پایگاه خبری ستاره ها - پربيننده ترين عناوين دنیای هنر :: نسخه کامل http://www.setarehnews.ir/art/art Mon, 22 Oct 2018 16:01:13 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal5/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط پایگاه خبری ستاره ها http://www.setarehnews.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری ستاره ها آزاد است. Mon, 22 Oct 2018 16:01:13 GMT دنیای هنر 60 جنیفر لارنس، مدل تبلیغات برند «دیور» http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144510/ به گزارش ستاره ها به نقل از برترین ها: جنیفر لارنس بار دیگر همکاری خود را با برند دیور «Dior» آغاز کرد. این ستاره هالیوودی مدل کمپین تبلیغاتی 2019 این برند لوکس شد. این کمپین تبلیغاتی در روستایی در کنار یک اسب فیلمبرداری شده است. جنیفر لارنس در این تبلیغ لباس های متفاوتی به تن کرد از جمله دامن مشکی توری به همراه کتی مشکی و کرواتی سفید که ظاهر متفاوتی به او بخشید. فضا و لباس جنیفر در این ویدیوی 30 ثانیه ای، به گونه ای بود که قدرت، سیاست و برتری را به بیننده القا می کرد. این ویدیو به گونه ای ساخته شده که افراد را متقاعد می کند تا برای دیدن کلکسیون های این برند به سایت آن سری بزنند. در ادامه هنرنمایی جنیفر لارنس را به عنوان مدل تبلیغاتی در ویدیوی این برند لوکس، با هم می بینیم. ]]> هنری Sun, 21 Oct 2018 14:49:13 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144510/ چرا شعرها کمتر در خاطر می‌مانند؟ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144413/ به گزارش ستاره ها؛ اسماعیل آذر در گفت‌وگو با ایسنا، به بررسی این موضوع و جایگاه شعر در میان مخاطبان امروز می‌پردازد و از عوامل تأثیرگذار در حفظ کردن شعر می‌گوید. این پژوهشگر ادبیات و تهیه‌کننده برنامه «مشاعره» تلویزیون با بیان این‌که شعر گذشته شعری با پشتوانه‌های علمی آن روزگار بوده است، می‌گوید: شعرهایی به دل می‌نشینند که پشتوانه داشته باشند، یعنی شاعر تجربه تازه‌ای ارائه کرده باشد. اما توده جوانانی که امروز شعر می‌گویند هرچند تلاش‌شان خیلی خوشحال‌کننده است اما باید به خودشان زحمت بدهند و ببینند که پیشینیان چه کرده‌اند و همچنین آثار آن‌ها را بخوانند.  او می‌افزاید: آن‌چه شاعرانی مثل حافظ، سعدی، خیام، مولانا و ... در نظام هم‌نشینی رعایت کرده‌اند، این بوده که گفتار آن‌ها به فطرت زبانی‌شان نزدیک است. بچه‌ها در مشاعره بیشتر از ابیات حافظ و سعدی می‌خوانند چون آن‌چه آن‌ها برای شعر گفتن‌شان پیدا می‌کنند در یک نظام هم‌نشینی کنار هم گذاشته‌شده از فطرت زبانی انسان سرچشمه می‌گیرد.  آذر در حالی که با پشتوانه سخن گفتن در شعر را عاملی موثر در ایجاد ارتباط بین شعر با مخاطب خود می‌داند بیان می‌کند: صحیح سخن گفتن، با پشتوانه سخن گفتن، انسان و خدا را در سخنان دیدن و عاطفه‌ها را برانگیختن سبب می‌شود که مخاطب ارتباط بهتری با شعر برقرار کند.  این استاد ادبیات دانشگاه آزاد سپس شاعرانی چون شهریار، سیدحسن حسینی، قیصر امین‌پور و رهی معیری را از شاعرانی که در دوران معاصر توانسته‌اند آثار ماندنی خلق کنند توصیف می‌کند و می‌گوید: شعرهای این شاعران آن‌قدر در مسیر نظام هم‌نشینی درست قرار گرفته است که بعضا حتی اگر پشتوانه کمتری هم داشته باشند به چشم نمی‌آید.  اسماعیل آذر با اشاره به این‌که امکانات جامعه امروز باعث شده تا همه چیز و از جمله شعر به سرعت در هر جا در اختیار مخاطب قرار گیرد اظهار می‌کند: این نکته مثبتی‌ است که برای مخاطب جامعه امروز وجود دارد؛ اگر کسی بخواهد یک حکایت از آثار گذشتگان مطرح کند لازم نیست یک غزل یا قصیده را کامل حفظ باشد؛ می‌تواند شرح مختصری از داستان را بیان کند و در کنار آن چند بیتی از آن را بخواند.  او همچنین درباره شروع از بر کردن شعر توسط مخاطبان می‌گوید: ایرانی‌ها در شعر زیسته‌ و با شعر بزرگ شده‌اند. ایران کشور معنویت، ادبیات و شعر است و شعر در ضمیر انسان از همان نخست جای گرفته است.  ]]> هنری Sun, 21 Oct 2018 06:24:34 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144413/ معروف ترین موزه های مد در دنیا http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/144553/3/ روزنامه خراسان نوشت:  این موزه ها، تاریخچه لباس ها، کفش ها و کیف ها، بعضی لباس های آوانگارد در مد یا لباس های اشخاص معروف را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار می دهند. از میلان پایتخت مد در دنیا تا آمستردام، بهترین موزه های مد در جهان وجود دارد. در ادامه با چند موزه مد معروف دنیا آشنا می شویم. 1. پالازو موراندو در میلان این موزه در کاخ رنسانس قرار دارد که زمانی متعلق به یک خانواده نجیب زاده میلانی بود و در سال 1945 به شهر اهدا شد. این موزه دارای دو بخش مجزا برای نمایش لباس، لوازم جانبی و لباس فرم است. 2. موزه و باغ کریستین دیور در گرانویل فرانسه این موزه در واقع خانه کودکی طراح مد معروف فرانسوی کریستین دیور بوده است. علاوه بر نمایش مجموعه های طراحی دیور، محل نمایش برخی طراحی های مد معروف از ایو سنت لورنت و جان گالیانو نیز هست. 3. موزه فراگامو در فلورانس ایتالیا این موزه متعلق به سالواتور فراگامو بزرگ ترین طراح مد زمانه خود و مبتکر کفش های پاشنه یک سره و پاشنه قفسی است که در سال 1995 ایجاد شد و محل نگهداری عکس ها، کتاب ها، مجلات و بیش از 10 هزار طراحی تا سال 1960 است. 4. مرکز لباس در مت نیویورک این موزه بیش از 35هزار لباس و لوازم جانبی از قرن پانزده تاکنون و از پنج قاره را به نمایش می گذارد. در نمایشگاه سالانه اش تعداد زیادی از طراحان مشهور مد و افراد معروف حضور دارند. 5. موزه کیف در آمستردام به دلیل ویژگی هنری، تاریخی و زیباشناسی در نوع خود بی نظیر است؛ یک خانه قدیمی ثبت شده یونسکو در مرکز آمستردام که تنها مرکزی است که مجموعه بزرگی از انواع کیف ها از قرون وسطی را دارد. 6. موزه مد در سانتیاگو شیلی این موزه محل نگهداری 10 هزار نمونه از لباس های غربی از قرن بیستم است، از جمله ژاکت جان لنون مربوط به سال 1966 و لباس هایی از مایکل جکسون. 7. موزه FIT در منهتن نیویورک این موزه، مجموعه ای از 50 هزار نمونه لباس و لوازم جانبی از قرن هجدهم به بعد است. در سال 1969 برای حمایت از برنامه های آموزشی موسسه فناوری مد تاسیس شد. 8. موزه گوچی در فلورانس در سال2011 یک موزه به این برند معروف مد اختصاص داده شد و دارای مجموعه کیف، لباس و لوازم جانبی از همین برند است. 9. موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن این موزه بزرگ ترین و کامل ترین مجموعه لباس را دارد که تاریخی چهارصد ساله از لباس زنان و مردان را پوشش می دهد. در این موزه مجموعه کاملی از انواع کلاه ها هم دیده می شود. ]]> هنری Mon, 22 Oct 2018 05:50:39 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/gallery/144553/3/ «صبح جمعه با شما» دوباره سر پا می‌شود؟ http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144389/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری ایسنا:‌ کارگردان برنامه‌ «صبح جمعه با شما» در گفت‌وگویی درباره‌ی پخش مجدد این مجموعه در رادیو ایران در نبود صادق عبداللهی اظهار کرد: صادق عبدالهی - مسوول و سرپرست نویسندگان این برنامه - بود و کاراکترهایی که خلق کرد در برنامه خواهد ماند. این برنامه ادامه دارد ولی قطعا ما بدون وجود ایشان یک ستون کم خواهیم داشت و شکی در آن نیست. او گفت: صادق عبداللهی کاراکترهای زیادی خلق کرد؛ از نقش‌هایی که آقای تورج نصر بازی کرد گرفته تا منوچهر آذری و دوستان دیگر که با تیپ‌های مختلف آمدند، همه تیپ‌هایی بوده است که او خلق کرده است. جاویدنیا در پایان گفت: برنامه «صبح جمعه با شما» صد درصد ادامه خواهد داشت و امیدوارم اخلاق و رفتار و کردارمان مثل صادق عبداللهی باشد. به گزارش ایسنا، برنامه «صبح جمعه با شما» با کارگردانی علیرضا جاویدنیا و تهیه‌کنندگی ساجد قدوسیان این روزها روی آنتن می‌رود. صادق عبداللهی بامداد سه‌شنبه (۲۴ مهر ماه) درگذشت. این طنزپرداز و نویسنده پیشکسوت رادیو مدت‌ها نویسنده برنامه‌های طنز رادیویی بود که می‌توان از جمله آن به «صبح جمعه با شما»، «جمعه ایرانی» و «رادیو جمعه» اشاره کرد. او همچنین بخش صبحگاهی روزهای سه‌شنبه رادیو پیام را با اجرای منوچهر والی‌زاده می‌نوشت. عبداللهی از ۳۵ سال پیش در برنامه‌های «طنز صبح جمعه رادیو»، «هوشیار و بیدار»، «جنگ هفتم»، «بعد از خبر»، «جنگ شب» و «جدی نگیرید» تلویزیون به عنوان نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده حضور داشته است. ]]> هنری Sun, 21 Oct 2018 04:12:39 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144389/ نتوانستم در تشییع همسرم شرکت کنم/ از طرح «سپاس» خبری نیست http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144610/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری مهر؛ لیلا صفاریان همسر محمد عبادی دوبلور پیشکسوت درباره طرح سپاس که قرار بود به این دوبلور قدیمی تعلق بگیرد  گفت: برخی مدیران فقط جلوی دوربین خوب حرف می زنند و در عمل کاری انجام نمی دهند. وی ادامه داد: شاید هم مدیران علاقمند باشند کاری انجام بدهند اما دست آنها را باز نمی گذارند به طور مثال آقای مجتبی نقی یی مدیر امور دوبلاژ سیما خیلی به عبادی محبت داشت اما لابد نمی توانند کاری انجام دهند. همسر دوبلور فقید صداوسیما درباره اینکه چه پیگیری هایی بعد از فوت همسرش انجام شده است، تصریح کرد: قبل از فوت همسرم گفته شد که کارهایی انجام می دهند. خود من روز فوت همسرم سکته کردم و حتی نتوانستم در مراسم تشییع وی شرکت کنم و تا امروز هم هیچ تماسی با من برقرار نشده است. وی در پایان گفت: برای من باعث تاسف است کسی که سال ها برای یک سازمان کار کرده و عمرش را گذاشته است اینگونه مورد غفلت قرار می گیرد.  ]]> هنری Mon, 22 Oct 2018 10:40:59 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144610/ «حسین انتظامی» رئیس سازمان سینمایی می‌شود http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144524/ به گزارش ستاره ها به نقل از خبرگزاری فارس: حسین انتظامی به عنوان رئیس سازمان سینمایی انتخاب شده و به‌زودی از سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ‌ و ارشاد اسلامی حکم دریافت می‌کند. انتظامی پیش از این معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برعهده داشت و اکنون دستیار ارشد وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است.  حسین انتظامی متولد اردیبهشت ۱۳۴۶ در مشهد و دارای دکتری مدیریت استراتژیک است. انتظامی دی‌ماه سال گذشته با حکم وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان دستیار ارشد وی منصوب شد. او پیش از این انتصاب، به مدت ۴ سال (از سال ۹۲ تا ۹۶) عهده‌دار معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد بود. ]]> هنری Sun, 21 Oct 2018 19:17:05 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144524/ به یاد فریدون گله و مرگ غریبانه‌اش http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144603/ وب‌سایت خبرآنلاین نوشت: او سالهای طولانی بعد از انقلاب 57 را در انزوا و خلوت زیسته بود و ملت را گمان آن بود كه سال‌هاست مرده. سودای ساخت چند فیلم جدید در سر داشت. «كندو 2»، «مرد ابری» و ... اما خودش هم می‌دانست راهی به درك عصر تازه ندارد. او یكه‌سوار روزگار گذشته بود. مهمترین استعداد سینمای فارسی در كنار جلال مقدم. با قریحه و غریزه‌ای وحشی‌تر از مسعود كیمیایی و بقیه فیلمسازانی كه بعدا وارد پانتئون منتقدان سینمای ایران شدند. و تربیتی كه ارجح به تمام فیلمسازان هم‌نسل‌اش بود؛ دانش آموخته سینما در ینگه دنیا. یك مرد وارسته با روحیه‌ای عیاش و بخشنده كه تاثیرش را در شخصیت‌هایی كه خلق كرده می‌بینیم. او شكل پیشرفته‌ای از هنرمند مدرن بود. تلفیقی از لات منشی و روشنفكری. در كنار هم و در تصادم با هم. ژست «چپ غرغروی» مد زمان خودش را نداشت و روی آجر خودش فر می‌گذاشت. فیلم‌هایش در گذر زمان نه تنها كهنه نشده‌اند كه هر چه می‌گذرد بیشتر به حرف دل یك ملت و یك گروه و یك نسل بدل می‌شوند. «كافر» را بازی سعید راد و در دل سینمای فارسی با جمله‌ای از فردریش نیچه آغاز كرد؛ همان همنشینی لات منشی و فرهیختگی. واقعی و نه از جنس خوشایند زمانه. با «كافر» راه نفوذ را پیدا كرد و فیلم بعدی را در دل همان سنت «فیلمفارسی» و این‌بار با كیفیتی بالاتر در همه سطوح كارگردانی كرد. قصه یك مرد لاف زن بی‌مسئولیت كه پشت هم چاخان می‌بافد و سهمش از دنیا لكنت زبانی است كه بامزه‌ترش می‌كند. قصه مردی كه تاوان دلبستگی بی‌جایش را پس می‌دهد و به خاطر دختر تا ته خط می‌رود. تا ته آدمكشی؛ «دشنه» با فیلمبرداری مثل همیشه درجه یك استاد نعمت حقیقی، موسیقی جاودان واروژان بزرگ، ترانه بیادماندنی داریوش و گروه بازیگری دوست‌داشتنی‌اش و سكانس عالی لمیدن عباس چاخان زخمی در واگن قطار از دیده شده‌ترین محصولات سینمای فارسی در میان نسل‌های بعدی است. اما خب هر كس دیگری هم می‌توانست با بالا و پایین‌هایی فیلمی چون «دشنه» بسازد. چه چیزی فریدون گله را «گله» كرد؟ آن چیزی كه او را از تمام همنسلانش متمایز می‌كند، چیست؟ جواب در سه فیلمی است كه او در طول دو سال می‌سازد. در سال‌های 53 و 54. فیلم‌هایی یكه، غریب و توامان لذت‌بخش و آزاردهنده برای هر تماشاگر ایرانی. داستان «سفر». داستان سه مرد پرسه‌زن. در تمنای شهوت و عاطفه و عزت‌نفس. مقهور شرایط و دلبسته‌ی روزنه‌ای كه جان به لب رسیده‌شان را معنا و سویی بخشد. در اولی «زیر پوست شب» یك لمپن - قاسم سیاه با بازی عالی مرتضی عقیلی - در جستجوی یافتن مكانی برای خلوت كردن با یك زن آمریكایی است. داستان یك روز. روز بن‌بست. روزی كه در هیچ خانه‌ای به روی خواست قاسم و میل‌اش باز نیست. با لحنی سرد و گزنده و گزارش‌گونه كه بدون دراماتیك كردن ماجرا به دنبال بهت نهایی قاسم و عملی است كه از او سر می‌زند؛ خالی كردن خود در پناه سرگین غلتان. شبیه به فیلم‌های مهم هم‌دوره‌اش در سینمای آمریكا و نمونه‌ای چون پایان زمهریر «پنج قطعه آسان» باب رافلسون. «مهر گیاه» فیلم دوم این سه‌گانه داستان مردی توسری‌خور - علی با بازی شاهكار علی نصیریان - را روایت می‌كند كه شبیه به افسانه‌های ژاپنی، شبی و نصف شبی به زنی غریبه (مثلا ملكه برفی كوایدان) برمی‌خورد و زن هستی‌‌اش را در لابیرنتی از سوررئالیسم و واقعیت به عدم تبدیل می‌كند. سال‌ها قبل از «گاوخونی» و البته بهتر از فیلم بهروز افخمی، گله به كیفیتی از كابوس و وهم دست می‌یابد كه در تاریخ سینمای ایران بی‌نظیر است. مردی در جستجوی عاطفه از زنی كه خود خصم است. یا بنا به سنت ادبی برآمده بعد از «بوف‌كور» صادق هدایت، زنی اثیری/ لكاته كه هم جذب می‌كند و هم اسباب نابودی را فراهم می‌آورد. شنیدن موسیقی ایرانی محمود تقدسی روی تصاویر فریدون ری‌پور مو بر اندام‌تان سیخ می‌كند. همان‌طور كه تمنای عاشقانه علی و چشمان وغ‌زده‌اش را هیچ‌گاه فراموش نخواهید كرد. و فیلم سوم. بهترین فیلم تاریخ سینمای ایران در كنار «قیصر» مسعود كیمیایی. شبیه به بهترین فیلم‌های با استراتژی «پرسه» و داستان دو مرد/ دو رفیق كه همان زمان در سینمای آمریكا ساخته می‌شدند؛ «كابوی نیمه‌شب» جان شله‌زینگر، «پایین شهر» مارتین اسكورسیزی و «مترسك» جری شاتزبرگ. قصه یك لات بی سر و پا كه ویرش می‌گیرد به كسی كه برایش ماهیت مرشدگونه دارد نزدیك شود و در ركابش باشد. قصه ابی و «آقا حسینی». و مرد لمپن در مسیر رسیدن به مرادش، در اودیسه شهری مزین به هفت خان به چیزی دست می‌یابد كه هر جان آزاده‌ای خواستارش است؛ عزت نفس. با ساختاری هنوز غریب و تجربه نشده در سینمای ایران كه از دو بخش تشكیل شده؛ بخش اول: عزیمت. بخش دوم: فاعلیت. بی‌توجه به شیوه مرسوم داستانگویی، فریدون گله قواعد جهانش را در تناسب با صیرورت ضدقهرمانش بنا می‌كند. پر از سكانس‌ها و دیالوگ‌های كلاسیك شده كه ورد زبان خوره‌های فیلم در طول چهار دهه بوده. از كافه‌ای كه در آن موسیقی اسپانیولی می‌زنند و خان هفتم در هتل كنتینانتال تا این مونولوگ معروف؛ «اینجا آخریه. همه اینجان؛ بستنی فروشه، بچه‌های كوچه سرخپوستا، شیش سر نون خور این بی‌نون... اینجا فیناله. همیشه تا در خان هفتم رفتم ولی تو نرفتم». فریدون گله با سه‌گانه‌ی «سفر»اش افواه و قلوب و دروازه‌ها را فتح كرد و به تاریخ پیوست. جایی آن بالاها در كنار بقیه بزرگان سینمای جهان. كسی كه اگر در آمریكا به دنیا آمده بود فیلمسازی جهانی می‌شد؛ از بهترین فیلمسازان دهه هفتاد سینمای آمریكا. ]]> هنری Mon, 22 Oct 2018 10:22:32 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144603/ «عقاب تنها» از درخت پرید! http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144459/ به‌ گزارش ستاره ها به نقل از ‌ایسنا، در مراسم تشییع پیکر رضا یاراحمدی که در فاصله یک ماه از درگذشت محسن وزیری مقدم ـ دیگر هنرمند برجسته هنرهای تجسمی ـ در حیاط خانه هنرمندان برگزار می‌شد، هادی مظفری (مدیرکل هنرهای تجسمی)، مجید رجبی‌معمار (مدیر عامل خانه هنرمندان)، عباس مجیدی (رییس انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز)، لیلی گلستان، سید جلال‌الدین شهابی، بهروز امیری‌راد، عباس مشهدی‌زاده، سعید شهلاپور، ایرج محمدی، قدرت‌الله معماریان، محمد حسین عماد، ملک دادیار گروسیان و غلامحسین امیرخانی از جمله حاضران بودند.  لیلی گلستان در این مراسم، بیان‌ کرد: هیچ وقت فکر نمی‌کردم روزی برسد که پشت تریبون بیایم و از رفتن یک هنرمند مجسمه‌ساز صحبت کنم. سال‌ها پیش در گالری «برگ» نمایشگاه فوق‌العاده‌ای دیدم که مجسمه‌ساز آن را نمی‌شناختم. این گالری پر از درخت بود و من یکی از آنها را گرفتم. از آن پس با یاراحمدی آشنا شدم و یکی، دو بار در گالری من نمایشگاه بر پا کرد. او ادامه‌ داد: فکر می‌کنم امیر یاراحمدی یکی از حساس‌ترین هنرمندان گالری گلستان بود و به دلیل حساسیتی که داشت، آن قدر حال خوبی نداشت که البته حق هم داشت، زیرا فضا، فضای خوبی برای هنرمندان نبوده و نیست و امیدواریم این فضا برای هنرمندان بازتر شود و آنها بتوانند راحت‌تر کار انجام دهند. من از رفتن امیر یاراحمدی شوکه شده‌ام و حال خودم را نمی‌دانم، زیرا او هنرمند مبتکر، مدرن، شریف و خوش فکر بود که اصلا از خودش و استعدادهایش مراقبت نکرد. امیدوارم هنرمندان قدر خودشان را بهتر بدانند و حساسیت‌های خودشان را کنترل کنند. من فقدان این مجسمه‌ساز مدرن و هنرمندان ایرانی را تسلیت می‌گویم. عباس مشهدی‌زاده، هنرمند دیگر حاضر در این مراسم نیز بیان‌ کرد: رضا دوست، دوست‌داشتنی من بود. من تقریبا قدیمی‌ترین هنرستانی هستم که می‌بینید و صباحی دیگر نوبت ما است. زندگی مانند یک نسیم می‌ماند، می‌وزد و تمام می‌شود. دنیای اصلی پنجره‌ای است که هر اهل گذری نگاهی به آن کرده و در نهایت از آن عبور می‌کند. این که از هر فرد چطور یاد شود مهم است. او با بیان این که من فکر می‌کنم که نحوه زندگی امیر یاراحمدی متفاوت بود، ادامه‌ داد: آن طور که من این هنرمند را شناختم، او فردی درستکار، مستقیم و قائم به قامت بود مثل درختانش. ما مجسمه‌سازان در هنرهای تجسمی بیشتر به دنبال روند تجسدی هستیم و رضا به نمایش صفای طبیعت، درخت و ساقه پرداخت. مجسمه‌سازی را می‌توان تجسدی و مفهومی دید. من با یاراحمدی غالبا به یاد عقاب تنهای خانلری می‌افتم. خوب است که در عمرتان این شعر را بخوانید «لحظه‌ای بود و دیگر نیست». بهروز امیری راد، هنرمند دیگری بود که در این مراسم صحبت کرد و گفت‌: من سال ۵۸ در نمایشگاهی در موزه هنرهای معاصر که برای نقاشان مکزیکی بر پا بود، با یاراحمدی آشنا شدم. او در این سال‌ها چند ماهی به عنوان معلم به شهر بابل می‌آمد، تدریس می‌کرد بدون این که مبلغی را دریافت کند. به همین دلیل بسیاری او را در بابل فراموش نخواهند کرد. این هنرمند ذهن فوق‌العاده‌ خلاقی داشت و گاهی اوقات صحبت‌هایی که می‌کرد را از زبان کسی نشنیده بودیم و فقط این صحبت‌ها برای خودش بود. من از خبر فوت او متاثر شدم. دکتر زرین‌کوب نیز در این مراسم قطعه شعری برای این هنرمند خواند. او همچنین شعری از فریدون مشیری با عنوان «تو نیستی که ببینی» را قرائت کرد. محمد یاراحمدی، برادر این هنرمند نیز با بیان این که من نمی‌توانم خوب صحبت کنم، دل نوشته‌ای را که به صورت متن ادبی از شب گذشته برای برادرش آماده کرده بود، قرائت کرد. سید جلال الدین شهابی، هنرمند دیگری بود که برای یاراحمدی صحبت کرد و گفت‌: بهتر است به تاریخ باز گردید و ببنید این هنرمند چطور یاراحمدی شده است، زیرا وقتی دانشگاه‌ها را تعطیل کردند و هنر مجسمه‌سازی حذف شد، او و عده دیگری در این زمینه تلاش کردند. فکر می‌کنم ۳۰ سال پیش بود که یاراحمدی را در یک کتابفروشی دیدم که بسیار ناامید و غمگین بود. از او خواستم که پیش من بیاید. میز تحریری داشتم که در اختیار او قرار دادم و خواستم هفته‌ای دو روز کلاس برگزار کند و بهترین آثارش را هم در همان روزها خلق کرد. یاراحمدی از این جا به بعد استثنا شد. او افزود: حدود ۳۰ سال با این مرد دوست بودم و در دوره شکوفایی کارگاه هنر هر وقت می‌خواستیم پز دهیم می‌گفتیم یاراحمدی با ما بود. معمولا ما در ایران به هر کسی که مدرک می‌گیرد می‌گوییم هنرمند، اما هنرمند کسی است که بتواند کار خلاق انجام دهد و یاراحمدی این کار را می‌کرد و شاگردانش به او علاقه زیادی داشتند، اما در این اواخر گوشه‌گیر شده بود. یاراحمدی آدم مثبتی بود. یاراحمدی همیشه با آثارش باقی خواهد ماند. عباس مجیدی، رییس انجمن هنرمندان مجسمه ساز که مدیریت این مراسم را بر عهده داشت نیز، بیان‌ کرد: کمتر از یک ماه است که از مراسم بزرگداشت محسن وزیری مقدم در خانه هنرمندان می‌گذرد و ما امروز در شوک هستیم و به سوگ هنرمند دیگری نشسته‌ایم. هر چند که استاد یاراحمدی از بین ما رفته است، اما می‌بینیم که آثار او در بین ما خودنمایی می‌کند. یار احمدی امروز با سکوت خودش یادآور زندگی و با آثارش یادآور جاودانگی است. به گفته مجیدی روز سه‌شنبه اول آبان ماه ساعت ۱۶ تا ۱۷:۳۰ مراسم یادبودی برای رضا امیر یاراحمدی، هنرمند مجسمه ساز در مجتمع پیامبر اعظم (ص) واقع در خیابان شریعتی، بالاتر از پارک اندیشه برگزار می‌شود. ]]> عمومی Sun, 21 Oct 2018 10:22:48 GMT http://www.setarehnews.ir/fa/doc/news/144459/