پایگاه خبری ستاره ها - آخرين عناوين فرهنگی :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/public/culture Wed, 17 Oct 2018 10:08:43 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Wed, 17 Oct 2018 10:08:43 GMT فرهنگی 60 برنده جایزه بوکر معرفی شد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144170/ خبرآنلاین نوشت: رمان «شیرفروش» (Milkman) که داستان آن در شهری بدون نام هنگام درگیری‌های ایرلند شمالی می‌گذرد، جایزه ۵۰ هزار پوندی بوکر را برای آنا برنز نویسنده ۵۶ ساله اهل ایرلند شمالی به ارمغان آورد. «شیرفروش» چهارمین رمان بلند آنا برنز است. این نویسنده سال ۱۹۶۲ در بلفاست به دنیا آمد. به گفته رییس هیات داوران جایزه بوکر نکته شگفت‌انگیز درباره رمان «شیرفروش» بافت زبانی آن است. راوی رمان زنی مورد سوءاستفاده در جامعه‌ای چند پاره است. فرد آزارگر از همین چند پارگی جامعه برای سوءاستفاده بهره می‌برد. نویسنده با آگاهی هیچکدام از شخصیت‌های رمان را نامگذاری نکرده است. حتی راوی داستان خود را «خواهر وسطی» می‌نامد. او در این باره گفت: «نام‌ها به کار این داستان نمی‌آمدند. اگر به شخصیت‌ها نام می‌بخشیدم، رمان قدرت و اتمسفرش را از دست می‌داد.» انتخاب آنا برنز تا حدودی بر خلاف پیش‌بینی کارشناسان بود. او نویسنده‌های سرشناسی چون راشل کوشنر و ریچارد پاورز را پشت سر گذاشت و البته در نبرد با دیزی جانسون جوانترین نامزد جایزه ادبی بوکر پیروز میدان شد. جایزه بوکر از مهمترین جوایز ادبی جهان است و از سال ۱۹۶۹ اهدا می‌شود. بردن این جایزه علاوه بر ۵۰ هزار پوند جایزه نقدی سبب افزایش چشمگیر فروش کتاب نیز می‌شود. از مهم‌ترین برندگان این جایزه می‌توان به کازو ایشی‌گورو، هیلاری منتل و مایکل آنداچی اشاره کرد. سال گذشته جایزه بوکر برای کتاب «لینکلن در باردو» به جرج ساندرز نویسنده آمریکایی اهدا شد. ]]> عمومی Wed, 17 Oct 2018 06:05:07 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144170/ هاروکی موراکامی؛ مردی که از تاریکی می‌آید http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143896/ روزنامه اعتماد نوشت: یك روز پیش از اینكه همدیگر را در منهتن ملاقات كنیم، هاروكی موراكامی برای ورزش صبحگاهیاش به سنترال پارك رفته بود كه زنی جلوی او را گرفت. زن گفته بود: «عذر میخواهم، شما همان رمان‌نویس ژاپنی معروف نیستید؟» سوالی كه به عجیب‌ترین شكل ممكن پرسیده شده بود اما موراكامی با خونسردی همیشگیاش پاسخ داده بود. موراكامی این ماجرا را برای من تعریف كرد: «گفتم: نه، من فقط یك نویسنده‌ام. اما از دیدن شما خیلی خوشحالم! و سپس دست دادیم. وقتی مردم این‌طوری جلوی من را میگیرند احساس غریبی بهم دست میدهد چون من یك آدم معمولیام. واقعا نمیفهمم چرا مردم میخواهند من را ببینند.» تفسیر رفتار موراكامی به تواضعی ساختگی، اشتباه است و به همین ترتیب نمیشود آن را مایه عذاب نویسنده از وجود شهرت دانست؛ میتوان گفت تا به امروز موراكامی 69 ساله نه از شهرت جهانیاش لذت میبرد و نه آن را پس میزند. در عوض ظاهر او شبیه به نظاره‌گری كنجكاو و كمی گیج است؛ هم از لحاظ داستان‌های سوررئالی كه برآمده از ناخودآگاه او هستند و هم از منظر این حقیقت كه این داستان‌ها را میلیون‌ها خواننده در سراسر جهان حریصانه میخوانند. یقینا این نكته كه شخصیت محوری آثار موراكامی نظاره‌گری است كه خود را از جامعه جدا میكند، یك همزمانی نیست؛ شخصیتی متین و به حاشیه رانده شده كه اغلب مردی بینام و نشان است و اواسط دهه چهارم زندگیاش را میگذراند و وقتی تماس تلفنی مرموز یا جست‌وجوی گربه‌ای گمشده او را به جهان موازی رویاگونی میبرد -كه جمعیت آنجا را سگ‌ها، مردهایی در لباس گوسفند، دخترهای نوجوان اسرارآمیز و آدم‌های بدون صورت تشكیل داده- به جای اینكه ترس و لرز وجود این شخصیت را فرا بگیرد او كنجكاو و فریفته این دنیا میشود. موراكامی نظریه‌ای دارد كه این فرمول ادبی هیپنوتیزم‌كننده را به خصوص در دوران آشفتگیهای سیاسی، جذاب میكند. او میگوید: «در دهه 1990 در روسیه خیلی محبوب بودم- در واقع در زمانی كه آنها دوره گذار از اتحادیه شوروی را شروع كرده بودند- مردم آنجا سردرگم بودند و مردم سردرگم هم كتاب‌های من را دوست دارند.» در اتاق كنفرانس دفتر نماینده ادبی او در امریكا نشسته‌ایم و او جرعه‌ای آب مینوشد و ادامه میدهد: «در آلمان، وقتی دیوار برلین سقوط كرد، سردرگمی جریان داشت و مردم كتاب‌هایم را دوست داشتند.» اگر این گفته او درست باشد بنابراین امریكای دونالد ترامپ و برگزیت بریتانیا باید بازاری پربركت برای چهاردهمین رمان او، «قتل فرمانده» باشند؛ این رمان 674 صفحه‌ای كه دربردارنده بالاترین میزان غرابت موراكامی است، نهم اكتبر با ترجمه فیلیپ گابریل و تد گوسن در بریتانیا منتشر شد. خلاصه كردن پیرنگ‌های آثار او امری بیهوده است اما شاید كافی باشد كه بگویم راوی بی‌نام‌ونشان تازه‌ترین كتاب او نقاش پریشان‌حالی است كه اخیرا همسرش او را ترك كرده و میكوشد با رفتن به كوهستانی در شرق ژاپن این ماجرا را فراموش كند. اما این عزیمتش به ماجرایی مفصل منتهی میشود كه پای كارآفرین تكنولوژی عجیب‌وغریب، زنگی كه شب‌ها خودبه‌خود به صدا درمیآید، معبدی زیرزمینی را به داستان باز میكند (چاه و قنات‌های زیرزمینی و همچنین گربه‌های گمشده از امضاهای موراكامی به شمار میروند.) از طرفی سرباز سامورایی بلندقد و وراجی از بوم نقاشیای كه راوی در انباریاش پیدا كرده، بیرون میآید. (برای موراكامی كه خود به هواخواهی اف. اسكات فیتزجرالد از نوجوانی معترف است، این عناصر برای ادای احترام به «گتسبی بزرگ» در كتاب آورده شده‌اند؛ این ادعایی است كه با پیش‌ رفتن در فضای داستان غیرمحتمل به نظر نمیرسد.) نكته مشهود آثار موراكامی این است كه آنها به راستی در دوران‌ تنش سیاسی محبوب هستند چراكه شیفتگی و اغلب تاثیری اغواكننده روی خواننده میگذارند، غرابت روند پیرنگ با یكنواختی احساسی تعدیل میشود تا خواننده با توسل به آسایشی كه در اختیارش قرار میگیرد از جهان واقعیت و افراطیگریهایش به آن پناه ببرد. موراكامی در مصاحبه‌ای گفته بود بیسبال را دوست دارد: «چون كسل‌كننده است.» و در كتاب خاطرات «وقتی از دو حرف میزنم از چه حرف میزنم» (2007) لذت دویدن را به فرجه‌ای برای دوری از «احساس كردن‌های زیاد» تشبیه كرده است. هرچند، نباید انتظار داشت موراكامی به شرح و تفسیر معنای عناصر فانتزی آثارش بپردازد. او از طریق پایه مستحكمی كه در ضمیر ناخودآگاهش مستقر است، عمل میكند؛ اگر تصویری از این چاه تاریك درونی ظاهر شود، او فكر میكند این تصویر تعریفی بامعنا دارد و وظیفه‌اش این است كه آنچه را ظهور كرده، روی كاغذ بیاورد تا اینكه به تحلیل و تفسیر آن بپردازد. (او میگوید این شغل «افراد باهوش» است و گونه‌اش چروك میخورد و لبخندی روی لب‌هایش مینشیند. «و لزومی ندارد نویسنده‌ها باهوش باشند.») برای مثال، در رمان «كافكا در كرانه» (2002) صحنه‌ای است كه ماهیها، مثل تگرگ، از آسمان میبارند. «مردم از من میپرسند: «چرا ماهی؟ و چرا ماهیها از آسمان میبارند؟» اما هیچ جوابی برایشان ندارم. فقط این ایده به ذهنم رسید كه چیزی باید از آسمان ببارد. سپس در فكر فرو رفتم: چه چیزی باید از آسمان پایین بریزد؟ و جواب دادم: ماهی! ماهی خوب است. «و میدانید اگر این ایده به ذهنم برسد فكر میكنم حتما نكته‌ای صحیح در آن نهفته است؛ چیزی است كه از اعماق ناخودآگاه نشات گرفته و در ذهن خواننده طنین‌انداز میشود. در نتیجه حالا من و خواننده یك میعادگاه مخفی زیرزمینی داریم، جایی مخفی در ناخودآگاه. و در این مكان قطعا باریدن ماهی از آسمان درست است. میعادگاه موضوع مهم است نه تفسیر نمادگرایی یا هر چیزی مانند این. این چیزها را به عهده روشنگرها میسپارم.» تصور موراكامی از خودش- كه یك نوع خط لوله یا مجرایی میان ناخودآگاه خود و ناخودآگاه خواننده است- آنقدر رسمی و مشهود است كه وقتی لابه‌لای حرف‌هایش خود را «داستان‌گویی ذاتی» مینامد، مكث میكند تا گفته‌اش را اصلاح كند: «نه، من داستان‌گو نیستم. من نظاره‌گر داستانم.» رابطه او با این داستان‌ها همانند رابطه فرد رویابین با خود رویاست و این موضوع توضیحی برای این است كه چرا او شب‌ها هرگز رویا نمیبیند. او میگوید: «خب، شاید ماهی یك بار رویایی در خواب ببینم. اما معمولا این اتفاق نمیافتد. فكر میكنم به این دلیل كه وقتی بیدارم باید رویا ببینم در نتیجه لزومی ندارد وقتی خواب هستم، رویا ببینم.» نقاط تحول ظهور موراكامی در مقام یك نویسنده آنجایی است كه او از جایی ورای سلطه خودآگاهش پدیدار میشود. او در سال 1949 در كیوتو و طی اشغال ژاپن توسط امریكا به دنیا آمد؛ موراكامی برای راه انداختن جز كلاب «پیتر كت» در توكیو، كار در شركت را رها كرد. چند سال بعد او در جایگاه تماشاچیان استادیوم بیسبال نشسته بود و وقتی دیو هیلتون، بازیكن امریكایی ضربه دابل را به توپ وارد كرد، ناگهان به دلش افتاد كه میتواند رمان بنویسد؛ این تجلی به نگارش كتاب «به آواز باد گوش بسپار» (1979) ختم شد. یك روز عصر مجله ادبی «Gunzo» با او تماس گرفت و به او گفت رمانش به فهرست نهایی «تقدیر از نویسندگان نوقلم» راه پیدا كرده است. وقتی او تلفن را قطع كرد با همسرش، یوكو، به پیاده‌روی رفت. در مسیر كبوتری مجروح را دیدند و آن را به ایستگاه پلیس محله سپردند. چند سال بعد موراكامی در خاطراتش نوشت: «آن یكشنبه هوا صاف و تمیز بود و درخت‌ها، ساختمان‌ها و ویترین فروشگاه‌ها زیر نور خورشید بهاری به زیبایی میدرخشیدند. آن وقت بود كه به ذهنم رسید. جایزه از آن من میشد. و من به راهم ادامه میدادم و رمان‌نویسی میشدم كه از موفقیت لذت خواهد برد. این احتمالی جسورانه بود اما در آن لحظه مطمئن بودم این اتفاق خواهد افتاد. كاملا اطمینان داشتم. نه براساس حدس و فرضیه بلكه بیواسطه و از روی غریزه.» منتقدان ژاپنی در استقبال از او تعلل میكردند. موراكامی به خاطر میآورد: «من جوجه اردك زشت دنیای ادبی ژاپن بودم.» بخشی از این واكنش‌ها به این دلیل بود كه در كتاب‌هایش هیچ نشانی از ریشه داشتن در فرهنگ و سنت ژاپن وجود نداشت و از ارجاعات به فرهنگ امریكایی سرشار بود كه طولی نكشید منتقدان آنها را «به‌شدت شبیه به آثار امریكایی» نامیدند. (جالب است كه این سال‌ها از او با عنوان نامزد مدعی كسب جایزه نوبل ادبی یاد میشود، اگرچه او نام خود را از میان رقبای جایزه «جایگزین نوبل» -كه در واكنش به تعویق برگزاری نوبل ادبیات امسال، پیریزی شد- حذف كرد و اعلام كرد ترجیح میدهد روی نوشتنش تمركز كند.) «من پس از جنگ به دنیا آمده‌ام و با فرهنگ امریكایی بزرگ شده‌ام؛ به جز و پاپ امریكایی گوش میدادم، سریال‌های امریكایی میدیدم؛ آنها دریچه‌ای رو به دنیایی دیگر بودند. اما در هر حال، رفته‌رفته، سبك خودم را پیدا كردم. نه سبك ژاپنی دارم و نه امریكایی؛ سبك خودم را دارم.» در هر حال، منتقدان هر چه فكر میكردند حالا موفقیت تجاری او باثباتی چشمگیر رشد میكند و در سال 1987 با كتاب «چوب نروژی» به صدر جداول پرفروش‌ترین كتاب‌ها رسید؛ داستان دردناك دلتنگی برای عشق جوانی كه در یك سال سه‌ونیم میلیون نسخه فروخت. موراكامی این داستان را به سبك رئالیستی نوشت كه دیگر هرگز به آن بازنگشت- اگرچه پس از مدتی تامل روی این سبك او با رئالیست نبودن باریدن ماهی از آسمان مخالفت كرد. او میگوید: «این رئالیسم من است. گابریل گارسیا ماركز را خیلی دوست دارم اما فكر نمیكنم او آنچه را كه مینوشت رئالیسم جادویی بنامد. داستان‌های او به سبك رئالیسم خودش بودند. سبك من عینك من است؛ از طریق این لنزها، دنیا برایم معنیدار میشود.» همزمان با افزایش دستاوردهای هنریاش به تكمیل برنامه‌نویسندگی روزانه‌اش پرداخت كه حالا این برنامه بدون شك به اندازه تك‌تك رمان‌هایش مشهور است؛ موراكامی ساعت چهار صبح از خواب برمیخیزد، پنج یا شش ساعت مشغول نوشتن میشود، پیش از اینكه 10 كیلومتر بدود یا شنا كند، 10 صفحه مینویسد. موراكامی میگوید: «وقتی كلاب جز داشتم، زندگیام آشفته‌بازاری بود كه گیجم میكرد. ساعت سه یا چهار صبح به رختخواب میرفتم؛ بنابراین وقتی نویسنده شدم تصمیم گرفتم زندگی منسجمی داشته باشم. یعنی صبح زود بیدار شوم، شب‌ها زود بخوابم و هر روز هم ورزش كنم. معتقدم باید جسمی قدرتمند داشته باشم تا محتوایی قدرتمند بنویسم.» شاید او فقط یك خط لوله باشد اما وظیفه دارد كار این خط لوله را به بهترین نحو اداره كند. از منظر بیرونی، گویی كه این خط لوله به خوبی كار میكند- شاید در آن زمان 50 سال هم بیشتر داشت- اما ریتم نوشتارش سرچشمه شادی عمیق است كه احتمالا توضیحی برای حجم بالای كتاب‌های اوست. او میگوید: «آن روزها، روزهای لذتبخشی بودند، بنابراین هر چه تعداد روزها بیشتر میشد، تفریح بیشتری داشتم و بیشتر مینوشتم. واقعا سر درنمیآورم چرا مردم دوست دارند كتاب‌های بلند من را بخوانند. اما»- بدون ردی از تكبر- «من خیلی محبوبم.» برنامه روزانه فوق‌العاده پركارش، تواناییهای مازادی در اختیارش میگذارد كه برای داستان‌های كوتاهش مورد استفاده قرار میدهد؛ همچنین برای محتوای كتاب‌های غیرداستانیاش (مهم‌ترین آنها «مترو» است كه براساس گفت‌وگوهایی با بازمانده‌های حادثه حمله با گاز سارین به متروی توكیو نوشته است)، و برای پاسخ دادن به سوالات خوانندگانش كه نه تنها درباره كتاب‌هایش میپرسند بلكه او نقش «مشاوری» را در حل مشكلات آنها ایفا میكند (این مجموعه نیز در سال 2015 به صورت كتاب الكترونیكی منتشر شد.) همچنین موراكامی یكی از مترجمان پیشتاز آثار ادبی امریكا به ژاپنی است؛ او از فیتزجرالد، ترومن كاپوتی، گریس پالی، جی. دی. سلینجر و اخیرا از جان چیور آثاری را ترجمه كرده است. او از خواندن ترجمه انگلیسی آثارش لذت میبرد چراكه از نگاه او همانند رمانی تازه هستند. او میگوید: «ترجمه این كتاب‌های قطور یك یا دو سالی زمان میبرد. بنابراین زمانی كه ترجمه‌شان را میخوانم، همه‌چیزش از خاطرم رفته است.» او ژست ورق زدن كتاب را به خود میگیرد و ادامه میدهد: «قرار است چه اتفاقی بیفتد؟ بعد مترجم با من تماس میگیرد: «سلام، هاروكی، ترجمه‌ام چطور بود؟» و من میگویم: «داستان بسیار جذابی است! خیلی خوشم آمد!» فقط زمانی كه محور گفت‌وگو به سوی سیاست‌های امریكایی تغییر كرد- و ناگریز این اتفاق می‌باید میافتاد- چهره‌ او بیشتر شبیه به فردی شد كه ماموریت نویسنده بودنش را اجرا میكند. نظر او را درباره بحران كشوری پرسیدم كه فرهنگش برای او عزیز است، یك دقیقه كامل در سكوت به فكر فرو رفت. سپس گفت: «وقتی جوان بودم، در دهه 1960، عصر ایدآلیسم بود. باور داشتیم اگر تلاش كنیم دنیا جای بهتری خواهد شد. امروزه مردم چنین چیزی را باور ندارند و فكر میكنم موضوعی غم‌انگیز است. مردم میگویند كتاب‌های من عجیب هستند اما ورای غرابت‌شان، باید دنیایی بهتر وجود داشته باشد. موضوع این است كه پیش از اینكه به دنیایی بهتر دست بیابیم باید این غرابت را تجربه كنیم. این بنیانیترین ساختار داستان‌های من است: باید از میان تاریكی عبور كنی، از زیرزمین‌ها بگذری تا به روشنایی برسی.» این گفته‌های او شبیه به امیدی در خور این لحظات است. مدافع موراكامی لزوما با یادگیری این نكات رمان را به پایان نمیرساند و لذت او از خواندن كتاب به كمال نمیرسد؛ اما خواننده معمولا از دنیای رویاهای نامتعارف این نویسنده به مكانی آرام و پرآسایش میرسد. كتاب‌های موراكامی حاوی این نكته هستند كه شاید غرابت زندگی تاب‌آور نباشند اما روزی، این كابوس‌ها تمام میشوند. سرانجام گربه گمشده‌تان را پیدا میكنید. ]]> عمومی Mon, 15 Oct 2018 06:47:35 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143896/ جایگزین هری پاتر در نمایشگاه فرانکفورت http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143685/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایبنا: انتشارات انگلیسی بلومزبری ناشر کتاب‌های مجموعه هری پاتر امیدوار است کتاب جدیدشان که در نمایشگاه فرانکفورت عرضه شده است بتواند فروش بالایی کسب کند. بلومزبری با چاپ کتاب‌های هری پاتر به شهرت جهانی رسیده است. این انتشارات امسال در نمایشگاه کتاب فرانکفورت از کتاب جدید خودش برای کودکان رونمایی کرد که داستان دوستی یک دختر کوچک را با دایناسورها را روایت می‌کند. انتشارات انگلیسی تاریخ انتشار این کتاب با عنوان "دختر و دایناسور" نوشته هولی هاگز و تصویرگری سارا ماسینی را سپتامبر 2019 اعلام کرده‌اند. مسئولان بلومزبری امیدوارند این کتاب به یکی از پرفروش‌ترین کتاب های حوزه کودک تبدیل شود. پولی ویمبرو مدیر اجرایی انتشارات بلومزبری گفته این کتاب به طور همزمان در کشورهای مختلف توزیع خواهد شد. ]]> عمومی Wed, 10 Oct 2018 10:46:39 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143685/ کتیبه باستانی دیوار شارستان میبد متعلق به این بخش نیست http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143560/ به گزارش ستاره ها به نقل از ایسنا، حصار شارستان میبد همانند دیگر شهرهای کهن ایرانی به وسیله‌ی برج و باروهایی ستبر و محکم، محدود و محصور و به طور کامل از چینه، خشت و گل ایجاد شده و تمام آن با شیب و تپوگرافی زمین تلفیق شده است به طوری که بخش‌های زیادی از پی و پایه باروی شهر از بستر سخت و رسی زمین تشکیل شده است. البته با این که برج و باروهای شهر بر اساس نقشه‌ی متداول عصر ساسانی پی‌ریزی شده اما در جریان عملیات مرمت اضطراری مرمت آن از موقعیت‌های طبیعی زمین و ساخت و سازهای پیشین نیز بهرمند گرفته شده است. کالبد ناموزون شهر به گونه‌ای ساخته شده که اولاً دفاع از آن میسر باشد و از طرفی بر اساس تجربه‌های تاریخی موجود از تل‌های سخت رسی در جنوب میبد به عنوان شالوده‌ی دیوار اصلی شهر و برای در امان ماندن از سیل‌های ویرانگر استفاده کرده‌اند. ایجاد دیوار شهر از حصارهای پیرامون نارین قلعه آغاز شده که این قسمت چون ارگ شهر را در بر می‌گرفته استوارترین بخش باروی شهر محسوب می‌شده است. بر پایه‌ی مطالعات میدانی صورت گرفته، حصار جبهه جنوبی شهر به دلیل ناامن بودن و هجوم بیشتر به این منطقه شهر و حفاظت بهتر از دژ نارین قلعه، دارای دو حصار بوده که امروزه اطلاعات زیادی از آن در دست نیست. بخش شرقی حصار شهر تاریخی میبد در محدوده‌ی خندق شرقی نارین قلعه به طول حدودی 100 متر قرار داشته که در ساخت آن از بلوک‌های بزرگ چینه‌ای و خشت‌هایی با ابعاد 6×30×30، 5×28×28، 5×25×25 سانتی‌متر استفاده شده است. «ساشا ریاحی مقدم» معاون میراث فرهنگی استان و مدیر پایگاه پژوهشی میراث فرهنگی شهر تاریخی یزد در گفت‌و‏گو با خبرنگار ایسنا، با اشاره به عملیات اجرایی حفاظت، مرمت و استحکام بخشی دیوار شرقی شهر تاریخی میبد با اعتباری بالغ  بر 2.5 میلیارد ریال، اظهار کرد: فاز اول این عملیات اضطراری که به صورت مطالعه و مرمت دیوار شهر تاریخی میبد واقع در سمت شرقی شارستان و کهن‌دژ تاریخی نارین قلعه از خردادماه امسال آغاز و در حال حاضر به پایان رسیده است. وی در این باره افزود: بلافاصله بعد از این فاز، فاز دوم این عملیات آغاز شده که تا اواخر آبان ماه ادامه خواهد داشت. معاون میراث فرهنگی استان در ادامه دیوار شرقی شهر تاریخی میبد را یکی از بخش‌های مهم و منحصر به‌فرد شارستان قدیم عنوان و اظهار کرد: این دیوار تاریخی از ساخت مایه و مصالح متفاوت که همگی بر پایه خاک بوجود آمده تشکیل شده و در عملیات مرمت و استحکام بخشی آن نیز به طور کامل از مصالح خشت و گلی استفاده شده است. وی از کشف نشانه‌های یک کتیبه گچی متعلق به دوران اولیه اسلامی در حین آواربرداری و استحکام بخشی نیز خبر داد و گفت: در محل نیم برج تخریب شده این دیوار، آثار و نشانه‌های یک کتیبه گچی متعق به دوران اولیه اسلام مشاهده شد که به احتمال زیاد هنگام مرمت‌های دوران گذشته به همراه آوار و نخاله‌های بنای تاریخی دیگر در نزدیکی حصار مورد استفاده قرار گرفته است. ریاحی‏‌مقدم تاکید کرد: آن طور که مشخص شده است بقایای کتیبه گچی مربوط به قرون اولیه اسلامی، قطعاً مربوط به این بخش از حصار و برج نیست. وی با اشاره به این که فرسودگی و آسیب‌های فراوان این بخش از دیوار به سنوات گذشته مربوط است، تصریح کرد: دیوار شرقی شهر تاریخی میبد به دلیل فاصله از نارین قلعه، کهن دژ تاریخی شهر و هم‌جواری با خندق آن کمتر مورد توجه و پژوهش قرار گرفته است. این مسئول با بیان این که پایگاه پژوهشی شهر تاریخی میبد در سال گذشته مطالعه، مستندسازی و مرمت این دیوار را در دستور کار خود قرار داده است، گفت: خوشبختانه با تامین اعتبارات لازم در سال جاری، عملیات اجرایی آن در دو فاز آغاز شد که فاز اول در قالب عملیات رفع خطر، استحکام بخشی و مرمت فضاهای وابسته به حصار این دیوار صورت گرفت. ریاحی‏‏‌مقدم در پایان اضافه کرد: فاز دوم نیز با توجه به ضرورت تداوم عملیات حفاظت و مرمت، منجر به مرمت و بازسازی بخش‌های دیگری از نیم‌برج های تخریب شده، لایه‌های فرسوده دیوار و پایه‌های مجاور باغات شد. ]]> عمومی Tue, 09 Oct 2018 13:31:05 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143560/ خانه محتشم کاشانی، پدر مرثیه سرایی شعر فارسی http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/143438/3/   ]]> عمومی Mon, 08 Oct 2018 14:05:56 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/143438/3/ محمد دبیرسیاقی درگذشت http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143430/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری ایسنا: محمدجواد حضرتی - مدیرکل میراث فرهنگی استان قزوین - با تأیید خبر درگذشت این نویسنده، پژوهشگر و مصحح متون کهن ادبیات فارسی به ایسنا گفت: متأسفانه ایشان امروز صبح (۱۶ مهرماه) نزدیک اذان صبح از دنیا رفت. زمان مراسم تشییع هنوز مشخص نیست و منتظر یکی از فرزندان‌شان که در خارج از ایران زندگی می‌کند هستیم. اما احتما روز چهارشنبه یا پنج‌شنبه به خاک سپرده می‌شود. سیدمحمّد دبیرسیاقی (زادهٔ ۴ اسفند ۱۲۹۸ خورشیدی در قزوین) پژوهشگر، نویسنده، شاعر، مدرس ادبیات فارسی و مصحح متون کهن پارسی و از شاگردان دهخدا بود. او در سال‌های ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۴ در گردآوری لغت‌نامه دهخدا با علی‌اکبر دهخدا همکاری داشت و از نخستین دستیاران دهخدا بود؛ مدت ۹ سال با علامه علی‌اکبر دهخدا در تنظیم مطالب حروف «ظ»، «ض»، «ل» و «پ» و ۱۱ سال با دکتر محمد معین در «لغت‌نامه دهخدا» و در انجمن ایران‌شناسی همکاری داشت. پس از پایان تالیف لغت‌نامه دهخدا، بنا به وصیت علامه دهخدا در کنار دکتر معین و دکتر سیدجعفر شهیدی به بررسی و تالیف لغت‌نامه پرداخت. دهخدا از او به عنوان یک جوان کوشا در زمینه تنظیم لغت‌نامه یاد کرده است. دبیرسیاقی نزدیک به ۸۰ متن ادبی و تاریخی را تصحیح و منتشر کرده‌ است، که از میان آن‌ها می‌توان به «شاهنامه فردوسی»، «دیوان منوچهری»، «نزهةالقلوب»، «فرهنگ سُروری و سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه» و «تصحیح لغت فرس اسدی طوسی» اشاره کرد. ]]> عمومی Mon, 08 Oct 2018 12:45:15 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143430/ استاد دبیر سیاقی به کما رفت http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143395/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر، سید محمد دبیر سیاقی آخرین بازمانده از شاگردان علامه دهخدا با بیش از ۸۰ کتاب و ۳۰۰ مقاله در نشریات ادبی متولد ۱۲۹۸ محله گلبنه قزوین به کما رفت. استاد دبیر سیاقی که مدتی است با بیماری دست و پنجه نرم می کند امروز در حالی که در منزل بستری بود دچار وخامت حال شده است و جمعی از مسئولان استانی و ادب دوستان به عیادت وی رفته اند. دبیر سیاقی استاد ادبیات و از دستیاران علامه دهخدا در تالیف لغت نامه و شاهنامه شناس تاکنون بیش از 80 متن ادبی و تاریخی را به تصحیح و نگارش در آورده است که در میان آن ها می توان از دیوان منوچهری، نزهت القلوب فرهنگ سروری و سلطان جلاالدین خوارزمشاه و شاهنامه فردوسی نام برد.   تصحیح ده ها دیوان شعر از جمله تصحیح شاهنامه فردوسی در ۵ جلد وی را به بزرگترین شاهنامه شناس دنیا تبدبل کرده بود. سمینار رشد و توسعه قزوین در سال ۷۱ با اندیشه های دبیر سیاقی نقش چشمگیری در مقدمات استان شدن قزوین داشت. سید محمد دبیر سیاقی  مدت ۹ سال با علامه علی‌اکبر دهخدا در تنظیم مطالب حروف «ظ»، «ض»، «ل» و «پ» و ۱۱ سال با دکتر محمد معین در لغت‌نامه دهخدا و در انجمن ایران‌شناسی همکاری کرد. دبیر سیاقی متولد چهارم اسفند ماه 1298 هجری شمسی است. برای این استاد مسلم ادب فارسی آرزوی شفای عاجل و سلامتی داریم. ]]> عمومی Mon, 08 Oct 2018 10:11:18 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143395/ سردیس هخامنشی رونمایی شد http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/143274/3/ به گزارش ستاره ها به نقل از برترین ها: مراسم رونمایی از سردیس 2500 ساله سرباز هخامنشی صبح امروز با حضور علی‌اصغر مونسان معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، جمعی از مدیران سازمان میراث فرهنگی، وزارت امور خارجه و شخصیت های فرهنگی کشور برگزار شد. نقش برجسته سردیس هخامنشی (سر سرباز هخامنشی) حدود 80 سال پیش به صورت غیر قانونی از ایران خارج شده بود که با رایزنی‌های بین‌المللی و پیگیری‌های حقوقی، این نقش برجسته ارزش‌مند از دادستانی نیویورک تحویل گرفته شد. این اثر ۹۰ سال پیش در ایران کشف و چند سال بعد از ایران خارج شد که از کانادا و آمریکا سر در آورد. این اثر تاریخی سال گذشته در حراجی واقع در نیویورک کشف شد و با ارائه اسناد به دادستانی نیویورک مشخص شد که متعلق به ایران است و به صورت غیرقانونی به فروش گذاشته شده است. بازرسان این پرونده اعلام کرده‌اند این نقش‌ سنگی که ۱/۲ میلیون دلار ارزش دارد و در اختیار دو فرد ساکن لندن بوده است که در پی سفر اخیر رئیس جمهوری به نیویورک، این سردیس به ایران بازگردانده شد. ]]> عمومی Sun, 07 Oct 2018 12:27:30 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/143274/3/ چه کسانی کتاب را از بچه‌ها گرفتند؟ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143203/ به گزارش ستاره ها ؛ این شاعر و نویسنده ادبیات کودک و نوجوان در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان این‌که کتابخانه خوب برای کودکان وجود دارد اما کودکان و نوجوانان هستند که کتاب نمی‌خوانند، گفت: امروزه معمولا خانواده‌ها اهل کتاب نیستند و به تبع،  لذت کتاب خواندن به بچه‌ها هم انتقال پیدا نمی‌کند و عضویت در کتابخانه‌ها هم در بین خانواده و اقوام برای بچه‌ها افتخار محسوب نمی‌شود. او سپس سیستم آموزشی را دیگر علت دوری بچه‌ها از کتاب و مطالعه دانست و بیان کرد: مدرسه‌های ما مبنای‌شان فقط حفظ کردن و نمره گرفتن است و این‌گونه نیست که بچه‌ها برای یک پرسش و پیدا کردن جواب آن به کتاب مراجعه کنند یا این‌که کتاب خواندن بچه‌ها در مدرسه افتخار باشد. این شاعر و مترجم از دوران دانش‌آموزی خود یاد کرد و گفت: در دوره اول دبیرستان به شدت از مدرسه گریزان بودم اما کتاب‌های زیادی می‌خواندم و برای همین معلم‌ها به خودشان این اجازه را می‌دادند که به من سخت نگیرند. ای کاش معلم‌ها حالا هم این‌طور باشند و اگر بچه‌ای در مدرسه باشد که درس خیلی خوبی نداشته باشد اما کتاب زیاد بخواند، او را سرزنش نکنند و تشویقش کنند. مصطفی رحماندوست در ادامه تاکید کرد: مشکل اساسی، سیستم آموزشی ماست که یک سیستم آموزشی مونولوگ و یک‌طرفه است چرا که کتاب‌خوان بودن باید برای بچه‌ها امتیاز محسوب شود نه درس‌خوان بودن. این شاعر در پایان به الگوگیری بچه‌ها از رفتار والدین که تماشای فیلم و استفاده از وسایلی مثل تبلت و گوشی را جایگزین کتاب خواندن کرده‌اند اشاره کرد و افزود: اگر می‌خواهیم بچه‌ها به کتاب علاقه‌مند شوند باید از همان ابتدا حتی وقتی چیزی از کتاب سرشان نمی‌شود برای‌شان کتاب و شعر آهنگین بخوانیم تا لذت کتاب، لمس و لبخند حاصل از آن را تجربه کنند. ]]> عمومی Sun, 07 Oct 2018 05:51:50 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/143203/ مسجدجامع ساوه،از اولین مساجد ساخته شده ایران http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/143123/3/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری ایرنا: مسجد جامع ساوه از اولین مساجد ساخته شده در ایران است و می‌توان آثاری از سه دوره‌ی تاریخی پیش از اسلام، قرون نخستین اسلام و عصر صفویه را در ساختمان آن مشاهده کرد. این اثر تاریخی علاوه بر اهمیت مذهبی، از لحاظ معماری، نقاشی و تزئینات بسیار ارزشمند است و می‌توان آن را گوهری گرانبها از معماری و تزئینات خاص ایرانی نامید که در صحن، مناره، شبستان‌ها، محراب‌های قدیمی، ایوان‌ها، گنبد و دو محراب آن قابل مشاهده است. ]]> عمومی Sat, 06 Oct 2018 10:26:58 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/143123/3/