمشهر شد. این یک دستاورد بزرگ در آن روزها تلقی می شد و دشمن هرگز فکر نمی کرد ما بتوانیم آن شهر را پس بگیریم و حتی وقتی ما در خرمشهر بودیم و هنوز عکس ها از این رویداد مخابره نشده بود، صدام از قبول این اتفاق سر باز می زد. اولین عکس هایی که از آزادی خرمشهر مخابره شد عکس های من بود و خدا را شاکرم که در این مساله تاریخ‌ساز کشورم حضور داشتم. در دوران دفاع مقدس ما عکاس ها در یک رودخانه خروشان شنا می کردیم و حوادث ما را به سمتی می برد و سوژه ها را عموما ما تعیین نمی کردیماین عکاس دفاع مقدس بیان کرد: تصور کنید در عملیاتی که روزهای آخر تجهیزات هم کم می آید ناگهان ورق بر می گردد و رزمندگان دسته دسته وارد شهر می شوند و ۱۹ هزار اسیر می گیرند که این یک اتفاق معمولی در جنگ نیست. ما عکاسان دفاع مقدس در رودخانه خروشانی شنا می کردیم جوادیان همچنین درباره فتوژورنالیست عکاسی بحران و جنگ و ویژگی های آن گفت: من همیشه گفته ام در عکاسی شما معمولا در استخر آبی شنا می کنید که می توانید هر زمان خواستید تغییر جهت بدهید اما در دوران دفاع مقدس ما عکاس ها در یک رودخانه خروشان شنا می کردیم و حوادث ما را به سمتی می برد و سوژه ها را عموما ما تعیین نمی کردیم. هر لحظه خمپاره ای می آمد یا اسیری تسلیم می شد و .... ما تحت تاثیر این شرایط عکاسی می کردیم. وی اظهار کرد: من همیشه گفته ام که منطقه ای که کشور ما در آن قرار دارد در کل کره زمین یکی از حساس ترین مناطق است و به نظرم همینگونه هم باقی می ماند برای همین به دانشجویان هم می گویم که باید بیش از هر چیز شَم خبری داشته باشید و وقایع را پیش بینی کنید. در عکاسی جنگ ریزه کاری‌ها بسیار مهم است و ما در خرمشهر می رفتیم از لاشه هواپیماهای عراقی که پرچم این کشور را داشتند عکاسی می کردیم در حالیکه در بک‌گراند عکس منبع آب مناطق مسکونی قرار داشت. نماز شکر یک رزمنده پس از فتح خرمشهر/ عکاس: امیرعلی جوادیان این عکاس ادامه داد: ما از سلاح های شیمیایی و از اسرایی که عراقی نبودند و از جاهای دیگر آمده بودند تا برای عراقی ها بجنگند، عکس می گرفتیم. شاید از نظر عکاس این ها ساده به نظر برسد اما در واقع از نظر اسناد جنگی این عکس ها بسیار اهمیت دارد. او ادامه داد: من به همه عکاسانی که در عکاسی بحران و جنگ فعال هستند توصیه می کنم اگر دو چشم دارند چهار تای دیگر هم قرض بگیرند و ریزه کاری ها را ببینند. در کناره های جنگ ها و بحران ها اتفاقاتی می افتد که بسیار عمیق تر و رساتر فضا را منعکس می کند. جوادیان همچنین در پاسخ به اینکه آیا به نظرش عکس هایی که از فتح خرمشهر مانده به خوبی توانسته حس آن روزها را منعکس کند، گفت: خیلی مواقع عکس ها جلوتر از کلام حرف می زنند اما در برخی مواقع هم قادر به بیان آن حس و حال نیستند مثلا رشادت ها و صمیمیت ها و قداست هایی که در دوران دفاع مقدس بود اصلا نمی شد منعکس کرد. از آن نیایش هایی که در دل رزمندگان بود چگونه می توانستیم عکاسی کنیم؟ عکاس تلاشش را می کند اما همیشه هم این تلاش موفقیت آمیز نخواهد بود. شخصا فکر می کنم خیلی اتفاق های دوران دفاع مقدس را نتوانستیم ثبت کنیم. شاید تجربه و توانمانمان کم بود اما همیشه خدا را شکر می کنم که در برهه ای از تاریخ این سرزمین زندگی کردم که توانستم مدتی را با رزمنده هایی خالص و پاک زندگی کنم. وی با انتقاد از اینکه با دفاع مقدس و انتقال رشادت های آن روزگار مناسبتی برخورد می کنیم، بیان کرد: باید آن رشادت ها را به روزمره می آوردیم تا نسل جوان اینقدر نسبت به آن دوران بیگانه نباشد. باید آن رشادت ها را به دنیای صنعت، کشاورزی و اقتصاد خود وارد می کردیم و در قالب شعار باقی نمی ماندند. جوادیان در پایان درباره جدیدترین فعالیت های خود نیز گفت: من سعی می کنم هر سال یک کتاب از عکس هایم منتشر کنم. امسال تلاش دارم تا کتاب «در سایه سار کلام وحی» را منتشر کنم که عکس هایی است با موضوع حضور قرآن در زندگی روزمره ما و اینکه ما چگونه با قرآن زندگی می کنیم.  ]]> هنری Wed, 24 May 2017 16:26:13 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/103004/ این ستاره ها روزی در رستوران کار می کردند! http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102900/ به گزارش ستاره ها به نقل از برترین ها: موفقیت ساده به دست نمی آید، هر کسی باید از جایی شروع به کار کند. از ستاره های هالیوود گرفته تا رئیس جمهور آمریکا، بسیاری از افراد مشهوری که امروزه نامشان را از زبان این و آن می شنوید، روزی هیچ چیزی نداشتند اما با تلاش فراوان توانستند صاحب همه چیز شوند. ستاره هایی که در اینجا به شما معرفی می کنیم، از جمله ستاره هایی بودند که کارشان را از رستوران آغاز کردند.     جنیفر هادسون- Burger King     جنیفر هادسون، برنده جایزه اسکار، در سال 2015 در مصاحبه ای اعتراف کرد که او پیک رستورانی در شیکاگو بوده است. او حتی هنگامی که می خواسته سفارشات غذاها را تحویل افراد دهد، برایشان آهنگ می خواند، اما حالا یکی از موفق ترین افراد جهان و خود صاحب شعبه ای از این رستوران زنجیره ای است.           اوا لونگوریا- Wendy     اوا لونگوریا در یک شو تلویزیونی در سال 2013 اعلام کرد که روزی کارمند رستوران وندی در تگزاس بوده است. «دست پخت من عالی بود. من این کار را از 18 سالگی آغاز کردم چون مجبور بودم که هزینه تحصیل ام را خودم بپردازم. کار در وندی به نظرم یکی از بهترین تجربه های زندگی من بوده است.»           ریچل مک‌آدامز- McDonald     ریچل مک‌آدامز یکی از موفق ترین بازیگران نسل جوان امروز است اما در قدیم همه چیز به گونه ای دیگر بود. او به مدت 3 سال در مک دونالد کار می کرد، اما خودش اعتراف کرده که به هیچ وجه کارمند نمونه ای نبوده است. «من یک بار ماشین آب میوه گیری را شکستم. من در سن 16 سالگی مسئول تئاتر کودکان بودم اما از آنجا که حقوق پایینی داشت، شغل ام را تغییر دادم. مک دونالد مکان خوبی برای کار کردن است.»           باراک اوباما- Baskin-Robbins     اگر چه باراک اوباما اکنون یکی از بزرگ ترین و قدرتمندترین افراد جهان است اما زمانی بود که او هم مانند بسیاری از مردم عادی مجبور بود برای هزینه های زندگی اش، کار کند. او در مجموعه بستنی بسکین رابینز کار می کرد و از نظرش کار طاقت فرسایی بود. جالب است که او اکنون علاقه زیادی به بستنی ندارد.           پینک- McDonald     پینک هم ستاره دیگری است که در رستوران های زنجیره ای مک دونالد کار می کرد، جایی که از آن متنفر بود. او می گوید: «کار کردن در آنجا مانند یک کابوس بود آنقدر که حاضر نیستم دیگر پایم را آنجا بگذارم. من تلاش زیادی برای رسیدن به آرزوهایم کردم اما هیچوقت اصل خودم را فراموش نمی کنم. خانواده ام اعتقاد داشتند که من خودم باید برای زندگی ام تلاش کنم که در نهایت نیز موفق به این کار شدم.»           جیمز فرانکو- McDonald     جیمز فرانکو زندگی خود را مدیون کار کردن در مک دونالد است به طوری که در سال 2015 مقاله ای برای تحسین این رستوران زنجیره ای نوشت. «تنها چیزی که می دانم این است که هر وقت به مک دونالد احتیاج داشتم، کنارم بود، حتی زمانی که تمام اطرافیان تنهایم گذاشتند.» او حتی تجربیات خود را از این که چگونه لهجه اش را برای برقراری ارتباطی بهتر با مشتریان تغییر می داد، با مردم به اشتراک گذاشت.            گوئن استفانی- Dairy Queen     بی شک رستوران دیری کوئین نقش مهمی در زندگی گوئن استفانی بازی می کند. بله، در همین رستوران بود که این ستاره به همراه چند تن دیگر گروه موسیقی خود را شکل دادند. به بیان دیگر، گوئن موفقیت خود را مدیون این رستوران است.           سیل- McDonald     در سال 2011، خواننده بریتانیایی، سیل، اعتراف کرد که کار کردن در مک دونالد یکی از بدترین تجربه های زندگی اش بوده است. او تنها 16 سال داشت که وارد این رستوران شد و مجبور بود که یک یونیفرم قهوه ای که 2 سایز کوچک تر از خودش بود را نیز به تن کند. او می گوید: «من تنها 2 هفته آنجا بودم و به محض اینکه اولین حقوقم را دریافت کردم، پا به فرار گذاشتم.»           Jay Leno- McDonald قبل از این که جی لنو یکی از مشهورترین کمدین های جهان شود، در مک دونالد ماساچوست به عنوان پیک مشغول به کار بود. زمانی که صحبت از تجربه کاری در این رستوران می شود، او می گوید که دوران سختی را پشت سر گذاشته است.   ]]> هنری Wed, 24 May 2017 04:26:45 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102900/ عراقی‌ها خاک خرمشهر را هم با خود بردند/ موزاییک‌هایی که جا ماند http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102856/ به گزارش ستاره ها به نقل از مهر، جاسم غضبان پور از آن دسته عکاسان فعالی است که کارش را در عکاسی از دوره دفاع مقدس آغاز کرد و به دلیل اینکه اهل خرمشهر است بیش از دیگر عکاسان طی سال‌های متمادی از این شهر در آرشیو خود عکس دارد. ۲ سال پیش در همین روزها او تابلویی را به ابعاد ۴ متر در ۴۰ متر آماده کرد تا بتواند عکس رزمندگان دوره دفاع مقدس در خرمشهر را در آن عکس بگنجاند و آن تابلو این روزها در خرمشهر در معرض دید عموم است. او همچنین چاپ کتاب های متعددی را در کارنامه خود دارد که از جمله کتاب «شکوه خوزستان» است. او یکی از عکاسانی است که از آزادسازی خرمشهر  و روند بازسازی این شهر تا به امروز در گنجینه اش عکس های متعددی پیدا می شود. در آستانه فرا رسیدن سالروز آزادسازی خرمشهر و گرامیداشت سوم خرداد، غضبان پور درباره فعالیت این روزهایش به خبرنگار مهر گفت: در حال تهیه بلیت برای رفتن به خرمشهر هستم زیرا هر سال سوم خرداد ماه همه کسانی که در ایام دفاع مقدس در  کنار هم بودیم در این شهر دور هم جمع می شویم و یاد گذشته را زنده می کنیم. ما بدون توجه به اینکه در روزهای جنگ چه کسی سردار یا عکاس و یا رزمنده بود و امروز چه کسی هستیم دور هم جمع می شویم و خاطرات را زنده می کنیم. عکس از خرمشهر بعد از آزادسازی(۱)/ عکس از زاویه یکسان با عکس پایین وی ادامه داد: معمولا در تالاری به نام خلیج فارس که در کنار پل قدیم خرمشهر است کنار هم جمع می شویم. ۲ سال قبل که من تابلوی رزمندگان خرمشهر را آماده کردم خیلی ها که آمده بودند دنبال عکس خود در آن تابلو می گشتند و زیبایی این دورهمی ها همین است. عکس از خرمشهر چند سال بعد از آزادسازی (۲)/عکس از زاویه یکسان با عکس بالا این عکاس در پاسخ به اینکه این روزها پروژه جدیدی در دست دارد یا نه نیز بیان کرد: طبق معمول اگر بخواهم از پروژه هایم بگویم باید از گلایه ها و قدرنشناسی های سیستم دولتی بگویم. اگر کاری برای استان خوزستان یا در حوزه کشوری بخواهم انجام دهم ، بعد از چاپ بیش از ۳۰ جلد کتاب و برپایی نمایشگاه های متعدد، همچنان باید دنبال پول قراردادها بدوم و این مرا خسته کرده است. دلخوشی ما عکاسان به هفته دفاع مقدس یا سالروز آزادسازی خرمشهر  است وی اظهار کرد: شاید تنها دلخوشی ما عکاسان دفاع مقدس چند روز در هفته دفاع مقدس یا سالروز آزادسازی خرمشهر باشد که بچه های آن دوران بی ریا و با همان صفا دور هم جمع می شوند. عکس از خرمشهر بعد از آزادسازی(۱)/عکس از زاویه یکسان با عکس پایین غضبان پور همچنین با گلایه از اینکه در داخل ایران عکاسی به عنوان یک مدیای هنری مستقل شناخته نمی شود، گفت: در ایران به راحتی و حتی بدون ذکر اسم عکاس، عکس ها را کپی و استفاده می کنند و این رشته به عنوان یک رشته هنری که محل درآمد یک عده عکاس است شناخته نمی شود. من چهار سال زمان گذاشتم و در بم زیر گرمای طاقت فرسا عکاسی کردم و باید چهار سال بدوم تا از بنیاد مسکن پول فاکتورهایم را بگیرم.  برای میراث فرهنگی خوزستان پروژه ای کار کردم و یک سال قبل پیش فاکتور دادم و بیش از اندازه پول آن پروژه هزینه کرده ام برای رفت و آمد تا پول را بگیرم. عکس از خرمشهر چندسال بعد از آزادسازی(۲)/عکس از زاویه یکسان با عکس بالا وی همچنین با اشاره به داستان چاپ کتاب «شکوه خوزستان» بیان کرد: اصل کتاب آماده بود و ماکت آن را هم شهرداری اهواز دید و قرارشد آن را بخرد و من چهار سال برای دریافت پول آن دویدم و در نهایت شبانه عزیزان دلال ناصر خسرو را صدا زدم که بیایند تا بتوانم برای پاس کردن چک هایم تمام ادوات عکاسی ام را به زیر قیمت به آنها بفروشم. یکی از لنزهایی که همان زمان فروختم تا همین امروز نتوانستم دوباره بخرم چون بسیار گران شد. این عکاس با اشاره به آماده سازی تابلوی بزرگ رزمندگان خرمشهر نیز اظهار کرد: کل قرارداد آماده سازی آن تابلو ۱۱ میلیون تومان بود که فقط دستمزد گرافیست کار ۴ تا ۵ میلیون تومان بود اما در نهایت من ۱۰ میلیون تومان خرج رفت و آمد کردم تا بتوانم پول قرارداد را بگیرم. حالا در این گیر و دار باید کار خلاقانه هنری هم انجام دهید! داستان بی مهری ها نسبت به عکاسان بیشتر از هنرمندان دیگر شاخه هاست چرا که مسئولان و مردم فکر نمی کنند عکاسی یک شاخه هنری است و آن را به عنوان یک مدیا قبول ندارند و اجازه می دهند حق و حقوق عکاس را بخورند این عکاس درباره بی مهری ها نسبت به عکاسان ادامه داد: داستان بی مهری ها نسبت به عکاسان بیشتر از هنرمندان دیگر شاخه هاست چرا که مسئولان و مردم فکر نمی کنند عکاسی یک شاخه هنری است و آن را به عنوان یک مدیا و حتی شغل قبول ندارند و اجازه می دهند حق و حقوق عکاس را بخورند. با زبان تصویر درباره شهرم و مردمش حرف می زنم این عکاس با بیان اینکه از سال ۵۷ تا امروز به صورت مداوم از خرمشهر عکاسی می کند، توضیح داد: من در طول چهار دهه از جوانان خرمشهر که در زمان جنگ ایستادند و از شهر دفاع کردند عکاسی کردم. این پروژه را کسی به من سفارش نداده است اما معتقدم این تاریخ مملکت من است. ما یک روزی انقلاب کردیم و در خرمشهر گروهی بودیم که دور هم جمع شدیم و همین جمع در مقابل ضد انقلاب و تهاجم نیروهای بعثی مقاومت کرد. از ۱۵ سالگی با هم بودیم و من از همان روزها از این افراد عکس دارم. در نهایت تصمیم گرفتم از این نسل در فراز و فرودهای زندگیشان عکاسی کنم و زندگیشان را در یک روایت تصویری دنبال کنم. این عکس ها آماده است و هر وقت اسپانسری پیدا شود می تواند تبدیل به کتاب یا حتی فیلم شود چرا که با این افراد مصاحبه هم شده است. از سال ۵۷ دارم برای این پروژه از جیب هزینه می کنم ولی دیگر برای ارائه اش توان مالی ندارم. غضبان پور همچنین با بیان اینکه عکس هایی دارد که از یک زاویه مشخص در طول سال‌های متمادی از خرمشهر عکاسی کرده است نیز گفت: من خرمشهری هستم و وظیفه خودم می دانم با زبان تصویر درباره شهرم و مردمش حرف بزنم. گرچه هر کس مرا می بیند می گوید این همه عکس های تو چه فایده ای به حال ما دارد؟ و من متاسفانه جوابی برایشان ندارم ولی با اینهمه باز هم به عکاسی ادامه می دهم. این عکاس همچنین گفت: دوست دارم در این فرصت یادی بکنم از زنده‌یاد بهمن جلالی که شاید دو یا سه بار به جبهه برای عکاسی رفت اما سهمی که او در عکاسی دفاع مقدس و تربیت نسل ما داشت بسیار مهم است. ما هر وقت به جبهه می رفتیم با آرشیو عکس هایمان نزد او در دفتر سروش می رفتیم و او با حوصله همه عکس ها را می دید و ما را راهنمایی می کرد و پشت عکس هایمان یادداشت می نوشت. او در هدایت یک نسل از عکاسان سهم عمده ای داشت. غضبان پور همچنین از مجموعه عکسی در آرشیو خود خبر داد که تا به حال نمونه ای از آن را جایی ارائه نداده است و دو قطعه از این عکس ها را در اختیار خبرگزاری مهر گذاشت. وی درباره این عکس ها گفت: این دو عکس متعلق به مجموعه ای هستند که از خرداد ۶۱ عکاسی آن را شروع کردم و تا سال ۷۴ این عکاسی ادامه داشت. داستان از این قرار است که عراق در مدت ۱۸ ماه اشغال شهر خرمشهر اقدام به صاف کردن بخش وسیعی از شهر کرد و حتی خاک خانه ها را هم برای ساخت خاکریز و سنگرهایش برد و وقتی مردم به شهر برگشتند امکان پیدا کردن خانه هایشان را نداشتند. وی در پایان عنوان کرد: اینجا خرمشهر، شهر من، محله و خانه من، قبلا اینگونه نبود. بیابان نبود. خانه های عمه و خاله و فاملیم بود. مردم شهر بعد از جنگ برای پیدا کردن خانه هایشان از روی موزاییک های کف حیاط و اتاق‌ها به شناسایی و پیدا کردن آنها می پرداختند و این مجموعه عکس های من به تلاش مردم برای پیدا کردن منزلشان می پردازد. ]]> هنری Tue, 23 May 2017 12:27:37 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102856/ کیوریتوری در ایران باید تغییر جهت دهد/ یک نمایشگاه با ۹ عکاس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102708/ به گزارش ستاره ها به نقل از مهر، این روزها نمایشگاهی با عنوان «بیداری تمام سهم است» با حضور ۹ عکاس جوان و با کیوریتوری حمید جانی پور در گالری دنا برپاست. در این نمایشگاه به تعداد متفاوتی از هر عکاس، عکس هایی روی دیوار رفته است مثلا از یک عکاس ۴ اثر و از عکاسی دیگر ۱۶ اثر تا در مجموع ۷۳ اثر روی دیوار گالری چیدمان شود. موضوعی که به همه عکاسان داده شده واحد است و به گفته جانی پور کار جمع آوری آثار برای این پروژه حدود یکسال به طول انجامیده است. دو هنرمند کارهایی مستندگونه ارائه داده اند و باقی هنرمندان در فضای «فاین آرت» کارهای خود را ارائه داده اند که از آن میان آثار سه هنرمند به فضای رئالیستی نزدیک تر است. جانی‌پور درباره این نمایشگاه گفت: من یک موضوع اولیه به عکاسان دادم و یک سال طول کشید تا ۹ عکاس را پیدا کردم و سوژه هم به مرور پیش رفت و حتی در گذر این یکسال فرم ارائه آثار که در ابتدا قرار بود مینیمالیستی باشد تغییر کرد اما در محتوا همان روحیه مینیمالیستی حاکم است. وی ادامه داد: همه عکاسانی که در این نمایشگاه حضور دارند حداقل در یک نمایشگاه گروهی حضور داشته اند اما در مجموع هنرمندان تازه کار محسوب می شوند و هدف من هم کشف استعدادها بوده است. معتقد هستم کیوریتورها بهتر است بیشتر روی کشف استعدادها کار کنند تا اینکه مدام نمایشگاه های گروهی با هنرمندانی که مدام اسمشان را کنار هم می شنویم برپا شود. این عکاس همچنین بیان کرد: تنها در صورت تغییر جهت نگاه کیوریتورهاست که کیوریتوری می تواند در ایران به خوبی جای خود را باز کند. جانی پور درباره این موضوع که چگونه موضوع طی یک سال دستخوش تغییر شد، گفت: وقتی یک نویسنده رمانی را می نویسد در سال‌هایی که آن را در دست دارد قصه ابتدایی اش تغییر نمی کند اما شخصیت پردازی ها و فرم آن در طول یک سال دستخوش تغییر می شود. ما در محتوا تغییر فاحشی نداشتیم اما فرم را جهت بهبود محتوا تغییر دادیم و ایده های اولیه پخته تر شد چراکه در طول زمان بر دانش آدمی افزوده می شود. این عکاس در توضیح بیشتر فضای حاکم بر کارها نیز گفت: همه ما این روزها دچار نوعی روزمره گی شده ایم و آسمان زندگی هایمان زیادی ابری است. فضای مینیمال در واقع به سمت کوچک سازی آدمها می رود و ما از این کوچک سازی در راستای کوچک سازی شخصیت ها در فضایی بزرگ الهام گرفتیم تا این کوچکی را به رخ بکشیم چرا که روزمره گی هم همین کار را با ما می کند. او که سومین نمایشگاه خود را کیوریت می کند و پیش از آن برپایی چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی را در کارنامه خود دارد درباره هدف اصلی اش از کشیده شدن به سمت بحث کیوریتوری بیان کرد: من قبلا هم در مصاحبه ای گفته ام که از وجود اینهمه عکاس در اطرافم ناراحت نیستم. هر چه تعداد علاقه مندان عکاسی بیشتر باشد به نفع ماست چرا که مردم به بهترین شکل تفاوت میان عکس خوب و بد را تشخیص می دهند. جانی پور در پایان گفت: شاید هم صنف های من گاهی گلایه کنند این روزها دست هر کسی دوربین است اما در این میان استعدادهایی هستند که هیچ وقت فرصت ابراز خود را ندارند. از یک جایی به بعد احساس کردم باید در این فضا اتفاقی بیفتد برای همین اولین بار که شروع به جمع آوری عکس برای یک کافه گالری کردم فقط از هنرمندان شهرستانی عکس قبول می کردیم. البته از آن کار استقبال نشد و فرض من این است که در شهرستان اکثرا افراد درگیر ناله کردن هستند در حالیکه آنها هم برای بهبود شرایط خود باید تلاشی بکنند. اما کلید این ماجرا از همین جا زده شد و بعد از آن تصمیم گرفتم روی جوان ها و ایجاد فرصتی برای کار آنها تمرکز کنم و در حال حاضر مهمترین هدفم پیدا کردن استعدادهاست. این نمایشگاه تا ۱۲ خرداد در گالری دنا برپاست. ]]> هنری Mon, 22 May 2017 05:55:08 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102708/ بازیگران و چهره های مشهور در کنار پدر و مادرهایشان/ عکس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102702/ به گزارش ستاره ها ؛ بازیگران را همه دوست دارند بسیاری از هواداران بازیگران دوست دارند با خانواده آنها نیز آشنا شوند و حداقل بدانند که بازیگری که محبوب آنهاست پدر و مادرش چه کسانی هستند. در این پست برای شما علاقه مندان به بازیگران سینما و تلویزیون تصاویری را تهیه و آماده کرده ایم که حتما خوشتان خواهد آمد. علی اوجی و مادرش نرگس محمدی و مادرش احمد خمینی و پدرش افشین هاشمی و مادر عزیزش امیرعلی دانایی و مادرش امین حیایی و پدرش بهاره رهنما به همراه مادرش بهرام رادان و مادر بانو بهرنگ علوي و پدرشون سيروان خسروي و مادرش شبنم مقدمی و مادرش شهرام حقیقت دوست و پدرش شیث رضایی و مادرش ]]> هنری Mon, 22 May 2017 05:20:47 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102702/ هنرمندی که عمرش را هدر نداد/ حضور ماندگار کلانتری در تاریخ هنر http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102605/ به گزارش ستاره ها به نقل از مهر، مراسم نکوداشت پرویز کلانتری با حضور هنرمندانی چون آیدین آغداشلو، محمد سریر، علیرضا سمیع آذر، محمدرضا اصلانی، جمال الدین اکرامی، اکبر عالمی و ناصر فکوهی شامگاه ۳۰ اردیبهشت ماه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد که این هنرمندان به ذکر خاطراتی از این هنرمند و نکاتی درباره درباره شخصیت،  فعالیت هنری و اهمیت آثار پرویز کلانتری پرداختند. همچنین احمد مسجد جامعی عضو شورای اسلامی شهر تهران، علی مرادخانی معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و مجید رجبی معمار مدیرعامل خانه هنرمندان ایران نیز در این مراسم حاضر بودند که برای حضور در مراسمی دیگر از میانه مراسم جلسه را ترک کردند. محمد سریر در ابتدا درباره این هنرمند گفت: درباره بزرگان هنر این سرزمین بسیار خوانده ایم ولی در تجربه زندگی من پرویز کلانتری یک آدم خاص بود. وی در ادامه به ذکر خاطراتی از این هنرمند و آشنایی اش با وی در بیش از ۴۰ سال پیش در وین پرداخت و با تاکید بر اهمیت نقاشی های این هنرمند برای کودکان و خصوصا آنهایی که در کتاب های درسی نقش بسته است بیان کرد: برای من اینگونه است که پرویز کلانتری به مسافرتی رفته و باز می گردد و نمی توانم فکر کنم در کنار ما نیست. وی اظهار کرد: راز آثار کویر پرویز کلانتری ذات بکری است که در این آثار نشان می داد و اینکه توانسته بود طبیعت مهربان را به تصویر بکشد. این آثار در ذهن من و بسیاری کسان دیگر آثاری درخشان است. حضور ماندگار او یگانه است و کاش می شد صداقتش را مانند تابلوهایش جایی نصب کرد تا همواره آن را ببینیم و از ان یاد کنیم. آیدین آغداشلو نفر بعدی بود که درباره کیارستمی سخن گفت. وی بیان کرد: من اینجا آمدم درباره کلانتری سخن بگویم تا پیش خودم رو سفید باشم که من هم در این مراسم حضور داشتم. عمر دراز موهبتی است اما جریمه هم دارد، جریمه اش از دست دادن تک تک کسانی است که با آنها زندگی کرده اید و دوست شان دارید. خود من خسته شدم از بس آمدم درباره کسانی که دوست شان دارم مرثیه خواندم. وی ادامه داد: کیارستمی همیشه می گفت لطفا تو بعد از من بمیر چون بعد از تو من سخت بتوانم درباره ات حرف بزنم اما تو خوب می توانی حرف بزنی. هر چند هیچ وقت فرصت نشد درباره او خوب حرف بزنم اما درباره کلانتری باید بگویم او یک فرشته بود و ما در زندگی روزمره آنچنان سرمان در بند و گیر اضطراب های بی اهمیت و خوشی های پیش پا افتاده است که کمتر مجال پیدا می کنیم سرمان را بالا بگیریم و این فرشته های در حال رفت و آمد را ببینیم. این نقاش با بیان اینکه من و کلانتری سال ها همدیگر را می شناختیم بیان کرد: من یادم نمی آید از کی پرویز کلانتری را می شناسم و لحظه اولین دیدار و حتی آخرین دیدار را یادم نمی آید اما مهم این است که می دانم در دوره ای زندگی کردم که پرویز جزو عمده ای از این دوران بود و هنر معاصر ایران را از دهه ۴۰ به بعد بدون اشاره و یادآوری و ستایش کلانتری نمی توان نوشت. او همیشه حاضر بود و این حضور فقط یک حضور خاطره ای نبود بلکه یک حضور نافذ بود. آغداشلو با اشاره به اینکه کلانتری هم نویسنده بود هم گرافیست و هم نقاش اظهار کرد: او یکی از مجموع ترین آدم هایی بود که شناختم. او بی آنکه بخواهد سایه سنگینش را بر شخص یا گروهی بی اندازد، بی تکبر در راهش قدم بر می داشت. این آدم ها بعد از مرگ شان هم در ذهن دیگران حضور خواهند داشت. من این روزها با وجود اندوه عمیقی که در روحم حس می کنم داستان هایم را برای پرویز یا عباس می خوانم و اینگونه آنها در من تداوم دارند. میراث هنری یک هنرمند علیرضا سمیع آذر اما در این مراسم به ذکر موادری درباره میراث هنری کلانتری صحبت کرد. او ابتدا با تشکر از خانه هنرمندان ایران و خانواده کلانتری گفت: من اینجا هستم تا درباره میراث هنری این هنرمند سخن بگویم. شخصیت بزرگی که کارهای ارزشمندی را انجام داد. تصویرگری، انجام کارهای گرافیکی، نوشتن و نقاشی کردن از جمله کارهایی بود که کلانتری انجام داد اما بدون شک مجموعه کارهای کویری این هنرمند که به کارهای کاهگل هم مشهور است در تاریخ هنر خواهد ماند. این آثار در آینده دوری که کمتر کسی درباره شخصیت این هنرمند سخن می گوید بر سر زبان ها خواهد بود. تصویرگری، انجام کارهای گرافیکی، نوشتن و نقاشی کردن از جمله کارهایی بود که کلانتری انجام داد اما بدون شک مجموعه کارهای کویری این هنرمند که به کارهای کاهگل هم مشهور است در تاریخ هنر خواهد ماند. این آثار در آینده دوری که کمتر کسی درباره شخصیت این هنرمند سخن می گوید بر سر زبان ها خواهد بود وی ادامه داد: این آثار کلانتری جزو آیکونیک ترین آثار هنری این هستند و نشان دهنده تلاش هنرمندتن این دوره برای دستیابی به زبانی مدرن و بیانی برخواسته از ادبیات و فرهنگ این سرزمین.   این پژوهشگر با بیان اینکه شاید بسیاری این آثار کلانتری را نوعی ارجاع به سنت با بیانی نوستالژیک بدانند که پیشینه معماری کویری و روستایی ما را یادآوری می کند گفت: من در این فرصت کوتاه می خواهم به لایه های عمیق تری از این آثار بپردازم. در این آثار استاد به یک شهر اتوپیایی با زبان تصویر اشاره دارد. به یک آرمان گرایی بی حد و حصر که در آثار او به خوبی مشهود است. شخصیت خود وی نیز آرمانگرا و خیال پرداز بود. او در این آثار انسان را به زندگی در سرزمینی موعود آکنده از نیک بختی وعده می دهد؛ جایی پر از آرامش. سمیع آذر بیان کرد: من فراخوان آرمانشهر را که در آن همه چیز رو به تعادل است در این آثار می بینم. او ابتدا از همه چیز در ذهن ما آشنایی زدایی می کند. از کویر که در ذهن ما معنا و مفهوم عمیقی دارد، ما این کویر را بازنمایی از واقعیتی که در ذهنمان هست نمی بینیم. بلکه او از چیزی صحبت می کند که مربوط به گذشته نیست بلکه مربوط به آینده است. یک میعادگاه. تمهیداتی هم برای این کار در نظر می گیرد. از جمله اینکه یک بافت لایتناهی در این کارها می بینید. بافتی مطلقا انتزاعی و زمینی بدون خط افق که آسمان را به زمین وصل می کند. او در عین حال از پرسپکتیوهای غیر کلاسیک در این سری کارهایش استفاده می کند. وی ادامه داد: کلانتری عطش زیادی در استفاده از کوبیسم برای بر هم زدن فضاهای پر و خالی داشت به گونه ای که ما مطمئن نیستیم درون آن فضا هستیم یا بیرون ان ایستاده ایم و این ما را دچار نوعی توهم فضایی می کرد که من نامش را متافیزیک زمان در آثار کلانتری گذاشتم. هنرمندی که یک روز زندگی اش را هدر نداد اکبر عالمی نیز درباره این هنرمند گفت: من خوشبخت هستم که ۱۵ سال کارهای او را از نیویورک تا قاهره دیدم و دنبال کردم و به خود می بالم که یک نقاشی صاحب سبک از سرزمین ام می تواند در دنیا آثارش مورد توجه سازمان ملل باشد و حتی یکی از آثارش تبدیل به تمبری جهانی شود. او ۸۵  سال عمر کرد و یک روز از زندگی اش به هدر نرفت. ناصر فکوهی جامعه شناس در این مراسم درباره کلانتری گفت: ثروت و قدرت در تلاش است که فرهنگیان و هنرمندان را در جبهه خودشان بیاورند و دلیل شان این است که بی آبرویی ثروت و قدرت را با هنر بپوشانند و اینجاست که می توان شهادت داد کلانتری تا آخر عمر در برابر هر دوی این وسوسه ها مقاوت کرد. او هنرش در چهارچوبی اشرافی قرار نگرفت. همانگونه که خودش همیشه در دسترس بود هنرش هم در دسترس بود و اجازه نداد از هنرش کوچکترین سوء استفاده ای شود. وی بیان کرد: ما نیاز داریم از کلانتری تقدیر و تقلید کنیم مانند تقلید از کسانی که چنین شرافتمندانه زندگی می کنند. مهم نیست این فرد هنرمند، نویسنده یا خانه دارد است. الگوی پرویز کلانتری هم همینگونه بودو برای همین با مرگ او زندگی جدیدش آغاز می شود. جمال الدین اکرمی و محمد رضا اصلانی هم به ذکر خاطراتی از این هنرمند پرداختند و این مراسم در حالی به پایان رسید که گوشه ای صحنه سالن استاد جلیل شهناز که مراسم در آن برگزار می شد با یادگاری هایی از این هنرمند تزئین شده بود که بسیاری پس از پایان مراسم به دیدن آن رفتند. پرویز کلانتری نقاش، طراح، تصویرگر و نویسنده متولد ۱۳۱۰ زنجان بود و ۳۱ فروردین ۱۳۹۵ پس از یک دوره طولانی بیماری درگذشت. کلانتری در سال ۱۳۳۸ در رشته هنرهای تجسمی دانش آموخته شد. آشنایی او با همایون صنعتی زاده موجب راهیابی او به مؤسسه انتشاراتی فرانکلین ناشر کتاب‌های درسی و نشریه پیک شد و به تصویرگری کتاب های درسی روی آورد. کلانتری در مراکز هنری از جمله دانشکده هنرهای زیبای تهران و کالج هنری کودکان در کالیفرنیا کار کرد و مدتی نیز مدیر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در تهران بود. وی نمایشگاه های گروهی و انفرادی بسیاری در داخل و خارج از ایران برگزار کرد. از سال ۱۳۵۳ با شروع نقاشی های کاهگلی، دوره تازه ای را در زندگی هنری خود آغاز کرد  و تا پیش از بیماری آن را ادامه داد. تابلوهای او جلوه ای ملموس از زندگی مردمان کویر و ساحل را در خود دارد. او بیش تر با تابلوهای کاهگلیش شناخته می شود. کلانتری هم چنین از هنرمندان بنام مکتب سقاخانه بود. پرویز کلانتری به نویسندگی و روزنامه‌نگاری نیز پرداخت و چند مجموعه داستان منتشر کرد، کتاب های «ولی افتاد مشکل ها»، «چهار روایت» و «نیچه نه، فقط بگو مشد اسماعیل» ازجمله آثار او به شمار می روند. ]]> هنری Sun, 21 May 2017 07:32:23 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102605/ برپایی نمایشگاه نقاشی «خاكی و آسمانی» در گالری شیرین http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102589/ به گزارش ستاره ها به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری؛ این نمایشگاه دربرگیرنده 17 اثر نقاشی از تازه ترین آثار گودرزی دیباج است كه همگی زیبایی‌های اقلیم ایران زمین را به نمایش می‌گذارند. گودرزی دیباج نمایشگاه «خاكی و آسمانی» را این‌گونه توصیف می‌كند: در حالی كه فضای آثار به ظاهر رئالیستی است و تلاشی است برای روایتی از زیبایی‌های اقلیم تاریخی و فرهنگی سرزمین‌مان ایران، اما در پس این رنگ‌ها دریافتی عمیق و معناگرایانه‌ نهفته است كه شاید با چشم سر نتوان آن را مشاهده كرد.   همچنین احمدرضا دالوند، منتقد هنری، درباره این نمایشگاه می‌گوید: مرتضی گودرزی دیباج با توجه به پیشینه تحقیق و تدریس و با پشتكار مثال‌زدنی‌اش به عنوان نقاش، ما را به تماشای چشم‌انداز‌های ایران  می‌برد؛ نه فقط با توجه به زیبایی بصری مناظر این سرزمین، بلكه با شوری كه در عمق كلبه‌ای، یا مناره‌ای سربرآورده از پیچ و خم تپه‌ای و یا با عبور مردمانی نجیب از كوره‌راهی روستایی ...   مرتضی گودرزی دیباج، نقاش، محقق و منتقد هنری، دارای فوق‌لیسانس نقاشی و دكتری فلسفه هنر با 35 سال سابقه كار هنری است. علاوه بر فعالیت‌های هنری مرتضی گودرزی از وی علاوه بر مقالات متعدد تخصصی در زمینه هنر، تاكنون بیش از 12 اثر تألیفی و پژوهشی منتشر شده است كه از آن جمله می‌توان به: جست‌و‌جوی هویت در نقاشی معاصر ایران، هنر مدرن، تاریخ تطبیقی هنر در 4 جلد،  تاریخ نقاشی ایران از آغاز تا عصر حاضر، یك پرسش از هنر دینی و دغدغه‌های ناپیدا، آینه خیال، معرفت هنر معاصر، تجزیه و تحلیل آثار نقاشی كلاسیك و تجزیه و تحلیل آثار نقاشی مدرن اشاره كرد. دو سال پیش نیز جامعه هنری شاهد برپایی نمایشگاهی از آثار نقاشی گودرزی دیباج با عنوان «هجوم سكوت» در گالری ساربان بود. سردبیری مجله تخصصی بیناب، عضویت در گروه نقد هنر فرهنگستان هنر، عضویت در شورای پژوهش هنر كشور، تدریس در دانشگاه‌های علامه طباطبایی، شاهد، تهران و سوره از دیگر سوابق هنری است.          نمایشگاه خاكی و آسمانی از روز 29 اردیبهشت‌ماه تا 3 خردادماه در گالری شیرین به نشانی: خیابان كریمخان زند، خیابان سنایی، كوچه سیزدهم، شماره 5 از ساعت  16 تا 20 روز جمعه و 11 تا 20 شنبه تا چهارشنبه پذیرای علاقه‌مندان به هنر نقاشی است. گالری شیرین روزهای دوشنبه‌ تعطیل است. ]]> هنری Sun, 21 May 2017 06:38:10 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102589/ پیام بهزاد شیشه گران برای سالروز بزرگداشت فردوسی http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102160/ به گزارش ستاره ها به نقل از مهر، بهزاد شیشه گران نقاش و گرافیست به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی پیامی را در اختیار خبرگزاری مهر قرار داد. متن پیام به این شرح است: «اردیبهشت روز بزرگداشت ابوالقاسم فردوسی پدید آورنده بزرگترین رزم نامه جهان است که همه ساله در این روز آئین های بزرگداشت فردوسی و شاهنامه در دانشگاه ها و نهادهای پژوهشی کشور برگزار می شود. نام و آوازه فردوسی در سرتاسر جهان ستوده شده است. تا جایی که سعدی شیرازی به نیکی و احترام از فردوسی یاد می کند و بارها از قهرمانان کتاب شاهنامه در آثار خود نام برده است و بیتی از شاهنامه را در کتاب بوستان عیناً نقل می کند. چـه خـوش گفت فـردوسی پاکـزاد/ کـه رحـمـت بــر آن تربـت پــاک بـاد میـازار مـوری که دانـه کـش است/ که جان دارد و جان شیرین خوش است من نیز به پاس امروز و تقدیر از آفرینش های ستودنی این شاعر بزرگ، پوستری از سیمای او که در سال ۱۳۶۸ طراحی شده و از مجموعۀ مشاهیر ایران و جهان من است را با نگاهی دیگر در سال ۱۳۹۶ اجرا کرده ام و پیشکش می کنم به فردوسی بزرگ. لازم به یادآوریست که این پوستر و ده ها پوسترهای دیگر درخصوص مسائل سیاسی، فرهنگی و اجتماعی که از سال ۱۳۵۱ تاکنون طراحی شده و در ایران و خارج از ایران به نمایش درآمده اند، تماماً بدون سفارش و بدون حمایت از جایی و یا کسی، با مصائب و مشکلات بسیار طراحی، چاپ و انتشار یافته اند، تا شاید ادای دینی نسبت به مسائل فرهنگی و اجتماعی کشورم باشد. ضمن اینکه حمایت از فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی وظیفه دولت هاست که متأسفانه تاکنون مغفول مانده است.» ]]> هنری Mon, 15 May 2017 12:03:07 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102160/ سمپوزیوم مجسمه‌سازی تهران تمام شد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102089/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری ایسنا: مراسم اختتامیه این دوره از سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران با بیش از یک ساعت تاخیر نسبت به ساعت اعلام‌شده، عصر امروز (یکشنبه، ۲۴ اردیبهشت‌ماه) در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد. در ابتدای این مراسم، کیهان محمدخانی - قائم‌مقام مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران - متنی را به زبان انگلیسی برای مهمانان غیرایرانی، با محوریت روند برگزاری سمپوزیوم و نگاه شهرداری تهران به این رویداد خواند.    در ادامه، ویدیو کلیپی درباره روند برگزاری این رویداد پخش شد. سپس عیسی علیزاده - مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران - پیام محمدباقر قالیباف - شهردار تهران - خطاب به هشتمین سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران را قرائت کرد. قالیباف در این پیام، با اشاره به جانمایی و نصب آثار هنری دوره‌های گذشته این رویداد، بالا رفتن سواد هنری شهروندان و ایجاد روابط بین‌المللی فرهنگی را از دستاوردهای برگزاری این رویداد دانست. در ادامه نیز ویدئوی دیگری از مراحل ساخت مجسمه‌ها در برج میلاد تهران پخش شد. محمود صلاحی - رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران - دیگر سخنران این مراسم بود. او با بیان این‌که ریشه کلمه سمپوزیوم، یونانی و به معنای دور هم خوش بودن است،‌ اظهار کرد: این کلمه، معنای کار سخت هنری را نمی‌دهد، در حالی که این رویداد بزرگ هنری، از جنس علمی و عملی و کار بسیار سختی است. صلاحی ادامه داد: من سال گذشته، هنگام برگزاری این رویداد در برج میلاد تهران حاضر شدم و دیدم حمل‌ونقل این سنگ‌ها برای خود، پروژه‌ای داشت. تعجب کردم که هنرمندان چگونه از دل قلوه‌سنگ‌ها با فلزها، چکش‌ها و دستگاه‌های برقی سنگین، چنین آثار زیبایی را در مدت یک تا دو هفته خلق می‌کنند. ماندگاری این مجسمه‌ها نیز به‌خاطر سختی آن‌هاست. مجسمه‌های زیادی وجود دارند که هزاران سال است از عمر آن‌ها می‌گذرد. رئیس سازمان فرهنگی - هنری شهرداری تهران بیان کرد: این رویداد بزرگ اولین‌بار در سازمان فرهنگی - هنری رقم خورد و در ادامه، بحق به سازمان زیباسازی سپرده شد. گرچه این کار، فرهنگی نیز هست و پشتوانه این هنر، فرهنگ است. این مجسمه‌ها هویت، تاریخ یا شکلی از طبیعت هستند که تجسم و تبلور پیدا می‌کنند و اگر فردی به آن‌ها نگاه کند، شاید برای او یادآور موارد بسیاری باشد. او همچنین افزود: این آثار ارزش افزوده زیادی دارند و سرمایه‌های فرهنگی هستند. هنر متعلق به یک مرز و بوم نیست، مانند علم که متعلق به بشریت است. در بخش بعدی اختتامیه سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران، مجتبی موسوی - دبیر این رویداد - در سخنانی گفت: هشتمین دوره سمپوزیوم حاصل همه تجربیات پشت‌ سر ما بود. خوشحال هستیم که موفق شدیم و با در نظر گرفتن یک تقویم زمانی، شاهد برگزاری این رویداد هستیم و با حفظ استمرار، دستاوردهای آن را ثبت می‌کنیم و به هدف اصلی‌مان که توسعه و ارتقای هنر مجسمه‌سازی است، دست پیدا می‌کنیم. او ادامه داد: مجموعه‌ای از برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌گذاری‌ها برای برگزاری این رویداد لازم بود. جلسات شورای سیاست‌گذاری به تعداد بسیار و با وسواس زیادی برگزار شد و نتیجه آن به اعلام فراخوان عمومی، ثبت‌ نام و گردآوری آثار و داوری و معرفی هنرمندان منجر شد. در این دوره، ۲۰۰ هنرمند غیرایرانی از طریق وب‌سایت سمپوزیوم و جمع زیادی از هنرمندان مجسمه‌ساز حرفه‌ای ایرانی نیز برای حضور در این رویداد اعلام آمادگی کردند. موسوی اضافه کرد: تعداد زیادی از دانشجویانی بودند که علاقه داشتند در این سمپوزیوم حضور داشته باشند، اما محدودیت‌هایی که وجود داشت، سبب شد تا تعداد محدودی را به کارگاه سمپوزیوم دعوت کنیم. در مجموع، ۱۲ هنرمند خارجی و ۵ هنرمند ایرانی در بخش ایرانی و ۱۰ نفر در بخش دانشجویی به این رویداد راه پیدا کردند. در بخش حرفه‌ای، دو هنرمند خارجی روی سنگ گرانیت که متریال مهمان این دوره بود، کار کردند. دبیر هشتمین سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران با بیان این‌که ما در کشور، تنوع بسیار زیاد سنگ را داریم، گفت: ما بیش از ۷۰۰ نوع سنگ داریم. از دوره سوم که سنگ به‌عنوان متریال تخصصی این رویداد معرفی شد، هدف ما استفاده از این منابع بود. از طرفی هنرمندان خارجی، حسرت کار با این سنگ‌ها را داشتند و از طرفی، سنت مجسمه‌سازی با سنگ به فراموشی سپرده شده بود و ما قصد داشتیم این سنت را احیا کنیم. او ادامه داد: در دوره سوم، زمانی که می‌خواستیم هنرمندان مجسمه‌ساز را که با سنگ کار می‌کنند، بشماریم تعدادشان به کمتر از انگشتان دست می‌رسید؛ اما حالا می‌توانیم ۵۰ نفر هنرمند متبحر را به رویدادی دعوت کنیم. درصد بالایی از هنرمندان، کار با سنگ را با سمپوزیوم تجربه کردند. موسوی با اشاره به دستیارهای مجسمه‌سازان، اظهار کرد: این دستیارها یا باید دانشجوی مجسمه‌سازی یا افرادی باشند که به‌تازگی از این رشته فارغ‌التحصیل شده‌اند. خوشحال هستیم اگر توانسته‌ایم در این زمینه نیز کمکی کرده باشیم. افرادی بودند که در ابتدا، با عنوان دستیار هنرمند، سپس منتخب بخش دانشجویی و سپس منتخب بخش حرفه‌ای شدند و اکنون نیز سابقه حضور در سمپوزیوم‌های خارجی را دارند. دبیر هشتمین سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران گفت: ما امسال قصد داشتیم برای تنوع هم که شده، محل سایت سمپوزیوم را عوض کنیم؛ اما دوستان ما در برج میلاد به ما لطف داشتند و اصرار کردند که این‌بار نیز این رویداد در برج میلاد برگزار شود. آن‌ها همچنین سایت سمپوزیوم را که پیش از این خاکی بود، در این دوره آسفالت کردند. موسوی همچنین خبر داد که دوسالانه دیوارنگاری تهران، امسال برای چهارمین بار برگزار خواهد شد. در ادامه، کامبیز صبری به‌عنوان نماینده هیات داوران این رویداد، بیانیه هیات داوران را خواند. صبری پیش از قرائت بیانیه، گفت: آثار این دوره، همه خوب بودند و از نظر ما امتیاز داشتند؛ اما مجبور بودیم تعدادی را انتخاب کنیم و سعی کردیم این کار را به‌نحو احسن انجام دهیم. در ادامه، سعید محمودی، مجسمه‌سازی که در این دوره حضور داشت، به‌دلیل تکمیل کردن اثرش با وجود آسیب دیدن دستش، توسط هیات داوران تحسین شد. شیما سادات مصطفوی، فاطمه اکبری و ملیکا نیکخواه در بخش دانشجویی شایسته تقدیر شناخته شدند. آنا ماریا نگاریا و اومیت تورگای شایستگان تقدیر در بخش اصلی بودند. همچنین گنتی تاوانیگو به‌عنوان نفر اول برگزیدگان این دوره از سمپوزیوم مجسمه‌سازی معرفی شد. مصطفی محسنی رتبه دوم را کسب کرد و فرانچسکا برنادینی و تاتسومی ساکای به‌طور مشترک به رتبه سوم برگزیدگان دست پیدا کردند. محمد مروستی نیز به‌عنوان استعداد جوان هشتمین سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران معرفی شد. سعید شهلاپور - مجسمه‌ساز - نیز در سخنانی کوتاه گفت: خوشحالم هشتمین سمپوزیوم را دیدیم. پیش از این، بعد از پایان هر سمپوزیوم مطمئن نبودیم دوره بعدی برگزار شود. امیدواریم سال دیگر، در اردیبهشت ماه شاهد برگزاری نهمین دوره باشیم. او ادامه داد: هنرمندانی که در این رویداد شرکت کردند، نسل جدیدی از مجسمه‌سازی ما را به وجود آوردند. اجرای موسیقی توسط سالار عقیلی پایان‌بخش این مراسم بود. هشتمین سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران ۱ تا ۲۴ اردیبهشت‌ماه برگزار شد. ]]> هنری Mon, 15 May 2017 05:20:16 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/102089/