پایگاه خبری ستاره ها - پربيننده ترين عناوين موسيقی :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art/music Sun, 22 Apr 2018 15:22:57 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Sun, 22 Apr 2018 15:22:57 GMT موسيقی 60 جشن تولد پسر بنیامین در حرم امام رضا (ع)/عکس http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128050/ به گزارش ستاره ها به نقل از باشگاه خبرنگاران: وحید بهادری با نام هنری بنیامین بهادری آهنگساز، ترانه سرا، بازیگر و خواننده سرشناس کشورمان که با ترانه "خاطره ها" (دنیا دیگه مثل تو نداره) در دنیای موسیقی به شهرت رسید. وی به تازگی در صفحه اینستاگرامش تصویری از خود کنار همسر و فرزند پسرش در بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) را منتشر و عنوان کرد که شب تولدشش ماهگی پسرش بنسان است.   بهادری نوشت: "امشب تولد شش ماهگی این پسر کوچولوی ما و شب تولد حضرت عشقه دیروز هم برای اولین بار رفته حرم امام رضا خلاصه نمی‌دونم این عزیز اون ور آبی چه روزی قشنگی داره که با اعتقاد و بی اعتقاد هر کسی از اطرافیان که می‌خواد چند قطره آب بهش بده به خاطر دل من میگه: یا حسین. بارانا هم از اونجایی که مثل من شب زنده داره دو بار نزدیکای سحر با من اومد حرم خیلی کیف کردیم بی تو دوباره دلم گرفته دیگه پاییز و دیگه بهارش فرقی نداره دلم گرفته کودک در گهواره شش ماهه" ]]> هنری Sat, 21 Apr 2018 03:41:20 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128050/ اجرای زنده در چند شهرستان/ برای جام جهانی برنامه‌ای ندارم http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128057/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ کیوان ساکت آهنگساز و نوازنده با اشاره به تازه ترین کارهای خود بیان کرد: هفته آینده ابتدا در شهر همدان و سپس در شهر ملایر کنسرت هایی را برگزار می کنم و هفدهم اردیبهشت نیز کنسرتی در دانشگاه کاشان دارم البته تقویم فعالیت های ما برای اجرای زنده در شهرستان ها زیاد است اما با توجه به اینکه تا صدور مجوز و انجام مراحل اداری نمی توان به صورت دقیق چیزی را گفت ترجیح می دهم برنامه های آینده را در فرصت دیگری اطلاع رسانی کنم. وی ادامه داد: خوشبختانه روند فعالیت های هنرمندان موسیقی به گونه ای است که استقبال تماشاگران شهرستانی از اجراهای زنده بیشتر از قبل شده به طوری که ما برای تنظیم نوبت اجراها با تراکم مواجه می شویم و نمی دانیم کدام شهر را برای اجرا انتخاب کنیم. ساکت درباره تولید آثاری با موضوع جام جهانی فوتبال گفت: همان طور که می دانید من طی سال های گذشته در زمینه های مختلف تلاش کردم تا فعالیت هایی را انجام دهم که یکی از این فعالیت ها تولید و طراحی کارهایی برای جام جهانی فوتبال بوده که از مدت ها قبل برای آن برنامه ریزی هایی انجام داده بودم، اما با توجه به لابی گری هایی که در این زمینه وجود دارد هنوز از من درخواستی برای ارایه کار نشده است. به هر حال همه کارشناسان موسیقی می دانند که برای این حوزه همواره باید حمایت های مالی مناسبی وجود داشته باشد که نهادهای دولتی می توانند در این زمینه پیش قدم باشند. ]]> هنری Sat, 21 Apr 2018 04:13:20 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128057/ منتظر چند غافلگیری باشید/ هیجان برای حضور پیانیست مطرح دنیا http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128116/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ لودویکو اینائودی آهنگساز و پیانیست معاصر ایتالیایی  با اشاره به برگزاری تازه ترین کنسرت خود در تالار وزارت کشور بیان کرد: برای حضور در تهران بسیار هیجان زده و کنجکاو هستم به هر ترتیب پس از سال ها مطالعه درباره ایران در نهایت این اولین سفر من به این کشور است و منتظرم تا در این سفر ویژه فرصتی برای آشنایی بیشتر با سبک زندگی و فرهنگ مردم کشور ایران از نزدیک داشته باشم. وی ادامه داد: موسیقی که در کنسرت پیش رو همراه با گروهم اجرا می کنم، قطعاتی هستند که طی بیست سال گذشته تولید و ساخته اند. البته بعضی از این آثار به صورت سولوی پیانو و برخی دیگر نیز با همراهی گروهم اجرا می شود. من بر این باورم قطعاتی که در این کنسرت اجرا می شوند، به خوبی معرف شخصیت و موسیقی من هستند که امیدوارم بتواند مورد توجه مخاطبان ایرانی قرار گیرد. این آهنگساز و نوازنده بین المللی در بخش دیگری از صحبت های با ابراز خرسندی از تعداد زیاد طرفدارانش در ایران گفت: طی روزهای گذشته که آماده حضور در ایرانم از دوستانم شنیده ام که طرفداران زیادی در ایران دارم و می دانم که آنها منتظر دیدن کنسرت گروه ما در تهران هستند. به همین جهت واقعا خوشحال و هیجان زده ام که در این فرصت می توانم برای این طرفداران و مردم ایران کنسرتی را برگزار کنم. من فکر می کنم که موسیقی یک راه فوق العاده برای برقراری ارتباط با مردم و فرهنگ های مختلف در سراسر جهان است، بنابراین موسیقی و نیازی به توضیح بیشتری ندارد. لودوویکو اینائودی آهنگساز، پیانیست معاصر ایتالیا و خالق موسیقی فیلم های «طردشدگان»، «اینجا انگلستان است»، «من هنوز اینجام» و سریال «دکتر ژیواگو»  اردیبهشت‌ماه سال ۹۷ برای اجرا در تالار وزارت کشور به تهران می‌آید. اینائودی  که آلبوم‌هایش با تک‌نوازی پیانو روی قطعه یخ بزرگ شناور در اعتراض به آب شدن یخچال‌های طبیعی در قطب شمال مورد استقبال قرارگرفته بود روزهای ۴ و ۵ و ۶ اردیبهشت‌ماه سال ۹۷ در تالار بزرگ وزارت کشور به همراه ارکستر پنج‌نفره و با حضور تکنسین صدا، نور و بک لاینر روی صحنه می‌رود و نخستین کنسرت خود در ایران را برگزار می‌کند. وی در این اجرا قطعاتی چون «Night»، «Elements»، «Experience»، «Fly» را نیز  به اجرا درمی‌آورد.  کنسرت لودوویکو اینائودی به همت موسسه «ریتم نو» برگزارکننده دو کنسرت گروه آلمانی شیلر در ایران روی صحنه خواهد رفت. ]]> هنری Sat, 21 Apr 2018 08:43:15 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128116/ همایون شجریان و سهراب پورناظری، «سی» را با داستان «سیاوش» اجرا می‌کنند http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128106/ به گزارش ستاره ها به نقل از عصرایران؛ این‌بار «سی»، داستانِ «سیاوش» را از شاهنامه‌ی حکیم ابوالقاسم فردوسی برگزیده و با بهره‌گیری از دانش هنری و فنی روز دنیا بر آن است که از نیمه تیرماه به صحنه برود. نخستین بخش از این پروژه، تابستان سالِ گذشته براساس سه داستانِ «زال و رودابه، رستم و اسفندیار و رستم و سهراب» به مدت سی‌شب در کاخ سعدآباد روی صحنه رفت و هر شب،‌ میزبان چهار هزار نفر از مخاطبانِ مشتاق بود. «همایون شجریان» -خواننده‌ی کنسرت نمایش سی- که سالِ گذشته در نقش «سیمرغ» به اجرای برنامه پرداخت؛ این بار در نقشی دیگر به صحنه خواهد آمد . «سهراب پورناظری» نیز از سالِ گذشته مشغولِ نگارشِ قطعاتِ موسیقایی برای این اثر است و چون تجربه‌ای پیشین از موسیقی نواحی، سنتی و معاصر ایران بهره گرفته است؛ همچنین در بخش‌هایی از این اثر، موسیقی کلاسیک غربی نیز شنیده می‌شود. پروژه‌ی چند رسانه‌ای «سی» را می‌توان پیوندی مدرن و در عین حال خلاقانه بین اجزای مختلف هنرهای نمایشی و موسیقی در ایران و آغازگر رویکردی نوین در اجرای هنر چند رسانه‌ای دانست. مراحل پیش تولیدِ این اثر از بهمن  ماه ۹۶ آغاز شده و تا چند روز آینده قراردادهای مربوط به مکان و عوامل اجرا نهایی و اطلاعات تکمیلی اعلام خواهد شد.  شركت های دل آواز و بارانا برگزار ی اين برنامه را برعهده دارند.   ]]> هنری Sat, 21 Apr 2018 08:06:48 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128106/ آیا سبک‌های موسیقی منقرض می‌شوند؟ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128086/ به گزارش ستاره ها به نقل از ماهنامه هنر موسیقی: «پای آمریکایی»1 آهنگی است که در آلبومی به همین نام و در سال 1971، که سال های نخست دوران سبک راک پیشرو بود، منتشر شد. این آهنگ در سبک موسیقی کانتری ساخته شده و شعر و موسیقی آن را دان مک لین2 نوشته است. شعر این آهنگ که برخی از بخش های آن حاصل اتفاق هایی است که بیش از یک دهه قبل از انتشار آن، برای دان مک لین افتاده، از مرگ بادی هالی3 ستاره راک اندرول سال 1959 و دو موسیقی دان دیگر در یک سانحه هوایی می گوید. رد سال 1959 و زمانی که دان مک لین نوجوانی 14 ساله بود و موسیقی راک اندرول4، سبک مد روز آمریکا و شاید جهان بود. بادی هالی هم از خوانندگان و آهنگ سازان مطرح این سبک بود. دان مک لین، در آن سال ها با دوچرخه روزنامه پخش می کرد. او به موسیقی علاقه مند بود و برای آموختن موسیقی چندین بار از مدرسه فرار کرده بود. وقتی سانحه هوایی که جان بادی هالی و دو موسیقی دان دیگر را گرفت رخ داد، دان مک لین فردای آن روز، روزنامه ای را که حاوی این خبر بود با دوچرخه به  خانه مردم می انداخت. رویدادی که در شعر آهنگ «پای آمریکایی» به تصویر کشیده شده است.     دان مک لین    این آهنگ که برخلاف آنچه در موسیقی کانتری معمول است، مدت زمان طولانی دارد، با تمام تکه های مختلف شعرش داستان «روزی را که موسیقی مُرد» را بازگو می کند که البته منظور از موسیقی در این آهنگ سبک موسیقی راک اندرول است. هر چند جرقه اصلی ساخت آهنگ اشاره شده، مرگ سه موسیقی دان در سانحه هوایی بود اما در کل، آهنگ پای آمریکایی، که یکی از بهترین آثار دان مک لین و از بهترین ترانه های سال 1971 و دهه 70 به حساب می آید، در مورد مرگ یک سبک موسیقی سروده شده است. عوامل مختلفی در خلق یک سبک موثر هستند. موسیقی هر دوره ای ویژگی های خاص آن دوره را دارد.   در تاریخ موسیقی عواملی چون مذهب، سیاست، رونق یا رکود اقتصادی، جنگ، علم و پیشرفت فناوری از تاثیرگذارترین عواملی بوده اند که موسیقی هر دوره ای را شکل داده اند. اما همان شرایطی که باعث می شود تا ژانری در موسیقی آفریده می شود، ممکن است انقراض سبک دیگری را رقم بزن. هر چند مرگ یک سبک موسیقی به معنی حذف کامل آن از صنعت موسیقی نیست، چرا که تنوع باورنکردنی در بازار موسیقی و انواع راه های کسب درآمد در این بازار باعث می شود تا برخی از ژانرها دوباره محبوب شوند. استفاده از واژه مرگ یا انقراض در مورد سبک ها در جهان موسیقی شاید بی معنا باشد زیرا طرفداران هر سبک از موسیقی همواره وجود دارند و خواهند داشت.   مسئله انقراض از دیدگاه صنعت موسیقی عدم تمایل شرکت های ضبط و نشر موسیقی در سرمایه گذاری بر آثار موسیقی در قالب سبک خاص و عدم تمایل رسانه ها در پخش و انتشار و پوشش رسانه ای آن محسوب می شود. عاملی که موسیقی ای را که ممکن است در صنعت موسیقی جزئی از جریان اصلی بازار باشد از جریان اصلی منحرف کرده و به قلمرو موسیقی مستقل و مهجور ببرد. این اتفاق برای انواع ژانرهای موسیقی رخ داده و جزئی از چرخه تکامل موسیقی به حساب می آید. راک اندرول که با ظهور الویس پریسلی به سبکی جنجالی و بسیار پرزرق و برق در دهه 1950 تبدیل شد، از سبک هایی است که در اواخر دهه 50 میلادی و با ظهور جنبش حقوق شهروندی در آمریکا و ظهور موسیقی اعتراضی فولک5، از رونق افتاد.     الویس پریسلی   خود موسیقی فولک که موسیقی ای با سازهای آکوستیک بود با اقدام جسورانه باب دیلن در استفاده از سازهای الکتریکیِ تقویت شده مثل گیتار الکتریک از رونق افتاد. با ظهور گروه «بیتلز» در بریتانیا موسیقی راک جان تازه ای گرفت و نوآوری های پرشمار این گروه باعث شد تا سبک جدید به نام راک پیشرو6 در اواخر دهه 1960 متولد شود. اما این سبک هم با ظهور موسیقی پانک7، از رونق افتاد. پانک با ظهور موسیقی دیسکو و دیسکو با ظهور موسیقی موج نو8، موج نو با ظهور مجدد موسیقی هاردراک و هوی متال9 و هوی متال با تولد گرانج10 از رونق افتاد. در انقراض یا از رونق افتادن تمام این سبک ها، علاوه بر آمدن ژانری جدید، عوامل بی شمار دیگری نیز دخیل بوده اند.   از سوی دیگر پیشرفت فناوری و تغییر واسطه های عرضه موسیقی خود عاملی است که باعث دگرگونی های زیادی در صنعت موسیقی می شود و در برخی موارد منجر به حذف ژانرها و موسیقی دانانی می شود که خود را یا با فناوری های جدید تطبیق نمی دهند یا دیر به این فکر می افتند. ظهور برنامه های پخش سراسر نماهنگ در اوایل دهه 80 و ظهور اینترنت در دهه 90 از جمله این رویدادهای فناورانه هستند. هر چند هرکدام از این دو پدیده فناورانه فرصت های جدیدی را به بازار و صنعت موسیقی معرفی کرده، اما اولی تاثیر رادیو را از صنعت موسیقی کم کرد و دومی فروش آلبوم های موسیقی از طریق سی دی را به شدت کاهش داد. در ادامه این مطلب به اختصار به مرگ مقطعی دو سبک موسیقی راک اندرول و پانک راک پرداخته خواهدشد.     گروه گرانج مرگ راک اندرول راک اندرول سبکی است که در اواخر دهه 1940 و اوایل دهه 1950 با اختلاط چندین سبک موسیقی سیاهان آمریکا با موسیقی کانتری به وجود آمد. در آن زمان تبعیض نژادی در آمریکا بیداد می کرد و دامنه آن به عالم موسیقی هم کشیده شده بود. موسیقی راک اندرول که توسط سیاهان ساخته و نواخته می شد از ایستگاه های رادیویی مخصوص سیاهپوستان پخش می شد و صفحه های گرامافون آن هم در فروشگاه های سیاهان. با این وجود نوجوانان آمریکایی اولین قشر غیر سیاهپوستی بودند که شیفته این سبک پرانرژی موسیقی شدند. این محبوبیت توجه صنعت موسیقی را به راک اندرول جلب کرد. ورود الویس پریسلی در سال 1953، جوان خوش سیمای سفیدپوستی که راک اندرول می خواند، انفجاری بود که این سبک را به جهان معرفی کرد. او را سلطان راک اندرول لقب دادند و بلافاصله پس از ظهور این ستاره راک، تعداد سفیدپوستان خوش سیمای خواننده و نوازنده این سبک رو به فزونی رفت. ستاره هایی چون: بادی هالی، روی اوربیسون11، کارل پرکینز12 و جِری لی لئویس13. با محبوبیت راک اندرول، ستاره های سیاهپوست این سبک هم که پیش از ظهور ستاره های سفیدپوست در این سبک موسیقی فعالیت می کردند، فرصت عرض اندام در رسانه های سراسری را به دست آوردند.      روی اوربیسون   فرصتی ناب که تا پیش از ظهور ستاره های سفیدپوست نصیب سیاهان کمی شده بود. در میان ستاره های سیاهپوست این سبک نام هایی چون: لیتل ریچارد14 و چاک بری15 به چشم می خورد. ظهور راک اندرول خرده فرهنگ مخصوص خود را به همراه آورد. از مدل لباس و مدل مو گرفته تا ورود برخی از تکیه کلام ها و اصطلاح های سیاهپوستان به گفتمان سفیدپوستان؛ ساخت چند فیلم با موضوع راک اندرول و محبوبیت ساز گیتار که تا آن زمان کمتر شناخته شده بود و صادرات این سبک موسیقی به سایر کشورها، همه و همه از دورانی ماندنی برای این سبک موسیقی حکایت می کرد اما وقوع چند اتفاق، این سبک پرزرق و برق را از رونق انداخت. لیتل ریچاردز، نوازنده پیانو و خواننده راک اندرول که خود را معمار این سبک موسیقی می نامید، در پاییز سال 1957 از خوانندگی کناره گرفت و مُبلغ مذهبی شد. در مارس 1958، یک سال پس از کناره گیری یکی از مهم ترین ستاره های راک اندرول، الویس پریسلی، سلطان راک اندرول، تاج خود را با پیراهن نظامی تعویض کرد و به خدمت سربازی رفت. از طرف دیگر در سال 1958 آبروریزی ازدواج جری لی لوئیس، دیگر ستاره این سبک موسیقی با یک دختر 13 ساله جنجال مطبوعاتی بزرگی را دامن زد.     لیتل ریچارد با کشته شدن بادی هالی، جایز پِری و ریچاردسُن معروف به بیگ هاپر و ریچی والِنز در سانحه هوایی سوم فوریه 1959، سه نفر دیگر از ستارگان موسیقی راک اندرول به کلی از صحنه موسیقی حذف شدند و دستگیری چاک بری، آهنگ ساز و خواننده و نوازنده افسانه ای گیتار سبک راک اندرول در دسامبر 1959 و دوباره در همین سال افشای ماجرای رشوه گیری آلِن فرید16، مجری رادیویی که نام راک اندرول را برای این سبک موسیقی انتخاب و بر سرِ زبان ها انداخته بود، آخرین میخ ها را بر تابوت این سبک موسیقی کوبید. مرگ پانک راک موسیقی پانک دیالوگ دو شهر نیویورک و لندن است. در سال 1975 شهرهای نیویورک و لندن دستخوش رکود اقتصادی و بیکاری بود. این دو شهر برای بسیاری از جوانان جذابیتی نداشت. موسیقی مد روز هم برای بسیاری از جذابیت افتاده بود. جنگ ویتنام تاثیر مخرب زیادی بر اقتصاد آمریکا گذاشته بود و جنبش هیپی ها که به صلح جهانی و آزادی بدون مرز معتقد بود، روزهای زوال خود را می گذراند. راک پیشرو با آهنگ های هشت تا 20 دقیقه ای و تک نوازی های متعدد، موسیقی مد روز بود. آهنگ های راک پیشرو عموما ساختار و سازبندی پیچیده ای داشتند، اشعاری که در مقایسه با اشعار ساده راک و بلوز، از پیچیدگی بیشتری برخوردار بود.   موسیقی دانان این سبک، نوازندگان چیره دستی بودند که هرکدام در بخشی از آهنگ تک نوازی می کردند. راک پیشرو، هنر تئاتر و ادبیات را به موسیقی راک آورد و باعث شد تا عرصه های جدیدی چون نور، صحنه، صحنه آرایی، طرح جلد آلبوم و بسته بندی آلبوم توسعه یابد. اما این سبک قرار نبود همیشه بماند. برخلاف آهنگ های طولانی و با ساختار پیچیده موسیقی دانان سبک راک پیشرو، اولین گروه های مهم و تاثیرگذار سبک پانک به سادگی ساختار و نوازندگی معتقد بودند. «ایگی پاپ»17، «ریمونز»18 و «پَتی اسمیت»19 در آمریکا و «کلش»20 و «پیستولز»21 در بریتانیا از تاثیرگذارترین گروه ها و افراد در موسیقی پانک به شمار می روند. آن ها فرمت آهنگ های سه دقیقه ای رادیو پسند دهه 60 را برای ساخت آهنگ ها انتخاب کردند.     ایگی پاپ   بسیاری از آهنگ هایپانک حتی در زمان کمتر از یک دقیقه پایان می یافت. باب گرون22 عکاس آمریکایی که شهرت او به خاطر عکس هایی است که از باب دیلن و جان لنون و گروه های پانک راک گرفته، از اولین اجرایی که گروه پانک ریمونز دیده، این گونه تعریف می کند: «نخستین باری که این گروه را دیدم 12 آهنگ را در 16 دقیقه اجرا کردند». اشعار گروه های پانک، سیاسی، انتقادی، پوچ گرا، تابوشکن و تقدس زدا بود. همین حال و هوا را موسیقی دانان پانک در سبک زندگی خودداشتند. به این ترتیب هواداران این سبک هم، جوانانی بودند که بعضا بدون هیچ دلیلی از وضعیت موجود ناراضی بودند.در این دوران ظهور گروه «پیستولز» این سبک جدید را به سبک مد روز تبدیل کرد.   در سال 1977، پانک در جزیره بریتانیا در حال گسترش بود. گروه های پانک راک از موسیقی مد روز راک دهه 1970 اجتناب می کردند و موسیقی هایی با سرعت بالا و ساختاری بسیار ساده می ساختند. همچون راک اندرول، و دوران هیپی ها، پانک هم به سرعت تبدیل به یک خرده فرهنگ شد. خرده فرهنگ پانک، سرکشی دوران جوانی را بیان می کرد و با سبک های پوشش و آرایش صورت و موی سر متمایز، آنارشیسم، پوچ گرایی و عصبانیت کم کم از ظاهر و سبک زندگی موسیقی دانان پانک و طرفداران این سبک فراتر رفت و به اجراهای کنسرتی گروه های پانک کشیده شد. پانک هر چقدر که در بریتانیا محبوب شد، نتوانست به پدیده بزرگی در بازار آمریکا تبدیل شود. گروه «پیستولز» با پیش فرض این که در آمریکا با استقبال زیادی مواجه خواهدشد به آمریکا رفت، اما پس از چند کنسرت ناموفق گروه از هم پاشید. ظهور موسیقی دیسکو بسیاری از جوانان آمریکایی را به این موسیقی معطوف کرده بود. کار به جایی رسید که گروه هایی چون «بلوندی»23 که از کلوپ های معروف موسیقی پانک برخاسته بودند، عناصری از موسیقی دیسکو را وارد موسیقی پانک کردند. پدیده عجیبی در دهه 80 در کنسرت های پانک ظهور کرد. آب دهان انداختن طرفداران به یکدیگر و به اعضای گروه هایی که مشغول اجرای آهنگ در کنسرت بودند باعث شد تا گروه های پانک که خودشان حوصله این همه ناهنجاری های عجیب را نداشتند به فکر تغییرات اساسی در این سبک بیفتند.     گروه پیستولز   آنچه در اواسط دهه 70 به نام پانک ظهور کرده بود، دیگر در اوایل دهه 80 از مد افتاده بود. بسیاری از گروه های مطرح آن زمان همچون «پیستولز» از هم پاشیده بود و جریان های جدیدی چون موسیقی دیسکو و موج نو بسیاری از جوانان را به خود جذب کرده بود. هر چند پانک در گذر زمان، سبک ها و زیرشاخه های مختلفی را به وجود آورد و عملا هیچ گاه به طور کامل از صحنه موسیقی راک حذف نشد، اما نسل اول سبک پانک، با موسیقی، شعر، اجرا و طرز خوانندگی خشن خود به همان سرعتی که متولد شد، از بین رفت. مرگ پانک در فیلم مستندی به نام «افول تمدن غرب- بخش نخست»24 ثبت شده است.   ]]> هنری Sat, 21 Apr 2018 06:31:53 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128086/ سورپرایز همایون شجریان در اجرای تازه «سی» http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128192/ شهروند نوشت: نمایش «سی» همایون شجریان و سهراب پورناظری که‌ سال پیش‌روی صحنه آمد؛ براساس داستان‌های زال و رودابه، رستم و اسفندیار و رستم و سهراب تنظیم شده بود. امسال قرار است دوباره این نمایش اجرا شود. از تغییرات اصلی کنسرت نمایش سی باید به تغییر حضور همایون شجریان در نمایش امسال اشاره کرد. این خواننده صاحبنام و محبوب که‌ سال گذشته در نقش سیمرغ به اجرای برنامه پرداخت؛ گفته شده است که این‌بار در نقشی دیگر به صحنه خواهد آمد. البته هنوز گروه تولید نمایش اعلام نکرده‌اند که این نقش دیگر چه خواهد بود. سهراب پورناظری او اعلام کرد که هنوز درباره این جزییات چیزی قطعی نشده و نتیجه تغییرات در هفته‌های آتی اعلام خواهد شد. این درحالی است که در این ماه‌های اخیر بارها و بارها اعلام شده که مراحل پیش‌تولیدِ این اثر از بهمن‌ماه ۹۶ آغاز شده است و در چنین شرایطی این‌که سه‌ماه بعد از آغاز پیش‌تولید هنوز جزییات ایفای نقش هنرپیشگان و قطعاتی که اجرا خواهند شد، قطعی نشده است، بیش از این‌که ریشه در واقعیت داشته باشد، به یک شوخی دردناک پهلو می‌زند. در اخبار منتشرشده درباره کنسرت- نمایش سی آمده که سهراب پورناظری درحال ‌حاضر درحدود ٦‌ماه است که مشغول نگارش قطعات موسیقایی برای این اثر است. قطعاتی که بسان کنسرت نمایش‌ سال گذشته و البته مطابق با انتظاراتی که سابقه احترام‌انگیز سهراب پورناظری به وجود می‌آورد، به احتمال فراوان بهره‌مند از تلفیق حضور موسیقی نواحی، سنتی و معاصر ایران خواهد بود. با این‌که قطع به یقین در بخش‌هایی از این اثر می‌توان رنگ و بویی از موسیقی کلاسیک غربی را نیز چشید. در حقیقت همان‌گونه که تجربه ‌سال گذشته مخاطبان را به ضیافت نمایش و موسیقی دعوت کرده بود، پروژه جدید چند رسانه‌ای سی نیز تلاش برای ایجاد پیوندی مدرن و در عین حال خلاقانه بین اجزای مختلف هنرهای نمایشی و موسیقی در ایران خواهد بود که می‌توان آن را آغازگر رویکردی نوین در اجرای هنر چند رسانه‌ای دانست. برای این‌که از حجم و میزان و اندازه تغییراتی که سی امسال یا اجراهای ‌سال گذشته خواهد داشت باخبر شویم؛ بهترین گزینه نشستن پای صحبت‌های یکی از سازندگان خلاق این پروژه می‌تواند باشد؛ سهراب پورناظری موزیسینی که همکاری‌های پرثمرش با همایون شجریان در سال‌های اخیر قله‌هایی چند در موسیقی این مرز و بوم حاصل آورده است. سهراب پورناظری که یکی از تهیه‌کنندگان سی نیز هست، اما درباره چند و چون اجرای سی در دوره جدید سعی می‌کند چیزی بروز ندهد و این در حالی که حدود دو ماه به موعد اجرای پروژه مانده است، عجیب است.  سهراب پورناظری می‌گوید: هنوز به جزییات اجرای سی نرسیده‌ایم و همه چیز در حال حاضر یک کلیت است و هنوز جزییات آن مشخص نشده است. پورناظری در پاسخ به این سوال که آیا سی جدید براساس همان متن قدیمی اجرا خواهد شد یا متنی جدید برای اجرای جدید نوشته شده، گفت: اینها جزییاتی است که به ‌زودی اعلام خواهد شد و درباره تیم بازیگری، کارگردان و... اطلاع‌رسانی خواهد شد. جزییاتی که پورناظری می‌گوید، به ‌زودی اعلام خواهد شد؛ چیزی نیست که پروژه‌ای در این حد و اندازه سعی در پرده‌پوشی آن داشته باشد. این‌که مثلا بازیگر یا نویسنده‌ای در اجراهای جدید یک نمایش حضور داشته باشد یا نه؛ نه پرونده‌ای اسرارآمیز است و نه رخدادی منحصربه‌فرد که سازندگان پروژه سی چنین در پرده‌پوشی آن می‌کوشند. مثلا نغمه ثمینی با این‌که پورناظری به صراحت نمی‌گوید که در اجرای جدید نویسنده‌ای دیگر حضور خواهد داشت؛ اما خود ثمینی با اشاره به این‌که «قرار نيست من در این پروژه باشم»  درباره متن اجرای جدید را چنین پاسخ می‌دهد: قرار نيست من در این پروژه باشم. پروژه کاملا جديد است كه من نويسنده‌اش نيستم. ثمینی در پاسخ به این سوال که در این پروژه جدید، آیا متن همان متن قدیمی خواهد بود، گفت: من همکار این پروژه نیستم اما گفته می‌شود که قرار است پروژه از اول نوشته شود. از ثمینی درباره این موضوع پرسیده شد که اگر احتمالا متن شبیه همان اجرای نخست باشد، آیا مشمول حق مصنف می‌شود؟ گفت: قرار است شبيه نباشد و متن جدید كاملا متفاوت باشد. اصغر دشتی، کارگردان نخستین اجرای پروژه سی که در مردادماه ‌سال گذشته اجرا شد از جزییات و حتی کلیات اجرای جدید اظهار بی‌اطلاعی می‌کند و می‌گوید: در اجرای جدید، با این پروژه همکاری ندارم و باید اخبار جزییات را از آقایان شجریان و پورناظری کسب کنید. دشتی در پاسخ به این سوال که آیا اطلاع دارید کدام یک از بازیگران اجرای قبل با این اثر همکاری خواهند کرد، ضمن اعلام بی‌اطلاعی از این موضوع تأکید داشت که من کارگردان اجرای نخست این نمایش بوده‌ام و در این اجرا هیچ همکاری‌ای ندارم؛ بنابراین باید از دست‌اندرکاران موضوع را پیگیری کند.اصغر دشتی که به ‌نظر می‌رسد در دور جدید از مجموعه دست‌اندرکاران تولید این اثر کنار گذاشته شده است، درباره اجرای نخست این پروژه گفته بود: این پروژه برای من تفاوت اساسی با دیگر پروژه‌هایی که به‌عنوان تئاتر روی صحنه برده‌ام، دارد. در کارهای دیگر ما به‌عنوان کارگردان همه چیز در حوزه اختیارمان است اما در این اثر برای نخستین‌بار تعدادی هنرمند گرد هم آمده‌اند و در یک تعامل سعی می‌کنند اثری چند رسانه‌ای ارایه کنند. ]]> هنری Sun, 22 Apr 2018 04:18:26 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128192/ حرف های زیادی برای گفتن دارم/ بازگشت میان مردم‌ پس از سال‌ها http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128202/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ بیژن خاوری از خوانندگان نسل اول موسیقی پاپ ایران پس از پیروزی انقلاب با اشاره به تازه ترین فعالیت های خود در عرصه موسیقی بیان کرد: بیش از یک دهه پیش آلبومی را به هنرمندی آرش سزاوار برای انتشار آماده کرده بودیم که این اثر بعد از دریافت مجوز از مرکز موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آماده ارایه در بازار موسیقی شده بود اما با توجه به اینکه روی مباحثی چون گرافیک کار با مشکلاتی مواجه شدیم رسما انتشار این آلبوم به فراموشی سپرده شد. وی ادامه داد: تصمیم داشتم دوباره برای انتشار آلبوم دیگری اقدام کنم، اما به دلیل برخی از معذورات اخلاقی که با تولید کنندگان آلبوم قبلی داشتم و دوست نداشتم دلخوری در این زمینه پیش بیاید از انتشار آلبوم جدید هم صرف نظر کردم. خاوری خبر داد: مدتی است که به فکر تولید مجموعه ای جدید هستم که به احتمال زیاد تا ۶ ماه آینده در دسترس علاقه مندان قرار می گیرد. این آلبوم دربرگیرنده ملودی های متفاوتی است که فکر می کنم می تواند مورد توجه مخاطبان قرار گیرد. این خواننده موسیقی پاپ در بخش دیگری از صحبت های خود گفت: سال ها فعالیت در موسیقی این نکته را به من آموخته که با تکیه بر دانش بزرگان موسیقی ایران آثاری را اجرا کنم که بتواند برای مخاطب خاطره سازی کند. من همواره دوست داشتم که هم در انتخاب شعرها و هم در تنظیم کارهایم بهترین کیفیت را ارایه دهم زیرا هم من و هم بقیه هم نسلانم آموخته ایم اجرای یک موسیقی درست و به جا بهتر از اجرای چندین ملودی است که در حافظه شنیداری مخاطب باقی نمی ماند. خاوری تصریح کرد: بسیار خوشحالم هنوز دوستانی دارم که من را فراموش نکرده اند و در کنارم حضور دارند که با پشتوانه معنوی آنها در موسیقی فعالیت کنم. گرچه هستند بسیاری از دوستان که دیگر ما را به فراموشی سپرده اند. همچنین خوشحالم از اینکه همان آثار چند سال گذشته هر از چندگاهی در ذهن مردم وجود دارد. وی در پایان گفت: من این بار هم تلاش خواهم کرد با خلق آثار جدیدتر و بهتر آهنگ هایی را به مردم تقدیم کنم که مورد توجهشان قرار گیرد. درباره این سال ها حرف های زیادی برای گفتن دارم اما تلاش می کنم که قبل از این انتقادها و گله ها به خلق اثر اقدام کنم. بیژن خاوری جزو اولین نسل از خوانندگان پس از انقلاب بود که با ترانه هایش در میان توده مردم جا باز کرد. بیژن خاوری یکی از اصلی ترین خواننده های تلویزیون در دهه ۶۰ و ۷۰ بود که با قطعه های «بهارآمد»، «مادر»، «عطر نرگس»، «دریا» و «باغ ارغوانی» با استقبال مخاطبان مواجه شد. ]]> هنری Sun, 22 Apr 2018 05:00:40 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128202/ رفتن ارکسترها به جام جهانی روسیه اتفاق بزرگی است / نغمه‌هایی برای نخستین بار http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128266/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری تسنیم؛  او را درست یک سال پیش در تهران دیدم. زمانی که برای نخستین بار قرار بود ارکستر سمفونیک تهران را رهبری کند. پژمان معمارزاده امسال هم به تهران آمد تا برای بار دوم به عنوان رهبر مهمان، به ارکستر سمفونیک تهران همکاری داشته باشد. او اجرایی موفق را پنجشنبه 30 فروردین 1397 در تالار وحدت روی صحنه برد. معمارزاده در این اجرا آثاری از گابریل فوره: اِلِژی (مرثیه) برای ویلنسل و ارکستر، گابریل فوره: پس از یک رویا برای ویلنسل و ارکستر، کامیل سن-سانس: سمفونی شماره2، فرانس لیست: پرلود، هکتور برلیوز: رقص مجارستانی؛ را رهبری کرد. این آثار برای نخستین بار بود که در ایران اجرا می‌شدند. حتی در ایران نُت‌های یکی از این قطعه‌ها وجود نداشته که، معمارزاده خودش این نُت‌ها را از فرانسه به ایران آورده است. به هر روی برای دومین بار با پژمان معمارزاده هم‌کلام شدیم تا گفت‌وگویی درباره‌ی فعالیت‌های یکسال گذشته‌اش داشته باشیم و در عین حال اوضاع ارکستر سمفونیک تهران را از دیدگاه او بررسی کنیم. در ادامه حاصل ساعتی گفت‌وگو با پژمان معمارزاده رهبر مهمان ارکستر سمفونیک تهران را می‌خوانید: سال گذشته در همین روزها بود که به ایران آمدید و ارکستر سمفونیک تهران را رهبری کردید. پس از آن هم به فرانسه رفتید و فعالیت‌هایتان را در آنجا از سر گرفتید. از فعالیت‌هایتان در یک سال گذشته برایمان بگویید. سال پرباری و زیبایی داشتم. کنسرت‌های بسیاری برگزار کردیم. قرارداد بسیار مهمی برای ارکسترم در فرانسه امضا کردم. نام ارکسترم «ارکستر دول الیونس» است و در سال گذشته با یکی از استان‌های چسبیده به پاریس، قراردادی امضا کردیم که براساس آن کنسرت‌هایی تخصصی برای کودکان برگزار می‌کنیم. در سال گذشته حدود 2500 کودک آمده‌اند و اجراهای ما را از نزدیک دیده‌اند. در واقع ما کنسرت‌های آموزشی برای بچه‌ها برگزار می‌کنیم. در طول اجرا توضیح‌هایی برای کودکان ارائه می‌کنیم و در پایان هم بچه‌ها می‌آیند و هر سوالی که دارند را با ما مطرح می‌کنند. در سالی که گذشت کنسرت‌های مهمی هم در پاریس و در یکی از سالن‌های مهم این شهر داشتیم. این فعالیت‌ها به عنوان رهبر ارکستر بود. همچنین به عنوان مدیر هنری انجمنی که خودم تشکیل داده‌ام نیز کارهای مهمی کرده‌ام. در تابستان گذشته برنامه‌های مهمی را برگزار کردیم و برنامه‌های مهمتری برای تابستان سال آینده داریم. من اکنون در چهل سالگی هستم و به نوعی نقطه‌ی عطفی در زندگی هنریم را تجربه می‌کنم. پس زمان بسیاری را صرف کار و تلاش کردن می‌کنم. درباره برگزاری کنسرت‌هایتان برای کودکان بیشتر برایمان بگویید. ما حداقل پنج بار در سال یک روز کامل به اجرا برای کودکان می‌پردازیم. در هر ساعتی که اجرا می‌کنیم، میزبان 200 یا 300 کودک هستیم که برایشان برنامه اجرا می‌کنیم. در هر سانس برنامه را مقداری تغییر می‌دهیم تا برای خودِ نوازندگان جذابیت داشته باشد. همه‌ی قطعه‌ها را با توجه به سنِ بچه‌ها انتخاب می‌کنیم. بچه‌ها بلیتی تهیه می‌کنند یا برایشان رایگان است. برای بچه‌ها رایگان است. در واقع هزینه‌های ارکستر و هنرمندان و سالن را مسئولان آن استان تقبل کرده‌اند تا بچه‌ها به صورت رایگان این کنسرت‌ها را ببینند. اجراهایمان باید بسیار پرانرژی باشد تا بچه‌ها بتوانند استفاده کنند. ارکسترتان یعنی «ارکستر دول الیونس» چند نوازنده دارد. ارکستر کاملی است. اما چون ارکستر دولتی نیست، تعداد نوازندگانمان بسته به شرایط هر اجرا و بسته به قطعه‌هایی که اجرا می‌کنیم، تغییر می‌کند. وقتی سمفونی از موتزارت اجرا می‌کنیم، تعداد نوازندگانمان 30 نفر می‌شود. چون در زمان حیات موتزارت ارکسترها اینگونه بوده‌اند؛ البته به جز آخرین سمفونی‌های موتزارت که برای اجرایشان 40 نوازنده می‌خواستند. در تیرماه امسال کنسرتی بزرگ داریم که با حضور 70 نوازنده روی صحنه می‌بریم. اجراهایمان را به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده‌ایم که هر اجرا نماینگر بخشی از تاریخ موسیقی باشد. از دوره‌ی اول موسیقی کلاسیک شروع کرده‌ایم و بعد دوره اول رمانتیک و در نهایت به موسیقی دوران 1900 می‌رسیم. در این دوره‌ها می‌بینیم که ارکسترها چطور رشد می‌کنند و در هر دوره چگونه به تعداد نوازندگان افزوده می‌شود. در اروپا با پیشرفت امکانات و تکنولوژی، ارکسترها هم بزرگ‌تر شده‌اند. با انقلاب صنعتی، ارکسترها هم وسیع‌تر شدند. چون درآمد مردم بیشتر شد. پیشتر از آن موسیقی مختص کاخ‌ها و کلیساها بود. اما آرام آرام و با افزایش درآمد مردم، استفاده از اجراهای موسیقی هم برای آنان فراهم شد. به فراخور این موضوع، سالن‌های بزرگتری هم ساخته شد.   تقریبا همین اوضاع در ایران هم بوده است. یعنی موسیقی تا دوره‌هایی تنها در انحصار دربار بوده و مختص شاهان بوده است. اصلا رویدادی به نام کنسرت در ایران، سابقه‌ای حدود 50 سال دارد. دقیقا همین طور است. ما در این پروژه‌ای که داریم سعی می‌کنیم مسافرتی در تاریخ موسیقی را برای مخاطبان فراهم کنیم. شما سال گذشته هم با ارکستر سمفونیک تهران کار کردید و به عنوان رهبر مهمان اجرایی با این ارکستر داشتید. امسال هم بار دیگر همین همکاری تکرار شده است. در این مدت تغییری در کیفیت اجرای نوازندگان دیده‌اید؟ من بیشتر نوازندگان ارکستر را می‌شناسم و از همکاری با هموطنانم لذت می‌برم. بنیاد رودکی در حال حاضر خیلی فعال شده و آقای صفی‌پور زحمت‌های بسیاری برای ارکسترها می‌کشد. حضور آقای شهرداد روحانی هم توانسته به پیشرفت ارکستر کمک کند. تلاش‌های بسیاری در حال شکل گیری است تا ارکستر را به استانداردهای جهانی نزدیک کنند. البته میزان دستمزد نوازندگان ارکستر در حال حاضر بسیار پایین است و با استانداردهای جهانی بسیار فاصله دارد. در ارکسترهای مهم دنیا، نوازندگان می‌توانند با همان دستمزدی که از ارکستر می‌گیرند، زندگیشان را بگذرانند. اما متاسفانه در ایران اینگونه نیست. باید در آینده این مشکل را هم حل کرد تا نوازندگان ارکستر مجبور به کار کردن در چندین بخش نباشند. سال گذشته من در جریان مشکلات ارکستر نبودم. مردم باید بدانند که نوازندگی در عرصه موسیقی کلاسیک به یک عمر تلاش و زحمت نیاز دارد. باید شبانه روز تلاش کرد تا آدمی بتواند خودش را به سطح ایده‌آلی در موسیقی کلاسیک برساند. نوازنده کلاسیک مانند کارش مانند یک ورزشکار بین‌المللی است؛ باید هر روز کار کرد و البته از هفت سالگی نواختن را آغاز کند. هر نوازنده حدود 20 سال از عمر خودش را سرمایه گذاری می‌کند تا به سطح اول موسیقی کلاسیک برسد. مردم این تلاش‌ها را نمی‌بینند. متاسفانه در ایران عزیز ما، مردم هنوز متوجه تلاش‌های نوازندگان ارکستر نیستند. باید تلاش کرد تا آینده‌ی فرهنگ و هنر ایران پیروز باشد. در سطح بین‌الملل که همه تلاش دارند محصولاتشان را ارائه کنند، برخی کشورها می‌توانند شخصیت‌شان را حفظ کنند و در عین حال در رقابت‌های تجاری هم موفق باشند. این کشورها، همان‌هایی هستند که بر فرهنگ و هنرشان تکیه دارند. در کشور ما استعدادهای بسیاری هست. باید این استعدادها را پرورش داد تا در نهایت ایران پیروز شود. هر روز که یک ورزشکار یا یک هنرمند در کاری موفق می‌شود، در نهایت به نفع کشور است. ایران در زمینه فرش شناخته شده است و برای خودش بِرندی جهانی محسوب می‌شود.   در حال حاضر ارکستر وضعیت مناسبی نسبت به سال‌های گذشته دارد. در سال‌های گذشته بیمه‌ی نوازندگان 18 روز در ماه رد می‌شد. اما الان به 30 روز در ماه رسیده است. در گذشته حقوق‌ها بسیار اندک بود و حتی با تاخیرهای چندین ماهه پرداخت می‌شد. اما الان وضعیت ارکسترها به ثبات رسیده و حداقل‌هایی مانند بیمه‌ی ماهیانه و حقوقی ثابت که به موقع پرداخت می‌شود؛ فراهم شده است. به حتم اوضاع از گذشته بسیار بهتر است. اما برای رسیدن به استانداردهای بین‌المللی هنوز کار داریم. انتظار ندارم که ارکسترها به حدِ ارکستر برلین برسند اما باید به جایگاهی برسیم که در حدِ ارکسترهای ژاپن و چین و کره باشیم. آمدن ارکسترهای دیگر به ایران را چطور می‌بینید. یا رفتن ارکستر سمفونیک تهران به کشورهای دیگر چه تاثیری در پیشرفت ارکستر خواهد داشت. هر چقدر همکاری‌های بین‌المللی در این زمینه بیشتر شود، به نفع نوازندگان ایرانی است. همین که ارکستر سمفونیک تهران همراه با تیم ملی به روسیه می‌رود، خودش اتفاق بزرگی است. البته برای حضور در سالن‌های بزرگ دنیا و اجرای آثار موسیقی کلاسیک، هنوز به تلاش و کار بسیاری نیاز داریم. سن متوسط ارکستر سمفونیک تهران 25 سال است و این نشان می‌دهد که نوازندگان جوان هستند و هنوز جای پیشرفت بسیاری دارند. به همکاری ارکستر من در فرانسه با ارکستر سمفونیک تهران فکر می‌کنیم. ارتباط‌های بین المللی می‌تواند به پیشرفت ارکستر کمک بسیاری کند.   برخی معتقدند که رفتن ارکستر سمفونیک تهران به روسیه، زیره به کرمان بردن است. یعنی در روسیه بهترین ارکسترها وجود دارد و خودشان سمفونی‌های معروف موسیقی کلاسیک را به بهترین شکل اجرا می‌کنند. اگر قرار بود که ارکسترهای ایران به روسیه بروند و سمفونی‌های چایکوفسکی را اجرا کنند؛ شاید قابل نقد بود. اما ارکسترها به روسیه می‌روند تا موسیقی ایرانی اجرا کنند. پس کسی نمی‌تواند مقایسه‌ای منفی داشته باشد. ارکسترها می‌روند تا قطعه‌هایی از آهنگسازان ایرانی را در روسیه اجرا کنند. با این انتخاب هنری، برنامه‌ی ارکسترها می‌تواند بسیار موفق باشد. فرض کنیم که ارکستر سمفونیک تهران بخواهد آثاری از موسیقی کلاسیک را در کشوری مانند روسیه اجرا کند. برای مثال یکی از سمفونی‌های چایکوفسکی را بخواهد در مسکو بنوازد. آیا نمی‌توان این اتفاق اینگونه دفاع کرد که؛ ارکستر سمفونیک تهران این اثر را در روسیه اجرا می‌کند تا ثابت کند ما هم می‌توانیم. ارکستر سمفونیک تهران کاملا توانایی اجرای آثار برجسته موسیقی کلاسیک را دارد. در دنیا سطح‌های بین‌المللی و مختلفی وجود دارد. ارکستر سمفونیک تهران سطحی عالی دارد اما هنوز جوان است. به زمان و امکانات نیاز دارد. آقای روحانی با ارکستر کار می‌کند تا ارکستر پیشرفت کند. کسی مانند من هم تلاش می‌کند تا هرچه که دارد را در اختیار نوازندگان ایرانی قرار دهد. من در فرانسه به یورو حقوق می‌گیرم. پس دستمزدی که برای رهبری ارکستر سمفونیک تهران می‌گیرم رقم چندانی نیست. شک نکنید که برای پول و به خاطر دستمزدش اینجا نیامده‌ام. برای همه‌ی مسئولان بنیاد رودکی مشخص است که من به خاطر عشق به ایران آمده‌ام. همان طور که آقای روحانی هم تمام تلاشش را برای فرهنگ و جانان ایرانی می‌کند.   یعنی رفتن ارکستر سمفونیک تهران به جام جهانی روسیه 2018 را مثبت می‌بینید. بله. من در مراسم رونمایی لباس‌های ارکستر هم بودم. به نظرم این اتفاق برای کشور ما بسیار مثبت خواهد بود. آدم‌های بسیاری زحمت کشیده‌اند تا این اتفاق رخ دهد. همه می‌خواهند کاری کنند تا کشورمان و موسیقی‌مان به سمت پیشرفت برود. سخن پایانی. من خارج از ایران زندگی کرده‌ام و اکنون هم ساکن فرانسه هستم. اما قلبم همیشه برای ایران می‌تپد. ]]> هنری Sun, 22 Apr 2018 09:55:45 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/128266/