پایگاه خبری ستاره ها - آخرين عناوين تئاتر :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art/theater Mon, 13 Aug 2018 17:48:40 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Mon, 13 Aug 2018 17:48:40 GMT تئاتر 60 ماجرای لغو اجرای یک نمایش بر سر دستمزد/ حرمت تئاتر آسان می‌شکند http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/138280/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، زمانی در تئاتر ایران به صحنه بردن یک اثر برای خود حرمت و قداستی داشت و خانواده تئاتر از کارگردان تا بازیگر در حفظ این حرمت کوشا بودند و متعهد بودن هر کدام از اعضای یک گروه نمایشی به تعهدات خود امری قطعی بود و حتی بودند بازیگرانی که با وجود بیماری و یا رسیدن خبر درگذشت یکی از عزیزانشان باز هم به حرمت تئاتر و مخاطبان آن روی صحنه می رفتند. اما گویا به مرور زمان و با تغییر مناسبات تئاتر و حرکت گروه های نمایشی به سمت گیشه این ارزش ها نه تنها رنگ باخته بلکه تبدیل به ضدارزش هم شده اند و کارگردان، بازیگر و دیگر عوامل یک اثر نمایشی می توانند در هر مقطعی از روند اجرای یک نمایش و بنا به دلایل مختلف اختلال ایجاد کنند که یکی از دلایل بروز چنین اتفاقاتی نبود ساز و کار قانونی از سوی خانه تئاتر و اداره کل هنرهای نمایشی است. در مواردی شاهد بوده ایم که برخی کارگردان ها حق عوامل یک نمایش را ضایع کرده و نسبت به انجام تعهدات خود کوتاهی کرده اند، بارها شاهد این بوده ایم که بازیگری به دلیل اختلاف مالی با تهیه کننده و کارگردان حاضر نشده روی صحنه تئاتر حضور پیدا کند ولی نه تنها با آنها برخوردی قانونی نشده بلکه شاهد فعالیت و حضور دوباره آنها در عرصه تئاتر هستیم. وقتی برخی کارگردان ها و بازیگران تئاتر حرمت تئاتر و مخاطب آن را که فارغ از تمام مشکلات و شرایط اقتصادی به فضا و سالن تئاتر پناه می آورد، حفظ نمی کنند چرا باید قانونی برای برخورد با آنها از سوی اداره کل هنرهای نمایشی و همچنین خانه تئاتر وجود نداشته باشد؟ زیرا نبود برخورد قانونی باعث متداول شدن چنین اقداماتی می شود. این روزها بار دیگر شاهد بروز چنین اتفاقی از سوی کارگردان و بازیگر نمایش «دیگری» هستیم که در تالار حافظ اجرا می شد ولی به دلیل حاضر نشدن بازیگر روی صحنه، اجرای آن لغو شد؛ اجرایی که به حرمت حتی یک مخاطب که بلیت آن را تهیه کرده بود باید ادامه پیدا می کرد و شأن و جایگاه تئاتر هم حفظ می شد. محمد حاتمی کارگردان نمایش «دیگری»  درباره چرایی لغو اجرای عمومی این نمایش اظهار کرد: آقای خسرو شهراز بازیگر نمایش بعد از ۱۵ شب اجرا از ۱۴ مرداد دیگر روی صحنه حاضر نشد و به همین دلیل کل اجرای نمایش لغو شد. وی درباره دلایل حضور پیدا نکردن خسرو شهراز بازیگر نمایش «دیگری» بیان کرد: ۹ روز مانده به آغاز اجرای عمومی آقای شهراز نیمی از مبلغ قرارداد خود را دریافت کرده بود ولی در ۱۴ مرداد و به دلیل اینکه کل مبلغ قرارداد با او تسویه نشده است، روی صحنه حاضر نشد. با وجود اینکه مخاطبان بلیت اجرا را خریداری کرده بودند و همچنین قرار بود تا ۲۵ مرداد اجرای نمایش ادامه پیدا کند، ۱۴ مرداد اجرای «دیگری» متوقف و کل اجرای ما در ادامه راه نیز لغو شد. حاتمی در پایان با بیان اینکه بهای بلیت های خریداری شده توسط مخاطبان عودت داده شد، تأکید کرد: ما دچار ضرر و زیان شدیم و چون نمی توانستیم بازیگری دیگر را جایگزین کنیم به ناچار اجرا را لغو کردیم. البته این موضوع را با مدیرکل هنرهای نمایشی و همچنین خانه تئاتر مطرح کرده ایم و قرار است به زودی به این موضوع رسیدگی شود. خسرو شهراز بازیگر نمایش «دیگری» هم که حضور پیدا نکردن او روی صحنه باعث توقف و لغو اجرای این اثر نمایشی شده است، با بیان پیشینه ای از نحوه طرح پیشنهاد بازی در نمایش «دیگری» از سوی محمد حاتمی، درباره چرایی این اتفاق گفت: من در همان جلسات اولیه که با آقای محمد حاتمی داشتیم به وی گفتم که اهل قرارداد گیشه نیستم و چه یک اثر نمایشی بفروشد و چه نفروشد، مبلغی را به عنوان دستمزد تعیین و دریافت می کنم که حاتمی نیز واکنشی به این نکته نداشت و سکوتی حاکی از رضایت داشت. وی با از اشاره به تمرین های نامنظم نمایش به دلیل کامل نشدن گروه بازیگری و در نهایت تکمیل شدن گروه بازیگران در فاصله ۲۵ روز مانده به اجرا، اظهار کرد: آقای محمد حاتمی در همان ایام آقای اردشیر رضایی را به عنوان تهیه کننده به ما معرفی کرد که بعد از چند بار آمد و رفت، آقای رضایی راضی شد تا قراردادها را بنویسیم. با وجود اینکه من و آقای حاتمی بر سر یک مبلغ توافق کرده بودیم در زمان انعقاد قرارداد از من تخفیف گرفتند و میزان مبلغ قرارداد بسیار ناچیز شد از این رو در قرارداد ذکر کردیم که این مبلغ در ۲ قسط پرداخت شود که موعد قسط دوم میانه اجراها یعنی تاریخ ۱۰ مرداد بود. بازیگر نمایش «دیگری» تاکید کرد: چهارشنبه ۱۰ مرداد با آقای حاتمی تماس داشتم و گفتم که من به این مبلغ نیاز دارم و ایشان هم به من گفت که تهیه کننده در خارج به سر می برد و بعد از بازگشت مبلغ باقیمانده از قرارداد پرداخت می شود، اما این اتفاق طی چهار روز بعد هم رخ نداد. در همان روز مقرر من طی پیامکی به آقای حاتمی اعلام کردم که اگر مبلغ قرارداد تسویه نشود نمی توانم روی صحنه حضور پیدا کنم، ایشان هم حرف من را تهدید قلمداد کرد و بحث میان ما بالا گرفت. در واقع حرف من تهدید نبود بلکه یک هشدار نسبت به شرایط بود. شهراز در پاسخ به این پرسش که آیا به صحنه نرفتن یک بازیگر و لغو یک اجرا به دلیل دریافت نکردن دستمزد اقدامی شایسته و درست است، اظهار کرد: متاسفانه بارها پیش آمده که یک کار به پایان رسیده ولی حق و حقوق بازیگر پرداخت نشده است. به ما گفته می شود که در هر کاری قرارداد منعقد کنیم ولی وقتی طرف مقابل به تعهدات خود در قرارداد عمل نمی کند، چه باید کرد. خانه تئاتر باید در این زمینه قراردادهایی را تنظیم کند زیرا همیشه در این زمینه با بازیگر اجحاف می شود. ]]> هنری Mon, 13 Aug 2018 08:37:31 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/138280/ «آدمکش» انسان دوستی را جایگزین خشونت می‌کند/ دراماتورژی روی متن http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137826/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ زری اماد کارگردان نمایش «آدمکش» درباره اجرای این اثر نمایشی  گفت: نمایش «آدمکش» برداشتی از نمایشنامه «غرب مغموم» مارتین مک دونا است که از ۲۹ مرداد تا ۲۵ شهریور ماه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر به صحنه می رود. اتابک نادری، مجید سعیدی، محمود موسوی، مسعود رحیم‌پور، میلاد ثقفی، محمدرضا خرسند، امیرمحمد کوثرخواه، امیرحسین سجادی، امیر رجبی، نیما دهباشی و خودم در این نمایش به ایفای نقش می پردازیم. وی درباره تغییر نام نمایش توضیح داد: ۲ سال قبل علی پیله ور این متن را به صحنه برده بود و چندی پیش نیز دانیال نمازی این نمایشنامه را در عمارت نوفل لوشاتو اجرا کرده بود به همین دلیل علاقه مند بودم که تغییرات اساسی در کار بدهم و نمایشی متفاوت تر به صحنه ببرم. معتقدم در اجرای هر اثر نمایشی خلاقیت ذهنی کارگردان نیز باید مورد توجه قرار گیرد و روی متن دراماتوری نیز انجام شود که این نمایشنامه نیز قابلیت این تغییرات را داشت.   اماد درباره نمایش خشونتی که در متن مک دونا جاری است، بیان کرد: در اجرا، خشونت ذاتی متن به اندازه ای که ویژگی های شخصیتی کاراکترها حفظ شود، مورد توجه قرار گرفته ولی در دراماتورژی تلاش کردم مهر و انسان دوستی را به جای خشونت وارد کار کنم و در همین راستا در نمایش از آموزه های مسیح و انجیل بهره گرفتم. این کارگردان تئاتر تاکید کرد: معتقدم در عصری زندگی می کنیم که خشونت در همه جای دنیا همه گیر شده و ما دیگر نباید اصراری به ترویج آن داشته باشیم.   کارگردان نمایش «وصیت‌نامه خانم سارا» در پایان درباره فضاسازی نمایش عنوان کرد: «آدمکش» برخلاف متن مارتین مک دونا که فضایی رئالیستی دارد در فضایی کاملا سوررئال و انتزاعی می گذرد بازیگران نیز در چارچوبی خاص ایفای نقش می کنند و صحنه پردازی نیز با توجه به ۲ اجرایی بودن سالن ناظرزاده کرمانی به صورت مینیمال انجام گرفته است. نمایش «آدمکش» اجرای عمومی خود را از ۲۹ مردادماه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر آغاز می کند. ]]> هنری Wed, 08 Aug 2018 05:14:26 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137826/ «مردان مریخی و زنان ونوسی» در تئاتر باران http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137634/ بانی فیلم نوشت: نمایش «مردان مریخی و زنان ونوسی» برگرفته از کتابی معروف و پرفروش به‌همین‌نام نوشته دکتر جان گری است که به‌‌ نویسندگی و کارگردانی علی حسینی تا ۲۶ مرداد ساعت ۱۹ در «تئاتر باران» روی صحنه می رود. به گزارش رسیده، امید مقدم، شهریار حیدری، آزاده شاه‌پسندزاده، رضا صادق، آرزو یاهوئیان، وحید محرابی، سحر هنرور، عزیز تبیان، سلاله ارغوان، میثم همایونی‌فرد، سحر ببران، مرتضی حسنلو، مریم اسکندری، محمدجواد محمدی، زهرا رئیس‌سادات، حسام اسماعیلی بازیگران این نمایش هستند. در معرفی این نمایش آمده:در زمان‌های بسیار‌دور مردان از سیاره مریخ و زنان از سیاره ونوس به زمین آمده‌اند. آنها سال‌ها در‌کنارِ‌هم زندگی کردند و به‌مرور از یاد بردند که از دو سیاره مختلف آمده‌‌اند و تفاوت‌های زیادی با هم دارند. درواقع، این تفاوت‌های آنهاست که آنها را به‌هم جذب می‌کند اما همین تفاوت‌ها به‌وجود‌آورنده مشکلات است؛ مشکلاتی که امروزه در زندگی زناشویی زیاد دیده می‌شود… ]]> هنری Mon, 06 Aug 2018 13:58:07 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137634/ اعتراض حمیدرضا نعیمی به حمایت نکردن شهرداری از «ریچارد» http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137190/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، «ریچارد» عنوان تازه‌ترین نمایش حمیدرضا نعیمی است که از ۱۹ تیرماه در تالار وحدت روی صحنه رفته است. نعیمی شب گذشته نهم مرداد ماه و پس از پایان اجرای نمایش در حضور مخاطبان به‌ شدت از مسئولان شهرداری تهران انتقاد کرد. نعیمی که صحبت‌های خود را با تشکر از مردمی که به‌ رغم شرایط نامناسب اقتصادی هنوز برای تماشای تئاتر هزینه پرداخت می‌کنند آغاز کرد در ادامه گفت: به نظر می‌رسد مسئولان و مدیران دولتی خیلی نمایش ما را دوست ندارند چرا که پس از چند هفته‌ای که از آغاز اجرای «ریچارد» می‌گذرد حتی یک بیلبورد و پوستر تبلیغاتی از این نمایش در سطح شهر نیست! نویسنده و کارگردان «ریچارد» در حالی که به‌ شدت عصبانی بود در ادامه صحبت‌هایش مسئولان شهرداری تهران را به‌ صورت مستقیم مخاطب قرار داد و عنوان کرد: دیگر نیازی به حمایت‌های شما نداریم چرا که ما به‌عنوان هنرمند، مردم را در کنار خود داریم. نعیمی در پایان گفت: شهرداری تهران از پول فروش هر بلیت نمایش ما ۹ درصد کسر می‌کند و در واقع هزینه کاری را از ما می‌گیرد که برای‌مان انجام نمی‌دهد. حامد کمیلی، بهناز نازی، شقایق فراهانی، یعقوب صباحی، منوچهر علیپور، کامبیز امینی، فرید قبادی و ... بازیگران این اثر نمایشی هستند که هر روز ساعت ۱۸ در تالار وحدت به صحنه می‌رود. ]]> هنری Wed, 01 Aug 2018 08:55:07 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137190/ مشکلات مالی پرونده تله‌تئاتر را بست http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137066/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری ایسنا؛۱۳ تیر ۹۶ شبکه چهار سیما از ساخت تله‌تئاتر و تله‌فیلم‌های جدید پس از وقفه‌ای طولانی‌ مدت خبر داد و اعلام کرد که از ابتدای پاییز مجموعه‌های نمایشی جدیدی برای پخش از این شبکه در نظر گرفته شده است؛ این در حالی است که با وجود گذشت یک سال از این وعده و بازپخش مکرر تله‌تئاترهای قدیمی، هنوز هیچ اقدامی صورت نگرفته و به دلیل «مشکلات مالی» از دستور کار شبکه خارج شده  است. در همین راستا، حمید ابراهیمی ـ مدیر گروه ادب و هنر شبکه چهار سیما ـ درباره علت تاخیر در تولید تله‌تئاترهای جدید و همچنین سرانجام متن‌هایی که پیشتر در راستای این وعده به نگارش درآمده بودند و قرار بود وارد مرحله تولید شوند، به ایسنا توضیح داد که هنوز هیچ بودجه‌ای برای تولید تله‌تئاترها تعیین نشده و برآوردها همان‌طور باقی مانده است. او در پاسخ به این پرسش که چرا تولید تله‌تئاترها که زمانی از اهداف اصلی شبکه چهار سیما عنوان شده بود، هم‌اکنون از رده خارج شده است؟، اظهار کرد: این سوال را باید از دوستانی پرسید که بودجه‌ها را تخصیص می‌دهند. به هر حال تولید تله‌تئاتر گران و پرهزینه است و نسبت به برنامه‌های روتین و ترکیبی نیاز به بودجه بیشتری دارد. بحث بودجه هم در مرکز هنرهای نمایشی سازمان یا همان سیما فیلم برآورد می‌شود و این مرکز باید بودجه قابل توجهی را برای تولید تله‌تئاتر کنار بگذارد  که فعلا اقدامی صورت نگرفته است. ابراهیمی افزود: البته به شخصه این موضوع را درک می‌کنم؛ چراکه سازمان مشکلات مالی زیادی دارد و شاید در این شرایط جایی برای طرح تله‌تئاتر وجود نداشته باشد. امیدوارم این مسائل حل شود و تله‌تئار و کارهای نمایشی شبکه چهار سیما هم شروع شود. باید به این نکته توجه کرد که اولویت‌های ما تغییر نکرده است و فقط پولی وجود ندارد. او در بخش دیگری از سخنان خود به برنامه‌های جدید شبکه چهار اشاره کرد و گفت: برنامه «اتاق شیشه‌ای» با موضوع مسائل روانشناختی زوج‌ها را در دست تولید داریم. تقریبا ۵۰ درصد از تصویربرداری این برنامه به پایان رسیده است و بعد از مونتاژ، هم‌زمان به پخش می‌رسد. همچنین برنامه دیگری با عنوان «قصه شب» را در دست تولید داریم که در آن خلاصه رمان‌های بزرگ دنیا توسط بازیگران، کارگردان‌ها و هنرمندان دیگر کشورمان خوانده می‌شود. فرهاد آئیش، شیرین بینا، شهاب رضویان، نگین صدق‌گویا، همایون ارشادی و ... از جمله این افراد هستند. همچنین برای هر کدام از این رمان‌ها انیمیشنی نیز تولید می‌شود. مدیر گروه فرهنگ و هنر شبکه چهار سیما درباره تاثیر تغییر مدیریت در برنامه‌های شبکه، خاطرنشان کرد: طبیعتا وقتی مدیر شبکه‌ای تغییر می‌کند تغییراتی را نیز ایجاد می‌کند. ولی اینکه جلوی برنامه‌ای گرفته یا اقدامی انجام شود که به ضرر شبکه باشد، چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد؛ به عنوان مثال هم‌اکنون برنامه «چشم شب روشن» متوقف شده است، ولی نه به خاطر تغییر مدیریت؛ چراکه حتی اگر مدیریت نیز عوض نمی‌شد قطعا این برنامه باز هم متوقف می‌شد تا با ساختاری جدید به آنتن بازگردد. او درباره‌ی تغییرات برنامه «چشم شب روشن»، با بیان اینکه «طبیعتا این برنامه پس از ۵۰۰ قسمت نیاز به تغییر داشت»، گفت: آقای صلاح علاء به عنوان مجری در برنامه جدید نیز حضور خواهند داشت، ولی ترکیب مجریان دیگر برنامه با تغییراتی همراه خواهند بود. همچنین در ساختار و دکور نیز تغییراتی ایجاد شده است. امیدوارم فضصل جدید حداکثر تا دو تا سه ماه آینده راهی آنتن شود.   ]]> هنری Tue, 31 Jul 2018 10:04:22 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/137066/ حضور افتخاری ژاله علو در یک نمایش عروسکی http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136972/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، رامین کهن کارگردان نمایش «پسر جنگل» که در هفدهمین جشنواره نمایش عروسکی تهران - مبارک به صحنه خواهد رفت، گفت: نمایش «پسرجنگل» برای نخستین بار در ایران توسط کمپانی «تئاتر سایه» در دست تولید است. طراحی و ساخت عروسک‌ها متفاوت و فانتزی انجام شده است و از موسیقی و تکنیک‌های مدرن دیجیتال ویدئو مپینگ در فضاسازی نمایش بهره بردیم و صداپیشگان محبوب در نمایش حضور دارند. کهن با این توضیح که قصه «پسر جنگل» نخستین‌ بار در سال ۱۹۶۷ توسط کمپانی دیزنی به صورت انیمیشن ساخته شد، یادآوری کرد: این اثر با توجه به استقبال چشم‌گیر در سراسر دنیا و محبوبیت نزد مخاطبان، در قالب سرگرمی و بازی‌های رایانه‌ای تولید شد و رپرتوارهای متعددی از اجرای تئاتر پسر جنگل در انگلستان و آمریکا اجرا می‌شود. وی درباره شیوه اجرایی نمایش خود نیز توضیح داد: این نمایش ترکیبی از عروسک بونراکو، تن پوش، ماسک و عروسک‌هایی است که بخشی از آن به بدن بازی‌دهندگان متصل می‌شود. در اجرا تا حدودی به متن وفاداریم. تغییری در کلیات و جزییات داده نشده ولی با توجه به شرایط فرهنگی دراماتورژی و تنظیم شده است. در نمایش «پسر جنگل» می‌بینیم، باگیرا پلنگ سیاه مهربان در جنگل به کودک بی‌پناهی که تنها رها شده برمی‌خورد. پلنگ به دنبال پدر مادر واقعی نوزاد می‌گردد. اما آن‌ها را پیدا نمی‌کند. نوزاد را پیش گله گرگ‌ها می‌برد. گرگ‌ها سرپرستی او را قبول می‌کنند و نام او را موگلی می‌گذارند. موگلی با گرگ‌ها بزرگ می‌شود و زندگی می‌کند. اما ببرشاه سلطان جنگل است و کینه دیرینه‌ای از انسان‌ها دارد. رامین کهن نویسنده، آهنگ‌ساز و کارگردان این نمایش است. الکا هدایت، محمدرضا مالکی، سعید ابک، کامیار محبی، هانی مقدم و آزاده مویدی‌فر صداپیشگان عروسک هستند و ژاله علو، مرضیه برومند، مریم سعادت، امیرحسین صدیق و محمد بحرانی نیز در این بخش حضور افتخاری دارند . سعید ابک، پرستو آریاکیا، الهام ایروانی، علی باروتی، صدف بیگدلی، فاطمه پورهاشمی، هانی حسینی، مریم رحمانی، مهرنوش صادقیان، امیرعباسیان، حمیدرضا گودرزی، متین گودرزی و مرضیه نادری نیز به عنوان بازی‌دهندگان عروسک با اجرای این نمایش همکاری دارند. طراحی عروسک توسط علی پاکدست و مریم اقبالی انجام شده و طراحی اولیه عروسک به عهده امیر کاظمی بوده است. مریم اقبالی، علی پاکدست، حسین زینالی، مهرنوش صادقیان، سارا ولی، الهام وفایی، حجت هاشمی، قاسم رحمتی، امیر محمدی و امیر خلیق  ساخت عروسک را انجام داده‌اند.       هفدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران مبارک با دبیری مرضیه برومند یکم تا هفتم شهریور برگزار خواهدشد. ]]> هنری Mon, 30 Jul 2018 14:34:19 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136972/ «یک روز تابستانی» با پارسا پیروزفر http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136964/ سینماخبر نوشت: پارسا پیروزفر پس از هنرنمایی دو ساله خود در ماتریوشکا، در حال حاضر، نمایش یک روز تابستانی را به روی صحنه ایرانشهر برده است و علاوه بر کارگردانی آن، به همراه رضا بهبودی و سوگل قلاتیان در آن به ایفای نقش می پردازد. یک روز تابستانی کار خود را با ریتمی تند و با بازی پر انرژی رضا بهبودی آغاز می کند، رضا بهبودی در نقش «ناموف» شخصیتی ساده لوح است که نتوانسته به خواسته های خود در زندگی دست یابد و حال پس از تلاش های ناکارآمد خود برای رسیدن به موفقیت،از زندگی ناامید شده و قصد خود کشی دارد، او حتی در خودکشی هم موفق نمی شود و با ورود پارسا پیروزفر در نقش«موف» از این کار دست میکشد. موف، مردی موفق در هر زمینه است که برای دستیابی به اهداف خود حتی نیازی به تلاش کردن هم ندارد اما نمایش زمانی جان می گیرد که متوجه می شویم، موف هم قصد خودکشی دارد. در واقع نمایش تقابل بین دو انسان متضاد را مقابل مخاطب به اجرا می گذارد؛ این تضاد را شاید بتوان از نام شخصیت ها حدس زد؛ در واقع از آنجایی که کارگردان و مترجم نمایشنامه پارسا پیروزفر است، بعید نیست که «موف»به معنای موفق و «ناموف» به معنای نا موفق باشد. یکی از دو کاراکتر اصلی به علت عدم موفقیت و بدشانسی روزگار و یکی دیگر به علت خستگی از موفقیت و شرایط مطلوبش در زندگی، به مرحله ناامیدی رسیده و آماده برای خودکشی هستند. متن از درونمایه اگزیستانسیالیستی برخوردار است که حول درونیات نقش پیروزفر مشاهده می شود. نمایش با فضای مینیمال خود به راحتی درونیات و خلقیات پیچیده درون دو پرسناژ اصلی را توسط عنصر صداقت، به سادگی نشان می دهد، طوری که مخاطب نیازی به زمان و یا توضیح بیشتری برای درک و هضم کاراکتر ندارد. موف از زندگی موفق و تجملی خود خسته شده و ناموف از نداشتن موفقیت و خوشبختی در زندگی خود که دیالوگ:«شما زندگی خودتون را دوست ندارید ولی من خود زندگی را دوست ندارم» ، بیانگر آن است؛ با این حال هر دو کاراکتر با وجود تمام اختلافات فاحشی که در روش زندگی خود دارند، یکی در نهایت خوشبختی و یکی غرق در سیاه بختی، به یک وجه اشتراک رسیده اند که آن هم خودکشی است. ]]> هنری Mon, 30 Jul 2018 13:38:19 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136964/ متین ستوده در «فصل شکار بادبادک ها» http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136888/ روزنامه صبا نوشت: به بهانه این اجرا با متین ستوده؛ تک بازیگر «فصل شکار بادباک ها» گفتگو کرده ایم که در ادامه می‌خوانید.  نمایش «فصل شکار بادبادک ها» نوشته جلال تهرانی و با کارگردانی شاهین صادقیان از 25 تیر ماه ساعت 20 اجراهای خود را در سالن شماره یک پردیس تئاتر شهرزاد آغاز کرده است. متین ستوده تک بازیگر این نمایش 60 دقیقه ای است. البته ستوده را امیرعلی رحمانی؛ نوازنده هنگ درام و امیرحسین کیان پور؛ نوازنده سازهای بادی همراهی می کنند. این نمایش تک پرسوناژ زن عاشقی که خودش را گم کرده است را روایت می کند. به بهانه این اجرا با متین ستوده؛ تک بازیگر «فصل شکار بادباک ها» گفتگو کرده ایم که در ادامه می خوانید. خانم ستوده به عنوان نخستین تجربه در زمینه بازیگری تئاتر، نمایشی تک پرسوناژ را انتخاب کردید که نوشته جلال تهرانی است. چه شد که برای نخستین تجربه تئاتر خودتان «فصل شکار بادبادک ها» را انتخاب کردید که سال 94 با کارگردانی خود جلال تهرانی و بازی بهنوش طباطبایی روی صحنه رفته بود؟ این مونولوگ به قدری جادویی و جذاب است که هر بازیگری را به خود جذب می کند. حتی اگر این نمایش ده ها بار اجرا شود، هر بازیگر خانمی دوست دارد خود را با این نمایش محک بزند تا بداند چه میزان می تواند از پس از مونولوگ بربیاید و در واقع با آن، زندگی کند. مدت ها بود دغدغه حضور در تئاتر را داشتم و تصمیم داشتم به این هنر ورود کنم اما همواره تمایل داشتم پر قدرت در این حوزه ظاهر شوم. حضور در نمایش «فصل شکار بادبادک ها» برای من دو حالت بیشتر نداشت؛ یا اتفاق بدی برای من رخ می داد و یا اتفاقی خوب که در تصور من بود، برای من می افتاد. البته هنوز نمی دانم کدام اتفاق رقم خورده است اما این را می دانم که بسیار برای این نقش زحمت کشیده ام و تلاش و تمرین کرده ام. واقعا لحظه به لحظه با این نقش زندگی کرده ام. با وجود این که دوره اجرایی نمایش آغاز شده است، زمانی که شب ها می خوابم، صبح ها که از خواب بیدار می شوم و یا حتی در خوابم با این دیالوگ ها و شخصیت ها و کاراکترهایی که در این متن وجود دارند، زندگی می کنم. اواسط تمرین ها کمی ترسیدم و با خودم گفتم ای کاش کاری سبک تر و متنی راحت تر را برای ورودم به عرصه تئاتر انتخاب می کردم اما وقتی این حس آنی، گذشت، به این نتیجه رسیدم که باید راهی که پیش گرفته ام را ادامه دهم و تا پایان راه، پیش بروم. خوشبختانه تاکنون با مشکل عجیب و غریبی مواجه نشده ام. البته در انتظار نظرهای مخاطبان و تماشاگران هستم و امیدوارم توانسته باشم حق مطلب این متن را ادا کنم و تماشاگر با دست پر از سالن بیرون برود. در صحبت های مان به وجود دیالوگ در نمایش اشاره کردید که نظری جالب بود چرا که در این نمایش تک پرسوناژ شاهد دیالوگ هایی هستیم که از زبان تک بازیگر نمایش گفته می شود. چگونه لحن های متفاوت این شخصیت ها را در آوردید که بتوانید به مخاطب کمک کنید تا به درک درستی از شخصیت ها برسد؟ - در این پروسه، شاهین صادقیان؛ کارگردان نمایش که سال ها دستیار جلال تهرانی بوده است، بسیار به من کمک کرد چون شاهین صادقیان هم سبک و سیاق جلال تهرانی را بسیار می پسندد و هم سبک کاری او را کاملا دنبال کرده است و می شناسد. واقعیت این است که متن های جلال تهرانی را باید به شکل خود نویسنده اجرا کرد چرا که جلال تهرانی تنها کسی است که می داند در این متن ها به دنبال چیست و چه اتفاقی باید رخ دهد. من به کمک کارگردان تلاش کردم بدون این که همچون تیپ یا شخصیت های متفاوت نمایش رفتار کنم و تغییرات بنیادین در لحن به وجود بیاورم، شخصیت های دیگر نمایش را روایت کنم و دیالوگ هایی که میان من و سایر شخصیت های متن برقرار می شود، بدون تیپ سازی کاملا مشخص اجرا شو تا تنها یادآوری کند که شخصیت ها با هم متفاوت هستند و اجازه دهیم هر تماشاگر برداشت شخصی خودش از کاراکترها را داشته باشد. یعنی مخاطب در ذهن خود شخصیت ها را تخیل کند. - در پروسه تمرین، در دوره ای به این نتیجه رسیدم که هر کسی یک رمان یا قصه را می خواند و در ذهن خود شخصیت های قصه را تصویرسازی می کند. ما هم تمام تلاش مان را به کار بستیم که کار را به گونه ای اجرا کنیم که شخصیت های مشخصی را به تماشاگر تحمیل نکنیم. حتی نمی خواستیم احساسات جاری در نمایش، به مخاطب تحمیل شود و به او بگوییم در این بخش باید گریه کنی، در این بخش یاد عشق بیفتی و ... در واقع مخاطب را آزاد گذاشتیم که برداشت شخصی خود از نمایش را داشته باشد و آنچه می خواهد و دوست دارد را تصویر کند. در بحث زبان، شاهد هستیم که از چند جنس زبان مختلف استفاده می شود؛ به عنوان مثال زبان کوچه بازاری که در مواجهه شخصیت نمایش با موسی در عصر امروز شنیده می شود در کنار زبانی فاخر که در ذهن شخصیت جریان دارد، چگونه مسیری که این زن در سالیان طولانی طی کرده است را برای مخاطب قابل درک کردید؟ - این اتفاق را تمام آدم ها در زندگی خود تجربه می کنند. همه ما گاهی کوچه بازاری حرف می زنیم و گاهی فاخر. البته این حرف که زبان ذهنی، زبان فاخر است را قبول دارم چون همه ما وقتی در ذهن مان با خودمان حرف می زنیم، فاخر فکر می کنیم، اما شخصیت نمایش، وقتی با مخاطبانی همچون موسی، حسن و یا عمو فکر خود را در میان می گذارد، زبان محاوره ای تر می شود. در ابتدای نمایش شما در تاریکی مطلق هستید و پس از آن که یک بخش موسیقی اجرا شد، بازی خود را آغاز می کنید و سازها هم به گونه ای انتخاب شده اند که غم مستتر در صدای زن را به گوش مخاطب برسانند. چه میزان موسیقی در جریان اجرا به کمک شما می آید؟ نوازندگانی که در این نمایش حضور دارند، کاملا به موسیقی مسلط هستند و ما جلسات تمرین بسیار زیادی را با هم گذراندیم. از دید من هنگ درام فضای نمایش را وهم آلود می کند اما وقتی سازی همچون دودوک که نوعی سوز غمناکی ایجاد می کند. ما نمی خواستیم بازی سوزناک باشد تا تماشاگر مجبور باشد در فضای غم انگیز قرار بگیرد و او را ناچار کنیم که غصه بخورد بلکه می خواستیم این فضا را بیشتر بر عهده ساز بگذاریم. در نهایت داستان نمایش ما تلخ است چون به دختری می پردازد که خود را گم کرده است. دختری که روزی ارباب زاده بوده است اما امروز کلفت یک ارباب شده است. دختر شرایط غریبی دارد و به هر چه دست می زند، خاکستر می شود. تنها کسی که این دختر دارد، دخترعمویش است که گم شده است اما به محض این که او را پیدا می کند، دوباره محو می شود. از سویی دیگر این دختر تاکید دارد که قوی، مهم و با اراده است. می خواهد با این انرژی پیش برود تا بتواند خود را پیدا کند. در نتیجه باید این دو فضا را به وجود می آوردیم. واقعیت این است که حتی من هم نمی دانم این دختر مرده یا زنده است و واقعی است یا خیال. در این متن به شدت با عنصر تکرار مواجه هستیم اما هیچ دو تکراری مثل هم نیستند چون در فاصله میان تکرارها، اطلاعاتی به مخاطب داده می شود که معنای کلمات را کاملا تغییر می دهد. چه راهکاری داشتید که بتوانید این تفاوت میان تکرارها را به مخاطب منتقل کنید و نمایش را از یکنواختی دربیاورید؟ - پروسه آماده سازی نمایش سه ماه طول کشیده و در جریان همین تمرین ها بود که توانستیم این وجوه را بسازیم. البته نقش کاملا برای من تمام نشده است چرا که در هر شب از اجرا من نکات جدیدی را کشف می کنم. وقتی با فضاهای متفاوتی که در متن هست همراه می شوم، به نکته جدیدی می رسم. به عنوان مثال بیشتر می فهمم چقدر این زن گودی کوچه پشتی که در جای جای نمایش به آن اشاره می شود را دوست دارد چون از آن خاطره دارند. در زندگی خودمان هم شاهد هستیم که وقتی فردی از چیزی خاطره های زیادی دارد، مدام آن را تکرار می کند. شخصیتی که در «فصل شکار بادبادک ها» ایفا می کنید، نوعی تکثر دارد که انگار می توان او را در افراد متفاوتی یافت. برای رسیدن به نقش چه کردید؛ آیا ما به ازاهایی در بیرون داشتید یا این شخصیت را کاملا از درون خود بیرون کشیده اید و یا تلفیقی از این دو بوده است؟ - هیچ کدام! نخستین بار است که در زندگی ام نتوانستم حتی به اندازه یک سر سوزن از خودم وام بگیرم و شخصیت را بسازم! برای اولین بار کاراکتری را بازی می کنم که هیچ ربطی به خودم ندارد. از لحظه ای که روی صحنه می روم و اجرا را آغاز می کنم، صددرصد به شخصیت تبدیل می شوم. ممکن است ما به ازاهای فراوانی برای این شخصیت پیدا کنیم چون کم نداریم آدم هایی که خودشان را گم کرده اند اما نه توانستم و نه می توانم هیچ ما به ازای بیرونی برای شخصیت پیدا کنم. من فقط با این متن زندگی کردم. به این نکته اشاره کردید که روی صحنه تمام قد به کاراکتر تبدیل می شوید اما این شخصیت درد و رنجی دارد که فراموش کردن آن دشوار است. زیستن با این شخصیت برای شما دشوار نیست؟ - «فصل شکار بادبادک ها» به قدری لایه های درونی دارد که در هر لحظه و کلمه آن، مفاهیم گسترده ای مستتر است. به این دلیل نتوانستم برای شخصیت ما به ازای بیرونی پیدا کنم که متن، ما به ازای بیرونی بسیاری از چیزهاست. حتی وقتی در زندگی روزمره ام اتفاقی رخ می دهد، بخشی از دیالوگ ها در ذهنم مرور می شوند! انگار از شروع تا پایان نمایش؛ یک زندگی است. از دید من یا باید نمایشنامه را خرید و بارها خواند و یا کلمات نمایش را بارها شنید. با یک بار شنیدن متن، برخی نکات را متوجه می شوید اما متن تمام نکاتی که در خود دارد را به شما نشان نمی دهد. خود من که در پروسه تمرین و اجرا چندین و چند بار متن را خوانده ام، هنوز به نکات و مفاهیم جدید در متن می رسم، این مهارت تنها می تواند از قلم فردی همچون جلال تهرانی بربیاید. متن نه تنها در نوعی بی زمانی و بی مکانی سیر می کند بلکه مرز مشخصی میان خیال و واقعیت در نمایش دیده نمی شود اما تک تک دوره های تاریخی زیست ما در ایران را مورد بررسی قرار می دهد. تلفیق این دو شرایط برای بازیگر کار دشواری است چرا که به نوعی در نقطه مقابل هم قرار دارند. چگونه این دو وجه تاریخ مند بودن و بی زمانی و بی مکانی را در کنار هم قرار دادید؟ - تمام این نکات در کنار هم به اتفاقی جذاب برای بازیگر منجر می شود و چالشی بسیار سخت را برای او به وجود می آورد و من در این زمان واقعا به چنین چیزی فکر نمی کردم چه کار دشواری در پیش دارم اما وقتی آلوده و درگیر این متن و بازی در آن شدم، دریافتم چه کار دشواری در پیش دارم. واقعا برای من این سوال پیش آمده بود که آیا می توانم از پس این کار بربیایم؟! از نکاتی که درباره نمایش گفتید بسیار خوشحال هستم چون می دانم متن را نخوانده اید چون هنوز منتشر نشده است و اگر با یک بار شنیدن متن، این نکات را در آن یافته اید، نشان از این دارد که توانسته ام متن را درست بخوانم و گویش درستی داشته باشم. صحنه نمایش هم شرایط خاص خود را داشت؛ ما شاهد سه پلکان با تعداد پله های مساوی هستیم که وقتی شما در بالای پله ها و نقطه اوج قرار می گیرد، مسائل عاشقانه متن بروز می کنند. میزانسن ها چگونه تعیین شدند تا به این کلیت برسید؟ - کارگردان نمایش تعمدا می خواست حرکت بازیگر روی صحنه را محدود کند تا بتوانیم بی زمانی و بی مکانی نمایش را در دکور هم نشان دهیم. پله ها هم المان هایی از دنباله های بادبادک هستند، بادبادک هایی که می ساختیم، سه دنباله داشت و سه بال روی صحنه هم دنباله های بادبادک هستند. نادیده نگیرید؛ نقد کنید امیدوارم با نادیده گرفته شدن، خستگی کار در تن من باقی نماند. وقتی بازیگران از تلویزیون به تئاتر وارد می شوند، امیدوار هستند که نقد شوند و نقاط ضعف و قوت کار خود را بفهمند اما متاسفانه آنها را نادیده می گیرند! دوست دارم آدم ها کار مرا ببینند و نقد کنند چرا که مسیر کاری ام را به سمت تئاتر سوق داده ام تا بیشتر بازیگری یاد بگیرم اما اگر قرار باشد کار من اصلا دیده نشود، چه کسی می تواند به من بگوید کجا درست عمل کرده ام و کجا به خطا رفته ام؟! انتظار تعریف و تمجید ندارم چون نقد سازنده بسیار بیشتر از تمجید مرا خوشحال می کند. ]]> هنری Mon, 30 Jul 2018 06:51:17 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136888/ فریاد بازیگر خشمگین بر سر تماشاچی بی‌ملاحظه/ اورلاندو بلوم نمایش را به خاطر یک آیپد متوقف کرد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136738/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، اورلاندو بلوم در نمایش «جو قاتل» در لندن روی صحنه می‌رود. این بازیگر که بازی در فیلم‌های مهمی چون «ارباب حلقه‌ها» و «دزدان دریایی کاراییب» را در کارنامه دارد، پنج‌شنبه هنگام اجرای نمایش دچار مشکل شد. به گفته حاضران او دو بار اجرای نمایش را قطع کرد و رو به یکی از تماشاگران فریاد زد : «همین الان آیپدت را کنار بگذار.» تهیه‌کننده این نمایش نیز خبر اخلال در اجرای نمایش را تأیید و اعلام کرد: «محل اجرای نمایش به گونه‌ای است که استفاده از هر وسیله الکترونیک می‌تواند باعث پرت شدن حواس گروه اجرا شود.» اورلاندو بلوم هنوز در این باره هیچ اظهارنظری نکرده است. این اقدام بلوم با استقبال و تحسین مخاطبان تئاتر در رسانه‌های اجتماعی روبه‌رو شده است. در نمایش «جو قاتل» نوشته تریسی لتس، اورلاندو بلوم نقش جو کوپر کاراگاه پلیس را بازی می‌کند. ]]> هنری Sun, 29 Jul 2018 06:23:49 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136738/ «هاراگیری» قصه زندگی خودم است/ ماجرای «من» و ۸ حس درونی‌اش http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136727/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ افشین واعظی کارگردان نمایش «هاراگیری» که در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه است گفت: «هاراگیری» تا ۹ مردادماه در سالن شماره سه تماشاخانه شهرزاد روی صحنه خواهد بود و تا امروز نیز از استقبال مخاطبان و بازخوردهایشان راضی بوده ام. وی درباره مضمون نمایش توضیح داد: «هاراگیری» روایت زندگی آدمی از کودکی تا ۳۰ سالگی است که می خواهد خودکشی کند اما در حین خودکشی اتفاقاتی رخ می دهد و شاهد چالش های این فرد با درونش هستیم. بخش زیادی از قصه این نمایش از زندگی خود من الهام گرفته شده است و بقیه اتفاقات تخیلی هستند. واعظی ادامه داد: اتفاقاتی که در کودکی و نوجوانی برایم رخ داده است مثل کنکور، انتخاب رشته، تصمیم برای کار کردن و ... در این نمایش به تصویر کشیده می شوند. در واقع مخاطبان در ۱۳ صحنه برش های متفاوتی از جامعه و تقابل جامعه با یک جوان و برعکس را شاهد هستند. در نمایش نیز خودم نقش خودم را بازی می کنم.   این کارگردان تئاتر درباره ویژگی های نمایش عنوان کرد: در این نمایش ۲ جهان به صورت موازی روایت می شود؛ جهان شخصیت اصلی نمایش که «من» نام دارد و به صورت رئالیستی به نمایش در می آید و دیگر جهان ۸ حس درونی «من» که به صورت فانتزی و سوررئال هستند و به صورت همزمان با یکدیگر و با هم پیش می روند. وی در پایان درباره تامین هزینه های نمایش بیان کرد: نمایش تهیه کننده دارد اما نه به معنای یک تهیه کننده تجاری بلکه یکی از بازیگران تهیه کننده کار شده است و ما تلاش می کنیم که پول او را برگردانیم بنابراین روی برآورد مالی اجرا حساب باز نکرده ایم و تنها به فکر تامین هزینه هایمان هستیم. مهسا اکبری، امید رضایی، سعید عظیمی، محمدرضا علیپور، مهسا غلامی، محمدرضا، حامد مقدسی، امید ملانوروزی، افشین واعظی بازیگران «هاراگیری» هستند که تا ۹ مردادماه ساعت ۱۹ و ۲۲ در سالن شماره سه پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه خواهد بود. ]]> هنری Sun, 29 Jul 2018 05:31:19 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/136727/